अयं स्तुतो राजा वन्दि वेधा अपश्च विप्रस्तरति स्वसेतुः । स कक्षीवन्तं रेजयत्सो अग्निं नेमिं न चक्रमर्वतो रघुद्रु
हा स्तुत्य राजा, बुद्धिमान, गायक, पाण्यांवरून, आपल्या मर्यादेतून पार जातो; तो फांद्या हलवत अग्नीला जागवतो, जसा चाकाचा कडा, वेगवान, अस्थिर अग्नीला हलवतो.
स द्विबन्धुर्वैतरणो यष्टा सबर्धुं धेनुमस्वं दुहध्यै । सं यन्मित्रावरुणा वृञ्ज उक्थैर्ज्येष्ठेभिरर्यमणं वरूथैः
तो दोन काठांचा वैतरणा, यजमान, नेहमी दूध देणारी गाय आणि घोडा काढू इच्छितो; जेव्हा मित्र आणि वरुण स्तोत्रांनी एकत्र येतात, ज्येष्ठ रक्षकांसह अर्यमनही येतो.
तद्बन्धुः सूरिर्दिवि ते धियंधा नाभानेदिष्ठो रपति प्र वेनन् । सा नो नाभिः परमास्य वा घाहं तत्पश्चा कतिथश्चिदास
तो बंधू, ऋषी, तुझा विचार आकाशात ठेवतो, सर्वात जवळची नाभी, गायक जाहीर करतो; ती नाभी आमची असो, जवळ असो वा दूर—माझ्या नंतरही, कधी ना कधी, मी तिथे पोहोचू दे.
इयं मे नाभिरिह मे सधस्थमिमे मे देवा अयमस्मि सर्वः । द्विजा अह प्रथमजा ऋतस्येदं धेनुरदुहज्जायमाना
ही माझी नाभी, इथे माझे स्थान; हे माझे देव, मीच हे सर्व; द्विज, सत्याचा पहिला जन्म, ही गाय, नुकतीच वासराला जन्म देऊन, आपले दूध देते.
अधासु मन्द्रो अरतिर्विभावाव स्यति द्विवर्तनिर्वनेषाट् । ऊर्ध्वा यच्छ्रेणिर्न शिशुर्दन्मक्षू स्थिरं शेवृधं सूत माता
मग तो मृदू, अस्वस्थ, तेजस्वी होईल, दोनदा वळणारा, स्तुतीसाठी आतुर; जेव्हा सरळ रेषा, बालकासारखी, जन्मते, आई स्थिर, वाढणारे अपत्य पुढे आणते.
अधा गाव उपमातिं कनाया अनु श्वान्तस्य कस्य चित्परेयुः । श्रुधि त्वं सुद्रविणो नस्त्वं याळाश्वघ्नस्य वावृधे सूनृताभिः
मग गायी कनायाच्या मार्गदर्शनानुसार गेल्या, एखाद्या कुत्र्याच्या भुंकण्यामागे; ऐक आमचे, हे संपत्तीने समृद्ध, तू घोडा मारणाऱ्याच्या स्तुतिंमुळे वाढलेला, सत्य बोलण्याने वाढणारा.
अध त्वमिन्द्र विद्ध्यस्मान्महो राये नृपते वज्रबाहुः । रक्षा च नो मघोनः पाहि सूरीननेहसस्ते हरिवो अभिष्टौ
म्हणून, हे इंद्र, आमच्यासाठी प्रहार कर, बलाढ्य राजा, वज्रधारी, मोठ्या संपत्तीसाठी; आमचे रक्षण कर, हे उदार, आमचे वीर जपा; न चुकता, हे हरिव, तुझ्या कृपेत.
अध यद्राजाना गविष्टौ सरत्सरण्युः कारवे जरण्युः । विप्रः प्रेष्ठः स ह्येषां बभूव परा च वक्षदुत पर्षदेनान्
म्हणून जेव्हा राजे गायीसाठी स्पर्धा करतात, सरण्यु कवीसाठी धावतो, जरण्यु; प्रेरित, सर्वात प्रिय, त्यांचा झाला आहे, आणि तो पुढे जाईल किंवा त्यांच्या सोबत पार जाईल.
अधा न्वस्य जेन्यस्य पुष्टौ वृथा रेभन्त ईमहे तदू नु । सरण्युरस्य सूनुरश्वो विप्रश्चासि श्रवसश्च सातौ
मग या श्रेष्ठाच्या समृद्धीत, आपण मोठ्या आवाजात हाक मारतो, जरी व्यर्थ; सरण्यु त्याचा पुत्र आहे, घोडा, आणि तू ऋषी आहेस, आणि कीर्तीमध्ये प्रसिद्ध आहेस.
युवोर्यदि सख्यायास्मे शर्धाय स्तोमं जुजुषे नमस्वान् । विश्वत्र यस्मिन्ना गिरः समीचीः पूर्वीव गातुर्दाशत्सूनृतायै
तुमच्या मैत्रीसाठी, तुमच्या समूहासाठी, आपण आदराने स्तुती अर्पण केली, ज्याच्यात सर्व स्वर एकत्र येतात, जसे पूर्वी, दात्यासाठी, सत्य बोलण्याच्या जिंकण्यासाठी.
स गृणानो अद्भिर्देववानिति सुबन्धुर्नमसा सूक्तैः । वर्धदुक्थैर्वचोभिरा हि नूनं व्यध्वैति पयस उस्रियायाः
तो, गातो, देवांनी युक्त, पाण्याने समृद्ध, चांगला बंधू, नम्रतेने आणि स्तोत्रांनी; तो स्तुतिंनी, शब्दांनी वाढू दे—आता तो खरंच उजळ गायीच्या दूधाकडे येतो.
त ऊ षु णो महो यजत्रा भूत देवास ऊतये सजोषाः । ये वाजाँ अनयता वियन्तो ये स्था निचेतारो अमूराः
हे पूज्य देवांनो, तुम्ही सर्वजण एकत्र येऊन आमच्या मदतीसाठी बलवान व्हा. तुम्हीच आम्हाला बक्षिसे मिळवून देता, मोकळेपणाने वावरता, स्थिर राहता, आणि नेहमीच शहाणे व अचूक असता.
ये यज्ञेन दक्षिणया समक्ता इन्द्रस्य सख्यममृतत्वमानश । तेभ्यो भद्रमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः
जे यज्ञ व दक्षिणा यामध्ये एकरूप झाले, इंद्राची मैत्री व अमरत्व मिळवू पाहतात, त्या अङ्गिरस ऋषींच्या कृपेने तुम्हाला शुभ लाभो; हे सुज्ञांनो, मानवाचा हा दान स्वीकारा.
य उदाजन्पितरो गोमयं वस्वृतेनाभिन्दन्परिवत्सरे वलम् । दीर्घायुत्वमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः
ज्या पूर्वजांनी सत्याच्या बळावर गायींचे बंदिस्त ठिकाण फोडले, त्या अङ्गिरस ऋषींच्या कृपेने तुम्हाला दीर्घायुष्य लाभो; हे सुज्ञांनो, मानवाचा हा दान स्वीकारा.
य ऋतेन सूर्यमारोहयन्दिव्यप्रथयन्पृथिवीं मातरं वि । सुप्रजास्त्वमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः
ज्यांनी सत्याच्या सामर्थ्याने सूर्याला वर चढवले आणि पृथ्वी व आकाश विस्तारले, त्या अङ्गिरस ऋषींच्या कृपेने तुम्हाला उत्तम संतती लाभो; हे सुज्ञांनो, मानवाचा हा दान स्वीकारा.
अयं नाभा वदति वल्गु वो गृहे देवपुत्रा ऋषयस्तच्छृणोतन । सुब्रह्मण्यमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः
हा गृहात गोड बोलतो, हे देवपुत्र ऋषींनो, ते ऐका; त्या अङ्गिरस ऋषींच्या कृपेने तुम्हाला उत्तम प्रार्थना लाभो; हे सुज्ञांनो, मानवाचा हा दान स्वीकारा.
विरूपास इदृषयस्त इद्गम्भीरवेपसः । ते अङ्गिरसः सूनवस्ते अग्नेः परि जज्ञिरे
ज्यांचे रूप वेगवेगळे होते, जे गूढतेने थरथरत होते, ते अङ्गिरस ऋषी अग्नीच्या आजूबाजूला जन्मले.
ये अग्नेः परि जज्ञिरे विरूपासो दिवस्परि । नवग्वो नु दशग्वो अङ्गिरस्तमो सचा देवेषु मंहते
जे विविध रूपांचे अङ्गिरस ऋषी अग्नीच्या आणि आकाशाच्या आजूबाजूला जन्मले, नवगायी व दहा गायी असलेले हे अङ्गिरस देवांमध्ये सर्वश्रेष्ठ मानले जातात.
इन्द्रेण युजा निः सृजन्त वाघतो व्रजं गोमन्तमश्विनम् । सहस्रं मे ददतो अष्टकर्ण्यः श्रवो देवेष्वक्रत
इंद्राच्या सोबत, त्यांनी गायींनी भरलेला कळप आणि अश्विनींना सोडले; आठ कान असलेले, हजारो दान देणारे, देवांमध्ये प्रसिद्धी मिळवतात.
प्र नूनं जायतामयं मनुस्तोक्मेव रोहतु । यः सहस्रं शताश्वं सद्यो दानाय मंहते
आता हा मनु जन्मावा, मुलासारखा वाढावा; जो एकाच वेळी हजारो व शंभर घोडे दान देण्याची इच्छा करतो.
न तमश्नोति कश्चन दिव इव सान्वारभम् । सावर्ण्यस्य दक्षिणा वि सिन्धुरिव पप्रथे
कोणीही त्याला गाठू शकत नाही, जसे आकाश आपल्या तेजाने व्यापलेले असते; सावर्ण्याची दक्षिणा नदीसारखी सर्वत्र पसरते.
उत दासा परिविषे स्मद्दिष्टी गोपरीणसा । यदुस्तुर्वश्च मामहे
गोपाळन करणारे सेवकही ठरवलेल्या कामाने आमचा सन्मान करतात; तुर्वश व यदु यांनी मला गौरविले.
सहस्रदा ग्रामणीर्मा रिषन्मनुः सूर्येणास्य यतमानैतु दक्षिणा । सावर्णेर्देवाः प्र तिरन्त्वायुर्यस्मिन्नश्रान्ता असनाम वाजम्
हजारो दान देणारा प्रमुख कधीही संकटात पडू नये; मनूची दक्षिणा सूर्याशी स्पर्धा करो; सावर्ण्याच्या देवांनी आम्हाला दीर्घायुष्य द्यावे, ज्याच्यात आम्ही थकता न थकता विजय मिळवला.
परावतो ये दिधिषन्त आप्यं मनुप्रीतासो जनिमा विवस्वतः । ययातेर्ये नहुष्यस्य बर्हिषि देवा आसते ते अधि ब्रुवन्तु नः
जे दूरवरून प्राचीन, मनु प्रिय असलेले, विवस्वताचा जन्म शोधतात; जे ययाति व नहुष यांच्या यज्ञस्थळी बसतात, हे देवांनो, त्यांनी आमच्यासाठी बोलावे.
विश्वा हि वो नमस्यानि वन्द्या नामानि देवा उत यज्ञियानि वः । ये स्थ जाता अदितेरद्भ्यस्परि ये पृथिव्यास्ते म इह श्रुता हवम्
तुमची सर्व नावे पूजनीय व स्तुत्य आहेत, हे देवांनो, तसेच तुमची यज्ञकर्मेही; जे अदितीपासून, जलातून, पृथ्वीवर जन्मले, त्यांनी येथे माझे आवाहन ऐकावे.
येभ्यो माता मधुमत्पिन्वते पयः पीयूषं द्यौरदितिरद्रिबर्हाः । उक्थशुष्मान्वृषभरान्स्वप्नसस्ताँ आदित्याँ अनु मदा स्वस्तये
ज्यांच्यामुळे माता गोड दूध, पोषण करणारे अमृत ओतते, आकाश, अदिती व कुशासन; ते आदित्य, स्तोत्रांमध्ये बलवान व सामर्थ्यवान, आमच्या कल्याणासाठी आनंद आणतात.
नृचक्षसो अनिमिषन्तो अर्हणा बृहद्देवासो अमृतत्वमानशुः । ज्योतीरथा अहिमाया अनागसो दिवो वर्ष्माणं वसते स्वस्तये
मानवी दृष्टी असलेले, अचल, पूजेस पात्र, हे महान देव अमरत्वाची इच्छा करतात; प्रकाशरथावर आरूढ, कपटविरहित, पापरहित, ते स्वर्गाच्या उंचीवर आमच्या कल्याणासाठी वास करतात.
सम्राजो ये सुवृधो यज्ञमाययुरपरिह्वृता दधिरे दिवि क्षयम् । ताँ आ विवास नमसा सुवृक्तिभिर्महो आदित्याँ अदितिं स्वस्तये
जे सम्राट, पुष्कळ वाढलेले, यज्ञासाठी आले, जिंकता न येणारे, त्यांनी आकाशात आपले स्थान केले; त्यांना मी नम्रतेने व स्तुतीने, हे महान आदित्य व अदिती, आमच्या कल्याणासाठी बोलावतो.
को व स्तोमं राधति यं जुजोषथ विश्वे देवासो मनुषो यति ष्ठन । को वोऽध्वरं तुविजाता अरं करद्यो नः पर्षदत्यंहः स्वस्तये
कोण तुमच्या त्या स्तोत्राचे गुणगान करेल, जे तुम्हा सर्व देवांना प्रिय आहे, जे माणसे अर्पण करतात? कोण तुमचा यज्ञ सुखकारक करेल, हे सामर्थ्यवान जन्मलेले? तुम्ही आम्हाला संकटातून तारावे, आमच्या कल्याणासाठी.
येभ्यो होत्रां प्रथमामायेजे मनुः समिद्धाग्निर्मनसा सप्त होतृभिः । त आदित्या अभयं शर्म यच्छत सुगा नः कर्त सुपथा स्वस्तये
ज्यांच्यासाठी मनुने सात यज्ञकर्म करणाऱ्यांसह, प्रज्वलित अग्नीसह, मनाने प्रथम यज्ञ केला, हे आदित्यांनो, आम्हाला निर्भय आश्रय द्या, आमचे मार्ग सोपे करा आणि आम्हाला कल्याणाकडे न्या.