कृष्णः श्वेतोऽरुषो यामो अस्य ब्रध्न ऋज्र उत शोणो यशस्वान् । हिरण्यरूपं जनिता जजान
त्याचा रंग काळा, पांढरा, तांबडा, गडद आहे; तेजस्वी, वेगवान आणि लाल, कीर्तीमान—सृष्टीकर्त्याने त्याला सोन्यासारखा रूप दिले.
एवा ते अग्ने विमदो मनीषामूर्जो नपादमृतेभिः सजोषाः । गिर आ वक्षत्सुमतीरियान इषमूर्जं सुक्षितिं विश्वमाभाः
अग्ने, आमच्या स्तुती, अमरांसह जोडून, तुझ्यापर्यंत पोहोचू देत; आमच्या वाणीने तुझी कृपा मिळो, सर्व पोषण, बळ आणि उत्तम निवास मिळो.
आग्निं न स्ववृक्तिभिर्होतारं त्वा वृणीमहे । यज्ञाय स्तीर्णबर्हिषे वि वो मदे शीरं पावकशोचिषं विवक्षसे
आमच्या स्वतःच्या स्तुतींनी आम्ही तुला, अग्ने, होतार म्हणून निवडतो; यज्ञासाठी अर्पण केलेल्या कुशांवर, तुझ्या आनंदासाठी, तेजस्वी ज्वालेसाठी आम्ही बोलतो.
त्वामु ते स्वाभुवः शुम्भन्त्यश्वराधसः । वेति त्वामुपसेचनी वि वो मद ऋजीतिरग्न आहुतिर्विवक्षसे
स्वतः उत्पन्न झालेल्यांनी, घोड्यांच्या मालकांनी तुला सजवले आहे; तुला ओळखणारे अर्पण करणारेही आहेत—तुझ्या आनंदासाठी, अग्ने, आमच्या बोलण्यासाठी आहुती अर्पण केली जाते.
त्वे धर्माण आसते जुहूभिः सिञ्चतीरिव । कृष्णा रूपाण्यर्जुना वि वो मदे विश्वा अधि श्रियो धिषे विवक्षसे
तुझ्यातच नियम स्थिर आहेत, जणू समिधांनी ओतल्यासारखे; काळे-पांढरे रूपे—तुझ्या आनंदासाठी, तू सर्व विभूती आमच्या बोलण्यासाठी धारण करतोस.
यमग्ने मन्यसे रयिं सहसावन्नमर्त्य । तमा नो वाजसातये वि वो मदे यज्ञेषु चित्रमा भरा विवक्षसे
अग्ने, अमर आणि बलवान, तू ज्या संपत्तीचा विचार करतोस—ती आम्हाला बळ मिळवण्यासाठी दे; तुझ्या आनंदासाठी, यज्ञात अद्भुत गोष्टी आम्हाला मिळू देत.
अग्निर्जातो अथर्वणा विदद्विश्वानि काव्या । भुवद्दूतो विवस्वतो वि वो मदे प्रियो यमस्य काम्यो विवक्षसे
अथर्वणापासून जन्मलेला अग्नी सर्व ज्ञान जाणतो; तो विवस्वताचा दूत झाला, तुझ्या आनंदासाठी, यमाचा प्रिय आणि इच्छित, आमच्या बोलण्यासाठी.
त्वां यज्ञेष्वीळतेऽग्ने प्रयत्यध्वरे । त्वं वसूनि काम्या वि वो मदे विश्वा दधासि दाशुषे विवक्षसे
अग्ने, तुला यज्ञात योग्य वेळी बोलावतात; तुझ्या आनंदासाठी, तू सर्व इच्छित संपत्ती भक्ताला देतोस, आमच्या बोलण्यासाठी.
त्वां यज्ञेष्वृत्विजं चारुमग्ने नि षेदिरे । घृतप्रतीकं मनुषो वि वो मदे शुक्रं चेतिष्ठमक्षभिर्विवक्षसे
अग्ने, सुंदर ऋत्विज म्हणून, पुरुषांनी तुला यज्ञात बसवले; तूपाने उजळलेला तुझा मुख, तुझ्या आनंदासाठी, तेजस्वी, सर्वात वेगवान, आमच्या बोलण्यासाठी.
अग्ने शुक्रेण शोचिषोरु प्रथयसे बृहत् । अभिक्रन्दन्वृषायसे वि वो मदे गर्भं दधासि जामिषु विवक्षसे
अग्निदेव, तुझ्या तेजस्वी ज्वाळेने तू सर्वत्र पसरतोस आणि मोठेपणाने उजळतोस. गर्जत, तू स्वतःला बळकट करतोस. आनंदात, आप्तांमध्ये तू बीज ठेवतोस, की तुझं नाव सर्वत्र घेतलं जावं.
कुह श्रुत इन्द्रः कस्मिन्नद्य जने मित्रो न श्रूयते । ऋषीणां वा यः क्षये गुहा वा चर्कृषे गिरा
इंद्राचं नाव आज कुठे ऐकू येतं, कोणत्या लोकांत ओळखलं जातं? मित्रासारखा तो का कुणाच्याही बोलण्यात नाही? तो ऋषींच्या संगतीत आहे का, की गुप्तपणे गाण्याचा आनंद घेतोय?
इह श्रुत इन्द्रो अस्मे अद्य स्तवे वज्र्यृचीषमः । मित्रो न यो जनेष्वा यशश्चक्रे असाम्या
आज येथे, आमच्यासाठी इंद्राचं नाव ऐकू येऊ दे, त्याची स्तुती होऊ दे. वज्रधारी, ऋचांचा आस्वाद घेणारा, मित्रासारखा लोकांत अद्वितीय कीर्ती मिळवणारा.
महो यस्पतिः शवसो असाम्या महो नृम्णस्य तूतुजिः । भर्ता वज्रस्य धृष्णोः पिता पुत्रमिव प्रियम्
तो महानतेचा स्वामी, अद्वितीय सामर्थ्याचा, मोठ्या पुरुषार्थाला जागवणारा आहे. धाडसी वज्राचा वाहक, जसा पिता आपल्या प्रिय पुत्राचा असतो.
युजानो अश्वा वातस्य धुनी देवो देवस्य वज्रिवः । स्यन्ता पथा विरुक्मता सृजान स्तोष्यध्वनः
वाऱ्याचे घोडे या देवासाठी जुंपले आहेत, वज्रधारी देवासाठी. ते तेजस्वी मार्गाने वाहतात; मार्ग मोकळा करत, तू प्रवासाची स्तुती करतोस.
त्वं त्या चिद्वातस्याश्वागा ऋज्रा त्मना वहध्यै । ययोर्देवो न मर्त्यो यन्ता नकिर्विदाय्यः
तू वाऱ्याच्या वेगवान घोड्यांसह, आपल्या स्वभावाने पुढे नेतोस. ज्या घोड्यांवर देवच चालवतो, तिथे माणूस कधीच स्पर्धा करू शकत नाही.
अध ग्मन्तोशना पृच्छते वां कदर्था न आ गृहम् । आ जग्मथुः पराकाद्दिवश्च ग्मश्च मर्त्यम्
जे येतात, अन्नासाठी आसुसलेले, ते तुमच्याकडे घरासारखं मागतात. तुम्ही स्वर्गातून आणि पृथ्वीवरून, दूरवरून माणसाजवळ येता.
आ न इन्द्र पृक्षसेऽस्माकं ब्रह्मोद्यतम् । तत्त्वा याचामहेऽवः शुष्णं यद्धन्नमानुषम्
इंद्रा, आमच्या स्तुतीसाठी, आमच्या उंचावलेल्या प्रार्थनेसाठी आमच्याकडे ये. आम्ही तुझ्याकडे मदतीसाठी मागतो, ज्या वेळी तू मानव शत्रू शुष्णाचा नाश केला.
अकर्मा दस्युरभि नो अमन्तुरन्यव्रतो अमानुषः । त्वं तस्यामित्रहन्वधर्दासस्य दम्भय
जो दस्यु विधीशून्य आहे, आमच्याशी वैर करणारा, व्रत न पाळणारा, अमानुष आहे— तू, शत्रूंचा नाश करणारा, त्या दस्यूचा वध कर आणि त्याला नमव.
त्वं न इन्द्र शूर शूरैरुत त्वोतासो बर्हणा । पुरुत्रा ते वि पूर्तयो नवन्त क्षोणयो यथा
इंद्रा, तू वीरांमध्ये श्रेष्ठ आहेस आणि तुझे सहाय्यकही मोठे आहेत. तुझी दाने अनेक ठिकाणी पसरली आहेत, जसे सर्व भूमी तुझ्यासमोर वाकतात.
त्वं तान्वृत्रहत्ये चोदयो नॄन्कार्पाणे शूर वज्रिवः । गुहा यदी कवीनां विशां नक्षत्रशवसाम्
वज्रधारी शूर इंद्रा, तू त्या पुरुषांना वृत्राचा वध करायला प्रवृत्त करतोस, जरी ज्ञानी आणि बलवान लोक लपलेले असले तरी.
मक्षू ता त इन्द्र दानाप्नस आक्षाणे शूर वज्रिवः । यद्ध शुष्णस्य दम्भयो जातं विश्वं सयावभिः
इंद्रा, वज्रधारी शूर, दानशूर लोक तुझ्याकडे लवकर यावेत. ज्या वेळी तू शुष्णाचा पराभव करून त्याच्याबरोबर जन्मलेल्या सर्वांचा नाश केलास.
माकुध्र्यगिन्द्र शूर वस्वीरस्मे भूवन्नभिष्टयः । वयंवयं त आसां सुम्ने स्याम वज्रिवः
इंद्रा, शूर, तुझे धन आमच्यापासून दूर जाऊ नये. वज्रधारी, आम्ही नेहमी तुझ्या कृपेचा लाभ घेऊ दे.
अस्मे ता त इन्द्र सन्तु सत्याहिंसन्तीरुपस्पृशः । विद्याम यासां भुजो धेनूनां न वज्रिवः
इंद्रा, तुझ्या त्या सत्य आणि अहिंसक दानांचा लाभ आम्हाला मिळू दे. वज्रधारी, आम्ही त्यांच्या सामर्थ्याला जाणू दे, जसे गायींच्या बळाला ओळखतो.
अहस्ता यदपदी वर्धत क्षाः शचीभिर्वेद्यानाम् । शुष्णं परि प्रदक्षिणिद्विश्वायवे नि शिश्नथः
जेव्हा हातपाय नसलेलेही ज्ञानींच्या शक्तीने वाढले, तेव्हा तू सर्व लोकांसाठी शुष्णाचा पूर्णपणे नाश केलास.
पिबापिबेदिन्द्र शूर सोमं मा रिषण्यो वसवान वसुः सन् । उत त्रायस्व गृणतो मघोनो महश्च रायो रेवतस्कृधी नः
इंद्रा, शूर, सोमपान कर, करीत राहा. तुझ्यावर कोणतीही हानी येऊ नये, तू धनवान राहा. उदार देणारा, स्तुती करणाऱ्याचे रक्षण कर आणि आम्हाला मोठं, तेजस्वी धन दे.
यजामह इन्द्रं वज्रदक्षिणं हरीणां रथ्यं विव्रतानाम् । प्र श्मश्रु दोधुवदूर्ध्वथा भूद्वि सेनाभिर्दयमानो वि राधसा
चला, आपण वज्रधारी, उजव्या हातात वज्र असलेल्या, हिरव्या घोड्यांच्या रथावर बसणाऱ्या इंद्राची पूजा करू. त्याची दाढ वर हलते, तो सैन्यांनी भारावतो आणि मोठ्या दानाने आनंद देतो.
हरी न्वस्य या वने विदे वस्विन्द्रो मघैर्मघवा वृत्रहा भुवत् । ऋभुर्वाज ऋभुक्षाः पत्यते शवोऽव क्ष्णौमि दासस्य नाम चित्
त्याचे हिरवे घोडे वनातही ओळखले जातात. संपन्न, उदार, वृत्राचा वध करणारा इंद्र दानांसह उपस्थित असतो. कुशल, सामर्थ्यवान, शक्तिमान तो राज्य करतो; मी दस्यूंचं नावही दूर करतो.
यदा वज्रं हिरण्यमिदथा रथं हरी यमस्य वहतो वि सूरिभिः । आ तिष्ठति मघवा सनश्रुत इन्द्रो वाजस्य दीर्घश्रवसस्पतिः
जेव्हा तू, इंद्रा, तुझ्या सोन्याच्या वज्राने, रथाने आणि दोन घोड्यांनी, ज्ञानी लोकांत येतोस, तेव्हा पुरातन काळापासून प्रसिद्ध असलेला, दीर्घ कीर्तीचा, बळाचा स्वामी इंद्र, विजयासाठी सज्ज उभा राहतो.
सो चिन्नु वृष्टिर्यूथ्या स्वा सचाँ इन्द्रः श्मश्रूणि हरिताभि प्रुष्णुते । अव वेति सुक्षयं सुते मधूदिद्धूनोति वातो यथा वनम्
मग खरंच, इंद्रा, तुझ्या सोबत्यांसह, तू वृषभासारखा तुझी पिवळी दाढ हलवतोस; गोड सोम पिळल्यावर तू सुखद घरात उतरतोस, जसा वारा जंगल हलवतो तसा.
यो वाचा विवाचो मृध्रवाचः पुरू सहस्राशिवा जघान । तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसि पितेव यस्तविषीं वावृधे शवः
जो आपल्या वाणीने वाद करणाऱ्यांना जिंकतो, ज्याने हजारो शत्रूंना हरवले, त्याची प्रत्येक शौर्यकृती आम्ही गातो; जसा पिता आपल्या संततीसाठी बळ वाढवतो तसा त्याने आपली शक्ती वाढवली.