निरिन्द्र भूम्या अधि वृत्रं जघन्थ निर्दिवः । सृजा मरुत्वतीरव जीवधन्या इमा अपोऽर्चन्ननु स्वराज्यम्
इंद्रा, पृथ्वीवर आणि आकाशातही तू वृत्राचा नाश केला; मरुतांना मुक्त कर, ही जीवनदायी जल वाहू दे आणि सूर्याचे राज्य मिळव.
इन्द्रो वृत्रस्य दोधतः सानुं वज्रेण हीळितः । अभिक्रम्याव जिघ्नतेऽपः सर्माय चोदयन्नर्चन्ननु स्वराज्यम्
इंद्राने वज्राने विरोध करणाऱ्या वृत्राच्या शिखरावर प्रहार केला; पुढे जाऊन त्याने शत्रूंचा नाश केला, जलांना आश्रयासाठी प्रवृत्त केले आणि सूर्याचे राज्य मिळवले.
अधि सानौ नि जिघ्नते वज्रेण शतपर्वणा । मन्दान इन्द्रो अन्धसः सखिभ्यो गातुमिच्छत्यर्चन्ननु स्वराज्यम्
इंद्र आपल्या वज्राच्या शंभर धारांनी शिखरावर प्रहार करतो. सोमरसाने तृप्त झालेला इंद्र आपल्या मित्रांसाठी मार्ग शोधतो, गातो आणि सूर्याच्या राज्यासाठी प्रयत्न करतो.
इन्द्र तुभ्यमिदद्रिवोऽनुत्तं वज्रिन्वीर्यम् । यद्ध त्यं मायिनं मृगं तमु त्वं माययावधीरर्चन्ननु स्वराज्यम्
हे इंद्र, वज्रधारी, तुझ्यासाठीच हे अद्वितीय शौर्य आहे. तू आपल्या चातुर्याने त्या मायावी राक्षसाचा नाश केला, गात राहिलास आणि सूर्याच्या राज्यासाठी धडपड केलीस.
वि ते वज्रासो अस्थिरन्नवतिं नाव्या अनु । महत्त इन्द्र वीर्यं बाह्वोस्ते बलं हितमर्चन्ननु स्वराज्यम्
तुझ्या वज्रांनी पाण्यावरच्या नौका विखुरल्या. हे इंद्र, तुझे शौर्य मोठे आहे, तुझ्या बाहूंमध्ये ठेवलेली शक्ती महान आहे, गात राहिलास आणि सूर्याच्या राज्यासाठी प्रयत्न केला.
सहस्रं साकमर्चत परि ष्टोभत विंशतिः । शतैनमन्वनोनवुरिन्द्राय ब्रह्मोद्यतमर्चन्ननु स्वराज्यम्
हजारो लोक एकत्र येऊन स्तुती करतात, वीस जणांनी गूंजवावे, शेकडो लोकांनी पाठपुरावा करावा, इंद्रासाठी स्तोत्र उचलावे, गात राहावे आणि सूर्याच्या राज्यासाठी धडपड करावी.
इन्द्रो वृत्रस्य तविषीं निरहन्सहसा सहः । महत्तदस्य पौंस्यं वृत्रं जघन्वाँ असृजदर्चन्ननु स्वराज्यम्
इंद्राने प्रचंड शक्तीने वृत्राचा संहार केला. हे त्याचे मोठेपण आहे—त्याने वृत्राचा वध केला आणि पाणी सोडले, गात राहिला आणि सूर्याच्या राज्यासाठी प्रयत्न केला.
इमे चित्तव मन्यवे वेपेते भियसा मही । यदिन्द्र वज्रिन्नोजसा वृत्रं मरुत्वाँ अवधीरर्चन्ननु स्वराज्यम्
इंद्राच्या रागाने, वज्रधारी, या दोन महान पृथ्वीही भीतीने थरथर कापल्या. तू मरुतांसह तुझ्या सामर्थ्याने वृत्राचा वध केला, गात राहिलास आणि सूर्याच्या राज्यासाठी धडपड केलीस.
न वेपसा न तन्यतेन्द्रं वृत्रो वि बीभयत् । अभ्येनं वज्र आयसः सहस्रभृष्टिरायतार्चन्ननु स्वराज्यम्
वृत्राने ना थरथरून, ना वीजेच्या गडगडाटाने इंद्राला फारशी भीती मानली नाही. त्याच्यावर लोखंडी, हजार काट्यांचा वज्र रोखला गेला, गात राहिले आणि सूर्याच्या राज्यासाठी प्रयत्न केले.
यद्वृत्रं तव चाशनिं वज्रेण समयोधयः । अहिमिन्द्र जिघांसतो दिवि ते बद्बधे शवोऽर्चन्ननु स्वराज्यम्
जेव्हा तू वज्राने वृत्रावर आणि त्याच्या शस्त्रावर प्रहार केला, हे इंद्र, सर्पाचा नाश करण्याची इच्छा धरलीस, तुझी शक्ती आकाशात रोखली गेली, गात राहिलास आणि सूर्याच्या राज्यासाठी धडपड केलीस.
अभिष्टने ते अद्रिवो यत्स्था जगच्च रेजते । त्वष्टा चित्तव मन्यव इन्द्र वेविज्यते भियार्चन्ननु स्वराज्यम्
हे शत्रुनाशक, तुझ्या आक्रमणाने जेव्हा तू उभा राहतोस, तेव्हा हालचाल करणारे आणि स्थिर सर्व काही थरथरते. तवष्टाही, रागावून, इंद्रा, भीतीने कापतो, गात राहतो आणि सूर्याच्या राज्यासाठी प्रयत्न करतो.
नहि नु यादधीमसीन्द्रं को वीर्या परः । तस्मिन्नृम्णमुत क्रतुं देवा ओजांसि सं दधुरर्चन्ननु स्वराज्यम्
खरंच, इंद्राच्या शौर्याशी कोण जुळू शकेल? त्याच्यामध्ये देवांनी आपली शक्ती, बुद्धी आणि सामर्थ्य ठेवले, गात राहिले आणि सूर्याच्या राज्यासाठी प्रयत्न केले.
यामथर्वा मनुष्पिता दध्यङ्धियमत्नत । तस्मिन्ब्रह्माणि पूर्वथेन्द्र उक्था समग्मतार्चन्ननु स्वराज्यम्
अथर्वाचा पुत्र दध्यांच आणि मनूचे वडील यांनी जी विद्या दिली, त्यावरच, हे इंद्र, प्राचीन स्तोत्रे आणि स्तुती रचल्या गेल्या, गात राहिले आणि सूर्याच्या राज्यासाठी प्रयत्न केले.
इन्द्रो मदाय वावृधे शवसे वृत्रहा नृभिः । तमिन्महत्स्वाजिषूतेमर्भे हवामहे स वाजेषु प्र नोऽविषत्
इंद्र आनंदाने वाढला, सामर्थ्यवान झाला, वृत्राचा संहार करणारा, मनुष्यात श्रेष्ठ. लहानपणापासूनच आम्ही त्याला युद्धात मोठेपणासाठी हाक मारतो—तो आमच्या स्पर्धांमध्ये यश देओ.
असि हि वीर सेन्योऽसि भूरि पराददिः । असि दभ्रस्य चिद्वृधो यजमानाय शिक्षसि सुन्वते भूरि ते वसु
तू खरा वीर, सैन्यासाठी योग्य, भरपूर देणारा आहेस. तू लहानालाही मोठे देतोस, यजमानाला देतोस—तुझ्याकडे भरपूर संपत्ती आहे.
यदुदीरत आजयो धृष्णवे धीयते धना । युक्ष्वा मदच्युता हरी कं हनः कं वसौ दधोऽस्माँ इन्द्र वसौ दधः
जेव्हा उत्साही लोक धनासाठी युद्धाला निघतात, तेव्हा तू तुझे मदाने भरलेले घोडे जोडी. कोणाचा नाश करशील, कोणाला धन देशील? आमच्यासाठी, हे इंद्र, संपत्ती दे.
क्रत्वा महाँ अनुष्वधं भीम आ वावृधे शवः । श्रिय ऋष्व उपाकयोर्नि शिप्री हरिवान्दधे हस्तयोर्वज्रमायसम्
आपल्या निश्चयाने, महान इंद्र आपल्या मार्गाने चालत, भीषण सामर्थ्याने वाढला. कीर्ती मिळवण्यासाठी, तेजस्वी, सुंदर, पिवळ्या रंगाचा, सोन्याचे हात असलेला, त्याने लोखंडी वज्र हातात घेतला.
आ पप्रौ पार्थिवं रजो बद्बधे रोचना दिवि । न त्वावाँ इन्द्र कश्चन न जातो न जनिष्यतेऽति विश्वं ववक्षिथ
त्याने पृथ्वी व्यापली, आकाशातील प्रकाश रोखून धरला. तुझ्यासारखा इंद्र ना कोणी जन्मला, ना जन्मेल—तू सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहेस.
यो अर्यो मर्तभोजनं पराददाति दाशुषे । इन्द्रो अस्मभ्यं शिक्षतु वि भजा भूरि ते वसु भक्षीय तव राधसः
जो यजमानाला माणसांचे अन्न देतो—तो इंद्र आम्हालाही ते मिळवून देओ. संपत्ती वाट, तुझ्याकडे भरपूर आहे, आम्ही तुझ्या दानाचा उपभोग घेऊ दे.
मदेमदे हि नो ददिर्यूथा गवामृजुक्रतुः । सं गृभाय पुरू शतोभयाहस्त्या वसु शिशीहि राय आ भर
आमच्या आनंदात आनंद मानणारा तो आम्हाला गायींची कळप देओ, सरळ मनाचा असो. अनेक, शेकडो प्रकारची दोन्ही बाजूंची संपत्ती एकत्र कर, भरपूर धन दे, समृद्धी आण.
मादयस्व सुते सचा शवसे शूर राधसे । विद्मा हि त्वा पुरूवसुमुप कामान्ससृज्महेऽथा नोऽविता भव
हे वीर, आमच्यासोबत सोमरसाचा आनंद घे. तुझ्या सामर्थ्यासाठी आणि उदार बक्षिसासाठी आम्ही तुला ओळखतो, कारण तू अनेक संपत्तीचा धनी आहेस. आमच्या इच्छा तुझ्याकडे पाठवतो, म्हणून आमचे रक्षण कर.
एते त इन्द्र जन्तवो विश्वं पुष्यन्ति वार्यम् । अन्तर्हि ख्यो जनानामर्यो वेदो अदाशुषां तेषां नो वेद आ भर
हे इंद्र, हे सर्व जीव उत्तम गोष्टींचा आधार देतात. लोकांमध्ये तुझे नाव प्रसिद्ध आहे; जो भक्त नाही त्याच्या मनातील विचार तुला ठाऊक आहेत. हे ज्ञान आम्हाला दे आणि आम्हाला ते मिळू दे.
उपो षु शृणुही गिरो मघवन्मातथा इव । यदा नः सूनृतावतः कर आदर्थयास इद्योजा न्विन्द्र ते हरी
हे दानशूर, आई जशी ऐकते तशी आमची गाणी ऐक. जेव्हा तू आम्हाला समृद्ध आणि सत्यवादी करतोस, तेव्हा इंद्रा, तुझे दोन घोडे जुळवले जातात.
अक्षन्नमीमदन्त ह्यव प्रिया अधूषत । अस्तोषत स्वभानवो विप्रा नविष्ठया मती योजा न्विन्द्र ते हरी
त्यांनी जेवलं, आनंद केला, आणि तुझं प्रेम मिळवलं; प्रियजन आनंदले. ज्ञानी लोकांनी नवीन विचारांनी तुझं स्तवन केलं; आता इंद्रा, तुझे दोन घोडे जुळले आहेत.
सुसंदृशं त्वा वयं मघवन्वन्दिषीमहि । प्र नूनं पूर्णवन्धुर स्तुतो याहि वशाँ अनु योजा न्विन्द्र ते हरी
हे दानशूर, आम्ही स्पष्ट दृष्टीने तुझं स्तवन करू इच्छितो. आता, योक भरलेलं आणि स्तुतीने युक्त आहे, आमच्या इच्छेनुसार ये—आता इंद्रा, तुझे दोन घोडे जुळले आहेत.
स घा तं वृषणं रथमधि तिष्ठाति गोविदम् । यः पात्रं हारियोजनं पूर्णमिन्द्र चिकेतति योजा न्विन्द्र ते हरी
तोच बलाढ्य पुरुष, गायींनी समृद्ध असा रथ चढतो, जो पूर्ण आणि तयार पात्र पाहतो, हे इंद्रा, जुळवणीसाठी—आता तुझे दोन घोडे जुळले आहेत.
युक्तस्ते अस्तु दक्षिण उत सव्यः शतक्रतो । तेन जायामुप प्रियां मन्दानो याह्यन्धसो योजा न्विन्द्र ते हरी
हे शतक्रतु, तुझे उजवे आणि डावे घोडे जुळू देत. त्यांच्यासह, सोमरसाने आनंदित होऊन, आपल्या प्रिय पत्नीपाशी जा—आता इंद्रा, तुझे दोन घोडे जुळले आहेत.
युनज्मि ते ब्रह्मणा केशिना हरी उप प्र याहि दधिषे गभस्त्योः । उत्त्वा सुतासो रभसा अमन्दिषुः पूषण्वान्वज्रिन्समु पत्न्यामदः
मी तुझ्यासाठी स्तोत्राने केसाळ घोडे जुळवतो; जवळ ये, तू हातात स्थान घेतले आहेस. पिळलेला सोमरस आणि पूषण यांनी, वज्रधारी, पत्नीच्या आनंदात तुला आनंद दिला आहे.
अश्वावति प्रथमो गोषु गच्छति सुप्रावीरिन्द्र मर्त्यस्तवोतिभिः । तमित्पृणक्षि वसुना भवीयसा सिन्धुमापो यथाभितो विचेतसः
घोड्यांसह असलेला श्रेष्ठ मनुष्य, तुझ्या सहाय्याने, इंद्रा, गायींना पोहोचतो आणि बलवान होतो. तू त्याला अधिक संपत्तीने भरतोस, जसे नद्या आणि पाणी त्याला वेढून घेतात.
आपो न देवीरुप यन्ति होत्रियमवः पश्यन्ति विततं यथा रजः । प्राचैर्देवासः प्र णयन्ति देवयुं ब्रह्मप्रियं जोषयन्ते वरा इव
देवीसमान पाणी यज्ञकर्माकडे येतात; त्या आकाशासारख्या विस्तार पाहतात. देवता भक्ताला पुढे नेतात; स्तोत्रप्रियाला वधूसारखे आनंद देतात.