मक्षू ता त इन्द्र दानाप्नस आक्षाणे शूर वज्रिवः । यद्ध शुष्णस्य दम्भयो जातं विश्वं सयावभिः
इंद्रा, वज्रधारी शूर, दानशूर लोक तुझ्याकडे लवकर यावेत. ज्या वेळी तू शुष्णाचा पराभव करून त्याच्याबरोबर जन्मलेल्या सर्वांचा नाश केलास.
माकुध्र्यगिन्द्र शूर वस्वीरस्मे भूवन्नभिष्टयः । वयंवयं त आसां सुम्ने स्याम वज्रिवः
इंद्रा, शूर, तुझे धन आमच्यापासून दूर जाऊ नये. वज्रधारी, आम्ही नेहमी तुझ्या कृपेचा लाभ घेऊ दे.
अस्मे ता त इन्द्र सन्तु सत्याहिंसन्तीरुपस्पृशः । विद्याम यासां भुजो धेनूनां न वज्रिवः
इंद्रा, तुझ्या त्या सत्य आणि अहिंसक दानांचा लाभ आम्हाला मिळू दे. वज्रधारी, आम्ही त्यांच्या सामर्थ्याला जाणू दे, जसे गायींच्या बळाला ओळखतो.
अहस्ता यदपदी वर्धत क्षाः शचीभिर्वेद्यानाम् । शुष्णं परि प्रदक्षिणिद्विश्वायवे नि शिश्नथः
जेव्हा हातपाय नसलेलेही ज्ञानींच्या शक्तीने वाढले, तेव्हा तू सर्व लोकांसाठी शुष्णाचा पूर्णपणे नाश केलास.
पिबापिबेदिन्द्र शूर सोमं मा रिषण्यो वसवान वसुः सन् । उत त्रायस्व गृणतो मघोनो महश्च रायो रेवतस्कृधी नः
इंद्रा, शूर, सोमपान कर, करीत राहा. तुझ्यावर कोणतीही हानी येऊ नये, तू धनवान राहा. उदार देणारा, स्तुती करणाऱ्याचे रक्षण कर आणि आम्हाला मोठं, तेजस्वी धन दे.
यजामह इन्द्रं वज्रदक्षिणं हरीणां रथ्यं विव्रतानाम् । प्र श्मश्रु दोधुवदूर्ध्वथा भूद्वि सेनाभिर्दयमानो वि राधसा
चला, आपण वज्रधारी, उजव्या हातात वज्र असलेल्या, हिरव्या घोड्यांच्या रथावर बसणाऱ्या इंद्राची पूजा करू. त्याची दाढ वर हलते, तो सैन्यांनी भारावतो आणि मोठ्या दानाने आनंद देतो.
हरी न्वस्य या वने विदे वस्विन्द्रो मघैर्मघवा वृत्रहा भुवत् । ऋभुर्वाज ऋभुक्षाः पत्यते शवोऽव क्ष्णौमि दासस्य नाम चित्
त्याचे हिरवे घोडे वनातही ओळखले जातात. संपन्न, उदार, वृत्राचा वध करणारा इंद्र दानांसह उपस्थित असतो. कुशल, सामर्थ्यवान, शक्तिमान तो राज्य करतो; मी दस्यूंचं नावही दूर करतो.
यदा वज्रं हिरण्यमिदथा रथं हरी यमस्य वहतो वि सूरिभिः । आ तिष्ठति मघवा सनश्रुत इन्द्रो वाजस्य दीर्घश्रवसस्पतिः
जेव्हा तू, इंद्रा, तुझ्या सोन्याच्या वज्राने, रथाने आणि दोन घोड्यांनी, ज्ञानी लोकांत येतोस, तेव्हा पुरातन काळापासून प्रसिद्ध असलेला, दीर्घ कीर्तीचा, बळाचा स्वामी इंद्र, विजयासाठी सज्ज उभा राहतो.
सो चिन्नु वृष्टिर्यूथ्या स्वा सचाँ इन्द्रः श्मश्रूणि हरिताभि प्रुष्णुते । अव वेति सुक्षयं सुते मधूदिद्धूनोति वातो यथा वनम्
मग खरंच, इंद्रा, तुझ्या सोबत्यांसह, तू वृषभासारखा तुझी पिवळी दाढ हलवतोस; गोड सोम पिळल्यावर तू सुखद घरात उतरतोस, जसा वारा जंगल हलवतो तसा.
यो वाचा विवाचो मृध्रवाचः पुरू सहस्राशिवा जघान । तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसि पितेव यस्तविषीं वावृधे शवः
जो आपल्या वाणीने वाद करणाऱ्यांना जिंकतो, ज्याने हजारो शत्रूंना हरवले, त्याची प्रत्येक शौर्यकृती आम्ही गातो; जसा पिता आपल्या संततीसाठी बळ वाढवतो तसा त्याने आपली शक्ती वाढवली.
स्तोमं त इन्द्र विमदा अजीजनन्नपूर्व्यं पुरुतमं सुदानवे । विद्मा ह्यस्य भोजनमिनस्य यदा पशुं न गोपाः करामहे
तुझ्यासाठी, इंद्रा, स्तुती आणि गीते रचली गेली—पूर्वी कधीही न ऐकलेली, सर्वात उत्तम, उदारासाठी योग्य. आम्हाला त्याची दानशूरता माहीत आहे, जशी गवळ्यांना आपल्या जनावरांची काळजी असते तशी.
माकिर्न एना सख्या वि यौषुस्तव चेन्द्र विमदस्य च ऋषेः । विद्मा हि ते प्रमतिं देव जामिवदस्मे ते सन्तु सख्या शिवानि
आपल्या मैत्रीत कधीही फूट पडू नये, ना तुझ्या आनंदाचा प्रेरणा तुटू नये, इंद्रा. आम्हाला तुझा कृपादृष्टी माहीत आहे, जशी आप्तांमध्ये असते; तुझी शुभ मैत्री आमच्यावर सदैव राहो.
इन्द्र सोममिमं पिब मधुमन्तं चमू सुतम् । अस्मे रयिं नि धारय वि वो मदे सहस्रिणं पुरूवसो विवक्षसे
इंद्रा, हा मधुर सोम प्यावा, कपात पिळलेला. आम्हाला संपत्ती दे, तुझ्या आनंदात, आम्हाला भरपूर धन मिळू दे, अनेक संपत्तीच्या स्वामी, तुझ्या कृपेसाठी.
त्वां यज्ञेभिरुक्थैरुप हव्येभिरीमहे । शचीपते शचीनां वि वो मदे श्रेष्ठं नो धेहि वार्यं विवक्षसे
तुला आम्ही यज्ञ, स्तुती आणि आहुतीने साकडे घालतो, शक्तीच्या अधिपती. तुझ्या आनंदात, आम्हाला सर्वश्रेष्ठ बक्षीस दे, तुझ्या कृपेसाठी.
यस्पतिर्वार्याणामसि रध्रस्य चोदिता । इन्द्र स्तोतॄणामविता वि वो मदे द्विषो नः पाह्यंहसो विवक्षसे
तूच संपत्तीचा स्वामी आहेस, गरजूंना प्रेरणा देणारा, इंद्रा, स्तोत्र गाणाऱ्यांचा रक्षक. तुझ्या आनंदात, आम्हाला शत्रूंपासून आणि संकटांपासून वाचव, तुझ्या कृपेसाठी.
युवं शक्रा मायाविना समीची निरमन्थतम् । विमदेन यदीळिता नासत्या निरमन्थतम्
तुम्ही दोघे, बलवान आणि कुशल, एकत्रितपणे, समरसतेने द्रव हलवला; आनंदाने प्रेरित होऊन, तुम्ही दोघे अश्विनी, ते द्रव हलवला.
विश्वे देवा अकृपन्त समीच्योर्निष्पतन्त्योः । नासत्यावब्रुवन्देवाः पुनरा वहतादिति
सर्व देव एकत्र जमले, जेव्हा ते दोघे (अश्विनी) समरसतेने प्रकट झाले; देवांनी अश्विनांना सांगितले: 'ते पुन्हा आणा.'
मधुमन्मे परायणं मधुमत्पुनरायनम् । ता नो देवा देवतया युवं मधुमतस्कृतम्
माझे जाणे गोड असो, आणि माझे परत येणेही गोड असो. हे देवांनो, आपल्या दैवी शक्तीने, तुम्ही दोघांनी आमच्यासाठी सर्व काही गोडतेने घडवावे.
भद्रं नो अपि वातय मनो दक्षमुत क्रतुम् । अधा ते सख्ये अन्धसो वि वो मदे रणन्गावो न यवसे विवक्षसे
आमच्या मनासाठी शुभ वारे पाठवा, कौशल्य आणि बुध्दी द्या. अशा तुझ्या मैत्रीत, सोम, तुझ्या आनंदात, आमच्या इच्छा, जशा रणातील घोडे गवताकडे धावतात तशा, पूर्ण होऊ देत, तुझ्या कृपेसाठी.
हृदिस्पृशस्त आसते विश्वेषु सोम धामसु । अधा कामा इमे मम वि वो मदे वि तिष्ठन्ते वसूयवो विवक्षसे
हृदयाला स्पर्शून, तू सर्व ठिकाणी वास करतोस, सोम. अशा तुझ्या आनंदात, माझ्या या इच्छा, संपत्ती मिळवण्यासाठी सज्ज आहेत, तुझ्या कृपेसाठी.
उत व्रतानि सोम ते प्राहं मिनामि पाक्या । अधा पितेव सूनवे वि वो मदे मृळा नो अभि चिद्वधाद्विवक्षसे
मी तुझे नियम, सोम, किंवा तुझे कल्याणकारी कृत्ये कधीही मोडत नाही. म्हणून, जसा पिता पुत्रावर दया करतो, तुझ्या आनंदात, आमच्यावर कृपा कर, संकटापासूनही वाचव, तुझ्या कृपेसाठी.
समु प्र यन्ति धीतयः सर्गासोऽवताँ इव । क्रतुं नः सोम जीवसे वि वो मदे धारया चमसाँ इव विवक्षसे
सर्व प्रेरित विचार एकत्र वाहतात, जसे प्रवाह खाली येतात. सोम, आम्हाला जीवनासाठी बळ दे, तुझ्या आनंदात, आम्हाला कपासारखे टिकव, तुझ्या कृपेसाठी.
तव त्ये सोम शक्तिभिर्निकामासो व्यृण्विरे । गृत्सस्य धीरास्तवसो वि वो मदे व्रजं गोमन्तमश्विनं विवक्षसे
तुझ्या शक्तीने, सोम, उत्साही लोक निवडले गेले आहेत. ज्ञानी आणि प्रेरित, तुझ्या आनंदात, गायींनी भरलेली समृद्ध कुरणे शोधतात, तुझ्या कृपेसाठी.
पशुं नः सोम रक्षसि पुरुत्रा विष्ठितं जगत् । समाकृणोषि जीवसे वि वो मदे विश्वा सम्पश्यन्भुवना विवक्षसे
तू आमच्या पशुधनाचे रक्षण करतोस, सोम, जे जगभर विखुरले आहे. तू त्यांना जीवनासाठी एकत्र आणतोस, तुझ्या आनंदात, सर्व सृष्टी पाहत, तुझ्या कृपेसाठी.
त्वं नः सोम विश्वतो गोपा अदाभ्यो भव । सेध राजन्नप स्रिधो वि वो मदे मा नो दुःशंस ईशता विवक्षसे
तू आमचा सर्वदूर रक्षण करणारा आहेस, सोम, अजेय. हे राजांनो, आमच्यावर अन्याय करणाऱ्यांना दूर ठेव; तुझ्या आनंदात, वाईट मनाचा कोणीही आमच्यावर राज्य करू नये, तुझ्या कृपेसाठी.
त्वं नः सोम सुक्रतुर्वयोधेयाय जागृहि । क्षेत्रवित्तरो मनुषो वि वो मदे द्रुहो नः पाह्यंहसो विवक्षसे
सोमदेवा, तू आम्हाला बळ मिळवण्यासाठी जागा कर. माणसांत शेत देणारा, तुझ्या आनंदात, शत्रुत्व व पापापासून आम्हाला वाचव, कारण तू आम्हाला तारायचं ठरवलं आहेस.
त्वं नो वृत्रहन्तमेन्द्रस्येन्दो शिवः सखा । यत्सीं हवन्ते समिथे वि वो मदे युध्यमानास्तोकसातौ विवक्षसे
सोमदेवा, तू इंद्राचा प्रिय मित्र आहेस, जो वृत्राचा संहार करणारा आहे. जेव्हा लोक सभेत तुझं आवाहन करतात, तुझ्या आनंदात, तू संतती व घरासाठी लढणाऱ्यांना तारायचं ठरवतोस.
अयं घ स तुरो मद इन्द्रस्य वर्धत प्रियः । अयं कक्षीवतो महो वि वो मदे मतिं विप्रस्य वर्धयद्विवक्षसे
हा आनंद खरोखरच इंद्राला प्रिय आहे आणि हा आनंद ज्ञानी पुरुषाची बुद्धी वाढवतो, कारण तू तारायचं ठरवलं आहेस.
अयं विप्राय दाशुषे वाजाँ इयर्ति गोमतः । अयं सप्तभ्य आ वरं वि वो मदे प्रान्धं श्रोणं च तारिषद्विवक्षसे
हा भक्ताला गोधनासह संपत्ती देतो; तुझ्या आनंदात, हा सात जणांसाठी उत्तम गोष्ट निर्माण करतो आणि अंधत्व व बहिरेपण यांवरून पार नेतो.
प्र ह्यच्छा मनीषा स्पार्हा यन्ति नियुतः । प्र दस्रा नियुद्रथः पूषा अविष्टु माहिनः
खरंच, सुंदर विचार जुळवून पुढे जातात; अद्भुत रथावर बसलेले पुढे जातात; सामर्थ्यवान पूषा त्यांना चालवो.