इन्द्राय सोम पातवे नृभिर्यतः स्वायुधो मदिन्तमः । पवस्व मधुमत्तमः
इंद्रासाठी, पुरुषांनी दाबलेला, स्वतःच्या सामर्थ्याने, अत्यंत आनंददायक असा सोम, मधुरतेने ओतू दे.
इन्द्रस्य हार्दि सोमधानमा विश समुद्रमिव सिन्धवः । जुष्टो मित्राय वरुणाय वायवे दिवो विष्टम्भ उत्तमः
इंद्राच्या हृदयात, नद्यांनी समुद्रात मिळावं तसं, सोम प्रवेश कर. मित्र, वरुण, वायू यांच्यासाठी प्रिय, आणि स्वर्गाचा श्रेष्ठ आधार आहेस.
परि प्र धन्वेन्द्राय सोम स्वादुर्मित्राय पूष्णे भगाय
इंद्र, मित्र, पूष्ण, भागासाठी गोड सोम सर्वत्र ओतू दे.
इन्द्रस्ते सोम सुतस्य पेयाः क्रत्वे दक्षाय विश्वे च देवाः
इंद्रा, तुझ्यासाठी दाबलेला सोम, संकल्पासाठी, कौशल्यासाठी आणि सर्व देवांसाठी पिण्यायोग्य होवो.
एवामृताय महे क्षयाय स शुक्रो अर्ष दिव्यः पीयूषः
अमरत्वासाठी, मोठ्या निवासासाठी, तो तेजस्वी, स्वर्गीय, पोषक सोम अशा प्रकारे वाहतो.
पवस्व सोम महान्त्समुद्रः पिता देवानां विश्वाभि धाम
सोम, सर्व निवासांसह, देवांचा पिता, मोठ्या समुद्रासारखा वाह.
शुक्रः पवस्व देवेभ्यः सोम दिवे पृथिव्यै शं च प्रजायै
तेजस्वी सोम, देवांसाठी, आकाशासाठी, पृथ्वी आणि संततीच्या कल्याणासाठी वाह.
दिवो धर्तासि शुक्रः पीयूषः सत्ये विधर्मन्वाजी पवस्व
तू स्वर्गाचा आधार आहेस, तेजस्वी, पोषक; सत्य मार्गाने, वेगाने सोम वाह.
पवस्व सोम द्युम्नी सुधारो महामवीनामनु पूर्व्यः
सोम, कीर्तीमान, सुंदर प्रवाही, महान, पूर्वजांच्या मार्गाने वाह.
नृभिर्येमानो जज्ञानः पूतः क्षरद्विश्वानि मन्द्रः स्वर्वित्
पुरुषांनी शुद्ध केलेला, जन्मलेला सोम, आनंददायक, प्रकाश जाणणारा, सर्व गोष्टींना प्रवाहित करतो.
इन्दुः पुनानः प्रजामुराणः करद्विश्वानि द्रविणानि नः
शुद्ध झालेला इंदु, संतती वाढवणारा, आम्हाला सर्व संपत्ती दे.
पवस्व सोम क्रत्वे दक्षायाश्वो न निक्तो वाजी धनाय
सोम, संकल्पासाठी, कौशल्यासाठी, जणू जुंपलेला घोडा, धनासाठी वेगाने वाह.
तं ते सोतारो रसं मदाय पुनन्ति सोमं महे द्युम्नाय
सोम, मोठ्या कीर्तीसाठी, द्रव तयार करणारे तुझे रस आनंदासाठी शुद्ध करतात.
शिशुं जज्ञानं हरिं मृजन्ति पवित्रे सोमं देवेभ्य इन्दुम्
देवतांसाठी, नवजात, पिवळसर बालक असलेल्या सोमाला, पवित्र पात्रात स्वच्छ करतात.
इन्दुः पविष्ट चारुर्मदायापामुपस्थे कविर्भगाय
इंदु, सुंदर, आनंदासाठी, पाण्याच्या कुशीत, बुद्धिमान, भागासाठी वाहतो.
बिभर्ति चार्विन्द्रस्य नाम येन विश्वानि वृत्रा जघान
तो इंद्राचे सुंदर नाव धारण करतो, ज्यामुळे त्याने सर्व शत्रूंना जिंकले.
पिबन्त्यस्य विश्वे देवासो गोभिः श्रीतस्य नृभिः सुतस्य
सर्व देव, पुरुषांनी दुधात मिसळून दाबलेला सोम पितात.
प्र सुवानो अक्षाः सहस्रधारस्तिरः पवित्रं वि वारमव्यम्
दाबलेला, हजार प्रवाह असलेला सोम, पवित्र पात्रातून अडथळ्याविना वेगाने वाहतो.
स वाज्यक्षाः सहस्ररेता अद्भिर्मृजानो गोभिः श्रीणानः
तो वेगवान, हजारो बीजांचा वाहक, पाण्याने स्वच्छ झालेला, गायींनी सुशोभित आहे.
प्र सोम याहीन्द्रस्य कुक्षा नृभिर्येमानो अद्रिभिः सुतः
सोम्या, पुरुषांनी दगडांनी पिळून तयार केलेल्या तुला, इंद्राच्या पोटात जा.
असर्जि वाजी तिरः पवित्रमिन्द्राय सोमः सहस्रधारः
वेगवान सोम, हजारो धारांनी, इंद्रासाठी गाळणीतून वाहून गेला आहे.
अञ्जन्त्येनं मध्वो रसेनेन्द्राय वृष्ण इन्दुं मदाय
त्याला मधुर रसाने अभिषेक करतात, इंद्रासाठी, बळवानासाठी, आनंदासाठी तो सोम आहे.
देवेभ्यस्त्वा वृथा पाजसेऽपो वसानं हरिं मृजन्ति
देवतांसाठी, कीर्ती मिळवण्यासाठी, पाण्यात न्हालेल्या त्या पिवळसर रंगाच्या तुला स्वच्छ करतात.
इन्दुरिन्द्राय तोशते नि तोशते श्रीणन्नुग्रो रिणन्नपः
तो सोमाचा थेंब इंद्राला आनंद देतो, पुन्हा पुन्हा आनंद देतो, सुशोभित, बलवान, पाणी दूर करणारा आहे.
पर्यू षु प्र धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः । द्विषस्तरध्या ऋणया न ईयसे
आता, हे प्रवाहांनो, बळ मिळवण्यासाठी वाहा; सामर्थ्याने अडथळे फोडा; जणू काही कर्जदार शत्रूंना मागे टाकतो तशी पुढे जा.
अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये । वाजाँ अभि पवमान प्र गाहसे
सोम्या, आम्ही तुला पिळल्यावर, मोठ्या युद्धातल्या राज्यात आनंद घेतो; हे वाहणाऱ्या, तू बक्षिसांसाठी पुढे जातोस.
अजीजनो हि पवमान सूर्यं विधारे शक्मना पयः । गोजीरया रंहमाणः पुरंध्या
हे शुद्ध झालेल्या, तूच आपल्या सामर्थ्याने सूर्य निर्माण केलास, दूध निर्माण केलंस; गायींबरोबर, समृद्धीसह, तू धावतोस, दानशूर आहेस.
अजीजनो अमृत मर्त्येष्वाँ ऋतस्य धर्मन्नमृतस्य चारुणः । सदासरो वाजमच्छा सनिष्यदत्
तूच मर्त्यांमध्ये अमरत्व निर्माण केलेस, सत्याच्या नियमाने आणि सुंदर अमरत्वाने टिकवलेस; नेहमी वाहत राहून, तू इच्छुकाला बळ देतोस.
अभ्यभि हि श्रवसा ततर्दिथोत्सं न कं चिज्जनपानमक्षितम् । शर्याभिर्न भरमाणो गभस्त्योः
आपल्या कीर्तीने तू सर्वत्र पोहोचलास, जणू लोकांसाठी कधीही न आटणारा झरा; बाणांनी सज्ज होऊन, तू आपल्या हातांनी पुढे जातोस.
आदीं के चित्पश्यमानास आप्यं वसुरुचो दिव्या अभ्यनूषत । वारं न देवः सविता व्यूर्णुते
काहींनी त्या प्राचीन संपत्तीचे दर्शन घेतले, तेजस्वी लोकांनी स्वर्गातील संपत्तीचा पाठपुरावा केला; जसा देव सविता आकाशाचा आवरण पसरवतो.