गायन्ति त्वा गायत्रिणोऽर्चन्त्यर्कमर्किणः । ब्रह्माणस्त्वा शतक्रत उद्वंशमिव येमिरे
गायत्रीचे गायक तुला गातात, सूर्याचे स्तुती करणारे सूर्याची स्तुती करतात, आणि ब्राह्मण तुला, शतक्री, उंच ध्वजासारखा उभारतात.
यत्सानोः सानुमारुहद्भूर्यस्पष्ट कर्त्वम् । तदिन्द्रो अर्थं चेतति यूथेन वृष्णिरेजति
जेव्हा एक शिखरावरून दुसऱ्या शिखरावर चढून तू अनेक स्पष्ट कृत्ये केलीस, तेव्हा इंद्र त्या कार्याचा अर्थ शोधतो; तो बलवान आपल्या समूहासह हालचाल करतो.
युक्ष्वा हि केशिना हरी वृषणा कक्ष्यप्रा । अथा न इन्द्र सोमपा गिरामुपश्रुतिं चर
तुझ्या केसाळ, बळकट, जुळ्या घोड्यांना जोडीला लाव, मग, सोम प्यायचा आवड असलेल्या इंद्रा, आमच्या गाण्यांचे ऐकायला जवळ ये.
एहि स्तोमाँ अभि स्वराभि गृणीह्या रुव । ब्रह्म च नो वसो सचेन्द्र यज्ञं च वर्धय
या स्तुतींकडे ये, तुझ्या आवाजाने गूंज दे, कृपा कर; दयाळू असलेल्या, आमच्या प्रार्थनेत सहभागी हो, इंद्रा, आणि आमचा यज्ञ वाढव.
उक्थमिन्द्राय शंस्यं वर्धनं पुरुनिष्षिधे । शक्रो यथा सुतेषु णो रारणत्सख्येषु च
इंद्रासाठी ही स्तुती बोलली जावी, जी त्याला वाढवते, या अनेक रक्षण असलेल्या जागी; जसा शक्तिमान आमच्या सोमरसात आणि मैत्रीत आनंद घेतो.
तमित्सखित्व ईमहे तं राये तं सुवीर्ये । स शक्र उत नः शकदिन्द्रो वसु दयमानः
त्याच्याशी मैत्री मिळवूया, त्याच्याकडून धन मागूया, त्याच्याकडून शौर्य मागूया; तो बलवान, दयाळू इंद्र आम्हाला संपत्ती देवो.
सुविवृतं सुनिरजमिन्द्र त्वादातमिद्यशः । गवामप व्रजं वृधि कृणुष्व राधो अद्रिवः
इंद्रा, दानासाठी प्रसिद्ध, ज्याचा मार्ग मोकळा आणि रुंद आहे, आम्हाला गायींचे धन दे; तो बंदिस्त गोठा उघड, आम्हाला समृद्ध कर, दगड फोडणाऱ्या.
नहि त्वा रोदसी उभे ऋघायमाणमिन्वतः । जेषः स्वर्वतीरपः सं गा अस्मभ्यं धूनुहि
आकाश आणि पृथ्वी, ही दोनही जगं, तुला रोखू शकत नाहीत, कारण तू प्रयत्नशील आहेस; तू तेजस्वी पाणी जिंकशील—आमच्यासाठी गायी एकत्र कर.
आश्रुत्कर्ण श्रुधी हवं नू चिद्दधिष्व मे गिरः । इन्द्र स्तोममिमं मम कृष्वा युजश्चिदन्तरम्
स्तुती ऐकणाऱ्या, आमचे आवाहन ऐक, आता माझ्या शब्दांना स्वीकार, इंद्रा—माझी ही स्तुती फलदायी कर, जरी आपल्यात अंतर असले तरी.
विद्मा हि त्वा वृषन्तमं वाजेषु हवनश्रुतम् । वृषन्तमस्य हूमह ऊतिं सहस्रसातमाम्
कारण आम्ही तुला ओळखतो, सर्वांत बलवान, स्पर्धेत आवाहन ऐकणारा; आम्ही त्या बलाढ्याला मदतीसाठी हाक मारतो, जो हजारपट देतो.
आ तू न इन्द्र कौशिक मन्दसानः सुतं पिब । नव्यमायुः प्र सू तिर कृधी सहस्रसामृषिम्
कुशिकांचा इंद्रा, आमच्याकडे ये, आनंदाने सोम प्यावा; आमचे नवे आयुष्य पुढे ने, आणि प्रेरिताला हजार गाणी गाणारा कर.
परि त्वा गिर्वणो गिर इमा भवन्तु विश्वतः । वृद्धायुमनु वृद्धयो जुष्टा भवन्तु जुष्टयः
हे गाण्यांचे प्रिय, या सर्व बाजूंनी तुझ्याभोवती गाणी फिरू देत; दीर्घायुष्य देणाऱ्या आणि प्रिय अशा कृपा तुझ्या पसंतीस पडू देत.
इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्समुद्रव्यचसं गिरः । रथीतमं रथीनां वाजानां सत्पतिं पतिम्
इंद्राचे सर्व गाण्यांनी वाढवले आहे, ज्याचा विस्तार समुद्रासारखा आहे; तो रथवानांमध्ये श्रेष्ठ रथवान, खऱ्या बक्षिसांचा स्वामी आणि अधिपती आहे.
सख्ये त इन्द्र वाजिनो मा भेम शवसस्पते । त्वामभि प्र णोनुमो जेतारमपराजितम्
इंद्रा, तुझ्या मैत्रीत आम्ही बलवान आहोत—शक्तीच्या स्वामी, आम्हाला भीती वाटू देऊ नकोस; आम्ही नेहमीच तुला, अपराजित विजेत्याला, गौरवितो.
पूर्वीरिन्द्रस्य रातयो न वि दस्यन्त्यूतयः । यदी वाजस्य गोमत स्तोतृभ्यो मंहते मघम्
इंद्राच्या असंख्य देणग्या, त्याच्या मदती, कधीच कमी पडत नाहीत; जेव्हा गायींचे धन दिले जाते, तेव्हा स्तुती करणारे त्या समृद्धीत आनंद मानतात.
पुरां भिन्दुर्युवा कविरमितौजा अजायत । इन्द्रो विश्वस्य कर्मणो धर्ता वज्री पुरुष्टुतः
किल्ले फोडणारा, तरुण, बुद्धिमान, अपार शक्तिमान असा इंद्र जन्माला आला; वज्रधारी, सर्वांच्या स्तुतीचा, तो सर्व कर्मांचा आधार आहे.
त्वं वलस्य गोमतोऽपावरद्रिवो बिलम् । त्वां देवा अबिभ्युषस्तुज्यमानास आविषुः
दगड फोडणाऱ्या, तू गायींनी भरलेली वळाची गुहा उघडलीस; देवता घाबरून, तुझ्याकडे धावून आल्या, आणि आवाहन केल्यावर पुढे आल्या.
तवाहं शूर रातिभिः प्रत्यायं सिन्धुमावदन् । उपातिष्ठन्त गिर्वणो विदुष्टे तस्य कारवः
हे वीर, तुझ्या देणग्यांनी मी मोठ्या नदीला ओलांडले; गाण्यांचे प्रिय, कवींनी हे जाणून तुझ्या जवळ आले.
मायाभिरिन्द्र मायिनं त्वं शुष्णमवातिरः । विदुष्टे तस्य मेधिरास्तेषां श्रवांस्युत्तिर
इंद्रा, तुझ्या मायेमुळे तू चलाख शुष्णाचा पराभव केला आहेस. तुझे ज्ञानी भक्त हे जाणतात आणि त्यांची स्तुती सर्वत्र पोहोचते.
इन्द्रमीशानमोजसाभि स्तोमा अनूषत । सहस्रं यस्य रातय उत वा सन्ति भूयसीः
सामगानांनी त्यांनी बलशाली इंद्राला वंदन केले, ज्याच्या देणग्या हजारो आहेत, आणि खरंतर त्याहूनही अधिक आहेत.
अग्निं दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम् । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम्
आपण अग्नीला आपला दूत आणि सर्वज्ञ पुजारी म्हणून निवडतो, कारण तो या यज्ञासाठी कुशल आहे.
अग्निमग्निं हवीमभिः सदा हवन्त विश्पतिम् । हव्यवाहं पुरुप्रियम्
हवनांनी लोकांचा स्वामी, सर्वांना प्रिय आणि हव्य वाहणारा अग्नी याला नेहमीच आवाहन केले जाते.
अग्ने देवाँ इहा वह जज्ञानो वृक्तबर्हिषे । असि होता न ईड्यः
अग्ने, सुंदर कुशावर जन्मलेला, तू देवांना इथे घेऊन ये. तूच स्तुत्य पुजारी आहेस.
ताँ उशतो वि बोधय यदग्ने यासि दूत्यम् । देवैरा सत्सि बर्हिषि
अग्ने, जे उत्सुक आहेत त्यांना जागे कर, जेव्हा तू दूत म्हणून जातोस; आणि देवांसोबत यज्ञकुशावर बस.
घृताहवन दीदिवः प्रति ष्म रिषतो दह । अग्ने त्वं रक्षस्विनः
तुपाच्या आहुती स्वीकारणाऱ्या तेजस्वी अग्ने, वाईट करणाऱ्यांना जाळून टाक; तूच आपला रक्षक आहेस.
अग्निनाग्निः समिध्यते कविर्गृहपतिर्युवा । हव्यवाड्जुह्वास्यः
अग्नीमुळेच अग्नी प्रज्वलित होतो, तो तरुण, ज्ञानी, घराचा स्वामी आणि हव्य वाहणारा आहे.
कविमग्निमुप स्तुहि सत्यधर्माणमध्वरे । देवममीवचातनम्
अग्नीला, सत्यधर्मी आणि संकट दूर करणाऱ्या देवाला, यज्ञात स्तुती कर.
यस्त्वामग्ने हविष्पतिर्दूतं देव सपर्यति । तस्य स्म प्राविता भव
जो तुझी पूजा करतो, अग्ने, तुला दूत आणि हव्यांचा स्वामी मानतो, त्याचा तू नेहमी रक्षण कर.
यो अग्निं देववीतये हविष्माँ आविवासति । तस्मै पावक मृळय
जो देवांच्या कृपेसाठी अग्नीला हव्यांसह बोलावतो, त्या शुद्ध अग्ने, त्याच्यावर कृपा कर.
स नः पावक दीदिवोऽग्ने देवाँ इहा वह । उप यज्ञं हविश्च नः
तेजस्वी अग्ने, देवांना इथे आण आणि आमचा यज्ञ व आहुती स्वीकार.