तेऽवर्धन्त स्वतवसो महित्वना नाकं तस्थुरुरु चक्रिरे सदः । विष्णुर्यद्धावद्वृषणं मदच्युतं वयो न सीदन्नधि बर्हिषि प्रिये
ते स्वतःच्या सामर्थ्याने मोठे झाले, आकाशात उभे राहिले आणि विस्तीर्ण आसन तयार केले; जेव्हा विष्णुने मोठ्या आनंदात पाऊल टाकले, तेव्हा वृषभासारखे ते प्रिय कुशावर पक्ष्यांसारखे बसले.
शूरा इवेद्युयुधयो न जग्मयः श्रवस्यवो न पृतनासु येतिरे । भयन्ते विश्वा भुवना मरुद्भ्यो राजान इव त्वेषसंदृशो नरः
लढाईसाठी सज्ज असलेल्या वीरांसारखे, कीर्ती मिळवण्यासाठी झगडणाऱ्या नायकांसारखे, मरुत सर्व प्राण्यांना भिती घालतात; भयंकर रूप असलेल्या राजांसारखे, पुरुष त्यांच्यापुढे थरथर कापतात.
त्वष्टा यद्वज्रं सुकृतं हिरण्ययं सहस्रभृष्टिं स्वपा अवर्तयत् । धत्त इन्द्रो नर्यपांसि कर्तवेऽहन्वृत्रं निरपामौब्जदर्णवम्
जेव्हा त्वष्ट्याने सोन्याचे, हजार कडा असलेले वज्र उत्तम प्रकारे घडवले, तेव्हा बुद्धिमान इंद्राने ते वीरतेचे कार्य करण्यासाठी घेतले; त्याने त्याने वृत्राचा नाश केला आणि पाणी समुद्रात सोडले.
ऊर्ध्वं नुनुद्रेऽवतं त ओजसा दादृहाणं चिद्बिभिदुर्वि पर्वतम् । धमन्तो वाणं मरुतः सुदानवो मदे सोमस्य रण्यानि चक्रिरे
आपल्या बळाने त्यांनी मेघ वर ढकलला, अगदी मजबूत पर्वतही फोडला; शंख फुंकत, हे दानशूर मरुत, सोमाच्या आनंदात त्यांनी तेजस्वी कृत्ये केली.
जिह्मं नुनुद्रेऽवतं तया दिशासिञ्चन्नुत्सं गोतमाय तृष्णजे । आ गच्छन्तीमवसा चित्रभानवः कामं विप्रस्य तर्पयन्त धामभिः
त्यांनी वाकडा मेघ त्या दिशेने ढकलला, तहानलेल्या गौतमासाठी धारा सोडल्या; आपल्या तेजस्वी मदतीने येऊन, त्यांनी त्या कवीच्या इच्छा आपल्या देणग्यांनी पूर्ण केल्या.
या वः शर्म शशमानाय सन्ति त्रिधातूनि दाशुषे यच्छताधि । अस्मभ्यं तानि मरुतो वि यन्त रयिं नो धत्त वृषणः सुवीरम्
तुमच्याकडे जे आश्रय आनंद शोधणाऱ्यासाठी आहेत, उपासकासाठी जी त्रिविध रक्षणे आहेत, ती आम्हाला द्या, हे मरुत; आम्हाला संपत्ती द्या आणि बलवान पुत्रही द्या.
मरुतो यस्य हि क्षये पाथा दिवो विमहसः । स सुगोपातमो जनः
ज्याच्या घरी मरुत, त्या महान आकाशाच्या पुत्रांचा वास असतो, तो मनुष्यात सर्वात सुरक्षित असतो.
यज्ञैर्वा यज्ञवाहसो विप्रस्य वा मतीनाम् । मरुतः शृणुता हवम्
यज्ञांनी किंवा कवीच्या विचारांनी, हे यज्ञ वहाणारे मरुत, आमचे आवाहन ऐका.
उत वा यस्य वाजिनोऽनु विप्रमतक्षत । स गन्ता गोमति व्रजे
आणि ज्याच्या मागे वेगवान घोडे कवीच्या मागे जातात, तो गायींनी समृद्ध अशा कळपात पोहोचतो.
अस्य वीरस्य बर्हिषि सुतः सोमो दिविष्टिषु । उक्थं मदश्च शस्यते
या वीरासाठी कुशावर स्रवलेला सोम, स्वर्गात स्तुती आणि आनंदाने गौरवला जातो.
अस्य श्रोषन्त्वा भुवो विश्वा यश्चर्षणीरभि । सूरं चित्सस्रुषीरिषः
सर्व लोकांनी त्याचे आवाहन ऐकावे, अगदी धनाची इच्छा असलेला सूर्यही त्याच्याकडे धावावा.
पूर्वीभिर्हि ददाशिम शरद्भिर्मरुतो वयम् । अवोभिश्चर्षणीनाम्
अनेक शरद ऋतूंमध्ये, हे मरुत, आम्ही तुमच्या मदतीने लोकांच्या कल्याणात भाग घेऊ.
सुभगः स प्रयज्यवो मरुतो अस्तु मर्त्यः । यस्य प्रयांसि पर्षथ
तो मनुष्य धन्य आहे, हे मरुत, ज्याला तुम्ही यज्ञाच्या मार्गावर सुरक्षित नेत असता.
शशमानस्य वा नरः स्वेदस्य सत्यशवसः । विदा कामस्य वेनतः
हे पुरुषांनो, जो आनंद मिळवण्यासाठी घाम गाळतो, खरा बळकट असतो, त्याच्या इच्छांना जाणून घ्या.
यूयं तत्सत्यशवस आविष्कर्त महित्वना । विध्यता विद्युता रक्षः
खरंच, तुमची महान शक्ती प्रकट होते; तुमच्या वीजेने त्या दुष्टाचा नाश करा.
गूहता गुह्यं तमो वि यात विश्वमत्रिणम् । ज्योतिष्कर्ता यदुश्मसि
लपलेल्या अंधाराला दूर करा, सर्व अडथळे दूर करा; कारण तुम्ही बलवान आहात, प्रकाश निर्माण करा.
प्रत्वक्षसः प्रतवसो विरप्शिनोऽनानता अविथुरा ऋजीषिणः । जुष्टतमासो नृतमासो अञ्जिभिर्व्यानज्रे के चिदुस्रा इव स्तृभिः
तुमचे चेहरे आणि बळ नेहमी पुढे असते, तेजस्वी, न वाकणारे, स्थिर, सरळ चालणारे, सर्वांना प्रिय, खरे पुरुषार्थी, सुंदर अलंकारांनी सजलेले; तुमच्यातील काही जण तेजस्वी घोड्यांसारखे दिसतात.
उपह्वरेषु यदचिध्वं ययिं वय इव मरुतः केन चित्पथा । श्चोतन्ति कोशा उप वो रथेष्वा घृतमुक्षता मधुवर्णमर्चते
मारुतांनो, जशी पक्षी दऱ्यांतून उडतात, तशी तुम्ही काही मार्गांनी धावता; तुमच्या रथांवरून घृतासारखे मधुर रंगाचे द्रव्य वाहते, ते स्तुतीस पात्र आहे.
प्रैषामज्मेषु विथुरेव रेजते भूमिर्यामेषु यद्ध युञ्जते शुभे । ते क्रीळयो धुनयो भ्राजदृष्टयः स्वयं महित्वं पनयन्त धूतयः
तुम्ही रथ जुंपता तेव्हा पृथ्वी थरथरते; तुमच्या खेळकर, हलणाऱ्या, तेजस्वी डोळ्यांच्या मंडळींनी आपले मोठेपण स्वतः दाखवले आहे.
स हि स्वसृत्पृषदश्वो युवा गणोऽया ईशानस्तविषीभिरावृतः । असि सत्य ऋणयावानेद्योऽस्या धियः प्राविताथा वृषा गणः
तो तरुण, पांढऱ्या डागांच्या घोड्यांचा समूह, स्वतः जन्मलेला, सामर्थ्यवान आणि शक्तीने वेढलेला आहे; तुम्ही खरे, कोणाच्याही ऋणात नसणारे, स्तुत्य, या प्रार्थनेचे रक्षण करणारे, बलाढ्य समूह आहात.
पितुः प्रत्नस्य जन्मना वदामसि सोमस्य जिह्वा प्र जिगाति चक्षसा । यदीमिन्द्रं शम्यृक्वाण आशतादिन्नामानि यज्ञियानि दधिरे
आपण त्या प्राचीन पित्याच्या जन्माची गोष्ट सांगतो; सोमाची जिव्हा दृष्टीने पुढे जाते; जेव्हा ऋषी इंद्राची इच्छा करतो, तेव्हा त्या पूज्य नावांना स्थान मिळते.
श्रियसे कं भानुभिः सं मिमिक्षिरे ते रश्मिभिस्त ऋक्वभिः सुखादयः । ते वाशीमन्त इष्मिणो अभीरवो विद्रे प्रियस्य मारुतस्य धाम्नः
कीर्ती मिळवण्यासाठी, त्यांनी आपल्या तेजाने स्वतःला मोजले; किरणांनी, स्तोत्रांनी ते आनंद देणारे आहेत; ध्वजधारी, शस्त्रधारी, धाडसी, त्यांनी प्रिय मारुतांचे निवासस्थान ओळखले आहे.
आ विद्युन्मद्भिर्मरुतः स्वर्कै रथेभिर्यात ऋष्टिमद्भिरश्वपर्णैः । आ वर्षिष्ठया न इषा वयो न पप्तता सुमायाः
मारुतांनो, वीज चमकणाऱ्या, तेजस्वी रथांवर बसा, भाले आणि सुंदर घोड्यांनी सज्ज व्हा; उत्तम पोषण घेऊन, पक्ष्यांसारखे, चांगल्या कौशल्याने उडून या.
तेऽरुणेभिर्वरमा पिशङ्गैः शुभे कं यान्ति रथतूर्भिरश्वैः । रुक्मो न चित्रः स्वधितीवान्पव्या रथस्य जङ्घनन्त भूम
लालसर, सर्वोत्तम, पिवळ्या छटेच्या घोड्यांनी ते शोभेने रथांवर जातात; तेजस्वी सोन्याच्या अलंकारासारखे, धारदार कुऱ्हाडींसह, त्यांच्या रथांची चाकं पृथ्वीवर आदळतात.
श्रिये कं वो अधि तनूषु वाशीर्मेधा वना न कृणवन्त ऊर्ध्वा । युष्मभ्यं कं मरुतः सुजातास्तुविद्युम्नासो धनयन्ते अद्रिम्
कीर्तीकरिता, तुमच्या मंडळींनी तुमच्या शरीरावर ध्वज लावले आहेत; ज्ञानी लोकांसारखे ते ताठ उभे राहतात; मारुतांनो, उत्तम जन्माचे, अत्यंत सामर्थ्यशाली, तुम्ही डोंगर फोडता.
अहानि गृध्राः पर्या व आगुरिमां धियं वार्कार्यां च देवीम् । ब्रह्म कृण्वन्तो गोतमासो अर्कैरूर्ध्वं नुनुद्र उत्सधिं पिबध्यै
लोभी लोकांनी तुमचे दिवस वेढले आहेत; ही भावना, ही दैवी प्रेरणा, हे देवांनो; गोतमांनी स्तोत्रांनी प्रार्थना करत, पिण्यासाठी विहीर उचलली आहे.
एतत्त्यन्न योजनमचेति सस्वर्ह यन्मरुतो गोतमो वः । पश्यन्हिरण्यचक्रानयोदंष्ट्रान्विधावतो वराहून्
ही तुमची जोडी, मारुतांनो, गोतमाने गायले तसे, आपल्या ठिकाणी पोहोचली आहे; तुमची सोन्याची चाकं, लोखंडी दात, वेगवान, वराहासारखी रूपं पाहिली.
एषा स्या वो मरुतोऽनुभर्त्री प्रति ष्टोभति वाघतो न वाणी । अस्तोभयद्वृथासामनु स्वधां गभस्त्योः
ही तुमची अनुयायी, मारुतांनो, स्तुतीने गाते; कुशल गायकासारखी वाणी, दोन्ही हातांनी, तुमच्या सामर्थ्याचे गुणगान करते.
आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतोऽदब्धासो अपरीतास उद्भिदः । देवा नो यथा सदमिद्वृधे असन्नप्रायुवो रक्षितारो दिवेदिवे
सर्व बाजूंनी शुभ विचार आमच्याकडे येऊ देत, निष्कलंक, अडथळ्यांशिवाय, उमलणारे; देवांनी नेहमी आमचे रक्षण करावे, दिवसेंदिवस वाढ देणारे, दीर्घायुष्य देणारे.
देवानां भद्रा सुमतिरृजूयतां देवानां रातिरभि नो नि वर्तताम् । देवानां सख्यमुप सेदिमा वयं देवा न आयुः प्र तिरन्तु जीवसे
देवतांची शुभ कृपा आमच्यासाठी सरळ असो; देवतांची उदारता आमच्याकडे वळू दे; आपण देवतांच्या मैत्रीकडे जाऊ; देवांनी आम्हाला जगण्यासाठी आयुष्य द्यावे.