कुह श्रुत इन्द्रः कस्मिन्नद्य जने मित्रो न श्रूयते । ऋषीणां वा यः क्षये गुहा वा चर्कृषे गिरा
इंद्राचं नाव आज कुठे ऐकू येतं, कोणत्या लोकांत ओळखलं जातं? मित्रासारखा तो का कुणाच्याही बोलण्यात नाही? तो ऋषींच्या संगतीत आहे का, की गुप्तपणे गाण्याचा आनंद घेतोय?
इह श्रुत इन्द्रो अस्मे अद्य स्तवे वज्र्यृचीषमः । मित्रो न यो जनेष्वा यशश्चक्रे असाम्या
आज येथे, आमच्यासाठी इंद्राचं नाव ऐकू येऊ दे, त्याची स्तुती होऊ दे. वज्रधारी, ऋचांचा आस्वाद घेणारा, मित्रासारखा लोकांत अद्वितीय कीर्ती मिळवणारा.
महो यस्पतिः शवसो असाम्या महो नृम्णस्य तूतुजिः । भर्ता वज्रस्य धृष्णोः पिता पुत्रमिव प्रियम्
तो महानतेचा स्वामी, अद्वितीय सामर्थ्याचा, मोठ्या पुरुषार्थाला जागवणारा आहे. धाडसी वज्राचा वाहक, जसा पिता आपल्या प्रिय पुत्राचा असतो.
युजानो अश्वा वातस्य धुनी देवो देवस्य वज्रिवः । स्यन्ता पथा विरुक्मता सृजान स्तोष्यध्वनः
वाऱ्याचे घोडे या देवासाठी जुंपले आहेत, वज्रधारी देवासाठी. ते तेजस्वी मार्गाने वाहतात; मार्ग मोकळा करत, तू प्रवासाची स्तुती करतोस.
त्वं त्या चिद्वातस्याश्वागा ऋज्रा त्मना वहध्यै । ययोर्देवो न मर्त्यो यन्ता नकिर्विदाय्यः
तू वाऱ्याच्या वेगवान घोड्यांसह, आपल्या स्वभावाने पुढे नेतोस. ज्या घोड्यांवर देवच चालवतो, तिथे माणूस कधीच स्पर्धा करू शकत नाही.
अध ग्मन्तोशना पृच्छते वां कदर्था न आ गृहम् । आ जग्मथुः पराकाद्दिवश्च ग्मश्च मर्त्यम्
जे येतात, अन्नासाठी आसुसलेले, ते तुमच्याकडे घरासारखं मागतात. तुम्ही स्वर्गातून आणि पृथ्वीवरून, दूरवरून माणसाजवळ येता.
आ न इन्द्र पृक्षसेऽस्माकं ब्रह्मोद्यतम् । तत्त्वा याचामहेऽवः शुष्णं यद्धन्नमानुषम्
इंद्रा, आमच्या स्तुतीसाठी, आमच्या उंचावलेल्या प्रार्थनेसाठी आमच्याकडे ये. आम्ही तुझ्याकडे मदतीसाठी मागतो, ज्या वेळी तू मानव शत्रू शुष्णाचा नाश केला.
अकर्मा दस्युरभि नो अमन्तुरन्यव्रतो अमानुषः । त्वं तस्यामित्रहन्वधर्दासस्य दम्भय
जो दस्यु विधीशून्य आहे, आमच्याशी वैर करणारा, व्रत न पाळणारा, अमानुष आहे— तू, शत्रूंचा नाश करणारा, त्या दस्यूचा वध कर आणि त्याला नमव.
त्वं न इन्द्र शूर शूरैरुत त्वोतासो बर्हणा । पुरुत्रा ते वि पूर्तयो नवन्त क्षोणयो यथा
इंद्रा, तू वीरांमध्ये श्रेष्ठ आहेस आणि तुझे सहाय्यकही मोठे आहेत. तुझी दाने अनेक ठिकाणी पसरली आहेत, जसे सर्व भूमी तुझ्यासमोर वाकतात.
त्वं तान्वृत्रहत्ये चोदयो नॄन्कार्पाणे शूर वज्रिवः । गुहा यदी कवीनां विशां नक्षत्रशवसाम्
वज्रधारी शूर इंद्रा, तू त्या पुरुषांना वृत्राचा वध करायला प्रवृत्त करतोस, जरी ज्ञानी आणि बलवान लोक लपलेले असले तरी.
मक्षू ता त इन्द्र दानाप्नस आक्षाणे शूर वज्रिवः । यद्ध शुष्णस्य दम्भयो जातं विश्वं सयावभिः
इंद्रा, वज्रधारी शूर, दानशूर लोक तुझ्याकडे लवकर यावेत. ज्या वेळी तू शुष्णाचा पराभव करून त्याच्याबरोबर जन्मलेल्या सर्वांचा नाश केलास.
माकुध्र्यगिन्द्र शूर वस्वीरस्मे भूवन्नभिष्टयः । वयंवयं त आसां सुम्ने स्याम वज्रिवः
इंद्रा, शूर, तुझे धन आमच्यापासून दूर जाऊ नये. वज्रधारी, आम्ही नेहमी तुझ्या कृपेचा लाभ घेऊ दे.
अस्मे ता त इन्द्र सन्तु सत्याहिंसन्तीरुपस्पृशः । विद्याम यासां भुजो धेनूनां न वज्रिवः
इंद्रा, तुझ्या त्या सत्य आणि अहिंसक दानांचा लाभ आम्हाला मिळू दे. वज्रधारी, आम्ही त्यांच्या सामर्थ्याला जाणू दे, जसे गायींच्या बळाला ओळखतो.
अहस्ता यदपदी वर्धत क्षाः शचीभिर्वेद्यानाम् । शुष्णं परि प्रदक्षिणिद्विश्वायवे नि शिश्नथः
जेव्हा हातपाय नसलेलेही ज्ञानींच्या शक्तीने वाढले, तेव्हा तू सर्व लोकांसाठी शुष्णाचा पूर्णपणे नाश केलास.
पिबापिबेदिन्द्र शूर सोमं मा रिषण्यो वसवान वसुः सन् । उत त्रायस्व गृणतो मघोनो महश्च रायो रेवतस्कृधी नः
इंद्रा, शूर, सोमपान कर, करीत राहा. तुझ्यावर कोणतीही हानी येऊ नये, तू धनवान राहा. उदार देणारा, स्तुती करणाऱ्याचे रक्षण कर आणि आम्हाला मोठं, तेजस्वी धन दे.
यजामह इन्द्रं वज्रदक्षिणं हरीणां रथ्यं विव्रतानाम् । प्र श्मश्रु दोधुवदूर्ध्वथा भूद्वि सेनाभिर्दयमानो वि राधसा
चला, आपण वज्रधारी, उजव्या हातात वज्र असलेल्या, हिरव्या घोड्यांच्या रथावर बसणाऱ्या इंद्राची पूजा करू. त्याची दाढ वर हलते, तो सैन्यांनी भारावतो आणि मोठ्या दानाने आनंद देतो.
हरी न्वस्य या वने विदे वस्विन्द्रो मघैर्मघवा वृत्रहा भुवत् । ऋभुर्वाज ऋभुक्षाः पत्यते शवोऽव क्ष्णौमि दासस्य नाम चित्
त्याचे हिरवे घोडे वनातही ओळखले जातात. संपन्न, उदार, वृत्राचा वध करणारा इंद्र दानांसह उपस्थित असतो. कुशल, सामर्थ्यवान, शक्तिमान तो राज्य करतो; मी दस्यूंचं नावही दूर करतो.
यदा वज्रं हिरण्यमिदथा रथं हरी यमस्य वहतो वि सूरिभिः । आ तिष्ठति मघवा सनश्रुत इन्द्रो वाजस्य दीर्घश्रवसस्पतिः
जेव्हा तू, इंद्रा, तुझ्या सोन्याच्या वज्राने, रथाने आणि दोन घोड्यांनी, ज्ञानी लोकांत येतोस, तेव्हा पुरातन काळापासून प्रसिद्ध असलेला, दीर्घ कीर्तीचा, बळाचा स्वामी इंद्र, विजयासाठी सज्ज उभा राहतो.
सो चिन्नु वृष्टिर्यूथ्या स्वा सचाँ इन्द्रः श्मश्रूणि हरिताभि प्रुष्णुते । अव वेति सुक्षयं सुते मधूदिद्धूनोति वातो यथा वनम्
मग खरंच, इंद्रा, तुझ्या सोबत्यांसह, तू वृषभासारखा तुझी पिवळी दाढ हलवतोस; गोड सोम पिळल्यावर तू सुखद घरात उतरतोस, जसा वारा जंगल हलवतो तसा.
यो वाचा विवाचो मृध्रवाचः पुरू सहस्राशिवा जघान । तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसि पितेव यस्तविषीं वावृधे शवः
जो आपल्या वाणीने वाद करणाऱ्यांना जिंकतो, ज्याने हजारो शत्रूंना हरवले, त्याची प्रत्येक शौर्यकृती आम्ही गातो; जसा पिता आपल्या संततीसाठी बळ वाढवतो तसा त्याने आपली शक्ती वाढवली.
स्तोमं त इन्द्र विमदा अजीजनन्नपूर्व्यं पुरुतमं सुदानवे । विद्मा ह्यस्य भोजनमिनस्य यदा पशुं न गोपाः करामहे
तुझ्यासाठी, इंद्रा, स्तुती आणि गीते रचली गेली—पूर्वी कधीही न ऐकलेली, सर्वात उत्तम, उदारासाठी योग्य. आम्हाला त्याची दानशूरता माहीत आहे, जशी गवळ्यांना आपल्या जनावरांची काळजी असते तशी.
माकिर्न एना सख्या वि यौषुस्तव चेन्द्र विमदस्य च ऋषेः । विद्मा हि ते प्रमतिं देव जामिवदस्मे ते सन्तु सख्या शिवानि
आपल्या मैत्रीत कधीही फूट पडू नये, ना तुझ्या आनंदाचा प्रेरणा तुटू नये, इंद्रा. आम्हाला तुझा कृपादृष्टी माहीत आहे, जशी आप्तांमध्ये असते; तुझी शुभ मैत्री आमच्यावर सदैव राहो.
इन्द्र सोममिमं पिब मधुमन्तं चमू सुतम् । अस्मे रयिं नि धारय वि वो मदे सहस्रिणं पुरूवसो विवक्षसे
इंद्रा, हा मधुर सोम प्यावा, कपात पिळलेला. आम्हाला संपत्ती दे, तुझ्या आनंदात, आम्हाला भरपूर धन मिळू दे, अनेक संपत्तीच्या स्वामी, तुझ्या कृपेसाठी.
त्वां यज्ञेभिरुक्थैरुप हव्येभिरीमहे । शचीपते शचीनां वि वो मदे श्रेष्ठं नो धेहि वार्यं विवक्षसे
तुला आम्ही यज्ञ, स्तुती आणि आहुतीने साकडे घालतो, शक्तीच्या अधिपती. तुझ्या आनंदात, आम्हाला सर्वश्रेष्ठ बक्षीस दे, तुझ्या कृपेसाठी.
यस्पतिर्वार्याणामसि रध्रस्य चोदिता । इन्द्र स्तोतॄणामविता वि वो मदे द्विषो नः पाह्यंहसो विवक्षसे
तूच संपत्तीचा स्वामी आहेस, गरजूंना प्रेरणा देणारा, इंद्रा, स्तोत्र गाणाऱ्यांचा रक्षक. तुझ्या आनंदात, आम्हाला शत्रूंपासून आणि संकटांपासून वाचव, तुझ्या कृपेसाठी.
युवं शक्रा मायाविना समीची निरमन्थतम् । विमदेन यदीळिता नासत्या निरमन्थतम्
तुम्ही दोघे, बलवान आणि कुशल, एकत्रितपणे, समरसतेने द्रव हलवला; आनंदाने प्रेरित होऊन, तुम्ही दोघे अश्विनी, ते द्रव हलवला.
विश्वे देवा अकृपन्त समीच्योर्निष्पतन्त्योः । नासत्यावब्रुवन्देवाः पुनरा वहतादिति
सर्व देव एकत्र जमले, जेव्हा ते दोघे (अश्विनी) समरसतेने प्रकट झाले; देवांनी अश्विनांना सांगितले: 'ते पुन्हा आणा.'
मधुमन्मे परायणं मधुमत्पुनरायनम् । ता नो देवा देवतया युवं मधुमतस्कृतम्
माझे जाणे गोड असो, आणि माझे परत येणेही गोड असो. हे देवांनो, आपल्या दैवी शक्तीने, तुम्ही दोघांनी आमच्यासाठी सर्व काही गोडतेने घडवावे.
भद्रं नो अपि वातय मनो दक्षमुत क्रतुम् । अधा ते सख्ये अन्धसो वि वो मदे रणन्गावो न यवसे विवक्षसे
आमच्या मनासाठी शुभ वारे पाठवा, कौशल्य आणि बुध्दी द्या. अशा तुझ्या मैत्रीत, सोम, तुझ्या आनंदात, आमच्या इच्छा, जशा रणातील घोडे गवताकडे धावतात तशा, पूर्ण होऊ देत, तुझ्या कृपेसाठी.
हृदिस्पृशस्त आसते विश्वेषु सोम धामसु । अधा कामा इमे मम वि वो मदे वि तिष्ठन्ते वसूयवो विवक्षसे
हृदयाला स्पर्शून, तू सर्व ठिकाणी वास करतोस, सोम. अशा तुझ्या आनंदात, माझ्या या इच्छा, संपत्ती मिळवण्यासाठी सज्ज आहेत, तुझ्या कृपेसाठी.