आ मध्वो अस्मा असिचन्नमत्रमिन्द्राय पूर्णं स हि सत्यराधाः । स वावृधे वरिमन्ना पृथिव्या अभि क्रत्वा नर्यः पौंस्यैश्च
इंद्रासाठी मधुर पेयाचा पूर्ण भाग ओतला गेला आहे, कारण तो खरोखर उदार आहे. पृथ्वीच्या विस्तीर्ण पटलावर, आपल्या उत्तम कर्तृत्वाने आणि शौर्याने तो मोठा झाला आहे.
व्यानळिन्द्रः पृतनाः स्वोजा आस्मै यतन्ते सख्याय पूर्वीः । आ स्मा रथं न पृतनासु तिष्ठ यं भद्रया सुमत्या चोदयासे
इंद्र आपल्या स्वतःच्या बळावर युद्धातील सैन्ये पांगवतो; त्याच्या मैत्रीसाठी अनेक जण प्रयत्न करतात. युद्धात, रथासारखा ठाम उभा राहा, ज्याला तू आपल्या कृपादृष्टीने पुढे नेतोस.
प्र देवत्रा ब्रह्मणे गातुरेत्वपो अच्छा मनसो न प्रयुक्ति । महीं मित्रस्य वरुणस्य धासिं पृथुज्रयसे रीरधा सुवृक्तिम्
देवतांसाठी हे स्तोत्र इथे जावो, जसे मनाच्या वेगाने जाणारे अर्पण. मित्र आणि वरुण यांचा महान धर्म ज्यांच्याकडे आहे, त्यांनी आम्हाला मोठी आणि उज्ज्वल कीर्ती द्यावी.
अध्वर्यवो हविष्मन्तो हि भूताच्छाप इतोशतीरुशन्तः । अव याश्चष्टे अरुणः सुपर्णस्तमास्यध्वमूर्मिमद्या सुहस्ताः
यजमानांनो, आपल्या अर्पणांसह तयार राहा, श्रद्धेने आणि उत्साही मनाने या. पिवळसर सुंदर पंख असलेला तो तुम्हांला पाहतो; आपल्या मजबूत हातांनी त्या पेयाचा लाटा ओता.
अध्वर्यवोऽप इता समुद्रमपां नपातं हविषा यजध्वम् । स वो दददूर्मिमद्या सुपूतं तस्मै सोमं मधुमन्तं सुनोत
यजमानांनो, पाण्याकडे, समुद्राकडे जा, पाण्याचा पुत्राला अर्पणांनी पूजा करा. तो तुम्हांला शुद्ध, फेसाळणारी लाट देईल; त्याच्यासाठी मधुर, मधयुक्त सोम पिळा.
यो अनिध्मो दीदयदप्स्वन्तर्यं विप्रास ईळते अध्वरेषु । अपां नपान्मधुमतीरपो दा याभिरिन्द्रो वावृधे वीर्याय
जो इंधन नसतानाही पाण्यात प्रकाशतो, त्याला ज्ञानी यज्ञात बोलावतात. पाण्याच्या पुत्रा, आम्हाला ती मधुर धार द्या, ज्यामुळे इंद्राची शक्ती वाढली.
याभिः सोमो मोदते हर्षते च कल्याणीभिर्युवतिभिर्न मर्यः । ता अध्वर्यो अपो अच्छा परेहि यदासिञ्चा ओषधीभिः पुनीतात्
ज्यामुळे सोम आनंदित होतो आणि हर्षित होतो, जणू सुंदर तरुणींसोबत तरुणासारखा—यजमानांनो, त्या पाण्याकडे जा, जेणेकरून तुम्ही ओतलेला सोम औषधींसह शुद्ध होईल.
एवेद्यूने युवतयो नमन्त यदीमुशन्नुशतीरेत्यच्छ । सं जानते मनसा सं चिकित्रेऽध्वर्यवो धिषणापश्च देवीः
इथे त्या तरुणी वाकतात, जेव्हा त्यांना बोलावले जाते, त्या उत्साहाने येतात. त्या मनाने आणि हेतूने एकत्र येतात—यजमानांनो आणि देवी ज्ञान व पाण्याच्या देवता.
यो वो वृताभ्यो अकृणोदु लोकं यो वो मह्या अभिशस्तेरमुञ्चत् । तस्मा इन्द्राय मधुमन्तमूर्मिं देवमादनं प्र हिणोतनापः
ज्याने तुमच्यासाठी बंद जागांमधून मार्ग केला, ज्याने तुम्हांला मोठ्या शापातून सोडवले—त्या इंद्रासाठी मधुर लाट, दैवी आनंददायक पेय अर्पण करा, हे पाण्यांनो.
प्रास्मै हिनोत मधुमन्तमूर्मिं गर्भो यो वः सिन्धवो मध्व उत्सः । घृतपृष्ठमीड्यमध्वरेष्वापो रेवतीः शृणुता हवं मे
त्याच्यासाठी मधुर लाट ओता, जी तुमच्या नद्यांचा गर्भ आहे, मधाचा झरा आहे. तुपाने युक्त, यज्ञात स्तुत्य अशा पाण्यांनो, माझ्या हाकेला प्रतिसाद द्या.
तं सिन्धवो मत्सरमिन्द्रपानमूर्मिं प्र हेत य उभे इयर्ति । मदच्युतमौशानं नभोजां परि त्रितन्तुं विचरन्तमुत्सम्
ती आनंददायक, इंद्रपानासाठी योग्य लाट, हे नद्यांनो, प्रवाहित करा, जी दोन्ही जग पाठवतात—मदाने भरलेली, आकाशातून जन्मलेली, स्रोताभोवती फिरणारी, तंतू विणणारी.
आवर्वृततीरध नु द्विधारा गोषुयुधो न नियवं चरन्तीः । ऋषे जनित्रीर्भुवनस्य पत्नीरपो वन्दस्व सवृधः सयोनीः
सतत वाहणाऱ्या, आता दोन प्रवाहात विभागलेल्या, जणू गायी गोठ्यात जातात तशा—हे नद्यांनो, ऋषींच्या जननी, जगाच्या पत्नी, त्या एकत्र बसणाऱ्या शक्तींचे स्तवन कर.
हिनोता नो अध्वरं देवयज्या हिनोत ब्रह्म सनये धनानाम् । ऋतस्य योगे वि ष्यध्वमूधः श्रुष्टीवरीर्भूतनास्मभ्यमापः
आमच्यासाठी देवांना प्रिय असा यज्ञ ओता; संपत्ती मिळवण्यासाठी प्रार्थना ओता. सत्याच्या संगतीत, चुका टाळा; आमच्या हाकेला तयार रहा, हे पाण्यांनो.
आपो रेवतीः क्षयथा हि वस्वः क्रतुं च भद्रं बिभृथामृतं च । रायश्च स्थ स्वपत्यस्य पत्नीः सरस्वती तद्गृणते वयो धात्
हे तेजस्वी पाण्यांनो, खरोखरच तुम्ही संपत्तीची मालकीण आहात; शुभ सल्ला आणि अमरत्व धरा. तुम्ही संपत्तीच्या स्वामीच्या पत्नी आहात; सरस्वती, आम्हांला ती कीर्ती दे, जी स्तुत्य आहे.
प्रति यदापो अदृश्रमायतीर्घृतं पयांसि बिभ्रतीर्मधूनि । अध्वर्युभिर्मनसा संविदाना इन्द्राय सोमं सुषुतं भरन्तीः
जेव्हा तुपाने, दुधाने आणि मधाने युक्त पाण्ये प्रकट होतात, वाहतात—यजमानांबरोबर मनाने एकत्र येऊन, त्या इंद्रासाठी पिळलेला सोम आणतात.
एमा अग्मन्रेवतीर्जीवधन्या अध्वर्यवः सादयता सखायः । नि बर्हिषि धत्तन सोम्यासोऽपां नप्त्रा संविदानास एनाः
आता तेजस्वी, जीवनदायी पाण्ये आली आहेत; यजमानांनो, त्या आसनावर बसा, मित्रांनो. सोम अर्पण पवित्र कुशावर ठेवा, पाण्याच्या पुत्रासोबत एकत्र.
आग्मन्नाप उशतीर्बर्हिरेदं न्यध्वरे असदन्देवयन्तीः । अध्वर्यवः सुनुतेन्द्राय सोममभूदु वः सुशका देवयज्या
उत्साही पाण्ये या पवित्र कुशावर आली आहेत, त्या यज्ञात बसल्या आहेत, देवांची सेवा करण्याची इच्छा बाळगून. यजमानांनो, इंद्रासाठी सोम पिळा; तुमचा देवांना प्रिय यज्ञ यशस्वी झाला आहे.
आ नो देवानामुप वेतु शंसो विश्वेभिस्तुरैरवसे यजत्रः । तेभिर्वयं सुषखायो भवेम तरन्तो विश्वा दुरिता स्याम
देवतांची कृपा आमच्याजवळ यावी, त्यांच्या सर्व सामर्थ्याने आमचे रक्षण व्हावे. त्यांच्या सोबत आम्ही खरे मित्र होऊ, सर्व दुःखांवर मात करू.
परि चिन्मर्तो द्रविणं ममन्यादृतस्य पथा नमसा विवासेत् । उत स्वेन क्रतुना सं वदेत श्रेयांसं दक्षं मनसा जगृभ्यात्
माणसाने अन्यायाने संपत्तीची इच्छा करू नये; तो नेहमी सत्याच्या मार्गाने, नम्रतेने ती मिळवावी. स्वतःच्या निर्धाराने तो बोलावा आणि उत्तम बुद्धी मनाने स्वीकारावी.
अधायि धीतिरससृग्रमंशास्तीर्थे न दस्ममुप यन्त्यूमाः । अभ्यानश्म सुवितस्य शूषं नवेदसो अमृतानामभूम
प्रेरित विचार प्रकट झाले; स्तोत्रे जणू पवित्र स्थळी वाहणाऱ्या नद्यांसारखी वाहतात, त्या कृपावंताकडे जातात. आम्ही उदार, ज्ञानी यांच्याकडे पोहोचलो आणि जणू अमर झालो.
नित्यश्चाकन्यात्स्वपतिर्दमूना यस्मा उ देवः सविता जजान । भगो वा गोभिरर्यमेमनज्यात्सो अस्मै चारुश्छदयदुत स्यात्
तो नेहमी तरुण, घराचा स्वामी आणि संयमी असतो, ज्याला सविता देवाने जन्म दिला. भाग किंवा अर्यमान त्याच्याकडून गायी हिरावू नयेत; त्याला सौंदर्याने आच्छादित करावे, आणि तसेच होवो.
इयं सा भूया उषसामिव क्षा यद्ध क्षुमन्तः शवसा समायन् । अस्य स्तुतिं जरितुर्भिक्षमाणा आ नः शग्मास उप यन्तु वाजाः
ही पृथ्वी उषेप्रमाणे समृद्ध होवो, जेव्हा सामर्थ्यवान लोक एकत्र येतात. या गायकाच्या स्तुतीसाठी, जलद बक्षिसे आमच्याकडे येवोत.
अस्येदेषा सुमतिः पप्रथानाभवत्पूर्व्या भूमना गौः । अस्य सनीळा असुरस्य योनौ समान आ भरणे बिभ्रमाणाः
त्याची कृपा, प्राचीन आणि विशाल गाय, सर्वत्र पसरली आहे. या स्वामीच्या घरात, सोबती एकत्र राहून, एकाच उपजीविकेत वावरतात.
किं स्विद्वनं क उ स वृक्ष आस यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः । संतस्थाने अजरे इतऊती अहानि पूर्वीरुषसो जरन्त
कुठला तो जंगल आणि कोणते ते झाड, ज्यापासून आकाश व पृथ्वी घडवली गेली? ती दोन्ही अढळ, नाश न होणारी, बलवान आधारांनी उभी आहेत; कितीतरी दिवस आणि उषा जुनी झाली.
नैतावदेना परो अन्यदस्त्युक्षा स द्यावापृथिवी बिभर्ति । त्वचं पवित्रं कृणुत स्वधावान्यदीं सूर्यं न हरितो वहन्ति
यापलीकडे काहीच नाही, याहून मोठे काही नाही; तो वृषभ आकाश व पृथ्वी धारण करतो. स्वयंपूर्ण असणारे एक कातडी, एक गाळणी करतात, आणि तेजस्वी लोक सूर्याला जणू घोड्यासारखा वाहतात.
स्तेगो न क्षामत्येति पृथ्वीं मिहं न वातो वि ह वाति भूम । मित्रो यत्र वरुणो अज्यमानोऽग्निर्वने न व्यसृष्ट शोकम्
तो वृषभासारखा पृथ्वीला थकत नाही; वाऱ्यासारखा मोकळेपणाने संचारतो. जिथे मित्र आणि वरुण पूजले जातात, आणि अग्नी, जणू जंगलातील अग्नी, आपली ज्वाला सोडत नाही.
स्तरीर्यत्सूत सद्यो अज्यमाना व्यथिरव्यथीः कृणुत स्वगोपा । पुत्रो यत्पूर्वः पित्रोर्जनिष्ट शम्यां गौर्जगार यद्ध पृच्छान्
जेव्हा सारथी वेगाने घोड्यांना हाकतो, तो अस्थिरांना स्थिर करतो आणि आपल्या लोकांचे रक्षण करतो. जेव्हा पुत्र पालकांपूर्वी जन्मतो, तेव्हा गाय हळूवार हंबरण करते, जेव्हा वासरांना विचारले जाते.
उत कण्वं नृषदः पुत्रमाहुरुत श्यावो धनमादत्त वाजी । प्र कृष्णाय रुशदपिन्वतोधरृतमत्र नकिरस्मा अपीपेत्
काही जण म्हणतात कण्व हा मानवाचा पुत्र आहे, आणि श्यावो, विजयी, धन मिळवतो. उजळ लोक काळ्यांसाठी दूध ओततात; या बाबतीत कोणीही आम्हाला मागे टाकले नाही.
प्र सु ग्मन्ता धियसानस्य सक्षणि वरेभिर्वराँ अभि षु प्रसीदतः । अस्माकमिन्द्र उभयं जुजोषति यत्सोम्यस्यान्धसो बुबोधति
उत्साही, बुद्धिमान लोक त्यांच्या भेटवस्तूंनी येथे येवोत, उत्तम गोष्टींमध्ये आनंद मानोत. इंद्रा, तू सोमरसाचा आस्वाद घेतल्यावर दोन्ही गोष्टींमध्ये तृप्त होवो.
वीन्द्र यासि दिव्यानि रोचना वि पार्थिवानि रजसा पुरुष्टुत । ये त्वा वहन्ति मुहुरध्वराँ उप ते सु वन्वन्तु वग्वनाँ अराधसः
इंद्रा, तू स्वर्गातील तेजस्वी प्रदेशात आणि पृथ्वीवरील जागेत संचार करतोस, हे खूप स्तुत्य आहे. जे यज्ञात तुला वाहतात, ते बलवान वाणीने तुझे समाधान करो आणि शत्रूंना दूर लावो.