ये चेह पितरो ये च नेह याँश्च विद्म याँ उ च न प्रविद्म । त्वं वेत्थ यति ते जातवेदः स्वधाभिर्यज्ञं सुकृतं जुषस्व
जे पूर्वज येथे आहेत किंवा नाहीत, जे आपल्याला माहित आहेत किंवा माहित नाहीत, हे सर्वजन्मजाणणाऱ्या, तू त्यांचा मार्ग जाणतोस. स्वधेनुसार केलेला हा यज्ञ स्वीकार.
ये अग्निदग्धा ये अनग्निदग्धा मध्ये दिवः स्वधया मादयन्ते । तेभिः स्वराळसुनीतिमेतां यथावशं तन्वं कल्पयस्व
जे अग्निने दग्ध झाले किंवा न झाले, जे स्वधेनुसार स्वर्गात आनंद घेतात, त्यांच्यासह आम्हाला सद्गतीच्या लोकात ने आणि हे शरीर योग्य प्रकारे घडव.
मैनमग्ने वि दहो माभि शोचो मास्य त्वचं चिक्षिपो मा शरीरम् । यदा शृतं कृणवो जातवेदोऽथेमेनं प्र हिणुतात्पितृभ्यः
हे अग्नि, त्याला पूर्णपणे जाळू नकोस, त्याला जास्त भाजू नकोस, त्याची त्वचा किंवा शरीर जाळू नकोस. जेव्हा तू त्याला शिजवशील, तेव्हा त्याला पूर्वजांकडे पाठव.
शृतं यदा करसि जातवेदोऽथेमेनं परि दत्तात्पितृभ्यः । यदा गच्छात्यसुनीतिमेतामथा देवानां वशनीर्भवाति
जेव्हा तू त्याला शिजवशील, हे सर्वजन्मजाणणारा, तेव्हा त्याला गुंडाळ आणि पूर्वजांकडे सुपूर्त कर. जेव्हा तो त्या सद्गतीच्या लोकात जाईल, तेव्हा तो देवांच्या इच्छेप्रमाणे होईल.
सूर्यं चक्षुर्गच्छतु वातमात्मा द्यां च गच्छ पृथिवीं च धर्मणा । अपो वा गच्छ यदि तत्र ते हितमोषधीषु प्रति तिष्ठा शरीरैः
त्याचे डोळे सूर्याशी जावोत, श्वास वाऱ्यात जावो, योग्य मार्गाने स्वर्ग आणि पृथ्वीला जावो. जर तुझे स्थान पाण्यात असेल तर तिथे जा, किंवा औषधींमध्ये शरीरासह राहा.
अजो भागस्तपसा तं तपस्व तं ते शोचिस्तपतु तं ते अर्चिः । यास्ते शिवास्तन्वो जातवेदस्ताभिर्वहैनं सुकृतामु लोकम्
न जन्मलेला भाग तपाने शुद्ध होवो, तुझी ज्वाळा, तुझी उष्णता त्याला शुद्ध करो. हे सर्वजन्मजाणणारा, तुझ्या शुभ रूपांनी त्याला सद्गतीच्या लोकात घेऊन जा.
अव सृज पुनरग्ने पितृभ्यो यस्त आहुतश्चरति स्वधाभिः । आयुर्वसान उप वेतु शेषः सं गच्छतां तन्वा जातवेदः
हे अग्नि, जो हविर्भागाने समर्पित झाला आणि स्वधेसह फिरतो, त्याला पुन्हा पूर्वजांकडे सोड. शिल्लक आयुष्य जवळ येवो आणि राहो, हे सर्वजन्मजाणणारा, शरीर पुन्हा एकत्र येवो.
यत्ते कृष्णः शकुन आतुतोद पिपीलः सर्प उत वा श्वापदः । अग्निष्टद्विश्वादगदं कृणोतु सोमश्च यो ब्राह्मणाँ आविवेश
काळा पक्षी, मुंगी, सर्प किंवा कोणतेही हिंस्र प्राणी यांनी तुला इजा केली असेल, तर अग्निने ते सर्व निरुपद्रवी करो, आणि सोम देखील, जर कोणी ब्राह्मण तुझ्यात शिरला असेल.
अग्नेर्वर्म परि गोभिर्व्ययस्व सं प्रोर्णुष्व पीवसा मेदसा च । नेत्त्वा धृष्णुर्हरसा जर्हृषाणो दधृग्विधक्ष्यन्पर्यङ्खयाते
अग्नीच्या कवचाने स्वतःला झाका, गायींच्या संगतीने समृद्धी आणि मेदाने स्वतःला वेढून टाक. हे बलवान अग्नी, आनंदाने आणि ताकदीने तुला पुढे नेतो, तू ज्या जणांना जाळणार आहेस त्यांना घट्ट धरून ठेव.
इमम् अग्ने चमसम् मा वि जिह्वरः प्रियो देवानाम् उत सोम्यानाम् । एष यश् चमसो देवपानस् तस्मिन् देवा अमृता मादयन्ते
हे अग्नि, हा चमस जाळू नकोस; तो देवांना आणि सोमपान करणाऱ्यांना प्रिय आहे. हा चमस देवांना पिण्यासाठी आहे; त्यात अमर देवता आनंद घेतात.
क्रव्यादम् अग्निम् प्र हिणोमि दूरꣳ यमराज्ञो गच्छतु रिप्रवाहः । इहैवायम् इतरो जातवेदा देवेभ्यो हव्यꣳ वहतु प्रजानन्
मांसभक्षक अग्नीला मी दूर पाठवतो; यमराजाच्या राज्याचा प्रवाह तिकडे जाऊ दे. हा दुसरा जातवेदाच इथेच राहो, जाणून, देवांसाठी हवि वाहो.
यो अग्निः क्रव्यात् प्रविवेश वो गृहम् इमम् पश्यन्न् इतरꣳ जातवेदसम् । तꣳ हरामि पितृयज्ञाय देवꣳ स घर्मम् इन्वात् परमे सधस्थे
जो अग्नी तुमच्या घरात मांस भक्षण करणारा म्हणून प्रवेशला आहे, आणि जो हा व दुसरा जातवेद पाहतो, त्या देवाला, पितरांसाठीच्या यज्ञासाठी, मी उष्ण आहुतीसह, त्या सर्वोच्च स्थानाकडे नेत आहे.
यो अग्निः क्रव्यवाहनः पितॄन् यक्षद् ऋतावृधः । प्रेद् उ हव्यानि वोचति देवेभ्यश् च पितृभ्य आ
जो अग्नी मांस वाहून नेणारा आहे, पितरांचा आस्वाद घेणारा, आणि विधीने वाढणारा आहे, तोच देवांना आणि पितरांना ही आहुत्या सांगतो.
उशन्तस् त्वा नि धीमह्य् उशन्तः सम् इधीमहि । उशन्न् उशत आ वह पितॄन् हविषे अत्तवे
प्रकाशाने आम्ही तुला ठेवतो, प्रकाशानेच आम्ही तुला प्रज्वलित करतो; हे तेजस्वी अग्नी, पितरांना आणि इतर तेजस्वी लोकांना या आहुतीसाठी इथे घेऊन ये.
यꣳ त्वम् अग्ने समदहस् तम् उ निर् वापया पुनः । कियाम्ब्व् अत्र रोहतु पाकदूर्वा व्यल्कशा
ज्याला तू, अग्नी, एकत्र जाळले आहेस, त्याला पुन्हा शांत कर; तो इथे आपल्या देहासह, मांस व त्वचेसह, जलाच्या लोकात पुन्हा उभा राहो.
शीतिके शीतिकावति ह्लादिके ह्लादिकावति । मण्डूक्या३ सु सꣳ गम इमꣳ स्व् अ१ग्निꣳ हर्षय
शीतळतेमध्ये, शीतळ करणाऱ्या, ताजेतवानेपणात, ताजेतवाने करणाऱ्या, बेडकासोबत चांगले एकत्र येऊ दे. आमच्यासाठी या अग्नीला आनंद दे.
त्वष्टा दुहित्रे वहतुं कृणोतीतीदं विश्वं भुवनं समेति । यमस्य माता पर्युह्यमाना महो जाया विवस्वतो ननाश
त्वष्ट्याने आपल्या मुलीला पती दिला, त्यामुळे हे सगळे जग एकत्र आले. यमाची आई, विवस्वानाची मोठी पत्नी म्हणून आलिंगन घेत असताना अदृश्य झाली.
अपागूहन्नमृतां मर्त्येभ्यः कृत्वी सवर्णामददुर्विवस्वते । उताश्विनावभरद्यत्तदासीदजहादु द्वा मिथुना सरण्यूः
अमरांनी तिला माणसांपासून दूर नेले, तिच्यासारखी दुसरी एक बनवून विवस्वानाला दिली. मग अश्विनींनी उरलेले उचलून नेले; सरण्यूने त्या दोन जुळ्यांना सोडून दिले.
पूषा त्वेतश्च्यावयतु प्र विद्वाननष्टपशुर्भुवनस्य गोपाः । स त्वैतेभ्यः परि ददत्पितृभ्योऽग्निर्देवेभ्यः सुविदत्रियेभ्यः
पोषण करणारा, सर्वांना ओळखणारा पूषा, या जीवाचे रक्षण करो, जो कधीच आपली जनावरे हरवत नाही. तो तुला पितरांकडे सोपवतो आणि अग्नी देवांना उत्तम दान देणाऱ्यांकडे.
आयुर्विश्वायुः परि पासति त्वा पूषा त्वा पातु प्रपथे पुरस्तात् । यत्रासते सुकृतो यत्र ते ययुस्तत्र त्वा देवः सविता दधातु
सर्वांचे आयुष्य जपणारा पूषा तुझे आयुष्य राखो; तो तुला पुढच्या वाटेवर सुरक्षित ठेवो. जिथे सत्कर्मी राहतात, जिथे तुझे पूर्वज गेले, तिथेच देव सविता तुला ठेवो.
पूषेमा आशा अनु वेद सर्वाः सो अस्माँ अभयतमेन नेषत् । स्वस्तिदा आघृणिः सर्ववीरोऽप्रयुच्छन्पुर एतु प्रजानन्
पूषा या सर्व दिशा जाणतो आणि तो आम्हाला सर्वात सुरक्षित मार्गाने नेत आहे. कल्याण देणारा, तेजस्वी, सर्वशक्तिमान देव, कधीच अपयशी न होणारा, आम्हाला मार्ग दाखवित पुढे येवो.
प्रपथे पथामजनिष्ट पूषा प्रपथे दिवः प्रपथे पृथिव्याः । उभे अभि प्रियतमे सधस्थे आ च परा च चरति प्रजानन्
पूषा आकाशाच्या आणि पृथ्वीच्या मार्गावर जन्मला. तो दोन्ही प्रिय निवासस्थानांत जाणतो-येतो, सर्व प्राणी ओळखत फिरतो.
सरस्वतीं देवयन्तो हवन्ते सरस्वतीमध्वरे तायमाने । सरस्वतीं सुकृतो अह्वयन्त सरस्वती दाशुषे वार्यं दात्
सर्व उपासक सरस्वतीला हाक मारतात, यज्ञ चालू असताना सरस्वतीला बोलावतात, सत्कर्मी सरस्वतीला पुकारतात; सरस्वती भक्ताला संपत्ती देवो.
सरस्वति या सरथं ययाथ स्वधाभिर्देवि पितृभिर्मदन्ती । आसद्यास्मिन्बर्हिषि मादयस्वानमीवा इष आ धेह्यस्मे
हे सरस्वती, रथावर येणारी, आपल्या शक्तीने पितरांसह आनंद करणारी देवी, या पवित्र कुशांवर बस आणि तृप्त हो; जशी आई आपल्या लेकरांना पोसते, तशी आम्हाला पोषण दे.
सरस्वतीं यां पितरो हवन्ते दक्षिणा यज्ञमभिनक्षमाणाः । सहस्रार्घमिळो अत्र भागं रायस्पोषं यजमानेषु धेहि
पितरांनी सरस्वतीला बोलावले, जी यज्ञात योग्य दक्षिणा शोधते. येथे, यजमानांना हजारपट संपत्ती आणि समृद्धी मिळू दे.
आपो अस्मान्मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु । विश्वं हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीरुदिदाभ्यः शुचिरा पूत एमि
पाणी, आमच्या मातांनी, त्याला शुद्ध करो; तुपाने परिपूर्ण असलेले पाणी आम्हाला तुपाने शुद्ध करो. कारण देवतांचे पाणी सर्व अशुद्धता वाहून नेते; मी शुद्ध आणि पवित्र होऊन तुमच्याकडे येतो.
द्रप्सश्चस्कन्द प्रथमाँ अनु द्यूनिमं च योनिमनु यश्च पूर्वः । समानं योनिमनु संचरन्तं द्रप्सं जुहोम्यनु सप्त होत्राः
पहिल्या दिवसांपासून वाहणारा तो थेंब या गर्भात आणि पूर्वीच्या गर्भात पोहोचला आहे. मी तोच थेंब, जो एकाच गर्भात फिरतो, सात पुरोहितांसह अर्पण करतो.
यस्ते द्रप्स स्कन्दति यस्ते अंशुर्बाहुच्युतो धिषणाया उपस्थात् । अध्वर्योर्वा परि वा यः पवित्रात्तं ते जुहोमि मनसा वषट्कृतम्
तुझा जो थेंब वाहतो, तुझी जी किरणे हातातून वेदीवर पडतात, पुरोहिताकडून किंवा गाळणीतून जे काही पडते, ते सर्व मी मनापासून 'वषट्' म्हणत तुला अर्पण करतो.
यस्ते द्रप्स स्कन्नो यस्ते अंशुरवश्च यः परः स्रुचा । अयं देवो बृहस्पतिः सं तं सिञ्चतु राधसे
तुझा जो थेंब वाहिला, तुझा जो किरण पडला, किंवा जो काही चमच्याने ओतला, तो सर्व देव बृहस्पती समृद्धीसाठी एकत्र ओतू दे.
पयस्वतीरोषधयः पयस्वन्मामकं वचः । अपां पयस्वदित्पयस्तेन मा सह शुन्धत
दुधाळ औषधी, माझे बोलही दुधासारखे आहेत. पाण्याचे दूध हेच खरे दूध आहे; त्या दुधाने मला सर्वांनी मिळून शुद्ध करा.