उत व्रतानि सोम ते प्राहं मिनामि पाक्या । अधा पितेव सूनवे वि वो मदे मृळा नो अभि चिद्वधाद्विवक्षसे
मी तुझे नियम, सोम, किंवा तुझे कल्याणकारी कृत्ये कधीही मोडत नाही. म्हणून, जसा पिता पुत्रावर दया करतो, तुझ्या आनंदात, आमच्यावर कृपा कर, संकटापासूनही वाचव, तुझ्या कृपेसाठी.
समु प्र यन्ति धीतयः सर्गासोऽवताँ इव । क्रतुं नः सोम जीवसे वि वो मदे धारया चमसाँ इव विवक्षसे
सर्व प्रेरित विचार एकत्र वाहतात, जसे प्रवाह खाली येतात. सोम, आम्हाला जीवनासाठी बळ दे, तुझ्या आनंदात, आम्हाला कपासारखे टिकव, तुझ्या कृपेसाठी.
तव त्ये सोम शक्तिभिर्निकामासो व्यृण्विरे । गृत्सस्य धीरास्तवसो वि वो मदे व्रजं गोमन्तमश्विनं विवक्षसे
तुझ्या शक्तीने, सोम, उत्साही लोक निवडले गेले आहेत. ज्ञानी आणि प्रेरित, तुझ्या आनंदात, गायींनी भरलेली समृद्ध कुरणे शोधतात, तुझ्या कृपेसाठी.
पशुं नः सोम रक्षसि पुरुत्रा विष्ठितं जगत् । समाकृणोषि जीवसे वि वो मदे विश्वा सम्पश्यन्भुवना विवक्षसे
तू आमच्या पशुधनाचे रक्षण करतोस, सोम, जे जगभर विखुरले आहे. तू त्यांना जीवनासाठी एकत्र आणतोस, तुझ्या आनंदात, सर्व सृष्टी पाहत, तुझ्या कृपेसाठी.
त्वं नः सोम विश्वतो गोपा अदाभ्यो भव । सेध राजन्नप स्रिधो वि वो मदे मा नो दुःशंस ईशता विवक्षसे
तू आमचा सर्वदूर रक्षण करणारा आहेस, सोम, अजेय. हे राजांनो, आमच्यावर अन्याय करणाऱ्यांना दूर ठेव; तुझ्या आनंदात, वाईट मनाचा कोणीही आमच्यावर राज्य करू नये, तुझ्या कृपेसाठी.
त्वं नः सोम सुक्रतुर्वयोधेयाय जागृहि । क्षेत्रवित्तरो मनुषो वि वो मदे द्रुहो नः पाह्यंहसो विवक्षसे
सोमदेवा, तू आम्हाला बळ मिळवण्यासाठी जागा कर. माणसांत शेत देणारा, तुझ्या आनंदात, शत्रुत्व व पापापासून आम्हाला वाचव, कारण तू आम्हाला तारायचं ठरवलं आहेस.
त्वं नो वृत्रहन्तमेन्द्रस्येन्दो शिवः सखा । यत्सीं हवन्ते समिथे वि वो मदे युध्यमानास्तोकसातौ विवक्षसे
सोमदेवा, तू इंद्राचा प्रिय मित्र आहेस, जो वृत्राचा संहार करणारा आहे. जेव्हा लोक सभेत तुझं आवाहन करतात, तुझ्या आनंदात, तू संतती व घरासाठी लढणाऱ्यांना तारायचं ठरवतोस.
अयं घ स तुरो मद इन्द्रस्य वर्धत प्रियः । अयं कक्षीवतो महो वि वो मदे मतिं विप्रस्य वर्धयद्विवक्षसे
हा आनंद खरोखरच इंद्राला प्रिय आहे आणि हा आनंद ज्ञानी पुरुषाची बुद्धी वाढवतो, कारण तू तारायचं ठरवलं आहेस.
अयं विप्राय दाशुषे वाजाँ इयर्ति गोमतः । अयं सप्तभ्य आ वरं वि वो मदे प्रान्धं श्रोणं च तारिषद्विवक्षसे
हा भक्ताला गोधनासह संपत्ती देतो; तुझ्या आनंदात, हा सात जणांसाठी उत्तम गोष्ट निर्माण करतो आणि अंधत्व व बहिरेपण यांवरून पार नेतो.
प्र ह्यच्छा मनीषा स्पार्हा यन्ति नियुतः । प्र दस्रा नियुद्रथः पूषा अविष्टु माहिनः
खरंच, सुंदर विचार जुळवून पुढे जातात; अद्भुत रथावर बसलेले पुढे जातात; सामर्थ्यवान पूषा त्यांना चालवो.
यस्य त्यन्महित्वं वाताप्यमयं जनः । विप्र आ वंसद्धीतिभिश्चिकेत सुष्टुतीनाम्
ज्याचं हे मोठेपण लोक वाऱ्यासारखं गाठू पाहतात; ज्ञानी पुरुष स्तुतींनी तुम्हा दोघांना ओळखतो.
स वेद सुष्टुतीनामिन्दुर्न पूषा वृषा । अभि प्सुरः प्रुषायति व्रजं न आ प्रुषायति
इंद्र आणि पूषा हे स्तुती जाणतात; उत्सुकतेने, तो गटाला पुढे नेतो, पुन्हा पुन्हा पुढे नेतो.
मंसीमहि त्वा वयमस्माकं देव पूषन् । मतीनां च साधनं विप्राणां चाधवम्
देवा पूषन, आम्हाला तू हवा आहेस; विचारांची सिद्धी आणि ज्ञानी लोकांची मदत आम्हाला मिळो.
प्रत्यर्धिर्यज्ञानामश्वहयो रथानाम् । ऋषिः स यो मनुर्हितो विप्रस्य यावयत्सखः
यज्ञांचा विजेता, घोड्यांसारखे वेगवान रथांचा स्वामी; तो ऋषी, मनूचा निवडलेला, ज्ञानी पुरुषांचा खरा मित्र आहे.
आधीषमाणायाः पतिः शुचायाश्च शुचस्य च । वासोवायोऽवीनामा वासांसि मर्मृजत्
जो मागतो त्याचा स्वामी, शुद्ध आणि शुद्धतेचा स्वामी; वायू, तू वस्त्रे परिधान करणाऱ्यांची वस्त्रे स्वच्छ केलीस.
इनो वाजानां पतिरिनः पुष्टीनां सखा । प्र श्मश्रु हर्यतो दूधोद्वि वृथा यो अदाभ्यः
तो बक्षिसांचा स्वामी, आमचा समृद्धीचा मित्र; त्याची पिवळी दाढी वाढली आहे, जो कोणाच्याही आवाक्याबाहेर आहे.
आ ते रथस्य पूषन्नजा धुरं ववृत्युः । विश्वस्यार्थिनः सखा सनोजा अनपच्युतः
पूषन, तुझ्या रथाला शेळ्यांनी जू जोडले आहे; सर्व इच्छुकांचा मित्र, एकत्र जन्मलेला, कधीही न चुकणारा.
अस्माकमूर्जा रथं पूषा अविष्टु माहिनः । भुवद्वाजानां वृध इमं नः शृणवद्धवम्
सामर्थ्यवान पूषा आमच्या बळाचा रथ चालवो; बक्षिस वाढवणारा, आमचं हे आवाहन ऐको.
असत्सु मे जरितः साभिवेगो यत्सुन्वते यजमानाय शिक्षम् । अनाशीर्दामहमस्मि प्रहन्ता सत्यध्वृतं वृजिनायन्तमाभुम्
जे नाहीत त्यांच्यात, गायक, मीच सामर्थ्यवान आहे, जेव्हा मी यजमानासाठी सोम तयार करतो; मी शाप देणारा, सत्य राखणारा, वाईट करणाऱ्याचा नाश करणारा आहे.
यदीदहं युधये संनयान्यदेवयून्तन्वा शूशुजानान् । अमा ते तुम्रं वृषभं पचानि तीव्रं सुतं पञ्चदशं नि षिञ्चम्
जर मी युद्धासाठी, देवांची पूजा न करणाऱ्यांना एकत्र करतो, स्वतःपुरतेच पाहणाऱ्यांना; मग मी तुझ्यासाठी, बलवान वृषभा, तिखट सोम तयार करतो आणि तो ओततो.
नाहं तं वेद य इति ब्रवीत्यदेवयून्समरणे जघन्वान् । यदावाख्यत्समरणमृघावदादिद्ध मे वृषभा प्र ब्रुवन्ति
जो म्हणतो की मी युद्धात देवद्रोही मारले, त्याला मी ओळखत नाही; जेव्हा तो युद्धाला भयंकर म्हणतो, तेव्हा माझे वृषभ खरोखर बोलू लागतात.
यदज्ञातेषु वृजनेष्वासं विश्वे सतो मघवानो म आसन् । जिनामि वेत्क्षेम आ सन्तमाभुं प्र तं क्षिणां पर्वते पादगृह्य
जेव्हा मी अपरिचित लोकांत होतो, तेव्हा सर्व दानशूर माझ्यासोबत होते; मी जिंकतो, सुरक्षित असणाऱ्याला ओळखतो, त्याचा नाश करतो, पर्वतावर त्याचा पाय पकडतो.
न वा उ मां वृजने वारयन्ते न पर्वतासो यदहं मनस्ये । मम स्वनात्कृधुकर्णो भयात एवेदनु द्यून्किरणः समेजात्
लोकांत मला कोणी थांबवू शकत नाही, पर्वतही नाही, जेव्हा मी ठरवतो; माझ्या गर्जनेच्या आवाजाने त्यांची कानं घाबरतात, आणि सूर्यकिरण एकत्र हालतात.
दर्शन्न्वत्र शृतपाँ अनिन्द्रान्बाहुक्षदः शरवे पत्यमानान् । घृषुं वा ये निनिदुः सखायमध्यू न्वेषु पवयो ववृत्युः
इथे मी पाहिलं, जे इंद्राशिवाय आहेत, जे मद्यपान करणारे आहेत, जे बाणांनी घायाळ होऊन पडतात, किंवा जे मित्राची निंदा करतात, किंवा जे आपल्या लहानग्यांकडून दूर वळतात.
अभूर्वौक्षीर्व्यु आयुरानड्दर्षन्नु पूर्वो अपरो नु दर्षत् । द्वे पवस्ते परि तं न भूतो यो अस्य पारे रजसो विवेष
बैल बाहेर पडले, प्राण निघून गेला; आधीचे आणि नंतरचे दोघेही दिसले. दोन वारे त्याच्या भोवती फिरतात, पण त्याच्या राज्याच्या पलीकडे कोणीही पोहोचले नाही.
गावो यवं प्रयुता अर्यो अक्षन्ता अपश्यं सहगोपाश्चरन्तीः । हवा इदर्यो अभितः समायन्कियदासु स्वपतिश्छन्दयाते
गायींना ज्वारीसाठी जोडलं, आर्यांनी त्यांची मोजणी केली; मी त्या गायींना त्यांच्या राखणदारांसोबत फिरताना पाहिलं. आर्य सर्वांना एकत्र बोलावतात, पण त्यात किती गायी मालक आपल्या इच्छेने निवडतो हे कोण जाणे.
सं यद्वयं यवसादो जनानामहं यवाद उर्वज्रे अन्तः । अत्रा युक्तोऽवसातारमिच्छादथो अयुक्तं युनजद्ववन्वान्
जेव्हा आपण लोकांमध्ये ज्वारी खातो, मी कुंपणाच्या आत ज्वारी खातो. इथे जो जुंपलेला आहे तो खाली आणणाऱ्याचा शोध घेतो, आणि जो अजून जुंपलेला नाही त्याला चालवायची इच्छा असलेला जोडतो.
अत्रेदु मे मंससे सत्यमुक्तं द्विपाच्च यच्चतुष्पात्संसृजानि । स्त्रीभिर्यो अत्र वृषणं पृतन्यादयुद्धो अस्य वि भजानि वेदः
इथे मी तुला खरं सांगतो, जे मांसाहारातून आहे, जे दोन पायांच्या आणि चार पायांच्या प्राण्यांपासून मिळालं आहे. जो इथे स्त्रियांबरोबर युद्धात वीर्यवान पुरुषाचा वाटा विभागतो, त्याचा हिस्सा कसा वाटावा हे मला माहीत आहे.
यस्यानक्षा दुहिता जात्वास कस्तां विद्वाँ अभि मन्याते अन्धाम् । कतरो मेनिं प्रति तं मुचाते य ईं वहाते य ईं वा वरेयात्
जिचा जन्म फासे न टाकता झाला, अशी कोणाची मुलगी आहे, तिला कोण ओळखेल, अंध असलेल्या तिला कोण इच्छील? तिच्या बंधनातून कोण सोडवेल, तिला कोण उचलून नेईल, तिला कोण पत्नी म्हणून स्वीकारेल?
कियती योषा मर्यतो वधूयोः परिप्रीता पन्यसा वार्येण । भद्रा वधूर्भवति यत्सुपेशाः स्वयं सा मित्रं वनुते जने चित्
पतीकडून पत्नीला किती प्रेम आणि दागिने मिळतात? जेव्हा वधू सुंदर सजलेली असते तेव्हा ती भाग्यवान होते; ती स्वतःच लोकांमध्ये आपला मित्र निवडते.