इमां त्वमिन्द्र मीढ्वः सुपुत्रां सुभगां कृणु । दशास्यां पुत्राना धेहि पतिमेकादशं कृधि
इंद्रा, या पूज्य स्त्रीला चांगले पुत्र लाभू दे; तिला दहा मुले दे, आणि पतीला अकरावा कर.
सम्राज्ञी श्वशुरे भव सम्राज्ञी श्वश्र्वां भव । ननान्दरि सम्राज्ञी भव सम्राज्ञी अधि देवृषु
तू सासऱ्यासाठी सम्राज्ञी हो, सासूसाठी सम्राज्ञी हो; नवऱ्याच्या बहिणीसाठी सम्राज्ञी हो, आणि देवरांमध्येही सम्राज्ञी हो.
समञ्जन्तु विश्वे देवाः समापो हृदयानि नौ । सं मातरिश्वा सं धाता समु देष्ट्री दधातु नौ
सर्व देवांनी आम्हाला एकत्र आणावे, पाण्यांनी आमची मने जोडावीत; मातरिश्वान, धाता आणि मार्गदर्शक देवी यांनी आम्हाला एकत्र करावे.
वि हि सोतोरसृक्षत नेन्द्रं देवममंसत । यत्रामदद्वृषाकपिरर्यः पुष्टेषु मत्सखा विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
सोमाचा प्रवाह वाहू लागला; त्यांनी इंद्रालाच देव मानले; जिथे बलवान कपि प्याला, पुष्टांमध्ये श्रेष्ठ, तिथे इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
परा हीन्द्र धावसि वृषाकपेरति व्यथिः । नो अह प्र विन्दस्यन्यत्र सोमपीतये विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
इंद्रा, तू त्या बलवान कपिपासून घाबरून पळतोस; सोमपानासाठी तुला दुसरीकडे समाधान मिळत नाही—इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
किमयं त्वां वृषाकपिश्चकार हरितो मृगः । यस्मा इरस्यसीदु न्वर्यो वा पुष्टिमद्वसु विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
या बलवान कपिने, या पिवळ्या प्राण्याने, तुला काय केले की तू रागावला आहेस? की त्याच्याकडे संपत्ती आणि समृद्धी आहे? इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
यमिमं त्वं वृषाकपिं प्रियमिन्द्राभिरक्षसि । श्वा न्वस्य जम्भिषदपि कर्णे वराहयुर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
या बलवान कपिला, ज्याला तू, इंद्रा, प्रिय म्हणून जपतोस—त्याला कुत्रा चावो, वर त्याचे कान वराह फाडो—इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
प्रिया तष्टानि मे कपिर्व्यक्ता व्यदूदुषत् । शिरो न्वस्य राविषं न सुगं दुष्कृते भुवं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
या कपिने माझ्या प्रिय वस्तू स्पष्टपणे उघड केल्या; मी त्याचे डोके फोडीन, दुष्कृत्य करणाऱ्याला सोपे करणार नाही—इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
न मत्स्त्री सुभसत्तरा न सुयाशुतरा भुवत् । न मत्प्रतिच्यवीयसी न सक्थ्युद्यमीयसी विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
माझ्यापेक्षा सुंदर स्त्री नाही, माझ्यापेक्षा आकर्षक नाही; माझ्यापेक्षा मोहक नाही, माझ्यापेक्षा उत्साही नाही—इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
उवे अम्ब सुलाभिके यथेवाङ्ग भविष्यति । भसन्मे अम्ब सक्थि मे शिरो मे वीव हृष्यति विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
आई, सुलाभिके, जे काही घडेल ते होऊ दे. आई, माझे मांडी जळत आहेत, डोके दुखत आहे, इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
किं सुबाहो स्वङ्गुरे पृथुष्टो पृथुजाघने । किं शूरपत्नि नस्त्वमभ्यमीषि वृषाकपिं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
अगं, रुंद बाहूची, बळकट बोटांची, जाड मांडीची वीरपत्नी, तू आम्हा कडे का येतेस, वृषाकपी? इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
अवीरामिव मामयं शरारुरभि मन्यते । उताहमस्मि वीरिणीन्द्रपत्नी मरुत्सखा विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
तो मला दुर्बल समजतो, जणू माझ्यात बळ नाही. पण मी सामर्थ्यवान आहे, इंद्राची पत्नी, मरुतांची सखी. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
संहोत्रं स्म पुरा नारी समनं वाव गच्छति । वेधा ऋतस्य वीरिणीन्द्रपत्नी महीयते विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
पूर्वीच्या काळी स्त्री यज्ञासोबत जात असे. सृष्टीकर्ता, सत्याच्या बळावर, इंद्राच्या सामर्थ्यशाली पत्नीचा सन्मान करतो. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
इन्द्राणीमासु नारिषु सुभगामहमश्रवम् । नह्यस्या अपरं चन जरसा मरते पतिर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
या स्त्रियांमध्ये मी ऐकले की इंद्राणी भाग्यवान आहे. तिचा पती कधीही वृद्धापकाळाने मरत नाही. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
नाहमिन्द्राणि रारण सख्युर्वृषाकपेरृते । यस्येदमप्यं हविः प्रियं देवेषु गच्छति विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
मी इंद्राणी नाही, ना वृषाकपीची सखी, जिच्यासाठी हे प्रिय हवन देवांकडे जाते. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
वृषाकपायि रेवति सुपुत्र आदु सुस्नुषे । घसत्त इन्द्र उक्षणः प्रियं काचित्करं हविर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
वृषाकपी, रेवती, चांगले पुत्र आणि सून असलेली, इंद्राने वृषासारखा, त्याच्यासाठी केलेले प्रिय हवन खाल्ले. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
उक्ष्णो हि मे पञ्चदश साकं पचन्ति विंशतिम् । उताहमद्मि पीव इदुभा कुक्षी पृणन्ति मे विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
पंधरा स्वयंपाकी एकत्र येऊन वीस भाग तयार करतात. मी खाल्ले, माझे पोट भरले, दोन्ही बाजू समाधानी आहेत. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
वृषभो न तिग्मशृङ्गोऽन्तर्यूथेषु रोरुवत् । मन्थस्त इन्द्र शं हृदे यं ते सुनोति भावयुर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
तिखट शिंग असलेल्या वृषासारखा तो कळपात गर्जतो. इंद्र, मंथन करणारा, ज्याच्यासाठी ज्ञानी हवन करतात, तो हृदयात आनंद आणतो. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
न सेशे यस्य रम्बतेऽन्तरा सक्थ्या कपृत् । सेदीशे यस्य रोमशं निषेदुषो विजृम्भते विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
ज्याच्या मांडीमध्ये आतून कंप होतो, तो झोपत नाही; ज्याचा केसाळ भाग बसताना फुलतो, तो झोपतो. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
न सेशे यस्य रोमशं निषेदुषो विजृम्भते । सेदीशे यस्य रम्बतेऽन्तरा सक्थ्या कपृद्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
ज्याचा केसाळ भाग बसताना फुलतो, तो झोपत नाही; ज्याच्या मांडीमध्ये आतून कंप होतो, तो झोपतो. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
अयमिन्द्र वृषाकपिः परस्वन्तं हतं विदत् । असिं सूनां नवं चरुमादेधस्यान आचितं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
हा इंद्र, वृषाकपी, संपत्ती असलेला मारलेला शोधतो. तो नवीन सुरी, शिजवलेले हवन, आणि इंधनाचा ढीग घेतो. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
अयमेमि विचाकशद्विचिन्वन्दासमार्यम् । पिबामि पाकसुत्वनोऽभि धीरमचाकशं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
मी येथे आलोय, शोधत, विचारत, दास आणि आर्य यांचा मागोवा घेत. मी शिजवलेला सोम पितो, ज्ञानी, विचारशीलाजवळ जातो. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
धन्व च यत्कृन्तत्रं च कति स्वित्ता वि योजना । नेदीयसो वृषाकपेऽस्तमेहि गृहाँ उप विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
वाळवंटात आणि कापण्याच्या जागी किती अंतर, किती योजन आहेत? वृषाकपी, जवळच्या घरी ये. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
पुनरेहि वृषाकपे सुविता कल्पयावहै । य एष स्वप्ननंशनोऽस्तमेषि पथा पुनर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
परत ये वृषाकपी, आपण चांगले भाग्य मिळवूया. जो स्वप्नात वाटून घेतो, तोच घरी परत येतो. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
यदुदञ्चो वृषाकपे गृहमिन्द्राजगन्तन । क्व स्य पुल्वघो मृगः कमगञ्जनयोपनो विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
वृषाकपी, जेव्हा तू इंद्राच्या घरी आला, तेव्हा तो मऊ पायाचा हरिण कुठे आहे, त्याने काय खाल्ले, काय चाटले? इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
पर्शुर्ह नाम मानवी साकं ससूव विंशतिम् । भद्रं भल त्यस्या अभूद्यस्या उदरमामयद्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः
परशु नावाची स्त्री एकावेळी वीस मुलांना जन्म देते. तिचे भाग्य चांगले होते, तिचे पोट बरे झाले. इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
रक्षोहणं वाजिनमा जिघर्मि मित्रं प्रथिष्ठमुप यामि शर्म । शिशानो अग्निः क्रतुभिः समिद्धः स नो दिवा स रिषः पातु नक्तम्
राक्षसांचा नाश करणारा, वेगवान अश्व, त्याला मी ठेचतो; मी स्थिर मित्राच्या आश्रयाला जातो. तेजस्वी अग्नी, संकल्पांनी प्रज्वलित, तो दिवसा आणि रात्री आपली रक्षा करो.
अयोदंष्ट्रो अर्चिषा यातुधानानुप स्पृश जातवेदः समिद्धः । आ जिह्वया मूरदेवान्रभस्व क्रव्यादो वृक्त्व्यपि धत्स्वासन्
हे जातवेद, प्रज्वलित अग्निदेव, तुझ्या ज्वालांनी त्या जादूटोण्यांना जाळून टाक. तुझ्या जिभेने मूळ नसलेल्या राक्षसांना पकड. मांस खाणाऱ्या रूपात, त्यांना वेदीवर ठेव.
उभोभयाविन्नुप धेहि दंष्ट्रा हिंस्रः शिशानोऽवरं परं च । उतान्तरिक्षे परि याहि राजञ्जम्भैः सं धेह्यभि यातुधानान्
तुझ्या दोन्ही तिखट दातांनी, वरचे आणि खालचे, त्या जादूटोण्यांना पकड. हे राजाग्नि, आकाशातून फिर, आणि तुझ्या जबड्यांनी त्यांना वेढून टाक.
यज्ञैरिषूः संनममानो अग्ने वाचा शल्याँ अशनिभिर्दिहानः । ताभिर्विध्य हृदये यातुधानान्प्रतीचो बाहून्प्रति भङ्ध्येषाम्
यज्ञाच्या बाणांनी, वाणीच्या शल्यांनी आणि वज्रासारख्या ज्वाळांनी, हे अग्निदेव, त्या जादूटोण्यांच्या हृदयात भेद कर. त्यांच्या हातांना मागे बांध.