इन्दुः पुनानः प्रजामुराणः करद्विश्वानि द्रविणानि नः
शुद्ध झालेला इंदु, संतती वाढवणारा, आम्हाला सर्व संपत्ती दे.
पवस्व सोम क्रत्वे दक्षायाश्वो न निक्तो वाजी धनाय
सोम, संकल्पासाठी, कौशल्यासाठी, जणू जुंपलेला घोडा, धनासाठी वेगाने वाह.
तं ते सोतारो रसं मदाय पुनन्ति सोमं महे द्युम्नाय
सोम, मोठ्या कीर्तीसाठी, द्रव तयार करणारे तुझे रस आनंदासाठी शुद्ध करतात.
शिशुं जज्ञानं हरिं मृजन्ति पवित्रे सोमं देवेभ्य इन्दुम्
देवतांसाठी, नवजात, पिवळसर बालक असलेल्या सोमाला, पवित्र पात्रात स्वच्छ करतात.
इन्दुः पविष्ट चारुर्मदायापामुपस्थे कविर्भगाय
इंदु, सुंदर, आनंदासाठी, पाण्याच्या कुशीत, बुद्धिमान, भागासाठी वाहतो.
बिभर्ति चार्विन्द्रस्य नाम येन विश्वानि वृत्रा जघान
तो इंद्राचे सुंदर नाव धारण करतो, ज्यामुळे त्याने सर्व शत्रूंना जिंकले.
पिबन्त्यस्य विश्वे देवासो गोभिः श्रीतस्य नृभिः सुतस्य
सर्व देव, पुरुषांनी दुधात मिसळून दाबलेला सोम पितात.
प्र सुवानो अक्षाः सहस्रधारस्तिरः पवित्रं वि वारमव्यम्
दाबलेला, हजार प्रवाह असलेला सोम, पवित्र पात्रातून अडथळ्याविना वेगाने वाहतो.
स वाज्यक्षाः सहस्ररेता अद्भिर्मृजानो गोभिः श्रीणानः
तो वेगवान, हजारो बीजांचा वाहक, पाण्याने स्वच्छ झालेला, गायींनी सुशोभित आहे.
प्र सोम याहीन्द्रस्य कुक्षा नृभिर्येमानो अद्रिभिः सुतः
सोम्या, पुरुषांनी दगडांनी पिळून तयार केलेल्या तुला, इंद्राच्या पोटात जा.
असर्जि वाजी तिरः पवित्रमिन्द्राय सोमः सहस्रधारः
वेगवान सोम, हजारो धारांनी, इंद्रासाठी गाळणीतून वाहून गेला आहे.
अञ्जन्त्येनं मध्वो रसेनेन्द्राय वृष्ण इन्दुं मदाय
त्याला मधुर रसाने अभिषेक करतात, इंद्रासाठी, बळवानासाठी, आनंदासाठी तो सोम आहे.
देवेभ्यस्त्वा वृथा पाजसेऽपो वसानं हरिं मृजन्ति
देवतांसाठी, कीर्ती मिळवण्यासाठी, पाण्यात न्हालेल्या त्या पिवळसर रंगाच्या तुला स्वच्छ करतात.
इन्दुरिन्द्राय तोशते नि तोशते श्रीणन्नुग्रो रिणन्नपः
तो सोमाचा थेंब इंद्राला आनंद देतो, पुन्हा पुन्हा आनंद देतो, सुशोभित, बलवान, पाणी दूर करणारा आहे.
पर्यू षु प्र धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः । द्विषस्तरध्या ऋणया न ईयसे
आता, हे प्रवाहांनो, बळ मिळवण्यासाठी वाहा; सामर्थ्याने अडथळे फोडा; जणू काही कर्जदार शत्रूंना मागे टाकतो तशी पुढे जा.
अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये । वाजाँ अभि पवमान प्र गाहसे
सोम्या, आम्ही तुला पिळल्यावर, मोठ्या युद्धातल्या राज्यात आनंद घेतो; हे वाहणाऱ्या, तू बक्षिसांसाठी पुढे जातोस.
अजीजनो हि पवमान सूर्यं विधारे शक्मना पयः । गोजीरया रंहमाणः पुरंध्या
हे शुद्ध झालेल्या, तूच आपल्या सामर्थ्याने सूर्य निर्माण केलास, दूध निर्माण केलंस; गायींबरोबर, समृद्धीसह, तू धावतोस, दानशूर आहेस.
अजीजनो अमृत मर्त्येष्वाँ ऋतस्य धर्मन्नमृतस्य चारुणः । सदासरो वाजमच्छा सनिष्यदत्
तूच मर्त्यांमध्ये अमरत्व निर्माण केलेस, सत्याच्या नियमाने आणि सुंदर अमरत्वाने टिकवलेस; नेहमी वाहत राहून, तू इच्छुकाला बळ देतोस.
अभ्यभि हि श्रवसा ततर्दिथोत्सं न कं चिज्जनपानमक्षितम् । शर्याभिर्न भरमाणो गभस्त्योः
आपल्या कीर्तीने तू सर्वत्र पोहोचलास, जणू लोकांसाठी कधीही न आटणारा झरा; बाणांनी सज्ज होऊन, तू आपल्या हातांनी पुढे जातोस.
आदीं के चित्पश्यमानास आप्यं वसुरुचो दिव्या अभ्यनूषत । वारं न देवः सविता व्यूर्णुते
काहींनी त्या प्राचीन संपत्तीचे दर्शन घेतले, तेजस्वी लोकांनी स्वर्गातील संपत्तीचा पाठपुरावा केला; जसा देव सविता आकाशाचा आवरण पसरवतो.
त्वे सोम प्रथमा वृक्तबर्हिषो महे वाजाय श्रवसे धियं दधुः । स त्वं नो वीर वीर्याय चोदय
सोम्या, तुझ्यासाठी पहिल्यांदा सुंदर कुशांनी आसन घालणाऱ्यांनी मोठ्या बळासाठी आणि कीर्तीसाठी आपली बुद्धी अर्पण केली; म्हणून, हे वीर, आम्हाला वीरतेसाठी प्रेरणा दे.
दिवः पीयूषं पूर्व्यं यदुक्थ्यं महो गाहाद्दिव आ निरधुक्षत । इन्द्रमभि जायमानं समस्वरन्
स्वर्गातील प्राचीन, स्तुत्य अमृत, पोषण करणारे, मोठ्या आकाशातून खाली आले; इंद्राच्या जन्मावेळी सर्वांनी एकत्र गाणे गायले.
अध यदिमे पवमान रोदसी इमा च विश्वा भुवनाभि मज्मना । यूथे न निष्ठा वृषभो वि तिष्ठसे
हे शुद्ध झालेल्या, जेव्हा तुझ्या सामर्थ्याने हे दोन विश्व आणि सर्व प्राणी व्यापले जातात, तेव्हा वृषभासारखा तू समूहांमध्ये ठाम उभा राहतोस.
सोमः पुनानो अव्यये वारे शिशुर्न क्रीळन्पवमानो अक्षाः । सहस्रधारः शतवाज इन्दुः
सोम, कधीही न आटणाऱ्या पात्रात शुद्ध होत आहे, जणू खेळणारे बालक, वाहणारा, फेकलेली पासा; हजारो धारांचा आणि शंभर बक्षिसांचा तो थेंब आहे.
एष पुनानो मधुमाँ ऋतावेन्द्रायेन्दुः पवते स्वादुरूर्मिः । वाजसनिर्वरिवोविद्वयोधाः
हा शुद्ध झालेला, मधुर, सत्यानुसार इंद्रासाठी वाहणारा, गोड, बळ आणि मोकळ्या वाटा जाणणारा थेंब आहे.
स पवस्व सहमानः पृतन्यून्सेधन्रक्षांस्यप दुर्गहाणि । स्वायुधः सासह्वान्सोम शत्रून्
म्हणून, शत्रूंना जिंकणारा, राक्षसांना दूर करणारा, किल्ले मोडणारा, स्वतःच्या शस्त्राने, सोम्या, शत्रूंवर विजय मिळव.
अया रुचा हरिण्या पुनानो विश्वा द्वेषांसि तरति स्वयुग्वभिः सूरो न स्वयुग्वभिः । धारा सुतस्य रोचते पुनानो अरुषो हरिः । विश्वा यद्रूपा परियात्यृक्वभिः सप्तास्येभिरृक्वभिः
या तेजस्वी कांतीने, पिवळसर रंगाने शुद्ध झालेला सोम, आपल्या स्वतःच्या सामर्थ्याने सर्व शत्रुत्वांवर मात करतो, जसा सूर्य आपल्या किरणांनी करतो. पिळलेल्या सोमाचा प्रवाह उजळतो, तो लालसर, पिवळा आणि तेजस्वी आहे. तो आपल्या सात मुखांनी असलेल्या स्तोत्रांनी सर्व रूपांतून फिरतो.
त्वं त्यत्पणीनां विदो वसु सं मातृभिर्मर्जयसि स्व आ दम ऋतस्य धीतिभिर्दमे । परावतो न साम तद्यत्रा रणन्ति धीतयः । त्रिधातुभिररुषीभिर्वयो दधे रोचमानो वयो दधे
तू व्यापाऱ्यांच्या संपत्तीची ओळख ठेवतोस आणि मातांसह, आपल्या घरात, सत्य विचारांनी ते शुद्ध करतोस. जिथे विचारांची स्पर्धा होते, तिथे दूरवरून ऐकू येणाऱ्या गाण्यासारखा, तू तुझ्या तेजाने, तीन रंगांच्या लालसर रूपांनी, उजळून राहतोस.
पूर्वामनु प्रदिशं याति चेकितत्सं रश्मिभिर्यतते दर्शतो रथो दैव्यो दर्शतो रथः । अग्मन्नुक्थानि पौंस्येन्द्रं जैत्राय हर्षयन् । वज्रश्च यद्भवथो अनपच्युता समत्स्वनपच्युता
तो जाणकार, पूर्व दिशेकडे जातो, आपल्या किरणांनी प्रयत्न करतो; तो देवाचा, सर्वांना दिसणारा रथ आहे. स्तोत्रे आली आहेत, जिंकण्यासाठी इंद्राचे स्तवन करतात. आणि जेव्हा तुम्ही वज्रासारखे होता, तेव्हा युद्धात कधीही न हारणारे होता.
नानानं वा उ नो धियो वि व्रतानि जनानाम् । तक्षा रिष्टं रुतं भिषग्ब्रह्मा सुन्वन्तमिच्छतीन्द्रायेन्दो परि स्रव
आपले विचार वेगवेगळे आहेत, लोकांची व्रतेही निरनिराळी आहेत. सुतार रथ तयार करतो, वैद्य उपचार करतो, ब्राह्मण इंद्रासाठी सोम पिळण्याची इच्छा करतो. सोमदेवा, इंद्रासाठी वाह.