किं सुबाहो स्वङ्गुरे पृथुष्टो पृथुजाघने । किं शूरपत्नि नस्त्वमभ्यमीषि वृषाकपिं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
अगं, रुंद बाहूची, बळकट बोटांची, जाड मांडीची वीरपत्नी, तू आम्हा कडे का येतेस, वृषाकपी? इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
अवीरामिव मामयं शरारुरभि मन्यते । उताहमस्मि वीरिणीन्द्रपत्नी मरुत्सखा विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
तो मला दुर्बल समजतो, जणू माझ्यात बळ नाही. पण मी सामर्थ्यवान आहे, इंद्राची पत्नी, मरुतांची सखी. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
संहोत्रं स्म पुरा नारी समनं वाव गच्छति । वेधा ऋतस्य वीरिणीन्द्रपत्नी महीयते विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
पूर्वीच्या काळी स्त्री यज्ञासोबत जात असे. सृष्टीकर्ता, सत्याच्या बळावर, इंद्राच्या सामर्थ्यशाली पत्नीचा सन्मान करतो. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
इन्द्राणीमासु नारिषु सुभगामहमश्रवम् । नह्यस्या अपरं चन जरसा मरते पतिर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
या स्त्रियांमध्ये मी ऐकले की इंद्राणी भाग्यवान आहे. तिचा पती कधीही वृद्धापकाळाने मरत नाही. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
नाहमिन्द्राणि रारण सख्युर्वृषाकपेरृते । यस्येदमप्यं हविः प्रियं देवेषु गच्छति विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
मी इंद्राणी नाही, ना वृषाकपीची सखी, जिच्यासाठी हे प्रिय हवन देवांकडे जाते. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
वृषाकपायि रेवति सुपुत्र आदु सुस्नुषे । घसत्त इन्द्र उक्षणः प्रियं काचित्करं हविर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
वृषाकपी, रेवती, चांगले पुत्र आणि सून असलेली, इंद्राने वृषासारखा, त्याच्यासाठी केलेले प्रिय हवन खाल्ले. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
उक्ष्णो हि मे पञ्चदश साकं पचन्ति विंशतिम् । उताहमद्मि पीव इदुभा कुक्षी पृणन्ति मे विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
पंधरा स्वयंपाकी एकत्र येऊन वीस भाग तयार करतात. मी खाल्ले, माझे पोट भरले, दोन्ही बाजू समाधानी आहेत. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
वृषभो न तिग्मशृङ्गोऽन्तर्यूथेषु रोरुवत् । मन्थस्त इन्द्र शं हृदे यं ते सुनोति भावयुर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
तिखट शिंग असलेल्या वृषासारखा तो कळपात गर्जतो. इंद्र, मंथन करणारा, ज्याच्यासाठी ज्ञानी हवन करतात, तो हृदयात आनंद आणतो. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
न सेशे यस्य रम्बतेऽन्तरा सक्थ्या कपृत् । सेदीशे यस्य रोमशं निषेदुषो विजृम्भते विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
ज्याच्या मांडीमध्ये आतून कंप होतो, तो झोपत नाही; ज्याचा केसाळ भाग बसताना फुलतो, तो झोपतो. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
न सेशे यस्य रोमशं निषेदुषो विजृम्भते । सेदीशे यस्य रम्बतेऽन्तरा सक्थ्या कपृद्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
ज्याचा केसाळ भाग बसताना फुलतो, तो झोपत नाही; ज्याच्या मांडीमध्ये आतून कंप होतो, तो झोपतो. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
अयमिन्द्र वृषाकपिः परस्वन्तं हतं विदत् । असिं सूनां नवं चरुमादेधस्यान आचितं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
हा इंद्र, वृषाकपी, संपत्ती असलेला मारलेला शोधतो. तो नवीन सुरी, शिजवलेले हवन, आणि इंधनाचा ढीग घेतो. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
अयमेमि विचाकशद्विचिन्वन्दासमार्यम् । पिबामि पाकसुत्वनोऽभि धीरमचाकशं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
मी येथे आलोय, शोधत, विचारत, दास आणि आर्य यांचा मागोवा घेत. मी शिजवलेला सोम पितो, ज्ञानी, विचारशीलाजवळ जातो. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
धन्व च यत्कृन्तत्रं च कति स्वित्ता वि योजना । नेदीयसो वृषाकपेऽस्तमेहि गृहाँ उप विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
वाळवंटात आणि कापण्याच्या जागी किती अंतर, किती योजन आहेत? वृषाकपी, जवळच्या घरी ये. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
पुनरेहि वृषाकपे सुविता कल्पयावहै । य एष स्वप्ननंशनोऽस्तमेषि पथा पुनर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
परत ये वृषाकपी, आपण चांगले भाग्य मिळवूया. जो स्वप्नात वाटून घेतो, तोच घरी परत येतो. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
यदुदञ्चो वृषाकपे गृहमिन्द्राजगन्तन । क्व स्य पुल्वघो मृगः कमगञ्जनयोपनो विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
वृषाकपी, जेव्हा तू इंद्राच्या घरी आला, तेव्हा तो मऊ पायाचा हरिण कुठे आहे, त्याने काय खाल्ले, काय चाटले? इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
पर्शुर्ह नाम मानवी साकं ससूव विंशतिम् । भद्रं भल त्यस्या अभूद्यस्या उदरमामयद्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
परशु नावाची स्त्री एकावेळी वीस मुलांना जन्म देते. तिचे भाग्य चांगले होते, तिचे पोट बरे झाले. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
रक्षोहणं वाजिनमा जिघर्मि मित्रं प्रथिष्ठमुप यामि शर्म । शिशानो अग्निः क्रतुभिः समिद्धः स नो दिवा स रिषः पातु नक्तम्
राक्षसांचा नाश करणारा, वेगवान अश्व, त्याला मी ठेचतो; मी स्थिर मित्राच्या आश्रयाला जातो. तेजस्वी अग्नी, संकल्पांनी प्रज्वलित, तो दिवसा आणि रात्री आपली रक्षा करो.
अयोदंष्ट्रो अर्चिषा यातुधानानुप स्पृश जातवेदः समिद्धः । आ जिह्वया मूरदेवान्रभस्व क्रव्यादो वृक्त्व्यपि धत्स्वासन्
हे जातवेद, प्रज्वलित अग्निदेव, तुझ्या ज्वालांनी त्या जादूटोण्यांना जाळून टाक. तुझ्या जिभेने मूळ नसलेल्या राक्षसांना पकड. मांस खाणाऱ्या रूपात, त्यांना वेदीवर ठेव.
उभोभयाविन्नुप धेहि दंष्ट्रा हिंस्रः शिशानोऽवरं परं च । उतान्तरिक्षे परि याहि राजञ्जम्भैः सं धेह्यभि यातुधानान्
तुझ्या दोन्ही तिखट दातांनी, वरचे आणि खालचे, त्या जादूटोण्यांना पकड. हे राजाग्नि, आकाशातून फिर, आणि तुझ्या जबड्यांनी त्यांना वेढून टाक.
यज्ञैरिषूः संनममानो अग्ने वाचा शल्याँ अशनिभिर्दिहानः । ताभिर्विध्य हृदये यातुधानान्प्रतीचो बाहून्प्रति भङ्ध्येषाम्
यज्ञाच्या बाणांनी, वाणीच्या शल्यांनी आणि वज्रासारख्या ज्वाळांनी, हे अग्निदेव, त्या जादूटोण्यांच्या हृदयात भेद कर. त्यांच्या हातांना मागे बांध.
अग्ने त्वचं यातुधानस्य भिन्धि हिंस्राशनिर्हरसा हन्त्वेनम् । प्र पर्वाणि जातवेदः शृणीहि क्रव्यात्क्रविष्णुर्वि चिनोतु वृक्णम्
हे अग्निदेव, त्या जादूटोण्याची कातडी फाड. तुझ्या तिखट ज्वाळांनी त्याचा नाश कर. हे जातवेद, त्याच्या सांध्यांना तोड, आणि मांस खाणाऱ्या रूपात त्याचे अवयव वेगळे कर.
यत्रेदानीं पश्यसि जातवेदस्तिष्ठन्तमग्न उत वा चरन्तम् । यद्वान्तरिक्षे पथिभिः पतन्तं तमस्ता विध्य शर्वा शिशानः
हे जातवेद, जिथे कुठे तो उभा आहे, चालतो आहे किंवा आकाशातून उडतो आहे, तिथेच, तुझ्या तिखट दातांनी त्याला ठार कर.
उतालब्धं स्पृणुहि जातवेद आलेभानादृष्टिभिर्यातुधानात् । अग्ने पूर्वो नि जहि शोशुचान आमादः क्ष्विङ्कास्तमदन्त्वेनीः
जरी तो सापडला तरी, हे जातवेद, तुझ्या दृष्टीने त्या जादूटोण्याची मळ साफ कर. हे अग्निदेव, तुझ्या ज्वाळांनी पुढच्या जादूटोण्यांना जाळ, आणि उरलेले मांस खाणाऱ्यांना खाऊ दे.
इह प्र ब्रूहि यतमः सो अग्ने यो यातुधानो य इदं कृणोति । तमा रभस्व समिधा यविष्ठ नृचक्षसश्चक्षुषे रन्धयैनम्
हे अग्निदेव, इथे सांग, कोण जादूटोणा आहे, कोण हे करतो आहे. तुझ्या प्रज्वलित ज्वाळांनी त्याला पकड, आणि त्याची दृष्टी लोकांपासून लपव.
तीक्ष्णेनाग्ने चक्षुषा रक्ष यज्ञं प्राञ्चं वसुभ्यः प्र णय प्रचेतः । हिंस्रं रक्षांस्यभि शोशुचानं मा त्वा दभन्यातुधाना नृचक्षः
तुझ्या तिखट नजरेने, हे अग्निदेव, यज्ञाचे रक्षण कर. ज्ञानी आणि चांगल्यांसाठी यज्ञ पुढे ने. तुझ्या तेजाने त्या भयंकर राक्षसांना जाळ, आणि जादूटोण्यांनी तुला इजा होऊ देऊ नकोस.
नृचक्षा रक्षः परि पश्य विक्षु तस्य त्रीणि प्रति शृणीह्यग्रा । तस्याग्ने पृष्टीर्हरसा शृणीहि त्रेधा मूलं यातुधानस्य वृश्च
हे दूरदृष्टी असणाऱ्या अग्निदेव, सर्व लोकांमध्ये त्या राक्षसाला पाहा. त्याचे तीन पुढचे सांधे तोड. त्याच्या पाठीला तुझ्या शक्तीने फाड, आणि त्या जादूटोण्याचे मूळ तीन भागांत कापा.
त्रिर्यातुधानः प्रसितिं त एत्वृतं यो अग्ने अनृतेन हन्ति । तमर्चिषा स्फूर्जयञ्जातवेदः समक्षमेनं गृणते नि वृङ्धि
तीनदा तो जादूटोणा आपल्या शेवटी पोहोचो, जो खोट्याने सत्याला मारतो. हे जातवेद, तुझ्या ज्वाळांनी त्याला जाळ, आणि भक्तांसमोर त्याला खाली पाड.
तदग्ने चक्षुः प्रति धेहि रेभे शफारुजं येन पश्यसि यातुधानम् । अथर्ववज्ज्योतिषा दैव्येन सत्यं धूर्वन्तमचितं न्योष
हे अग्निदेव, ती दृष्टी ठेव, ज्याने तू जादूटोण्याला त्याचे खुर आणि शिंगे तुटलेले पाहतोस. अथर्वणाच्या प्रकाशाने, दैवी सत्याने, अस्थिर आणि अज्ञानी असणाऱ्याला खाली पाड.
यदग्ने अद्य मिथुना शपातो यद्वाचस्तृष्टं जनयन्त रेभाः । मन्योर्मनसः शरव्या जायते या तया विध्य हृदये यातुधानान्
आज कोणतीही शापांची जोडीने दिली असेल, किंवा जादूटोण्यांनी जी वचने बोलली असतील, किंवा राग किंवा मनातून जी बाण निर्माण झाले असतील, त्या सर्वांनी, हे अग्निदेव, त्या जादूटोण्यांच्या हृदयात भेद कर.
परा शृणीहि तपसा यातुधानान्पराग्ने रक्षो हरसा शृणीहि । परार्चिषा मूरदेवाञ्छृणीहि परासुतृपो अभि शोशुचानः
तुझ्या उष्णतेने जादूटोण्यांना दूर लोट. तुझ्या शक्तीने राक्षसांना दूर कर. तुझ्या ज्वाळांनी मूळ नसलेल्यांना दूर कर. तुझ्या तेजाने, कधीही न तृप्त होणाऱ्यांना दूर कर.