असर्जि वाजी तिरः पवित्रमिन्द्राय सोमः सहस्रधारः
वेगवान सोम, हजारो धारांनी, इंद्रासाठी गाळणीतून वाहून गेला आहे.
अञ्जन्त्येनं मध्वो रसेनेन्द्राय वृष्ण इन्दुं मदाय
त्याला मधुर रसाने अभिषेक करतात, इंद्रासाठी, बळवानासाठी, आनंदासाठी तो सोम आहे.
देवेभ्यस्त्वा वृथा पाजसेऽपो वसानं हरिं मृजन्ति
देवतांसाठी, कीर्ती मिळवण्यासाठी, पाण्यात न्हालेल्या त्या पिवळसर रंगाच्या तुला स्वच्छ करतात.
इन्दुरिन्द्राय तोशते नि तोशते श्रीणन्नुग्रो रिणन्नपः
तो सोमाचा थेंब इंद्राला आनंद देतो, पुन्हा पुन्हा आनंद देतो, सुशोभित, बलवान, पाणी दूर करणारा आहे.
पर्यू षु प्र धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः । द्विषस्तरध्या ऋणया न ईयसे
आता, हे प्रवाहांनो, बळ मिळवण्यासाठी वाहा; सामर्थ्याने अडथळे फोडा; जणू काही कर्जदार शत्रूंना मागे टाकतो तशी पुढे जा.
अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये । वाजाँ अभि पवमान प्र गाहसे
सोम्या, आम्ही तुला पिळल्यावर, मोठ्या युद्धातल्या राज्यात आनंद घेतो; हे वाहणाऱ्या, तू बक्षिसांसाठी पुढे जातोस.
अजीजनो हि पवमान सूर्यं विधारे शक्मना पयः । गोजीरया रंहमाणः पुरंध्या
हे शुद्ध झालेल्या, तूच आपल्या सामर्थ्याने सूर्य निर्माण केलास, दूध निर्माण केलंस; गायींबरोबर, समृद्धीसह, तू धावतोस, दानशूर आहेस.
अजीजनो अमृत मर्त्येष्वाँ ऋतस्य धर्मन्नमृतस्य चारुणः । सदासरो वाजमच्छा सनिष्यदत्
तूच मर्त्यांमध्ये अमरत्व निर्माण केलेस, सत्याच्या नियमाने आणि सुंदर अमरत्वाने टिकवलेस; नेहमी वाहत राहून, तू इच्छुकाला बळ देतोस.
अभ्यभि हि श्रवसा ततर्दिथोत्सं न कं चिज्जनपानमक्षितम् । शर्याभिर्न भरमाणो गभस्त्योः
आपल्या कीर्तीने तू सर्वत्र पोहोचलास, जणू लोकांसाठी कधीही न आटणारा झरा; बाणांनी सज्ज होऊन, तू आपल्या हातांनी पुढे जातोस.
आदीं के चित्पश्यमानास आप्यं वसुरुचो दिव्या अभ्यनूषत । वारं न देवः सविता व्यूर्णुते
काहींनी त्या प्राचीन संपत्तीचे दर्शन घेतले, तेजस्वी लोकांनी स्वर्गातील संपत्तीचा पाठपुरावा केला; जसा देव सविता आकाशाचा आवरण पसरवतो.
त्वे सोम प्रथमा वृक्तबर्हिषो महे वाजाय श्रवसे धियं दधुः । स त्वं नो वीर वीर्याय चोदय
सोम्या, तुझ्यासाठी पहिल्यांदा सुंदर कुशांनी आसन घालणाऱ्यांनी मोठ्या बळासाठी आणि कीर्तीसाठी आपली बुद्धी अर्पण केली; म्हणून, हे वीर, आम्हाला वीरतेसाठी प्रेरणा दे.
दिवः पीयूषं पूर्व्यं यदुक्थ्यं महो गाहाद्दिव आ निरधुक्षत । इन्द्रमभि जायमानं समस्वरन्
स्वर्गातील प्राचीन, स्तुत्य अमृत, पोषण करणारे, मोठ्या आकाशातून खाली आले; इंद्राच्या जन्मावेळी सर्वांनी एकत्र गाणे गायले.
अध यदिमे पवमान रोदसी इमा च विश्वा भुवनाभि मज्मना । यूथे न निष्ठा वृषभो वि तिष्ठसे
हे शुद्ध झालेल्या, जेव्हा तुझ्या सामर्थ्याने हे दोन विश्व आणि सर्व प्राणी व्यापले जातात, तेव्हा वृषभासारखा तू समूहांमध्ये ठाम उभा राहतोस.
सोमः पुनानो अव्यये वारे शिशुर्न क्रीळन्पवमानो अक्षाः । सहस्रधारः शतवाज इन्दुः
सोम, कधीही न आटणाऱ्या पात्रात शुद्ध होत आहे, जणू खेळणारे बालक, वाहणारा, फेकलेली पासा; हजारो धारांचा आणि शंभर बक्षिसांचा तो थेंब आहे.
एष पुनानो मधुमाँ ऋतावेन्द्रायेन्दुः पवते स्वादुरूर्मिः । वाजसनिर्वरिवोविद्वयोधाः
हा शुद्ध झालेला, मधुर, सत्यानुसार इंद्रासाठी वाहणारा, गोड, बळ आणि मोकळ्या वाटा जाणणारा थेंब आहे.
स पवस्व सहमानः पृतन्यून्सेधन्रक्षांस्यप दुर्गहाणि । स्वायुधः सासह्वान्सोम शत्रून्
म्हणून, शत्रूंना जिंकणारा, राक्षसांना दूर करणारा, किल्ले मोडणारा, स्वतःच्या शस्त्राने, सोम्या, शत्रूंवर विजय मिळव.
अया रुचा हरिण्या पुनानो विश्वा द्वेषांसि तरति स्वयुग्वभिः सूरो न स्वयुग्वभिः । धारा सुतस्य रोचते पुनानो अरुषो हरिः । विश्वा यद्रूपा परियात्यृक्वभिः सप्तास्येभिरृक्वभिः
या तेजस्वी कांतीने, पिवळसर रंगाने शुद्ध झालेला सोम, आपल्या स्वतःच्या सामर्थ्याने सर्व शत्रुत्वांवर मात करतो, जसा सूर्य आपल्या किरणांनी करतो. पिळलेल्या सोमाचा प्रवाह उजळतो, तो लालसर, पिवळा आणि तेजस्वी आहे. तो आपल्या सात मुखांनी असलेल्या स्तोत्रांनी सर्व रूपांतून फिरतो.
त्वं त्यत्पणीनां विदो वसु सं मातृभिर्मर्जयसि स्व आ दम ऋतस्य धीतिभिर्दमे । परावतो न साम तद्यत्रा रणन्ति धीतयः । त्रिधातुभिररुषीभिर्वयो दधे रोचमानो वयो दधे
तू व्यापाऱ्यांच्या संपत्तीची ओळख ठेवतोस आणि मातांसह, आपल्या घरात, सत्य विचारांनी ते शुद्ध करतोस. जिथे विचारांची स्पर्धा होते, तिथे दूरवरून ऐकू येणाऱ्या गाण्यासारखा, तू तुझ्या तेजाने, तीन रंगांच्या लालसर रूपांनी, उजळून राहतोस.
पूर्वामनु प्रदिशं याति चेकितत्सं रश्मिभिर्यतते दर्शतो रथो दैव्यो दर्शतो रथः । अग्मन्नुक्थानि पौंस्येन्द्रं जैत्राय हर्षयन् । वज्रश्च यद्भवथो अनपच्युता समत्स्वनपच्युता
तो जाणकार, पूर्व दिशेकडे जातो, आपल्या किरणांनी प्रयत्न करतो; तो देवाचा, सर्वांना दिसणारा रथ आहे. स्तोत्रे आली आहेत, जिंकण्यासाठी इंद्राचे स्तवन करतात. आणि जेव्हा तुम्ही वज्रासारखे होता, तेव्हा युद्धात कधीही न हारणारे होता.
नानानं वा उ नो धियो वि व्रतानि जनानाम् । तक्षा रिष्टं रुतं भिषग्ब्रह्मा सुन्वन्तमिच्छतीन्द्रायेन्दो परि स्रव
आपले विचार वेगवेगळे आहेत, लोकांची व्रतेही निरनिराळी आहेत. सुतार रथ तयार करतो, वैद्य उपचार करतो, ब्राह्मण इंद्रासाठी सोम पिळण्याची इच्छा करतो. सोमदेवा, इंद्रासाठी वाह.
जरतीभिरोषधीभिः पर्णेभिः शकुनानाम् । कार्मारो अश्मभिर्द्युभिर्हिरण्यवन्तमिच्छतीन्द्रायेन्दो परि स्रव
वृद्ध औषधींनी, पक्ष्यांच्या पानांनी, लोहार दगडांनी, आकाशातील सुवर्णयुक्त वस्तूंनी, इंद्रासाठी सोम पिळण्याची इच्छा करतो. सोमदेवा, इंद्रासाठी वाह.
कारुरहं ततो भिषगुपलप्रक्षिणी नना । नानाधियो वसूयवोऽनु गा इव तस्थिमेन्द्रायेन्दो परि स्रव
मी कवी आहे, मग वैद्य, गोळा करणारा, विभागणारा आणि सांगणारा आहे. आमचे विचार वेगवेगळे, संपत्ती मिळवण्याची इच्छा असलेले, आम्ही गायींसारखे उभे आहोत. सोमदेवा, इंद्रासाठी वाह.
अश्वो वोळ्हा सुखं रथं हसनामुपमन्त्रिणः । शेपो रोमण्वन्तौ भेदौ वारिन्मण्डूक इच्छतीन्द्रायेन्दो परि स्रव
घोडा सुखद रथ ओढतो, हसणारे आणि सोबती असतात. शेपटी, केसाळ, दोन फोडणारे, पाण्यातील बेडूक, हे सर्व इंद्रासाठी सोम पिळण्याची इच्छा करतात. सोमदेवा, इंद्रासाठी वाह.
शर्यणावति सोममिन्द्रः पिबतु वृत्रहा । बलं दधान आत्मनि करिष्यन्वीर्यं महदिन्द्रायेन्दो परि स्रव
शर्यणावती या ठिकाणी, वृत्राचा संहार करणारा इंद्र सोम पिऊ दे. तो आपल्या अंगात बळ ठेवतो, मोठ्या शौर्याचा संकल्प करतो. सोमदेवा, इंद्रासाठी वाह.
आ पवस्व दिशां पत आर्जीकात्सोम मीढ्वः । ऋतवाकेन सत्येन श्रद्धया तपसा सुत इन्द्रायेन्दो परि स्रव
पूर्व दिशेकडून, सोमदेवा, वाहत जा. सत्य वचन, श्रद्धा आणि तप याने पिळलेला, सोमदेवा, इंद्रासाठी वाह.
पर्जन्यवृद्धं महिषं तं सूर्यस्य दुहिताभरत् । तं गन्धर्वाः प्रत्यगृभ्णन्तं सोमे रसमादधुरिन्द्रायेन्दो परि स्रव
पर्जन्याने वाढवलेला बलाढ्य सोम, सूर्याची कन्या आणते. गंधर्वांनी त्याचे स्वागत केले, त्यात रस ठेवला. सोमदेवा, इंद्रासाठी वाह.
ऋतं वदन्नृतद्युम्न सत्यं वदन्सत्यकर्मन् । श्रद्धां वदन्सोम राजन्धात्रा सोम परिष्कृत इन्द्रायेन्दो परि स्रव
सत्य बोलणारा, सत्याची कीर्ती असलेला, खरी कृती करणारा, श्रद्धा सांगणारा, सोमराजा, सृष्टीकर्त्याने घडवलेला, सोमदेवा, इंद्रासाठी वाह.
सत्यमुग्रस्य बृहतः सं स्रवन्ति संस्रवाः । सं यन्ति रसिनो रसाः पुनानो ब्रह्मणा हर इन्द्रायेन्दो परि स्रव
महान, कठोर सत्यवानाकडून सत्याचे प्रवाह वाहतात; रस एकत्र येतात. स्तोत्रांनी शुद्ध झालेला, पिवळसर सोम, इंद्रासाठी वाह.
यत्र ब्रह्मा पवमान छन्दस्यां वाचं वदन् । ग्राव्णा सोमे महीयते सोमेनानन्दं जनयन्निन्द्रायेन्दो परि स्रव
जिथे ब्राह्मण, पवित्र सोम, छंदबद्ध वाणी म्हणतो, दगडाने सोम मोठेपण मिळवतो, सोमामुळे आनंद निर्माण होतो. सोमदेवा, इंद्रासाठी वाह.
यत्र ज्योतिरजस्रं यस्मिँल्लोके स्वर्हितम् । तस्मिन्मां धेहि पवमानामृते लोके अक्षित इन्द्रायेन्दो परि स्रव
जिथे प्रकाश कधीही न संपणारा आहे, ज्या जगात स्वर्ग स्थिर आहे, त्या अमर जगात, पवित्र सोम, मला ठेव. सोमदेवा, इंद्रासाठी वाह.