अस्ताव्यग्निर्नरां सुशेवो वैश्वानर ऋषिभिः सोमगोपाः । अद्वेषे द्यावापृथिवी हुवेम देवा धत्त रयिमस्मे सुवीरम्
माणसांमध्ये कृपाळू असलेला, सर्वत्र व्यापलेला अग्नी, ऋषी आणि सोमाचे रक्षण करणारे, हे उभे राहो. द्वेष न ठेवता आपण आकाश आणि पृथ्वीला हाक मारूया. देवांनी आम्हाला संपत्ती आणि बलवान संतती द्यावी.
प्र होता जातो महान्नभोविन्नृषद्वा सीददपामुपस्थे । दधिर्यो धायि स ते वयांसि यन्ता वसूनि विधते तनूपाः
महान होतार जन्माला येऊन, आकाश जाणणारा, माणसांत पाण्याच्या कुशीत बसतो. जो स्थिर आहे, ज्याच्यावर सर्व काही ठेवले आहे, त्याच्याकडे तुझी शक्ती जाते, तोच शरीराचे रक्षण करणारा आणि धन वाटणारा आहे.
इमं विधन्तो अपां सधस्थे पशुं न नष्टं पदैरनु ग्मन् । गुहा चतन्तमुशिजो नमोभिरिच्छन्तो धीरा भृगवोऽविन्दन्
पाण्याच्या ठिकाणी त्याचा शोध घेत, ते हरवलेल्या जनावरांसारखे त्याच्या पावलांवर गेले. बुद्धिमान भृगु, त्याला शोधत, नम्रतेने, लपविलेला आणि भटकणारा असताना, त्याला सापडले.
इमं त्रितो भूर्यविन्ददिच्छन्वैभूवसो मूर्धन्यघ्न्यायाः । स शेवृधो जात आ हर्म्येषु नाभिर्युवा भवति रोचनस्य
त्रिताने शोधून हा भरपूर तेजस्वी, गायीच्या डोक्यावर असलेला, सापडला. तो जन्माला येऊन घराघरात समृद्धी आणतो, तेजस्वी जगाचा केंद्रबिंदू, तरुण आहे.
मन्द्रं होतारमुशिजो नमोभिः प्राञ्चं यज्ञं नेतारमध्वराणाम् । विशामकृण्वन्नरतिं पावकं हव्यवाहं दधतो मानुषेषु
उशिज लोकांनी आदराने आनंददायक होतार, यज्ञाचा मार्गदर्शक, विधींचा नेता पुढे केला. त्यांनी त्याला लोकांचा आनंद, शुद्ध, आणि माणसांत हव्याचा वहन करणारा बनवले.
प्र भूर्जयन्तं महां विपोधां मूरा अमूरं पुरां दर्माणम् । नयन्तो गर्भं वनां धियं धुर्हिरिश्मश्रुं नार्वाणं धनर्चम्
महान, तेजस्वी, बुद्धिमान, न गोंधळणारा, प्राचीन नगरांचा आधार असलेला, त्यांनी पुढे नेला. तो जंगलाचा गर्भ, विचार, शहाणा, पिंगट दाढी असलेला, स्तुती करणारा आहे.
नि पस्त्यासु त्रित स्तभूयन्परिवीतो योनौ सीददन्तः । अतः संगृभ्या विशां दमूना विधर्मणायन्त्रैरीयते नॄन्
त्रिता घरात स्थिर झाला, सभोवती वेढलेला, गर्भात, जागी बसला. तिथून घराचा स्वामी आपल्या नियमांनी, बंधनांनी, माणसांना मार्ग दाखवतो.
अस्याजरासो दमामरित्रा अर्चद्धूमासो अग्नयः पावकाः । श्वितीचयः श्वात्रासो भुरण्यवो वनर्षदो वायवो न सोमाः
त्याच्या न थकणाऱ्या, घर सांभाळणाऱ्या, तेजस्वी अग्नीच्या ज्वाळा प्रखरतेने जळतात. पांढऱ्या दातांच्या, गर्जणाऱ्या, घनघोर, जंगल जाळणाऱ्या, वाऱ्यासारख्या, सोमासारख्या आहेत.
प्र जिह्वया भरते वेपो अग्निः प्र वयुनानि चेतसा पृथिव्याः । तमायवः शुचयन्तं पावकं मन्द्रं होतारं दधिरे यजिष्ठम्
त्याच्या जिभेने अग्नी कंप पसरवतो, मनाने पृथ्वीचे मार्ग जाणतो. आयु लोकांनी त्याला शुद्ध, तेजस्वी, आनंददायक, यज्ञासाठी योग्य होतार म्हणून प्रतिष्ठित केले.
द्यावा यमग्निं पृथिवी जनिष्टामापस्त्वष्टा भृगवो यं सहोभिः । ईळेन्यं प्रथमं मातरिश्वा देवास्ततक्षुर्मनवे यजत्रम्
ज्याला आकाश आणि पृथ्वी, अग्नी, पाण्यांनी, त्वष्ट्याने, भृगुंनी त्यांच्या सामर्थ्याने जन्म दिला, मातरिश्वानने सर्वप्रथम स्तुत्य म्हणून, देवांनी मनूसाठी पूजनीय बनवले.
यं त्वा देवा दधिरे हव्यवाहं पुरुस्पृहो मानुषासो यजत्रम् । स यामन्नग्ने स्तुवते वयो धाः प्र देवयन्यशसः सं हि पूर्वीः
देवांनी ज्याला हव्याचा वहन करणारा, सर्वांना प्रिय, माणसांत पूजनीय केला, अग्ने, जो तुझी स्तुती करतो त्याच्याकडे जाताना, त्याला देवतेचे, कीर्तीचे आणि प्राचीन वरदान दे.
जगृभ्मा ते दक्षिणमिन्द्र हस्तं वसूयवो वसुपते वसूनाम् । विद्मा हि त्वा गोपतिं शूर गोनामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः
इंद्रा, आम्ही तुझा उजवा हात, धनाची इच्छा ठेवून, पकडला आहे. तूच संपत्तीचा स्वामी, आम्हाला माहित आहे की तू गायींचा रक्षक आहेस. वीर, आम्हाला तेजस्वी आणि सामर्थ्यवान संपत्ती दे.
स्वायुधं स्ववसं सुनीथं चतुःसमुद्रं धरुणं रयीणाम् । चर्कृत्यं शंस्यं भूरिवारमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः
तुझ्या स्वतःच्या शस्त्राने, स्वतःच्या बळाने, उत्तम मार्गदर्शनाने, चार समुद्रांसारख्या संपत्तीच्या आधाराने, सर्वत्र प्रसिद्ध आणि अनेक प्रकारची, आम्हाला तेजस्वी आणि सामर्थ्यवान संपत्ती दे.
सुब्रह्माणं देववन्तं बृहन्तमुरुं गभीरं पृथुबुध्नमिन्द्र । श्रुतऋषिमुग्रमभिमातिषाहमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः
सुब्रह्मण, दिव्य, महान, विशाल, खोल, रुंद पाया असलेला इंद्रा, प्रसिद्ध ऋषी, बलवान, शत्रूंचा पराभव करणारा, आम्हाला तेजस्वी आणि सामर्थ्यवान संपत्ती दे.
सनद्वाजं विप्रवीरं तरुत्रं धनस्पृतं शूशुवांसं सुदक्षम् । दस्युहनं पूर्भिदमिन्द्र सत्यमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः
ध्वजांनी युक्त, वीर, अत्यंत सामर्थ्यवान, धन मिळवणारा, तेजस्वी, कुशल, शत्रूंचा संहार करणारा, किल्ले फोडणारा, खरा इंद्रा, आम्हाला तेजस्वी आणि सामर्थ्यवान संपत्ती दे.
अश्वावन्तं रथिनं वीरवन्तं सहस्रिणं शतिनं वाजमिन्द्र । भद्रव्रातं विप्रवीरं स्वर्षामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः
घोड्यांनी, रथांनी, वीरांनी, हजारो, शेकडो सैनिकांनी, विजयी सैन्याने, प्रकाश मिळवणारा, वीर, आम्हाला तेजस्वी आणि सामर्थ्यवान संपत्ती दे.
प्र सप्तगुमृतधीतिं सुमेधां बृहस्पतिं मतिरच्छा जिगाति । य आङ्गिरसो नमसोपसद्योऽस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः
सात तोंडांचा, प्रेरित, बुद्धिमान बृहस्पती, प्रार्थना त्याच्याकडे जाते. तो आंगिरस, नम्रतेने जवळ जायला योग्य, आम्हाला तेजस्वी आणि सामर्थ्यवान संपत्ती दे.
वनीवानो मम दूतास इन्द्रं स्तोमाश्चरन्ति सुमतीरियानाः । हृदिस्पृशो मनसा वच्यमाना अस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः
माझ्या स्तुती जणू गायकांसारख्या इंद्राकडे दूत म्हणून जातात, त्याची कृपा मिळवण्यासाठी. त्या मनापासून उच्चारल्या जातात, हृदयाला भिडतात. हे बलवान इंद्रा, आम्हाला सुंदर, विपुल असा धनसंपत्ती दे.
यत्त्वा यामि दद्धि तन्न इन्द्र बृहन्तं क्षयमसमं जनानाम् । अभि तद्द्यावापृथिवी गृणीतामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः
हे इंद्रा, मी तुझ्याकडून जे काही मागतोस, ते मोठं, सर्व लोकांत श्रेष्ठ असं घर दे. ते घर आकाश आणि पृथ्वी दोघेही गौरवो. हे बलवान इंद्रा, आम्हाला सुंदर, विपुल असा धनसंपत्ती दे.
अहं भुवं वसुनः पूर्व्यस्पतिरहं धनानि सं जयामि शश्वतः । मां हवन्ते पितरं न जन्तवोऽहं दाशुषे वि भजामि भोजनम्
मी प्राचीन काळापासून धनाचा स्वामी आहे; मी नेहमीच कायमस्वरूपी लोकांसाठी धन मिळवतो. लोक मला वडिलांसारखा हाक मारतात; मी भक्ताला अन्न वाटतो.
अहमिन्द्रो रोधो वक्षो अथर्वणस्त्रिताय गा अजनयमहेरधि । अहं दस्युभ्यः परि नृम्णमा ददे गोत्रा शिक्षन्दधीचे मातरिश्वने
मीच इंद्र आहे, मीच अडथळा, अथर्वणांचा बळ आहे; मी त्रितासाठी गायी निर्माण केल्या, बलाढ्यांवर विजय मिळवला. मी शत्रूंना नाही, तर सज्जनांना पराक्रम दिला; दधीचि आणि मातरिश्वान यांना कुळं दिलं.
मह्यं त्वष्टा वज्रमतक्षदायसं मयि देवासोऽवृजन्नपि क्रतुम् । ममानीकं सूर्यस्येव दुष्टरं मामार्यन्ति कृतेन कर्त्वेन च
माझ्यासाठी त्वष्ट्याने लोखंडाचा वज्र तयार केला; देवांनी आपली शक्ती माझ्यात ठेवली. माझं रूप सूर्याप्रमाणे जिंकता येणं कठीण आहे; माझ्या कृत्यांनी आणि कामगिरीने ते मला सन्मान देतात.
अहमेतं गव्ययमश्व्यं पशुं पुरीषिणं सायकेना हिरण्ययम् । पुरू सहस्रा नि शिशामि दाशुषे यन्मा सोमास उक्थिनो अमन्दिषुः
मी भक्ताला गायी, घोडे आणि सोन्याचं भरपूर, तेजस्वी धन देतो; सोमयज्ञ आणि स्तुतींनी मी प्रसन्न झालो की, मी भक्तासाठी हजारो संपत्ती एकत्र करतो.
अहमिन्द्रो न परा जिग्य इद्धनं न मृत्यवेऽव तस्थे कदा चन । सोममिन्मा सुन्वन्तो याचता वसु न मे पूरवः सख्ये रिषाथन
मी इंद्र कधीही पराभूत झालो नाही, ना मृत्यूसमोर कधी झुकलो. जे सोम पिळतात, त्यांनी माझ्याकडे धन मागावं; हे पुरू, माझ्याशी मैत्रीत तुम्ही कधीही कमी पडत नाही.
अहमेताञ्छाश्वसतो द्वाद्वेन्द्रं ये वज्रं युधयेऽकृण्वत । आह्वयमानाँ अव हन्मनाहनं दृळ्हा वदन्ननमस्युर्नमस्विनः
घोड्यांच्या इच्छेने जे युद्धासाठी वज्र तयार करतात, त्यांना मी हरवलं; आव्हान दिलं की, मी शत्रू, बलाढ्य, गर्विष्ठ आणि नम्र न होणाऱ्यांना पाडतो.
अभीदमेकमेको अस्मि निष्षाळभी द्वा किमु त्रयः करन्ति । खले न पर्षान्प्रति हन्मि भूरि किं मा निन्दन्ति शत्रवोऽनिन्द्राः
मी एक असूनही अनेकांशी सामना करतो; दोन-तीन जण काय करू शकतात? मी जणू ओल्या कापसासारखा अनेक शत्रूंना पाडतो; जे इंद्र नाहीत, ते मला का निंदा करतात?
अहं गुङ्गुभ्यो अतिथिग्वमिष्करमिषं न वृत्रतुरं विक्षु धारयम् । यत्पर्णयघ्न उत वा करञ्जहे प्राहं महे वृत्रहत्ये अशुश्रवि
मी गुंगू आणि अतिथिग्व यांना अन्न दिलं; मी वृत्राचा संहारक म्हणून लोकांना पोसतो. पार्णय किंवा करंजा यांच्याविरुद्ध असो, मोठ्या वृत्रवधात माझं नाव गाजलं.
प्र मे नमी साप्य इषे भुजे भूद्गवामेषे सख्या कृणुत द्विता । दिद्युं यदस्य समिथेषु मंहयमादिदेनं शंस्यमुक्थ्यं करम्
जो मला वाकून नमस्कार करतो, त्याला अन्न आणि बळ मिळो; तो गायी देणाऱ्याशी मैत्री करो. जेव्हा मी सभेत सन्मानित होतो, तेव्हा मी स्तुतीस पात्र असं कार्य करतो.
प्र नेमस्मिन्ददृशे सोमो अन्तर्गोपा नेममाविरस्था कृणोति । स तिग्मशृङ्गं वृषभं युयुत्सन्द्रुहस्तस्थौ बहुले बद्धो अन्तः
सोम इथे दिसत नाही, तो उघडपणे प्रकट होत नाही; तो यालाच प्रकट करतो. तो तीक्ष्ण शिंगांचा वृषभ, युद्धासाठी उत्सुक, आतून दोन्ही हातांनी बांधलेला उभा आहे.
आदित्यानां वसूनां रुद्रियाणां देवो देवानां न मिनामि धाम । ते मा भद्राय शवसे ततक्षुरपराजितमस्तृतमषाळ्हम्
मी आदित्य, वसु, रुद्र यांच्या नियमांचे उल्लंघन करत नाही—मी देवांमध्ये देव आहे; त्यांनी मला कल्याणासाठी, अपराजित, अजेय, अभेद्य बनवावं.