मां देवा दधिरे हव्यवाहमपम्लुक्तं बहु कृच्छ्रा चरन्तम् । अग्निर्विद्वान्यज्ञं नः कल्पयाति पञ्चयामं त्रिवृतं सप्ततन्तुम्
देवांनी मला हविर्भाग वाहणारा म्हणून नेमले आहे, जो थकत नाही, अनेक अडचणींमधून जातो. अग्नी, जाणणारा, आमचा यज्ञ पाच प्रकारे, तीन विभागात, सात तंतूंनी सजवतो.
आ वो यक्ष्यमृतत्वं सुवीरं यथा वो देवा वरिवः कराणि । आ बाह्वोर्वज्रमिन्द्रस्य धेयामथेमा विश्वाः पृतना जयाति
मी तुमच्यासाठी अमरत्व आणि वीरशक्ती मिळवू दे, जेणेकरून, देवांनो, मी तुमच्यासाठी विस्तृत मार्ग तयार करू शकेन. मी इंद्राचा वज्र तुमच्या बाहूंमध्ये ठेवू दे, आणि त्याने तुम्ही सर्व लढाया जिंका.
त्रीणि शता त्री सहस्राण्यग्निं त्रिंशच्च देवा नव चासपर्यन् । औक्षन्घृतैरस्तृणन्बर्हिरस्मा आदिद्धोतारं न्यसादयन्त
तीनशे आणि तीन हजार देव, आणि अजून एकोणचाळीस, यांनी अग्नीची पूजा केली; त्यांनी त्याला तुपाने अभिषेक केला, त्याच्यासाठी कुशांचे आसन घातले, आणि मग त्याला होतार म्हणून बसवले.
यमैच्छाम मनसा सोऽयमागाद्यज्ञस्य विद्वान्परुषश्चिकित्वान् । स नो यक्षद्देवताता यजीयान्नि हि षत्सदन्तरः पूर्वो अस्मत्
ज्याला आम्ही मनाने इच्छिले, तोच आला आहे, यज्ञ जाणणारा, विधीत कुशल. तोच, सर्वात पूज्य, आम्हाला दैवी कृपा मिळवून देो, कारण जो समोर आहे तो आपल्यापासून दूर नाही.
अराधि होता निषदा यजीयानभि प्रयांसि सुधितानि हि ख्यत् । यजामहै यज्ञियान्हन्त देवाँ ईळामहा ईड्याँ आज्येन
सर्वात पूज्य होतार येथे बसो; उत्तम प्रकारे तयार केलेली अर्पण ओळखू दे. आपण पूज्य देवांची पूजा करू या—या, देवांनो, आपणाला तुपाने स्तुती करू या.
साध्वीमकर्देववीतिं नो अद्य यज्ञस्य जिह्वामविदाम गुह्याम् । स आयुरागात्सुरभिर्वसानो भद्रामकर्देवहूतिं नो अद्य
आज तुम्ही आमची देवपूजा सफल केलीत, देवांनो; आम्ही यज्ञाची लपलेली जिव्हा शोधली. तो जीवन घेऊन, सुगंधित वस्त्र घालून आला; आज तुम्ही आमची देवहाक शुभ केलीत, देवांनो.
तदद्य वाचः प्रथमं मसीय येनासुराँ अभि देवा असाम । ऊर्जाद उत यज्ञियासः पञ्च जना मम होत्रं जुषध्वम्
आज मी तो पहिला शब्द बोलू दे, ज्याने देवांनी असुरांवर विजय मिळवला. बळाने पोसलेले, पूज्य, हे पाच जाती, माझे अर्पण स्वीकारा.
पञ्च जना मम होत्रं जुषन्तां गोजाता उत ये यज्ञियासः । पृथिवी नः पार्थिवात्पात्वंहसोऽन्तरिक्षं दिव्यात्पात्वस्मान्
ही पाच जाती माझे अर्पण स्वीकारो, गायीपासून जन्मलेले आणि पूज्य असलेले. पृथ्वी आम्हाला भौतिक संकटांपासून वाचवो, आणि आकाश व स्वर्ग आम्हाला वरील संकटांपासून सुरक्षित ठेवो.
तन्तुं तन्वन्रजसो भानुमन्विहि ज्योतिष्मतः पथो रक्ष धिया कृतान् । अनुल्बणं वयत जोगुवामपो मनुर्भव जनया दैव्यं जनम्
आकाशाच्या तेजाचा माग घेत तंतू विणा; बुद्धीने घडवलेल्या तेजस्वी वाटा जपा. तुटू न देता विणा, पाण्यांनो, आम्हाला सांभाळा; मनूसारखे बना, दैवी वंश वाढवा.
अक्षानहो नह्यतनोत सोम्या इष्कृणुध्वं रशना ओत पिंशत । अष्टावन्धुरं वहताभितो रथं येन देवासो अनयन्नभि प्रियम्
जुंपण काढा, सोमयुक्तांनो, पट्ट्या सैल करा, लगाम सोडा आणि सरळ करा. आठ चाकांचा रथ सर्वत्र वाहा, ज्याने देवांनी आपला प्रिय जवळ आणला.
अश्मन्वती रीयते सं रभध्वमुत्तिष्ठत प्र तरता सखायः । अत्रा जहाम ये असन्नशेवाः शिवान्वयमुत्तरेमाभि वाजान्
दगडी रथ पुढे सरकतो—सर्वजण एकत्र या, उठा, ओलांडून जा, मित्रांनो. येथे जे उपयोगी नव्हते त्यांना मागे सोडा, आणि शुभांबरोबर आपण मोठ्या यशाकडे जाऊ या.
त्वष्टा माया वेदपसामपस्तमो बिभ्रत्पात्रा देवपानानि शंतमा । शिशीते नूनं परशुं स्वायसं येन वृश्चादेतशो ब्रह्मणस्पतिः
त्वष्टा, सर्व कलांचा आणि गूढ ज्ञानाचा जाणकार, देवांसाठी पवित्र पेय घेऊन जाणारी पात्रे सांभाळतो. तो लोखंडी कुऱ्हाड धारदार करतो, ज्याने ब्रह्मणस्पती अडथळे दूर करतो.
सतो नूनं कवयः सं शिशीत वाशीभिर्याभिरमृताय तक्षथ । विद्वांसः पदा गुह्यानि कर्तन येन देवासो अमृतत्वमानशुः
खरंच, ज्ञानी लोक त्याच कुऱ्हाडीने एकत्र येतात, ज्याने अमरत्व घडवले. गुप्त पावलांची ओळख असलेले, ते निर्माण करतात, ज्यामुळे देवांना अमरत्व मिळाले.
गर्भे योषामदधुर्वत्समासन्यपीच्येन मनसोत जिह्वया । स विश्वाहा सुमना योग्या अभि सिषासनिर्वनते कार इज्जितिम्
गायीच्या गर्भात वासरू ठेवले, सूक्ष्म मन आणि जिभेने. तो नेहमीच मंगल, सर्व योग्य गोष्टींकडे जातो, विजयासाठी प्रयत्न करणारा गायक.
तां सु ते कीर्तिं मघवन्महित्वा यत्त्वा भीते रोदसी अह्वयेताम् । प्रावो देवाँ आतिरो दासमोजः प्रजायै त्वस्यै यदशिक्ष इन्द्र
मघवान, तुझ्या त्या कीर्तीची महती, जेव्हा घाबरलेली पृथ्वी आणि आकाश तुला हाक मारतात— तू देवांना मार्ग दाखवला, दासांचा बळ ओलांडले, त्या संततीसाठी मदत केलीस, हे इंद्र.
यदचरस्तन्वा वावृधानो बलानीन्द्र प्रब्रुवाणो जनेषु । मायेत्सा ते यानि युद्धान्याहुर्नाद्य शत्रुं ननु पुरा विवित्से
जेव्हा तू शरीराने आणि बळाने वाढत होतास, हे इंद्र, लोकांमध्ये आपली शक्ती दर्शवत होतास— तुझी लढाई माया म्हणू नये; आजचा शत्रू पूर्वीसारखा नाही, तो अजमावण्यासारखा नाही.
क उ नु ते महिमनः समस्यास्मत्पूर्व ऋषयोऽन्तमापुः । यन्मातरं च पितरं च साकमजनयथास्तन्वः स्वायाः
तुझ्या महानतेची मर्यादा कोण गाठली? आमच्या पूर्वजांपैकी कोण, हे इंद्र? जेव्हा तू स्वतःच्या देहातून आई-वडील दोघे निर्माण केलेस.
चत्वारि ते असुर्याणि नामादाभ्यानि महिषस्य सन्ति । त्वमङ्ग तानि विश्वानि वित्से येभिः कर्माणि मघवञ्चकर्थ
तुझ्या अधिपत्याची चार नावे, हे बलाढ्य, महिषात सापडतात. तू ती सर्व जाणतोस, ज्यांनी हे कृत्य केलेस, हे मघवान.
त्वं विश्वा दधिषे केवलानि यान्याविर्या च गुहा वसूनि । काममिन्मे मघवन्मा वि तारीस्त्वमाज्ञाता त्वमिन्द्रासि दाता
तू सर्व गोष्टी सांभाळतोस, दिसणारे आणि लपलेले धन. माझी इच्छा मोडू नकोस, हे मघवान. तू जाणणारा, तू इंद्र, तूच दाता.
यो अदधाज्ज्योतिषि ज्योतिरन्तर्यो असृजन्मधुना सं मधूनि । अध प्रियं शूषमिन्द्राय मन्म ब्रह्मकृतो बृहदुक्थादवाचि
ज्याने प्रकाशात प्रकाश ठेवला, मधाने गोडवा निर्माण केला— मग मी इंद्रासाठी केलेली प्रिय स्तुती, पवित्र शब्दांनी रचलेली, मोठ्याने बोलली.
दूरे तन्नाम गुह्यं पराचैर्यत्त्वा भीते अह्वयेतां वयोधै । उदस्तभ्नाः पृथिवीं द्यामभीके भ्रातुः पुत्रान्मघवन्तित्विषाणः
दूर आहे ते गुप्त नाव, ज्याने घाबरलेल्यांनी तुला बळासाठी हाक दिली. तू आपल्या सामर्थ्याने पृथ्वी आणि आकाश उभे केलेस, हे मघवान, तुझ्या भावाचे तेजस्वी पुत्र.
महत्तन्नाम गुह्यं पुरुस्पृग्येन भूतं जनयो येन भव्यम् । प्रत्नं जातं ज्योतिर्यदस्य प्रियं प्रियाः समविशन्त पञ्च
महान आहे ते गुप्त नाव, ज्याने तू, अनेक कौशल्य असलेला, जे झाले आणि जे होणार ते निर्माण केलेस. त्याच्यापासून जन्मलेले प्राचीन प्रकाश, प्रिय, प्रियजन एकत्र पाच जणांनी प्रवेश केला.
आ रोदसी अपृणादोत मध्यं पञ्च देवाँ ऋतुशः सप्तसप्त । चतुस्त्रिंशता पुरुधा वि चष्टे सरूपेण ज्योतिषा विव्रतेन
त्याने पृथ्वी, आकाश आणि मधले भरले, पाच देवांनी एकामागून एक, सात सात. चवतीस रूपांनी तो सर्वत्र पाहतो, स्वतःच्या तेजाने, वेगळा चमकणारा.
यदुष औच्छः प्रथमा विभानामजनयो येन पुष्टस्य पुष्टम् । यत्ते जामित्वमवरं परस्या महन्महत्या असुरत्वमेकम्
तू प्रथम तेज निर्माण केलेस, ज्याने पोसलेल्या गोष्टी पोसल्या जातात. तुझे नाते उच्चापेक्षा कमी, तुझी महानता एकमेव मोठ्या अधिपत्यात.
विधुं दद्राणं समने बहूनां युवानं सन्तं पलितो जगार । देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्या ममार स ह्यः समान
वाढणारा चंद्र, अनेकांमध्ये राहणारा, तरुण असूनही पांढरे केस असलेला, जागा होतो. देवाच्या कवीचे मोठेपण पाहा; तो काल मेला, तरी पुन्हा तसाच जन्मतो.
शाक्मना शाको अरुणः सुपर्ण आ यो महः शूरः सनादनीळः । यच्चिकेत सत्यमित्तन्न मोघं वसु स्पार्हमुत जेतोत दाता
शक्तीने बलवान, अरुण, सुवर्णपंखी, जो महान, पराक्रमी, प्राचीन आहे. त्याला जे कळते ते खरे, व्यर्थ नाही; त्याचे धन तेजस्वी, तो जिंकणारा आणि दान करणारा.
ऐभिर्ददे वृष्ण्या पौंस्यानि येभिरौक्षद्वृत्रहत्याय वज्री । ये कर्मणः क्रियमाणस्य मह्न ऋतेकर्ममुदजायन्त देवाः
याच्यामुळे त्याने पुरुषार्थ दिला, ज्याने वज्रधारीने वृत्राचा वध करण्यासाठी पर्जन्य पाडला. जे देव कर्माने निर्माण झाले, ते विधीने जन्मले.
युजा कर्माणि जनयन्विश्वौजा अशस्तिहा विश्वमनास्तुराषाट् । पीत्वी सोमस्य दिव आ वृधानः शूरो निर्युधाधमद्दस्यून्
एकत्र येऊन तो कर्म करतो, सर्वशक्तिमान, दुष्टांचा नाश करणारा, सर्वांच्या मनात राहणारा, राज्य करणारा. सोम प्यायल्यावर, स्वर्गात वाढून, तो वीर शत्रूंना हाकलतो आणि नमवतो.
इदं त एकं पर ऊ त एकं तृतीयेन ज्योतिषा सं विशस्व । संवेशने तन्वश्चारुरेधि प्रियो देवानां परमे जनित्रे
हे तुझे, एक; ते तुझे, दुसरे; तिसऱ्या प्रकाशाने एकत्र हो. एकत्र येताना तुझे देह आनंदित होवोत; देवांचे प्रिय, सर्वोच्च जन्मस्थानी.
तनूष्टे वाजिन्तन्वं नयन्ती वाममस्मभ्यं धातु शर्म तुभ्यम् । अह्रुतो महो धरुणाय देवान्दिवीव ज्योतिः स्वमा मिमीयाः
तुझ्या सामर्थ्यवान रूपाने आम्हाला बळ मिळो, आनंद आणि तुझ्या रक्षणाची प्राप्ती होवो. हे देवांनो, आकाशातील प्रकाशासारखे, कुठलाही त्रास न होता, तुझ्या तेजाचा विस्तार तू स्वतःसाठी निर्माण कर.