दूरे तन्नाम गुह्यं पराचैर्यत्त्वा भीते अह्वयेतां वयोधै । उदस्तभ्नाः पृथिवीं द्यामभीके भ्रातुः पुत्रान्मघवन्तित्विषाणः
दूर आहे ते गुप्त नाव, ज्याने घाबरलेल्यांनी तुला बळासाठी हाक दिली. तू आपल्या सामर्थ्याने पृथ्वी आणि आकाश उभे केलेस, हे मघवान, तुझ्या भावाचे तेजस्वी पुत्र.
महत्तन्नाम गुह्यं पुरुस्पृग्येन भूतं जनयो येन भव्यम् । प्रत्नं जातं ज्योतिर्यदस्य प्रियं प्रियाः समविशन्त पञ्च
महान आहे ते गुप्त नाव, ज्याने तू, अनेक कौशल्य असलेला, जे झाले आणि जे होणार ते निर्माण केलेस. त्याच्यापासून जन्मलेले प्राचीन प्रकाश, प्रिय, प्रियजन एकत्र पाच जणांनी प्रवेश केला.
आ रोदसी अपृणादोत मध्यं पञ्च देवाँ ऋतुशः सप्तसप्त । चतुस्त्रिंशता पुरुधा वि चष्टे सरूपेण ज्योतिषा विव्रतेन
त्याने पृथ्वी, आकाश आणि मधले भरले, पाच देवांनी एकामागून एक, सात सात. चवतीस रूपांनी तो सर्वत्र पाहतो, स्वतःच्या तेजाने, वेगळा चमकणारा.
यदुष औच्छः प्रथमा विभानामजनयो येन पुष्टस्य पुष्टम् । यत्ते जामित्वमवरं परस्या महन्महत्या असुरत्वमेकम्
तू प्रथम तेज निर्माण केलेस, ज्याने पोसलेल्या गोष्टी पोसल्या जातात. तुझे नाते उच्चापेक्षा कमी, तुझी महानता एकमेव मोठ्या अधिपत्यात.
विधुं दद्राणं समने बहूनां युवानं सन्तं पलितो जगार । देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्या ममार स ह्यः समान
वाढणारा चंद्र, अनेकांमध्ये राहणारा, तरुण असूनही पांढरे केस असलेला, जागा होतो. देवाच्या कवीचे मोठेपण पाहा; तो काल मेला, तरी पुन्हा तसाच जन्मतो.
शाक्मना शाको अरुणः सुपर्ण आ यो महः शूरः सनादनीळः । यच्चिकेत सत्यमित्तन्न मोघं वसु स्पार्हमुत जेतोत दाता
शक्तीने बलवान, अरुण, सुवर्णपंखी, जो महान, पराक्रमी, प्राचीन आहे. त्याला जे कळते ते खरे, व्यर्थ नाही; त्याचे धन तेजस्वी, तो जिंकणारा आणि दान करणारा.
ऐभिर्ददे वृष्ण्या पौंस्यानि येभिरौक्षद्वृत्रहत्याय वज्री । ये कर्मणः क्रियमाणस्य मह्न ऋतेकर्ममुदजायन्त देवाः
याच्यामुळे त्याने पुरुषार्थ दिला, ज्याने वज्रधारीने वृत्राचा वध करण्यासाठी पर्जन्य पाडला. जे देव कर्माने निर्माण झाले, ते विधीने जन्मले.
युजा कर्माणि जनयन्विश्वौजा अशस्तिहा विश्वमनास्तुराषाट् । पीत्वी सोमस्य दिव आ वृधानः शूरो निर्युधाधमद्दस्यून्
एकत्र येऊन तो कर्म करतो, सर्वशक्तिमान, दुष्टांचा नाश करणारा, सर्वांच्या मनात राहणारा, राज्य करणारा. सोम प्यायल्यावर, स्वर्गात वाढून, तो वीर शत्रूंना हाकलतो आणि नमवतो.
इदं त एकं पर ऊ त एकं तृतीयेन ज्योतिषा सं विशस्व । संवेशने तन्वश्चारुरेधि प्रियो देवानां परमे जनित्रे
हे तुझे, एक; ते तुझे, दुसरे; तिसऱ्या प्रकाशाने एकत्र हो. एकत्र येताना तुझे देह आनंदित होवोत; देवांचे प्रिय, सर्वोच्च जन्मस्थानी.
तनूष्टे वाजिन्तन्वं नयन्ती वाममस्मभ्यं धातु शर्म तुभ्यम् । अह्रुतो महो धरुणाय देवान्दिवीव ज्योतिः स्वमा मिमीयाः
तुझ्या सामर्थ्यवान रूपाने आम्हाला बळ मिळो, आनंद आणि तुझ्या रक्षणाची प्राप्ती होवो. हे देवांनो, आकाशातील प्रकाशासारखे, कुठलाही त्रास न होता, तुझ्या तेजाचा विस्तार तू स्वतःसाठी निर्माण कर.
वाज्यसि वाजिनेना सुवेनीः सुवित स्तोमं सुवितो दिवं गाः । सुवितो धर्म प्रथमानु सत्या सुवितो देवान्सुवितोऽनु पत्म
तू बळवान आहेस आणि बळाच्या जोरावर सुंदर यश मिळवतोस. बळामुळे तुला स्तुती मिळते, बळामुळे तू आकाश गाठतोस. बळावरच तू सत्य मार्गाचा आणि देवांचा पाठपुरावा करतोस, आणि आम्हीही तुझ्या मागे बळावरच चालतो.
महिम्न एषां पितरश्चनेशिरे देवा देवेष्वदधुरपि क्रतुम् । समविव्यचुरुत यान्यत्विषुरैषां तनूषु नि विविशुः पुनः
त्यांच्या महानतेशी त्यांच्या पूर्वजांचाही मुकाबला झाला नाही; देवांनी आपले ज्ञान देवांमध्येच ठेवले. त्यांनी सर्व काही वाटून दिले आणि आपल्या सामर्थ्याने सर्व काही पुन्हा त्यांच्या रूपात प्रवेशले.
सहोभिर्विश्वं परि चक्रमू रजः पूर्वा धामान्यमिता मिमानाः । तनूषु विश्वा भुवना नि येमिरे प्रासारयन्त पुरुध प्रजा अनु
त्यांच्या सामर्थ्याने त्यांनी संपूर्ण विश्वाला फिरून पाहिले, अगदी प्राचीन आणि अमर निवासस्थानांची मोजणी केली. त्यांच्या रूपात सर्व जीव समाविष्ट झाले आणि अनेक लोकांमध्ये विस्तारले.
द्विधा सूनवोऽसुरं स्वर्विदमास्थापयन्त तृतीयेन कर्मणा । स्वां प्रजां पितरः पित्र्यं सह आवरेष्वदधुस्तन्तुमाततम्
सूर्य जाणणाऱ्या असुराला पुत्रांनी दोन भागांत विभागले आणि तिसऱ्या कृतीने त्याची स्थापना केली. पितरांनी आपल्या शक्तीने आपली संतती आणि पितृपरंपरेची दोरी पुढच्या पिढ्यांमध्ये ठेवली.
नावा न क्षोदः प्रदिशः पृथिव्याः स्वस्तिभिरति दुर्गाणि विश्वा । स्वां प्रजां बृहदुक्थो महित्वावरेष्वदधादा परेषु
जसा जहाज समुद्रावर तरते किंवा पृथ्वीच्या दिशा ओलांडतो, तसा तो शुभाशीर्वादांनी सर्व अडचणी पार करतो. मोठ्या स्तुतीचा आणि महानतेचा तो आपल्या संततीला मागील आणि पुढील पिढ्यांमध्ये ठेवतो.
मा प्र गाम पथो वयं मा यज्ञादिन्द्र सोमिनः । मान्त स्थुर्नो अरातयः
आपण योग्य मार्गावरून किंवा यज्ञापासून दूर जाऊ नये, हे इंद्र, सोमपान करणारा. शत्रूंनी आपल्यावर विजय मिळवू नये.
यो यज्ञस्य प्रसाधनस्तन्तुर्देवेष्वाततः । तमाहुतं नशीमहि
जो यज्ञाचा सूत्रधार आहे, देवांमध्ये विणलेला तो धागा — तो आम्ही योग्य प्रकारे आह्वान करून प्राप्त करू दे.
मनो न्वा हुवामहे नाराशंसेन सोमेन । पितॄणां च मन्मभिः
आता आपण मनाला हाक मारतो, नाराशंस आणि सोमाच्या कृपेने, आणि पितरांच्या विचारांनी.
आ त एतु मनः पुनः क्रत्वे दक्षाय जीवसे । ज्योक्च सूर्यं दृशे
ते मन पुन्हा इथे परत येवो, संकल्पासाठी, कौशल्यासाठी, जीवनासाठी आणि सूर्य स्पष्टपणे पाहण्यासाठी.
पुनर्नः पितरो मनो ददातु दैव्यो जनः । जीवं व्रातं सचेमहि
आपले पितर, दैवी वंश, त्यांनी आपले मन पुन्हा आपल्याला परत द्यावे, जेणेकरून आपण जिवंत समाजात एकत्र येऊ.
वयं सोम व्रते तव मनस्तनूषु बिभ्रतः । प्रजावन्तः सचेमहि
हे सोमदेवा, तुझ्या व्रतामध्ये, आपल्या देहात मन ठेवून, संततीसह आपण एकत्र राहू.
यत्ते यमं वैवस्वतं मनो जगाम दूरकम् । तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे
जर तुझे मन यम, विवस्वताचा पुत्र, याच्याकडे दूर गेले असेल, तर ते आम्ही इथे, निवासासाठी आणि जीवनासाठी, परत आणतो.
यत्ते दिवं यत्पृथिवीं मनो जगाम दूरकम् । तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे
जर तुझे मन आकाशात किंवा पृथ्वीवर दूर गेले असेल, तर ते आम्ही इथे, निवासासाठी आणि जीवनासाठी, परत आणतो.
यत्ते भूमिं चतुर्भृष्टिं मनो जगाम दूरकम् । तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे
जर तुझे मन चार दिशांनी व्यापलेल्या पृथ्वीवर दूर गेले असेल, तर ते आम्ही इथे, निवासासाठी आणि जीवनासाठी, परत आणतो.
यत्ते चतस्रः प्रदिशो मनो जगाम दूरकम् । तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे
जर तुझे मन चारही दिशांना दूर गेले असेल, तर ते आम्ही इथे, निवासासाठी आणि जीवनासाठी, परत आणतो.
यत्ते समुद्रमर्णवं मनो जगाम दूरकम् । तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे
जर तुझे मन समुद्र किंवा मोठ्या पाण्यात दूर गेले असेल, तर ते आम्ही इथे, निवासासाठी आणि जीवनासाठी, परत आणतो.
यत्ते मरीचीः प्रवतो मनो जगाम दूरकम् । तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे
जर तुझे मन तेजस्वी प्रवाहांकडे दूर गेले असेल, तर ते आम्ही इथे, निवासासाठी आणि जीवनासाठी, परत आणतो.
यत्ते अपो यदोषधीर्मनो जगाम दूरकम् । तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे
तुझे मन ज्या पाण्यात आणि औषधींमध्ये दूर गेले आहे, ते आम्ही इथे परत आणतो, जेणेकरून तू इथे सुखाने आणि आरोग्याने राहशील.
यत्ते सूर्यं यदुषसं मनो जगाम दूरकम् । तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे
तुझे मन ज्या सूर्याकडे आणि उषाकडे दूर गेले आहे, ते आम्ही इथे परत आणतो, जेणेकरून तू इथे सुखाने आणि आरोग्याने राहशील.
यत्ते पर्वतान्बृहतो मनो जगाम दूरकम् । तत्त आ वर्तयामसीह क्षयाय जीवसे
तुझे मन ज्या मोठ्या पर्वतांकडे दूर गेले आहे, ते आम्ही इथे परत आणतो, जेणेकरून तू इथे सुखाने आणि आरोग्याने राहशील.