यत्त्वा देव प्रपिबन्ति तत आ प्यायसे पुनः । वायुः सोमस्य रक्षिता समानां मास आकृतिः
देवतांनी तुला प्यायलं की, सोम, त्यातून तू पुन्हा भरून येतोस. वायू हा सोमचा रक्षक आहे; आणि महिने हे तुझं रूप आहेत.
रैभ्यासीदनुदेयी नाराशंसी न्योचनी । सूर्याया भद्रमिद्वासो गाथयैति परिष्कृतम्
रैभ्या ही सखी होती, नाराशंसी ही मदतीस होती. सूर्येचं शुभ वस्त्र गाण्यांनी सजवलं गेलं.
चित्तिरा उपबर्हणं चक्षुरा अभ्यञ्जनम् । द्यौर्भूमिः कोश आसीद्यदयात्सूर्या पतिम्
चित्तिरा आसन होती, चक्षुरा अंगाला लावायचं तेल. आकाश आणि पृथ्वी हे भांडे होते, जेव्हा सूर्ये पतीला दिली गेली.
स्तोमा आसन्प्रतिधयः कुरीरं छन्द ओपशः । सूर्याया अश्विना वराग्निरासीत्पुरोगवः
स्तोत्रं म्हणजे प्रतिसाद, कुरीर हे आच्छादन, आणि छंद म्हणजे बांध. सूर्येसाठी अश्विन हे वर होते, अग्नी पुढारी होता.
सोमो वधूयुरभवदश्विनास्तामुभा वरा । सूर्यां यत्पत्ये शंसन्तीं मनसा सविताददात्
सोम हा वर होता, अश्विन दोघंही वर होते. सूर्येला पतीला देताना सविता तिला शुभाशीर्वाद दिला.
मनो अस्या अन आसीद्द्यौरासीदुत च्छदिः । शुक्रावनड्वाहावास्तां यदयात्सूर्या गृहम्
तिचं मन हे आडवं होतं, आकाश छप्पर होतं. तेजस्वी बैल जोडी होती, जेव्हा सूर्ये आपल्या घरी गेली.
ऋक्सामाभ्यामभिहितौ गावौ ते सामनावितः । श्रोत्रं ते चक्रे आस्तां दिवि पन्थाश्चराचारः
ऋच आणि साम यांच्या गाण्याने दोन गाई जुळवल्या, गाण्यांनी सोबत केलं. तुझे ऐकण्याचं सामर्थ्य तयार झालं; आकाशात मार्ग ठरवला गेला.
शुची ते चक्रे यात्या व्यानो अक्ष आहतः । अनो मनस्मयं सूर्यारोहत्प्रयती पतिम्
तुझ्यासाठी तेजस्वी चाक बनवलं, श्वासाने आडवं फिरवलं. सूर्ये मनाने तयार केलेल्या रथावर बसली आणि पतीकडे निघाली.
सूर्याया वहतुः प्रागात्सविता यमवासृजत् । अघासु हन्यन्ते गावोऽर्जुन्योः पर्युह्यते
सूर्येच्या रथासाठी सविता यांनी जू पाठवलं. ज्या गाई मोकळ्या आहेत त्यांच्यात गाई मारल्या जातात, पांढऱ्या गाईंच्या मध्ये त्या बंद होतात.
यदश्विना पृच्छमानावयातं त्रिचक्रेण वहतुं सूर्यायाः । विश्वे देवा अनु तद्वामजानन्पुत्रः पितराववृणीत पूषा
जेव्हा अश्विन विचारत विचारत सूर्येच्या तीन चाकांच्या रथावर आले, तेव्हा सर्व देवांना हे कळलं; पूषा या पुत्राने आपल्या आईवडिलांना निवडलं.
यदयातं शुभस्पती वरेयं सूर्यामुप । क्वैकं चक्रं वामासीत्क्व देष्ट्राय तस्थथुः
जेव्हा तुम्ही, सौंदर्याचे अधिपती, सूर्येला वधू म्हणून मागायला आलात, तेव्हा तुमचं एक चाक कुठे होतं, आणि जू कुठे ठेवलीत?
द्वे ते चक्रे सूर्ये ब्रह्माण ऋतुथा विदुः । अथैकं चक्रं यद्गुहा तदद्धातय इद्विदुः
सूर्येसाठी दोन चाकं ऋत्विकांना ऋतूनुसार माहीत आहेत. पण एक चाक जे लपलेलं आहे, ते फक्त ज्ञानी लोकांना माहीत असतं.
सूर्यायै देवेभ्यो मित्राय वरुणाय च । ये भूतस्य प्रचेतस इदं तेभ्योऽकरं नमः
सूर्येला, देवांना, मित्र आणि वरुण यांना, आणि जे या जगाचे ज्ञानी आहेत त्यांना मी नमस्कार करतो.
पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीळन्तौ परि यातो अध्वरम् । विश्वान्यन्यो भुवनाभिचष्ट ऋतूँरन्यो विदधज्जायते पुनः
हे दोन, पुढे-मागे फिरणारे, आपल्या मायेमुळे खेळणारे बालकांसारखे, यज्ञाभोवती फिरले आहेत. त्यातील एक सर्व जग पाहतो, तर दुसरा ऋतू ठरवतो आणि पुन्हा जन्म घेतो.
नवोनवो भवति जायमानोऽह्नां केतुरुषसामेत्यग्रम् । भागं देवेभ्यो वि दधात्यायन्प्र चन्द्रमास्तिरते दीर्घमायुः
तो नेहमी नवा, नवनवीन जन्म घेणारा, दिवसांचा चिन्ह, उषांमध्ये प्रथम येणारा आहे. तो देवांना आपला भाग वाटतो, आणि चंद्रमा पुढे जाऊन दीर्घायुष्य मिळवतो.
सुकिंशुकं शल्मलिं विश्वरूपं हिरण्यवर्णं सुवृतं सुचक्रम् । आ रोह सूर्ये अमृतस्य लोकं स्योनं पत्ये वहतुं कृणुष्व
सुंदर किमशुक, शाल्मली, सर्व रूपांची, सोन्यासारखी, छान झाकलेली, उत्तम चाकांची झाडावर चढ. हे सूर्ये, अमृताच्या लोकात जा आणि पतीसाठी सुखकारक हो.
उदीर्ष्वातः पतिवती ह्येषा विश्वावसुं नमसा गीर्भिरीळे । अन्यामिच्छ पितृषदं व्यक्तां स ते भागो जनुषा तस्य विद्धि
उठ, पुढे जा! कारण ही आता पतीची पत्नी आहे. मी नम्रतेने विश्वावसुचे स्तुती करतो. दुसरे, पितरांच्या ठिकाणी स्पष्ट जागा शोध. हा तुझा जन्माचा भाग आहे, हे जाण.
उदीर्ष्वातो विश्वावसो नमसेळा महे त्वा । अन्यामिच्छ प्रफर्व्यं सं जायां पत्या सृज
उठ, पुढे जा, हे विश्वावसु, मी तुला नम्रतेने वंदन करतो. दुसरे, विस्तीर्ण स्थान शोध. पत्नी पतीशी एकत्र होवो.
अनृक्षरा ऋजवः सन्तु पन्था येभिः सखायो यन्ति नो वरेयम् । समर्यमा सं भगो नो निनीयात्सं जास्पत्यं सुयममस्तु देवाः
आपण ज्या मार्गाने वऱ्हाडासाठी जातो, ते मार्ग सरळ आणि खोटारडे नसावेत. अर्यमान आणि भग आपल्याला एकत्र आणोत. देवांनी आपल्याला सुखी संसार द्यावा.
प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवः । ऋतस्य योनौ सुकृतस्य लोकेऽरिष्टां त्वा सह पत्या दधामि
मी तुला वरुणाच्या फासातून सोडवतो, ज्याने सविता, कल्याणकारी, तुला बांधले होते. सत्याच्या स्थानात, पुण्याच्या जगात, मी तुला पतीसोबत सुखरूप ठेवतो.
प्रेतो मुञ्चामि नामुतः सुबद्धाममुतस्करम् । यथेयमिन्द्र मीढ्वः सुपुत्रा सुभगासति
मी तुला इथून सोडवतो, तिथून नाही, चांगले बांधलेली, चोरीला जाऊ नये म्हणून. हे इंद्रा, कृपाळू, ती चांगले पुत्र आणि सौभाग्य मिळवो.
पूषा त्वेतो नयतु हस्तगृह्याश्विना त्वा प्र वहतां रथेन । गृहान्गच्छ गृहपत्नी यथासो वशिनी त्वं विदथमा वदासि
पूषा तुझा हात धरून तुला घेऊन जावो, अश्विनांनी तुला रथात बसवून पुढे नेवो. घरात जा, गृहपत्नी म्हणून, आणि स्वतःच्या इच्छेने सभेत बोला.
इह प्रियं प्रजया ते समृध्यतामस्मिन्गृहे गार्हपत्याय जागृहि । एना पत्या तन्वं सं सृजस्वाधा जिव्री विदथमा वदाथः
इथे, तुला संततीसह भरभराट होवो, या घरात गृह्याग्नीची काळजी घे. पतीसोबत आपले शरीर एकरूप कर, आणि समजूतदारपणे सभेत बोला.
नीललोहितं भवति कृत्यासक्तिर्व्यज्यते । एधन्ते अस्या ज्ञातयः पतिर्बन्धेषु बध्यते
तिची वाईट कर्मांशी ओढ काळसर लाल होते आणि ती उघड होते. तिचे नातेवाईक वाढतात, पण पती बंधनात अडकतो.
परा देहि शामुल्यं ब्रह्मभ्यो वि भजा वसु । कृत्यैषा पद्वती भूत्व्या जाया विशते पतिम्
भांडणाचे मूळ ब्राह्मणांना दे, संपत्ती वाट. ही स्त्री वाईट कर्मांपासून मुक्त होऊन पतीकडे जाते.
अश्रीरा तनूर्भवति रुशती पापयामुया । पतिर्यद्वध्वो वाससा स्वमङ्गमभिधित्सते
जेव्हा पती आपल्या पत्नीच्या वस्त्राने दुसरी स्त्री इच्छितो, तेव्हा तिचे शरीर अशुभ, फिकट आणि पापयुक्त होते.
ये वध्वश्चन्द्रं वहतुं यक्ष्मा यन्ति जनादनु । पुनस्तान्यज्ञिया देवा नयन्तु यत आगताः
वधूच्या मागे जे रोग चंद्र घेऊन लोकांतून येतात, ते सर्व पूज्य देवांनी जिथून आले तिथे परत जावोत.
मा विदन्परिपन्थिनो य आसीदन्ति दम्पती । सुगेभिर्दुर्गमतीतामप द्रान्त्वरातयः
जे दांपत्याभोवती बसलेले वाट पाहतात, त्यांनी काहीही समजू नये. शत्रू दूर पळून जावोत आणि ते दोघे चांगल्या मार्गाने कठीण वाटा पार करोत.
सुमङ्गलीरियं वधूरिमां समेत पश्यत । सौभाग्यमस्यै दत्त्वायाथास्तं वि परेतन
ही वधू शुभ आहे. सर्वांनी एकत्र येऊन तिला पहा. तिला सौभाग्य देऊन, मग आपापल्या घरी परत जा.
तृष्टमेतत्कटुकमेतदपाष्ठवद्विषवन्नैतदत्तवे । सूर्यां यो ब्रह्मा विद्यात्स इद्वाधूयमर्हति
हे कोरडे आहे, हे कडू आहे, हे विषासारखे आहे, खाण्याजोगे नाही. जो सूर्येचे स्तोत्र जाणतो, तो ब्राह्मणच वधूला योग्य आहे.