पूषेमा आशा अनु वेद सर्वाः सो अस्माँ अभयतमेन नेषत् । स्वस्तिदा आघृणिः सर्ववीरोऽप्रयुच्छन्पुर एतु प्रजानन्
पूषा या सर्व दिशा जाणतो आणि तो आम्हाला सर्वात सुरक्षित मार्गाने नेत आहे. कल्याण देणारा, तेजस्वी, सर्वशक्तिमान देव, कधीच अपयशी न होणारा, आम्हाला मार्ग दाखवित पुढे येवो.
प्रपथे पथामजनिष्ट पूषा प्रपथे दिवः प्रपथे पृथिव्याः । उभे अभि प्रियतमे सधस्थे आ च परा च चरति प्रजानन्
पूषा आकाशाच्या आणि पृथ्वीच्या मार्गावर जन्मला. तो दोन्ही प्रिय निवासस्थानांत जाणतो-येतो, सर्व प्राणी ओळखत फिरतो.
सरस्वतीं देवयन्तो हवन्ते सरस्वतीमध्वरे तायमाने । सरस्वतीं सुकृतो अह्वयन्त सरस्वती दाशुषे वार्यं दात्
सर्व उपासक सरस्वतीला हाक मारतात, यज्ञ चालू असताना सरस्वतीला बोलावतात, सत्कर्मी सरस्वतीला पुकारतात; सरस्वती भक्ताला संपत्ती देवो.
सरस्वति या सरथं ययाथ स्वधाभिर्देवि पितृभिर्मदन्ती । आसद्यास्मिन्बर्हिषि मादयस्वानमीवा इष आ धेह्यस्मे
हे सरस्वती, रथावर येणारी, आपल्या शक्तीने पितरांसह आनंद करणारी देवी, या पवित्र कुशांवर बस आणि तृप्त हो; जशी आई आपल्या लेकरांना पोसते, तशी आम्हाला पोषण दे.
सरस्वतीं यां पितरो हवन्ते दक्षिणा यज्ञमभिनक्षमाणाः । सहस्रार्घमिळो अत्र भागं रायस्पोषं यजमानेषु धेहि
पितरांनी सरस्वतीला बोलावले, जी यज्ञात योग्य दक्षिणा शोधते. येथे, यजमानांना हजारपट संपत्ती आणि समृद्धी मिळू दे.
आपो अस्मान्मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु । विश्वं हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीरुदिदाभ्यः शुचिरा पूत एमि
पाणी, आमच्या मातांनी, त्याला शुद्ध करो; तुपाने परिपूर्ण असलेले पाणी आम्हाला तुपाने शुद्ध करो. कारण देवतांचे पाणी सर्व अशुद्धता वाहून नेते; मी शुद्ध आणि पवित्र होऊन तुमच्याकडे येतो.
द्रप्सश्चस्कन्द प्रथमाँ अनु द्यूनिमं च योनिमनु यश्च पूर्वः । समानं योनिमनु संचरन्तं द्रप्सं जुहोम्यनु सप्त होत्राः
पहिल्या दिवसांपासून वाहणारा तो थेंब या गर्भात आणि पूर्वीच्या गर्भात पोहोचला आहे. मी तोच थेंब, जो एकाच गर्भात फिरतो, सात पुरोहितांसह अर्पण करतो.
यस्ते द्रप्स स्कन्दति यस्ते अंशुर्बाहुच्युतो धिषणाया उपस्थात् । अध्वर्योर्वा परि वा यः पवित्रात्तं ते जुहोमि मनसा वषट्कृतम्
तुझा जो थेंब वाहतो, तुझी जी किरणे हातातून वेदीवर पडतात, पुरोहिताकडून किंवा गाळणीतून जे काही पडते, ते सर्व मी मनापासून 'वषट्' म्हणत तुला अर्पण करतो.
यस्ते द्रप्स स्कन्नो यस्ते अंशुरवश्च यः परः स्रुचा । अयं देवो बृहस्पतिः सं तं सिञ्चतु राधसे
तुझा जो थेंब वाहिला, तुझा जो किरण पडला, किंवा जो काही चमच्याने ओतला, तो सर्व देव बृहस्पती समृद्धीसाठी एकत्र ओतू दे.
पयस्वतीरोषधयः पयस्वन्मामकं वचः । अपां पयस्वदित्पयस्तेन मा सह शुन्धत
दुधाळ औषधी, माझे बोलही दुधासारखे आहेत. पाण्याचे दूध हेच खरे दूध आहे; त्या दुधाने मला सर्वांनी मिळून शुद्ध करा.
परं मृत्यो अनु परेहि पन्थां यस्ते स्व इतरो देवयानात् । चक्षुष्मते शृण्वते ते ब्रवीमि मा नः प्रजां रीरिषो मोत वीरान्
मृत्यू, तू तुझ्या स्वतःच्या वाटेने दूर निघून जा, जी देवांच्या मार्गापासून वेगळी आहे. ज्यांना डोळे आणि कान आहेत, त्यांना मी सांगतो: आमच्या संततीला किंवा वीरांना हानी पोहोचवू नकोस.
मृत्योः पदं योपयन्तो यदैत द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः । आप्यायमानाः प्रजया धनेन शुद्धाः पूता भवत यज्ञियासः
जे मृत्यूच्या प्रदेशात पोहोचतात, तेथे जाऊन दीर्घायुष्य मिळवू देत. संतती आणि संपत्ती वाढू दे, शुद्ध आणि पवित्र होऊन यज्ञासाठी योग्य व्हा.
इमे जीवा वि मृतैराववृत्रन्नभूद्भद्रा देवहूतिर्नो अद्य । प्राञ्चो अगाम नृतये हसाय द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः
हे जिवंत लोक मृतांपासून दूर झाले आहेत; आजची आमची देवांना केलेली प्रार्थना शुभ होवो. आपण पुढे जाऊ, नृत्य करू, हसावे आणि दीर्घायुष्य मिळवावे.
इमं जीवेभ्यः परिधिं दधामि मैषां नु गादपरो अर्थमेतम् । शतं जीवन्तु शरदः पुरूचीरन्तर्मृत्युं दधतां पर्वतेन
मी हा सीमारेषा जिवंतांसाठी ठेवीत आहे; त्यांपैकी कुणीही या जागेवर येऊ नये. ते शंभर वर्षे जगोत, भरभराटीने नांदोत, आणि मृत्यू त्यांच्यापासून पर्वताएवढ्या अंतरावर राहो.
यथाहान्यनुपूर्वं भवन्ति यथ ऋतव ऋतुभिर्यन्ति साधु । यथा न पूर्वमपरो जहात्येवा धातरायूंषि कल्पयैषाम्
जसे दिवस एकामागोमाग एक येतात, जसे ऋतू आपापल्या वेळेनुसार चालतात, तसे मागचे पुढच्यांना सोडू नयेत; हे सृष्टीकर्त्या, त्यांचे आयुष्य तू योग्य रीतीने ठरव.
आ रोहतायुर्जरसं वृणाना अनुपूर्वं यतमाना यति ष्ठ । इह त्वष्टा सुजनिमा सजोषा दीर्घमायुः करति जीवसे वः
उठा, बळ आणि वृद्धत्व निवडा; योग्य क्रमाने प्रयत्न करा आणि ठाम राहा. येथे त्वष्टा, उत्तम जन्मासह, तुम्हाला दीर्घायुष्य देवो.
इमा नारीरविधवाः सुपत्नीराञ्जनेन सर्पिषा सं विशन्तु । अनश्रवोऽनमीवाः सुरत्ना आ रोहन्तु जनयो योनिमग्रे
या स्त्रिया, विधवा नसलेल्या, चांगल्या पत्नी, उटणे आणि तुपासह एकत्र येवोत. त्या अश्रुविरहित, निरोगी, संततीसमृद्ध राहोत आणि सृष्टीच्या गर्भात प्रथम चढोत.
उदीर्ष्व नार्यभि जीवलोकं गतासुमेतमुप शेष एहि । हस्तग्राभस्य दिधिषोस्तवेदं पत्युर्जनित्वमभि सं बभूथ
उठ, स्त्री, जिवंतांच्या जगात ये; जिथे प्राण आहे तिथे ये. ज्याने तुझा हात धरला, त्याची तू पत्नी झालीस; आता पतीसोबत मातृत्वात एकरूप झालीस.
धनुर्हस्तादाददानो मृतस्यास्मे क्षत्राय वर्चसे बलाय । अत्रैव त्वमिह वयं सुवीरा विश्वा स्पृधो अभिमातीर्जयेम
मृताच्या हातातून धनुष्य घे, आपल्या सामर्थ्यासाठी, कीर्ती आणि बळासाठी. येथेच तू राहो, आणि आम्हीही चांगल्या पुत्रांसह सर्व शत्रूंना जिंकू.
उप सर्प मातरं भूमिमेतामुरुव्यचसं पृथिवीं सुशेवाम् । ऊर्णम्रदा युवतिर्दक्षिणावत एषा त्वा पातु निरृतेरुपस्थात्
आपल्या आईजवळ, या विशाल आणि दयाळू पृथ्वीपाशी जा. ही पृथ्वी, मृदू आणि तरुण स्त्रीसारखी, तुला संरक्षण देवो आणि संकटापासून दूर ठेवो.
उच्छ्वञ्चस्व पृथिवि मा नि बाधथाः सूपायनास्मै भव सूपवञ्चना । माता पुत्रं यथा सिचाभ्येनं भूम ऊर्णुहि
उठ, पृथ्वी, त्याच्यावर जड होऊ नकोस; सहज येण्याजाण्याजोगी हो. जशी आई आपल्या मुलाला झाकते, तशी तू त्याला झाका.
उच्छ्वञ्चमाना पृथिवी सु तिष्ठतु सहस्रं मित उप हि श्रयन्ताम् । ते गृहासो घृतश्चुतो भवन्तु विश्वाहास्मै शरणाः सन्त्वत्र
उठत राहो आणि पृथ्वी स्थिर राहो; हजार मापे तिच्यावर विसावू देत. तिचे घर तुपाने ओथंबलेले असोत आणि ती येथे त्याचे आश्रयस्थान राहो.
उत्ते स्तभ्नामि पृथिवीं त्वत्परीमं लोगं निदधन्मो अहं रिषम् । एतां स्थूणां पितरो धारयन्तु तेऽत्रा यमः सादना ते मिनोतु
मी तुझ्यासाठी पृथ्वी उभी करतो, आणि हा लाकूड तुझ्या निवासासाठी ठेवतो. पितरांनी हा खांब धरावा; येथे यमाने तुला स्थान द्यावे.
प्रतीचीने मामहनीष्वाः पर्णमिवा दधुः । प्रतीचीं जग्रभा वाचमश्वं रशनया यथा
माझे मुख पश्चिमेकडे करून ठेवले आहे, जणू पानासारखे. मी पश्चिमेकडील वाणी घेतली, जशी घोड्याला लगामाने धरतात.
नि वर्तध्वं मानु गातास्मान्सिषक्त रेवतीः । अग्नीषोमा पुनर्वसू अस्मे धारयतं रयिम्
परत फिरा, आमच्यापासून दूर जाऊ नका; येथेच राहा, तेजस्वी जनांनो. अग्नी आणि सोम, पुन्हा येणाऱ्यांनो, आम्हाला संपत्ती द्या.
पुनरेना नि वर्तय पुनरेना न्या कुरु । इन्द्र एणा नि यच्छत्वग्निरेना उपाजतु
त्याला पुन्हा परत आणा, पुन्हा येथे स्थिर करा. इंद्र त्याला थांबवो, अग्नी त्याला परत आणो.
पुनरेता नि वर्तन्तामस्मिन्पुष्यन्तु गोपतौ । इहैवाग्ने नि धारयेह तिष्ठतु या रयिः
हे सर्व पुन्हा परत येवोत, आमच्या रक्षणाखाली भरभराटीने नांदोत. अग्नी, येथेच संपत्ती राहो; ती येथेच स्थिर राहो.
यन्नियानं न्ययनं संज्ञानं यत्परायणम् । आवर्तनं निवर्तनं यो गोपा अपि तं हुवे
जे जाणे, परत येणे, ओळखणे किंवा पुढे जाणे आहे, त्या सर्वांना परत आणणाऱ्या रक्षकाला मी हाक मारतो.
य उदानड्व्ययनं य उदानट् परायणम् । आवर्तनं निवर्तनमपि गोपा नि वर्तताम्
जो दूर जातो किंवा पुढे निघतो, जो परत येतो किंवा परत फिरतो, तो रक्षक त्यांना पुन्हा परत आणो.
आ निवर्त नि वर्तय पुनर्न इन्द्र गा देहि । जीवाभिर्भुनजामहै
परत ये, पुन्हा त्याला परत आण; इंद्रा, तो पुन्हा आम्हाला मिळू दे. आपण जिवंतांसोबत आनंद करूया.