स्वस्ति नो दिवो अग्ने पृथिव्या विश्वायुर्धेहि यजथाय देव । सचेमहि तव दस्म प्रकेतैरुरुष्या ण उरुभिर्देव शंसैः
आग्ने, आम्हाला आकाश आणि पृथ्वीवरून कल्याण मिळू दे; सर्व आयुष्य यज्ञासाठी दे, देवा. तुझ्या अद्भुत ज्ञानाने आम्ही एकरूप होऊ दे; तुझ्या मोठ्या आशीर्वादांनी आम्हाला विस्तार दे.
इमा अग्ने मतयस्तुभ्यं जाता गोभिरश्वैरभि गृणन्ति राधः । यदा ते मर्तो अनु भोगमानड्वसो दधानो मतिभिः सुजात
हे अग्नी, तुझ्यासाठी निर्माण झालेल्या या भावना, गायी आणि घोड्यांच्या रूपाने तुला स्तुती करतात. जेव्हा मनुष्य, दयाळू, तुझ्या आनंदात सहभागी होतो, विचारांनी आधार देतो, हे सुजाता.
अग्निं मन्ये पितरमग्निमापिमग्निं भ्रातरं सदमित्सखायम् । अग्नेरनीकं बृहतः सपर्यं दिवि शुक्रं यजतं सूर्यस्य
मी अग्नीला वडील, आई, भाऊ आणि नेहमीचा मित्र मानतो. मी त्या महान अग्नीचे तेजस्वी, पूज्य रूप, आकाशातील सूर्यासारखे, उपासना करतो.
सिध्रा अग्ने धियो अस्मे सनुत्रीर्यं त्रायसे दम आ नित्यहोता । ऋतावा स रोहिदश्वः पुरुक्षुर्द्युभिरस्मा अहभिर्वाममस्तु
आग्ने, आमच्या भावना यशस्वी होऊ देत, तू रक्षण करणारा, घराचे संरक्षण करणारा आणि नित्य होतृ आहेस. ऋताचा पालन करणारा, लाल घोड्यांवर आरूढ, बहुप्रशंसित, तेजस्वी दिवसांनी आम्हाला शुभ लाभ मिळू दे.
द्युभिर्हितं मित्रमिव प्रयोगं प्रत्नमृत्विजमध्वरस्य जारम् । बाहुभ्यामग्निमायवोऽजनन्त विक्षु होतारं न्यसादयन्त
प्रकाशमय दिवसांत मित्रासारखा, प्राचीन ऋत्विज, यज्ञाचा पती म्हणून अग्नी स्थापन झाला. याजकांनी आपल्या हातांनी अग्नी निर्माण केला आणि कुलांमध्ये होतृ म्हणून बसवला.
स्वयं यजस्व दिवि देव देवान्किं ते पाकः कृणवदप्रचेताः । यथायज ऋतुभिर्देव देवानेवा यजस्व तन्वं सुजात
स्वतः यज्ञ कर, हे देवांमधला देव, आकाशात; अज्ञानी शिजवणाऱ्याने तुला काय मिळणार? ऋतूंच्या योग्य वेळी देवांना यज्ञ कर, हे देव; अशा प्रकारे, हे सुजाता, स्वतःला अर्पण कर.
भवा नो अग्नेऽवितोत गोपा भवा वयस्कृदुत नो वयोधाः । रास्वा च नः सुमहो हव्यदातिं त्रास्वोत नस्तन्वो अप्रयुच्छन्
आग्ने, आमचा रक्षक आणि राखणारा हो. आम्हाला तरुण ठेव आणि दीर्घायुष्य दे. हे सर्वात उदार, आम्हाला उत्तम आहुतीची देणगी दे; आमचे रक्षण कर आणि आमचे शरीर कधीही दुर्बल होऊ देऊ नको.
प्र केतुना बृहता यात्यग्निरा रोदसी वृषभो रोरवीति । दिवश्चिदन्ताँ उपमाँ उदानळपामुपस्थे महिषो ववर्ध
महान तेजाने अग्नी पुढे जातो, वृषभ आकाश आणि पृथ्वी दरम्यान गर्जतो. अगदी आकाशाच्या टोकांवरही, तो बलाढ्य महिष जलांच्या कुशीत वाढतो.
मुमोद गर्भो वृषभः ककुद्मानस्रेमा वत्सः शिमीवाँ अरावीत् । स देवतात्युद्यतानि कृण्वन्स्वेषु क्षयेषु प्रथमो जिगाति
गर्भातील वृषभ आनंदाने हर्षावला, कडकडीत कळप असलेला तेजस्वी वासरू मोठ्याने हंबरला. तो देवत्वांना जागृत करून, आपल्या घरात नेहमी पहिला विजय मिळवतो.
आ यो मूर्धानं पित्रोररब्ध न्यध्वरे दधिरे सूरो अर्णः । अस्य पत्मन्नरुषीरश्वबुध्ना ऋतस्य योनौ तन्वो जुषन्त
ज्याने आपल्या आई-वडिलांच्या डोक्याला धरले, तो बलवान यज्ञात स्थिर झाला. त्याच्या अवतरणावर, घोड्यांनी जोडलेल्या लाल रंगाच्या घोड्या आनंदित झाल्या, सत्याच्या गर्भात, आपल्या देहात.
उषौषो हि वसो अग्रमेषि त्वं यमयोरभवो विभावा । ऋताय सप्त दधिषे पदानि जनयन्मित्रं तन्वे स्वायै
हे वसुहो, तू खरेच पहाटे सगळ्यांत आधी प्रकटला; जुळ्यांमध्ये तूच प्रकाश झाला. सत्यासाठी तू सात पावले टाकलीस आणि स्वतःसाठी मित्र निर्माण केला.
भुवश्चक्षुर्मह ऋतस्य गोपा भुवो वरुणो यदृताय वेषि । भुवो अपां नपाज्जातवेदो भुवो दूतो यस्य हव्यं जुजोषः
तू सृष्टीचे डोळे आहेस, सत्याचा रक्षणकर्ता आहेस; सत्यासाठी तू वरुण होतोस. तू पाण्याचा पुत्र, जातवेद आहेस; तू यज्ञाचा संदेशवाहक आहेस, जो आहुतीत आनंद मानतो.
भुवो यज्ञस्य रजसश्च नेता यत्रा नियुद्भिः सचसे शिवाभिः । दिवि मूर्धानं दधिषे स्वर्षां जिह्वामग्ने चकृषे हव्यवाहम्
तू यज्ञाचा आणि विश्वाचा मार्गदर्शक आहेस, जिथे शुभ सहाय्यकांसह एकत्र येतोस. आकाशात तू आपले डोके ठेवलेस, तेजस्वी; अग्ने, तू आपली जिव्हा आहुती वाहणारी केलीस.
अस्य त्रितः क्रतुना वव्रे अन्तरिच्छन्धीतिं पितुरेवैः परस्य । सचस्यमानः पित्रोरुपस्थे जामि ब्रुवाण आयुधानि वेति
त्रिताने आपल्या इच्छेने मधले स्थान निवडले, वडिलांचा आणि दूरच्या आश्रयाचा शोध घेतला. आई-वडिलांच्या कुशीत एकत्र येऊन, आपला नातेवाईक शस्त्रे उचलतो आणि बोलतो.
स पित्र्याण्यायुधानि विद्वानिन्द्रेषित आप्त्यो अभ्ययुध्यत् । त्रिशीर्षाणं सप्तरश्मिं जघन्वान्त्वाष्ट्रस्य चिन्निः ससृजे त्रितो गाः
पूर्वजांची शस्त्रे जाणून, इंद्राच्या प्रेरणेने आप्त्याचा वंशज लढला. त्याने तीन डोकी, सात किरण असणाऱ्याला हरवले; त्रिताने तवष्टृच्या गायी सोडवल्या.
भूरीदिन्द्र उदिनक्षन्तमोजोऽवाभिनत्सत्पतिर्मन्यमानम् । त्वाष्ट्रस्य चिद्विश्वरूपस्य गोनामाचक्राणस्त्रीणि शीर्षा परा वर्क्
इंद्राने अपार बळाने स्वतःला सर्वात बलवान समजणाऱ्याला हरवले; तो श्रेष्ठ स्वामी त्याला पाडतो. तवष्टृ या सर्वरूप असणाऱ्याच्या गायी पकडून, त्याची तीन डोकी कापली.
आपो हि ष्ठा मयोभुवस्ता न ऊर्जे दधातन । महे रणाय चक्षसे
पाण्यांनो, या, आनंद देणाऱ्या, आम्हाला पोषण द्या. मोठ्या संघर्षासाठी आम्हाला दृष्टी द्या.
यो वः शिवतमो रसस्तस्य भाजयतेह नः । उशतीरिव मातरः
तुमचा जो सर्वात शुभ रस आहे, तो आमच्यात वाटा, जशा मायाळू माया आपला प्रेम वाटतात.
तस्मा अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ । आपो जनयथा च नः
म्हणून, ज्या ठिकाणी तुम्ही वास करता आणि प्रेरणा देता, तिथे आम्ही येऊ दे. पाण्यांनो, तुम्ही आम्हाला जन्म द्या.
शं नो देवीरभिष्टय आपो भवन्तु पीतये । शं योरभि स्रवन्तु नः
देवी पाण्यांनी, भरपूर कल्याण असलेल्या, आमच्यासाठी पिण्यायोग्य व्हाव्यात; त्या आमच्यासाठी शुभता वाहू देत.
ईशाना वार्याणां क्षयन्तीश्चर्षणीनाम् । अपो याचामि भेषजम्
संपत्तीच्या मालकिणी, लोकांचे पालन करणाऱ्या पाण्यांनो, मी तुमच्याकडे औषध मागतो.
अप्सु मे सोमो अब्रवीदन्तर्विश्वानि भेषजा । अग्निं च विश्वशम्भुवम्
पाण्यात सोमाने मला सांगितले, त्यात सर्व औषधे आहेत, आणि अग्नी, सर्व शुभ देणारा आहे.
आपः पृणीत भेषजं वरूथं तन्वे मम । ज्योक्च सूर्यं दृशे
पाण्यांनो, मला औषध, माझ्या शरीरासाठी संरक्षण द्या, आणि मी दीर्घकाळ सूर्य पाहू दे.
इदमापः प्र वहत यत्किं च दुरितं मयि । यद्वाहमभिदुद्रोह यद्वा शेप उतानृतम्
पाण्यांनो, माझ्यातील जे काही पाप आहे, मी केलेली चूक, शाप किंवा असत्य, ते सर्व वाहून न्या.
आपो अद्यान्वचारिषं रसेन समगस्महि । पयस्वानग्न आ गहि तं मा सं सृज वर्चसा
पाण्यांनो, आज मी तुमच्यात आलो आहे; आम्ही तुमच्या सारात मिसळलो आहोत. अग्ने, दूधाने परिपूर्ण, ये आणि मला तेज द्या, ते कधीही काढू नको.
ओ चित्सखायं सख्या ववृत्यां तिरः पुरू चिदर्णवं जगन्वान् । पितुर्नपातमा दधीत वेधा अधि क्षमि प्रतरं दीध्यानः
मित्रत्वासाठी मी मित्र निवडू दे, अगदी मोठा समुद्र ओलांडूनही. ज्ञानी देवाने पित्याचा नातू, तेजस्वी, पृथ्वीवर पूलासारखा ठेवावा.
न ते सखा सख्यं वष्ट्येतत्सलक्ष्मा यद्विषुरूपा भवाति । महस्पुत्रासो असुरस्य वीरा दिवो धर्तार उर्विया परि ख्यन्
ज्याचं रूप वेगळं होतं, अशा मैत्रीची कुणालाही इच्छा नसते. हे असुरांचे वीर, महात्म्याच्या पुत्रांनी, आकाश आणि पृथ्वी यांना आधार दिला आहे, आणि त्यांची कीर्ती सर्वत्र पसरली आहे.
उशन्ति घा ते अमृतास एतदेकस्य चित्त्यजसं मर्त्यस्य । नि ते मनो मनसि धाय्यस्मे जन्युः पतिस्तन्वमा विविश्याः
अमर लोकही तुझ्या या कृतीचं कौतुक करतात, अगदी एका मर्त्य मानवासाठीसुद्धा. तुझं मन आमच्याकडे वळू नये, आणि तू आमच्या देहात प्रवेश करू नकोस.
न यत्पुरा चकृमा कद्ध नूनमृता वदन्तो अनृतं रपेम । गन्धर्वो अप्स्वप्या च योषा सा नो नाभिः परमं जामि तन्नौ
पूर्वी आपण जे केलं, ते आता पुन्हा करू नये; अमरांनो, आपण खोटं बोलून पाप करू नये. गंधर्व पाण्यात आहे आणि ती युवतीही; तीच आपली मूळ नाळ आहे, आपली श्रेष्ठ नाती आहे.
गर्भे नु नौ जनिता दम्पती कर्देवस्त्वष्टा सविता विश्वरूपः । नकिरस्य प्र मिनन्ति व्रतानि वेद नावस्य पृथिवी उत द्यौः
आईच्या पोटातच आमच्या निर्मात्याने आम्हा दोघांना जोडपं केलं—कर्दम, त्वष्टा, आणि सर्व रूपांचा सविता. त्याच्या नियमांचं कोणीही उल्लंघन करू शकत नाही; पृथ्वी आणि आकाश दोन्ही त्याच्या ज्ञानाची ओळख ठेवतात.