कुह स्विद्दोषा कुह वस्तोरश्विना कुहाभिपित्वं करतः कुहोषतुः । को वां शयुत्रा विधवेव देवरं मर्यं न योषा कृणुते सधस्थ आ
तुमची पहाट कुठे असते, तुमचं घर कुठे आहे, हे अश्विनौ? तुम्ही तुमचं लक्ष कुठे केंद्रित करता? कोण विधवा जशी देवराला बोलावते, किंवा युवती जशी तरुणाला आपल्या जागी बोलावते, तसं तुम्हाला बोलावते?
प्रातर्जरेथे जरणेव कापया वस्तोर्वस्तोर्यजता गच्छथो गृहम् । कस्य ध्वस्रा भवथः कस्य वा नरा राजपुत्रेव सवनाव गच्छथः
तुम्ही पहाटे, जशी वृद्धा थरथरत चालते, तशी घराघरात, आदराने बोलावले जाऊन फिरता; कोणाच्या घरचे पाहुणे होता तुम्ही? राजपुत्रांसारखे, कोणाच्या यज्ञात तुम्ही सहभागी होता?
युवां मृगेव वारणा मृगण्यवो दोषा वस्तोर्हविषा नि ह्वयामहे । युवं होत्रामृतुथा जुह्वते नरेषं जनाय वहथः शुभस्पती
जशी वन्य जनावरे असतात, तशी आम्ही पहाटे तुम्हाला हव्याने बोलावतो, हे अश्विनौ; तुम्ही यजमानांसाठी पुजारी म्हणून बोलावले जाता; तुम्ही लोकांसाठी हव्ये वाहता, हे सौंदर्याचे स्वामी.
युवां ह घोषा पर्यश्विना यती राज्ञ ऊचे दुहिता पृच्छे वां नरा । भूतं मे अह्न उत भूतमक्तवेऽश्वावते रथिने शक्तमर्वते
राजाची कन्या घोषा हिने तुम्हाला, हे अश्विनौ, बोलावलं होतं; तिने विचारलं, 'माझ्यासाठी दिवसा या, कल्याणासाठी या, घोडेस्वार, रथी, सामर्थ्यवान यांच्यासाठी या.'
युवं कवी ष्ठः पर्यश्विना रथं विशो न कुत्सो जरितुर्नशायथः । युवोर्ह मक्षा पर्यश्विना मध्वासा भरत निष्कृतं न योषणा
तुम्ही विद्वान आहात, हे अश्विनौ; तुम्ही तुमचा रथ सर्वत्र फिरवता, जसा कुत्स गायक लोकांमध्ये फिरतो; तुमची मधुर देणगी, हे अश्विनौ, प्रत्येकाला हवी असते, जशी स्त्रीला तिची सजावट प्रिय असते.
युवं ह भुज्युं युवमश्विना वशं युवं शिञ्जारमुशनामुपारथुः । युवो ररावा परि सख्यमासते युवोरहमवसा सुम्नमा चके
अश्विनीदेवता, तुम्ही भुज्यूला वाचवले, तुम्ही वशालाही वाचवले, शिञ्जार आणि उशनालाही तुम्ही वर नेले. तुमचे दोन्ही घोडे हर्षाने हंबरतात आणि मित्रत्वाने बांधले आहेत. मी तुमच्या कृपेसाठी आणि मदतीसाठी प्रार्थना करतो.
युवं ह कृशं युवमश्विना शयुं युवं विधन्तं विधवामुरुष्यथः । युवं सनिभ्य स्तनयन्तमश्विनाप व्रजमूर्णुथः सप्तास्यम्
अश्विनीदेवता, तुम्ही कृश आणि शयु यांना वाचवले, विधन्त आणि त्या विधवेलाही मुक्त केले. तुम्ही गायीला तिच्या साथीदारांपासून सोडवले आणि सात तोंड असलेली गोठा उघडली.
जनिष्ट योषा पतयत्कनीनको वि चारुहन्वीरुधो दंसना अनु । आस्मै रीयन्ते निवनेव सिन्धवोऽस्मा अह्ने भवति तत्पतित्वनम्
एक कन्या जन्माला आली, तिचे वस्त्र खाली पडले, तिच्या दातांमागे झाडे उगवली. तिच्यासाठी नद्या खोऱ्यातून वाहतात आणि तिच्यासाठी दिवस तिच्या पडण्यासारखा होतो.
जीवं रुदन्ति वि मयन्ते अध्वरे दीर्घामनु प्रसितिं दीधियुर्नरः । वामं पितृभ्यो य इदं समेरिरे मयः पतिभ्यो जनयः परिष्वजे
जिवंत असताना लोक रडतात, यज्ञात विखुरतात, पुरुष दीर्घ मार्गाने प्रयत्न करतात. जे आपल्या वडिलांशी हे मान्य करतात, त्यांच्या पत्नी आनंदाने पतीला मिठी मारतात.
न तस्य विद्म तदु षु प्र वोचत युवा ह यद्युवत्याः क्षेति योनिषु । प्रियोस्रियस्य वृषभस्य रेतिनो गृहं गमेमाश्विना तदुश्मसि
हे आम्हाला माहीत नाही, ते खरेखुरे सांगा: तरुण तरुणीच्या गर्भात राहतो का? हे अश्विनीदेवता, आम्ही त्या प्रिय, तेजस्वी, वीर्यवान आणि बीज देणाऱ्याच्या घरात जाऊ दे, हीच आमची इच्छा आहे.
आ वामगन्सुमतिर्वाजिनीवसू न्यश्विना हृत्सु कामा अयंसत । अभूतं गोपा मिथुना शुभस्पती प्रिया अर्यम्णो दुर्याँ अशीमहि
तुमच्याकडे कृपा आली, हे अश्विनीदेवता, घोडे देणारे. इच्छा मनात शिरल्या आहेत. तुम्ही दोघे, सुंदर जोड्यांचे रक्षण करणारे, आर्यमनाचे प्रिय, आम्ही सुरक्षित स्थळी पोहोचू दे.
ता मन्दसाना मनुषो दुरोण आ धत्तं रयिं सहवीरं वचस्यवे । कृतं तीर्थं सुप्रपाणं शुभस्पती स्थाणुं पथेष्ठामप दुर्मतिं हतम्
हे आनंददायक अश्विनीदेवता, माणसाच्या घरात स्तुतीसाठी वीरपुत्रांसह संपत्ती द्या. मार्गावर सहज ओलांडता येईल असे ठिकाण करा, सुंदर स्वामी, स्थिर आधार द्या आणि वाईट विचार नष्ट करा.
क्व स्विदद्य कतमास्वश्विना विक्षु दस्रा मादयेते शुभस्पती । क ईं नि येमे कतमस्य जग्मतुर्विप्रस्य वा यजमानस्य वा गृहम्
आज कुठे, कोणत्या प्रदेशात, हे अश्विनीदेवता, तुम्ही आनंद घेत आहात? कोण तुम्हाला बोलावतो, कोणाच्या घरी तुम्ही गेला आहात—कवीच्या की यजमानाच्या?
समानमु त्यं पुरुहूतमुक्थ्यं रथं त्रिचक्रं सवना गनिग्मतम् । परिज्मानं विदथ्यं सुवृक्तिभिर्वयं व्युष्टा उषसो हवामहे
आम्ही पहाटे त्या एकाच, अनेकदा पुजल्या गेलेल्या, स्तोत्रप्रिय, तीन चाकांच्या रथाला हाक मारतो, जो यज्ञात वेगाने फिरतो आणि सभेत सुंदर स्तुतीने फिरतो.
प्रातर्युजं नासत्याधि तिष्ठथः प्रातर्यावाणं मधुवाहनं रथम् । विशो येन गच्छथो यज्वरीर्नरा कीरेश्चिद्यज्ञं होतृमन्तमश्विना
तुम्ही, नासत्य, पहाटे रथाला जोडा आणि मधुरस वाहणाऱ्या रथावर बसा. त्या रथाने तुम्ही भक्त लोकांमध्ये जाता, अश्विनीदेवता, यज्ञ करणाऱ्यांकडे पोहोचता.
अध्वर्युं वा मधुपाणिं सुहस्त्यमग्निधं वा धृतदक्षं दमूनसम् । विप्रस्य वा यत्सवनानि गच्छथोऽत आ यातं मधुपेयमश्विना
तो पुरोहित असो, ज्याच्या हातात मध आहे, की अग्निहोत्र करणारा, कुशल आणि भक्त, की कवी, ज्याच्या यज्ञात तुम्ही जाता—तरीही, हे अश्विनीदेवता, या आणि मधुरस प्या.
अस्तेव सु प्रतरं लायमस्यन्भूषन्निव प्र भरा स्तोममस्मै । वाचा विप्रास्तरत वाचमर्यो नि रामय जरितः सोम इन्द्रम्
कारागिर जसे हत्यार धार लावतो, तसे योग्य स्तोत्र त्याच्यासाठी सादर करा. वाणीने, कवीहो, श्रेष्ठ शब्द बोला, गायकाची स्तुती सोमासाठी इंद्राकडे पोहोचवा.
दोहेन गामुप शिक्षा सखायं प्र बोधय जरितर्जारमिन्द्रम् । कोशं न पूर्णं वसुना न्यृष्टमा च्यावय मघदेयाय शूरम्
दूध काढून, गायीचा शोध घ्या, मित्राला जागे करा, गायकांनो, वृद्ध इंद्राला जागृत करा. संपत्तीने भरलेली भांडी जशी ओतायला तयार असतात, तसेच धनासाठी त्या वीराला उभारा.
किमङ्ग त्वा मघवन्भोजमाहुः शिशीहि मा शिशयं त्वा शृणोमि । अप्नस्वती मम धीरस्तु शक्र वसुविदं भगमिन्द्रा भरा नः
मग, हे दातार, लोक तुम्हाला भोगणारा म्हणतात का? मी ऐकतो की तुम्ही भोग्य नाही. माझी प्रार्थना, हे शक्र, आम्हाला संपत्तीचा भाग मिळवून दे, हे इंद्रा, आमच्यासाठी वाटा दे.
त्वां जना ममसत्येष्विन्द्र संतस्थाना वि ह्वयन्ते समीके । अत्रा युजं कृणुते यो हविष्मान्नासुन्वता सख्यं वष्टि शूरः
लोक सत्य संमेलनात, एकत्र उभे राहून, तुला हाक मारतात, हे इंद्रा. येथे, जो यज्ञ करतो, तो तुला आपल्या जोडीदारासारखा मानतो, हे वीर, तो सोम न ओतणाऱ्याशीही मैत्री करतो.
धनं न स्यन्द्रं बहुलं यो अस्मै तीव्रान्सोमाँ आसुनोति प्रयस्वान् । तस्मै शत्रून्सुतुकान्प्रातरह्नो नि स्वष्ट्रान्युवति हन्ति वृत्रम्
जो उत्साही, तुला तीव्र सोम अर्पण करतो, त्याला संपत्ती ओघाने मिळते. त्याच्यासाठी तू शत्रू आणि स्पर्धकांना सकाळीच, आपल्या शस्त्राने, वध करतोस.
यस्मिन्वयं दधिमा शंसमिन्द्रे यः शिश्राय मघवा काममस्मे । आराच्चित्सन्भयतामस्य शत्रुर्न्यस्मै द्युम्ना जन्या नमन्ताम्
ज्याच्यात आम्ही आपली स्तुती ठेवतो, त्या इंद्रात, ज्याने आम्हाला कृपा दाखवली, हे दातार, आमच्या इच्छा पूर्ण कर. दूर असला तरी शत्रू त्याला घाबरो, सर्व यश त्याच्यासमोर नतमस्तक होवो.
आराच्छत्रुमप बाधस्व दूरमुग्रो यः शम्बः पुरुहूत तेन । अस्मे धेहि यवमद्गोमदिन्द्र कृधी धियं जरित्रे वाजरत्नाम्
शत्रू दूर हाकल, हे पराक्रमी, जसे तू पूर्वीही केलेस, हे अनेकदा पुजलेला. आम्हाला, हे इंद्रा, ज्वारी आणि गायी दे, गायकाला बुद्धी आणि विजय मिळवणारे बळ दे.
प्र यमन्तर्वृषसवासो अग्मन्तीव्राः सोमा बहुलान्तास इन्द्रम् । नाह दामानं मघवा नि यंसन्नि सुन्वते वहति भूरि वामम्
बलवान आणि भरपूर सोमरस इंद्राकडे आले आहेत. दानशूर इंद्र आपली उदारता कधीच थांबवत नाही, तो सोमरस पिळणाऱ्याला मोठ्या प्रमाणात संपत्ती देतो.
उत प्रहामतिदीव्या जयाति कृतं यच्छ्वघ्नी विचिनोति काले । यो देवकामो न धना रुणद्धि समित्तं राया सृजति स्वधावान्
ती जलद आणि तेजस्वी देवी योग्य वेळी जे केले जाते ते शोधते आणि नेहमीच जिंकते. जो देवांची इच्छा करतो तो कधीच धन लपवत नाही, स्वतःवर विश्वास असणारा मित्राला समृद्धी मुक्तपणे देतो.
गोभिष्टरेमामतिं दुरेवां यवेन क्षुधं पुरुहूत विश्वाम् । वयं राजभिः प्रथमा धनान्यस्माकेन वृजनेना जयेम
गायी, ज्वारी आणि सर्व प्रकारच्या अन्नाने, हे अनेकदा आवाहन केलेल्या, आम्ही दूरचे शत्रू जिंकू इच्छितो. आमच्या नेत्यांसह, आमच्या प्रयत्नांनी आम्ही श्रेष्ठ संपत्ती मिळवू दे.
* बृहस्पतिर्नः परि पातु पश्चादुतोत्तरस्मादधरादघायोः । इन्द्रः पुरस्तादुत मध्यतो नः सखा सखिभ्यो वरिवः कृणोतु
बृहस्पतीने आमचे मागून, वरून आणि खालून, सर्व संकटांपासून रक्षण करावे. इंद्राने पुढून आणि मधून आमचे रक्षण करावे आणि मित्रांसाठी मित्रासारखा मार्ग मोकळा करावा.
अच्छा म इन्द्रं मतयः स्वर्विदः सध्रीचीर्विश्वा उशतीरनूषत । परि ष्वजन्ते जनयो यथा पतिं मर्यं न शुन्ध्युं मघवानमूतये
आमच्या सर्व तेजस्वी आणि एकरूप भावना इंद्राकडे वळतात, त्या प्रकाश जाणतात. जसे लोक आपल्या स्वामीला मिठी मारतात तसे त्या त्याला जवळ करतात, मदतीसाठी त्या तरुण, दानशूर इंद्राला साद घालतात.
न घा त्वद्रिगप वेति मे मनस्त्वे इत्कामं पुरुहूत शिश्रय । राजेव दस्म नि षदोऽधि बर्हिष्यस्मिन्सु सोमेऽवपानमस्तु ते
माझे मन तुझ्यापासून कधीच दूर जात नाही, हे इंद्रा. माझी सर्व इच्छा फक्त तुझ्यातच आहे, हे अनेकदा आवाहन केलेल्या. राजासारखा, हे अद्भुत इंद्रा, या पवित्र कुशावर बस आणि हा सोमरस तुझ्यासाठी असो.
विषूवृदिन्द्रो अमतेरुत क्षुधः स इद्रायो मघवा वस्व ईशते । तस्येदिमे प्रवणे सप्त सिन्धवो वयो वर्धन्ति वृषभस्य शुष्मिणः
इंद्र समृद्धी वाढवतो आणि उपासमार दूर करतो, तोच खरा धनाचा स्वामी आहे. त्याच्यासाठी सात नद्या प्रवाहात वाढतात, त्या बलवान वृषभाच्या सामर्थ्याने पोसल्या जातात.