अधि द्वयोरदधा उक्थ्यं वचो यतस्रुचा मिथुना या सपर्यतः । असंयत्तो व्रते ते क्षेति पुष्यति भद्रा शक्तिर्यजमानाय सुन्वते
दोघांवर स्तोत्र ठेवले जाते—ज्यांनी समिधेने सेवा केली, जसे जोडपे. तुझ्या नियमात बंधन नसताना, तुझी शुभ शक्ती यजमानासाठी वसते आणि वाढते.
आदङ्गिराः प्रथमं दधिरे वय इद्धाग्नयः शम्या ये सुकृत्यया । सर्वं पणेः समविन्दन्त भोजनमश्वावन्तं गोमन्तमा पशुं नरः
अंगिरसांनी प्रथम मार्ग तयार केला, ज्यांनी योग्य कृतीने अग्नी प्रज्वलित केला. त्यांनी सर्व पणींचे अन्न, घोडे, गायी आणि पशू शोधले, हे पुरुषांनो.
यज्ञैरथर्वा प्रथमः पथस्तते ततः सूर्यो व्रतपा वेन आजनि । आ गा आजदुशना काव्यः सचा यमस्य जातममृतं यजामहे
अथर्व्यांनी यज्ञांनी प्रथम मार्ग चालला; त्याच्यापासून सूर्य, नियमपालक, जन्मला. ज्ञानी काव्य आपल्या गायींसह येऊ दे; यमापासून जन्मलेल्या अमराचे आपण पूजन करू.
बर्हिर्वा यत्स्वपत्याय वृज्यतेऽर्को वा श्लोकमाघोषते दिवि । ग्रावा यत्र वदति कारुरुक्थ्यस्तस्येदिन्द्रो अभिपित्वेषु रण्यति
जेव्हा स्वामित्वासाठी कुशा पसरवली जाते किंवा स्तोत्र आकाशात उच्चारले जाते, जिथे दगड बोलतो आणि गायक स्तुती करतो—तेथेच इंद्र अर्पणात आनंद घेतो.
असावि सोम इन्द्र ते शविष्ठ धृष्णवा गहि । आ त्वा पृणक्त्विन्द्रियं रजः सूर्यो न रश्मिभिः
हे इंद्रा, हा सोमरस तुझ्यासाठी आहे, सर्वात बलवान आणि धाडसी—ये. जसे सूर्य आपल्या किरणांनी भरतो, तसे वायुमंडळ तुला सामर्थ्याने भरते.
इन्द्रमिद्धरी वहतोऽप्रतिधृष्टशवसम् । ऋषीणां च स्तुतीरुप यज्ञं च मानुषाणाम्
इंद्राचे घोडे त्याला, अपराजित सामर्थ्याने, ऋषींच्या स्तुतीकडे आणि माणसांच्या यज्ञाकडे नेतात.
आ तिष्ठ वृत्रहन्रथं युक्ता ते ब्रह्मणा हरी । अर्वाचीनं सु ते मनो ग्रावा कृणोतु वग्नुना
वृत्राचा संहार करणारा, आपल्या रथावर चढ, तुझे घोडे स्तोत्राने जुळवले आहेत. तुझे मन आमच्याकडे वळू दे; दगडाच्या आवाजाने तू जवळ येऊ दे.
इममिन्द्र सुतं पिब ज्येष्ठममर्त्यं मदम् । शुक्रस्य त्वाभ्यक्षरन्धारा ऋतस्य सादने
हे इंद्रा, हा पिळलेला सोमरस प्या, हा सर्वात श्रेष्ठ, अमर आनंद आहे. तेजस्वी धारांनी सत्याच्या आसनात तुझ्याकडे वाहिले आहे.
इन्द्राय नूनमर्चतोक्थानि च ब्रवीतन । सुता अमत्सुरिन्दवो ज्येष्ठं नमस्यता सहः
आता इंद्रासाठी पूजा करा आणि स्तुतीचे शब्द बोला. द्रव आणि आनंददायक सोम त्याला अर्पण करा. तो श्रेष्ठ आणि बलवान आहे, त्याला आदराने वंदन करा.
नकिष्ट्वद्रथीतरो हरी यदिन्द्र यच्छसे । नकिष्ट्वानु मज्मना नकिः स्वश्व आनशे
इंद्रा, जेव्हा तू तुझे दोन घोडे जुंपतोस, तेव्हा तुझ्यासारखा रथ चालवणारा कोणीच नाही. तुझ्या वेगाला कोणीच जुळत नाही, आणि तुझ्या संपत्तीपर्यंत कोणीच पोहोचू शकत नाही.
य एक इद्विदयते वसु मर्ताय दाशुषे । ईशानो अप्रतिष्कुत इन्द्रो अङ्ग
जो एकटा भक्त माणसाला धन देतो, तो इंद्रच आहे. तो सर्वांचा स्वामी आणि अजिंक्य आहे.
कदा मर्तमराधसं पदा क्षुम्पमिव स्फुरत् । कदा नः शुश्रवद्गिर इन्द्रो अङ्ग
इंद्र कधी आमच्या गाण्यांकडे लक्ष देईल आणि गरजूंना मदतीसाठी शेतात पाऊल टाकावे तसे लवकर येईल?
यश्चिद्धि त्वा बहुभ्य आ सुतावाँ आविवासति । उग्रं तत्पत्यते शव इन्द्रो अङ्ग
अनेकांमध्ये जो तुला सोमासाठी बोलावतो, त्या बलवान इंद्रा, त्याच्यावर तुझे सामर्थ्य असते.
स्वादोरित्था विषूवतो मध्वः पिबन्ति गौर्यः । या इन्द्रेण सयावरीर्वृष्णा मदन्ति शोभसे वस्वीरनु स्वराज्यम्
गायी गोड आणि वाहणारे मध पितात. ज्या इंद्रासोबत सामर्थ्याने आनंद मानतात, त्या तेजस्वी आणि धनवान होतात, सूर्याच्या राज्याचा पाठपुरावा करतात.
ता अस्य पृशनायुवः सोमं श्रीणन्ति पृश्नयः । प्रिया इन्द्रस्य धेनवो वज्रं हिन्वन्ति सायकं वस्वीरनु स्वराज्यम्
त्या पांढऱ्या डागांच्या गायी इंद्रासाठी सोम तयार करतात. त्या इंद्राला प्रिय आहेत, वज्र आणि बाण पुढे नेतात, त्या धनवान आहेत आणि सूर्याच्या राज्याचा पाठपुरावा करतात.
ता अस्य नमसा सहः सपर्यन्ति प्रचेतसः । व्रतान्यस्य सश्चिरे पुरूणि पूर्वचित्तये वस्वीरनु स्वराज्यम्
त्या बुद्धिमान आणि बलवान गायी नम्रतेने त्याची सेवा करतात. त्या त्याच्या अनेक प्राचीन नियमांमध्ये सहभागी होतात, धनवान आहेत आणि सूर्याच्या राज्याचा पाठपुरावा करतात.
इन्द्रो दधीचो अस्थभिर्वृत्राण्यप्रतिष्कुतः । जघान नवतीर्नव
इंद्राने दधीच्याच्या हाडांनी नव्याण्णव शत्रूंना पराभूत केले, तो अजिंक्य आहे.
इच्छन्नश्वस्य यच्छिरः पर्वतेष्वपश्रितम् । तद्विदच्छर्यणावति
तो घोड्याचे डोके शोधत होता, जे डोंगरांमध्ये लपले होते. गरुडाच्या मदतीने त्याने ते सापडले.
अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्यम् । इत्था चन्द्रमसो गृहे
तेथे त्यांनी गायीचे नाव, त्वष्ट्याचा खालचा रूप, चंद्राच्या घरात शोधले.
को अद्य युङ्क्ते धुरि गा ऋतस्य शिमीवतो भामिनो दुर्हृणायून् । आसन्निषून्हृत्स्वसो मयोभून्य एषां भृत्यामृणधत्स जीवात्
आज कोण सत्याच्या जुवाला गायी जुंपतो, उत्साही, तेजस्वी आणि धैर्यवान? त्यांच्या बहिणी हृदयात जवळ आहेत, आनंद देतात; त्यांच्यात कोणाने जीवनभर सेवा पूर्ण केली?
क ईषते तुज्यते को बिभाय को मंसते सन्तमिन्द्रं को अन्ति । कस्तोकाय क इभायोत रायेऽधि ब्रवत्तन्वे को जनाय
कोण शोधतो, कोणाची स्तुती होते, कोण घाबरतो, कोणाला वाटते की इंद्र जवळ आहे? संततीसाठी, संपत्तीसाठी, स्वतःसाठी किंवा लोकांसाठी कोण जाहीर करेल?
को अग्निमीट्टे हविषा घृतेन स्रुचा यजाता ऋतुभिर्ध्रुवेभिः । कस्मै देवा आ वहानाशु होम को मंसते वीतिहोत्रः सुदेवः
कोण अग्नीला तुपाने, समिधेने, योग्य काळाने यज्ञ करतो? कोणासाठी देवता लवकर यज्ञ घेऊन येतात? कोणाला वाटते की यथायोग्य पुजारी चांगला आहे?
त्वमङ्ग प्र शंसिषो देवः शविष्ठ मर्त्यम् । न त्वदन्यो मघवन्नस्ति मर्डितेन्द्र ब्रवीमि ते वचः
हे सर्वात बलवान देवा, फक्त तुझीच स्तुती होते. तुझ्याशिवाय दुसरा कोणीही दानशूर मदतीला नाही. इंद्रा, मी तुला हे शब्द सांगतो.
मा ते राधांसि मा त ऊतयो वसोऽस्मान्कदा चना दभन् । विश्वा च न उपमिमीहि मानुष वसूनि चर्षणिभ्य आ
हे धनदायक, तुझे वरदान आणि मदती कधीच आमच्यावर कमी पडू नयेत. सर्व मानवांचे धन आम्हाला दे, हे लोकांचा स्वामी.
प्र ये शुम्भन्ते जनयो न सप्तयो यामन्रुद्रस्य सूनवः सुदंससः । रोदसी हि मरुतश्चक्रिरे वृधे मदन्ति वीरा विदथेषु घृष्वयः
जे तेजाने झळकतात, जणू स्पर्धकच, ते रुद्रांचे बुद्धिमान पुत्र मार्गस्थ होतात. मरुतांनी हे दोन विश्व वाढवले, हे वीर आनंदाने आणि उत्साहाने स्पर्धांत भाग घेतात.
त उक्षितासो महिमानमाशत दिवि रुद्रासो अधि चक्रिरे सदः । अर्चन्तो अर्कं जनयन्त इन्द्रियमधि श्रियो दधिरे पृश्निमातरः
ते अभिषिक्त झालेले, मोठेपण गाठतात. रुद्रांनी स्वर्गात आपली जागा केली. स्तुती करताना ते स्तोत्र निर्माण करतात, सामर्थ्य उत्पन्न करतात; पांढऱ्या डागांच्या मातांनी तेज स्वीकारले.
गोमातरो यच्छुभयन्ते अञ्जिभिस्तनूषु शुभ्रा दधिरे विरुक्मतः । बाधन्ते विश्वमभिमातिनमप वर्त्मान्येषामनु रीयते घृतम्
गायी जेव्हा सुंदर उटणे लावून निघतात, त्यांचे तेजस्वी अंग शोभा धारण करतात; त्या सर्व शत्रूंचा नाश करतात आणि त्यांच्या वाटेवर तुपाचा प्रवाह वाहतो.
वि ये भ्राजन्ते सुमखास ऋष्टिभिः प्रच्यावयन्तो अच्युता चिदोजसा । मनोजुवो यन्मरुतो रथेष्वा वृषव्रातासः पृषतीरयुग्ध्वम्
ते तेजस्वी मरुत, भाले घेऊन सज्ज असतात, आपल्या सामर्थ्याने अगदी हलू न शकणाऱ्यांनाही हलवतात; विचारासारखे वेगवान, हे मरुत, तुम्ही आपल्या रथांना चितकबऱ्या घोड्यांना जोडीता, बलवान वीरांच्या तुकडीसारखे.
प्र यद्रथेषु पृषतीरयुग्ध्वं वाजे अद्रिं मरुतो रंहयन्तः । उतारुषस्य वि ष्यन्ति धाराश्चर्मेवोदभिर्व्युन्दन्ति भूम
जेव्हा तुम्ही मरुत, आपल्या रथांना चितकबऱ्या घोड्यांना जोडीता आणि बक्षीस मिळवायला धावता, तेव्हा तुम्ही डोंगर फोडता; त्या तांबड्या रंगाच्या धार वाहू लागतात आणि पाण्याने कातडी भिजावी तसे तुम्ही त्या पृथ्वीवर पसरवता.
आ वो वहन्तु सप्तयो रघुष्यदो रघुपत्वानः प्र जिगात बाहुभिः । सीदता बर्हिरुरु वः सदस्कृतं मादयध्वं मरुतो मध्वो अन्धसः
सात वेगवान धावणारे तुम्हाला येथे घेऊन येवोत, हे मरुत, हलक्या पावलांनी आणि बळकट हातांनी या; रुंद कुशावर बसा आणि या मधुर सोमरसात आनंद घ्या.