स मामृजे तिरो अण्वानि मेष्यो मीळ्हे सप्तिर्न वाजयुः । अनुमाद्यः पवमानो मनीषिभिः सोमो विप्रेभिरृक्वभिः
तो अरुंद वाटा पार करून, जणू मेंढी कुड्यातून जाते तसे, शुद्ध झाला आहे, आणि बक्षीसासाठी वेगाने धावतो; शुद्ध करणारा सोम, ज्ञानी आणि ऋचांनी स्तुती करण्यास योग्य आहे.
प्र सोम देववीतये सिन्धुर्न पिप्ये अर्णसा । अंशोः पयसा मदिरो न जागृविरच्छा कोशं मधुश्चुतम्
देवतांच्या मार्गदर्शनासाठी सोम मोठ्या लाटेसारखा फुगला आहे; काडीच्या दुधाने उत्साही, जागृत झाल्यासारखा, मधाच्या प्रवाहाने भरलेल्या पात्राजवळ जातो.
आ हर्यतो अर्जुने अत्के अव्यत प्रियः सूनुर्न मर्ज्यः । तमीं हिन्वन्त्यपसो यथा रथं नदीष्वा गभस्त्योः
तो तेजस्वी, शुभ्र गाळणीत पोहोचला आहे, जसा प्रिय पुत्र शुद्ध होण्यासाठी येतो; नद्या जशा रथाला हातांनी पुढे नेतात, तशा त्या त्याला वाहून नेतात.
अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम् । समुद्रस्याधि विष्टपि मनीषिणो मत्सरासः स्वर्विदः
वाहणारे सोम, मद्याच्या आसक्तीने, शुद्ध होत आहेत; समुद्राच्या शिखरावर, ज्ञानी, सूर्याची ओढ असलेले, प्रकाश वाहणारे आहेत.
तरत्समुद्रं पवमान ऊर्मिणा राजा देव ऋतं बृहत् । अर्षन्मित्रस्य वरुणस्य धर्मणा प्र हिन्वान ऋतं बृहत्
राजा, देव, तू शुद्ध होत समुद्राच्या लाटेवरून पार जातोस, सत्यात महान आहेस; मित्र आणि वरुण यांच्या धर्माने प्रेरित होऊन, तू मोठे सत्य पुढे पाठवतोस.
नृभिर्येमानो हर्यतो विचक्षणो राजा देवः समुद्रियः
पुरुषांनी मार्गदर्शन केलेला, सुवर्णासारखा, दूरदृष्टी असलेला राजा, समुद्राशी संबंधित देव, पुढे जातो.
इन्द्राय पवते मदः सोमो मरुत्वते सुतः । सहस्रधारो अत्यव्यमर्षति तमी मृजन्त्यायवः
इंद्रासाठी आणि मरुतांसाठी दाबलेला सोमाचा उत्साह वाहतो; हजारो प्रवाहांनी, अजिंक्य तो पुढे धावतो, आणि वाहणारे त्याला शुद्ध करतात.
पुनानश्चमू जनयन्मतिं कविः सोमो देवेषु रण्यति । अपो वसानः परि गोभिरुत्तरः सीदन्वनेष्वव्यत
शुद्ध होत, समूह निर्माण करणारा, ऋषी सोम देवांमध्ये आनंद देतो; पाण्यात न्हालेला, गायींनी वेढलेला, तो वर बसतो आणि जंगलात स्थिरावतो.
तवाहं सोम रारण सख्य इन्दो दिवेदिवे । पुरूणि बभ्रो नि चरन्ति मामव परिधीँरति ताँ इहि
सोमा, मी तुला माझे मैत्र जाहीर केले आहे, हे पिंगट इंदु, दररोज; अनेक, हे तेजस्वी, मार्ग माझ्याकडे येतात—हे बंधन दूर कर आणि इथे ये.
उताहं नक्तमुत सोम ते दिवा सख्याय बभ्र ऊधनि । घृणा तपन्तमति सूर्यं परः शकुना इव पप्तिम
रात्री आणि दिवसा, हे पिंगट सोम, मी तुझ्या मैत्रीसाठी स्तनाजवळ येतो; प्रखरतेने, जणू जळत्या सूर्यापलीकडे, पक्ष्यासारखा मी उडतो.
मृज्यमानः सुहस्त्य समुद्रे वाचमिन्वसि । रयिं पिशङ्गं बहुलं पुरुस्पृहं पवमानाभ्यर्षसि
समुद्रात चांगल्या हातांनी शुद्ध होत, तू वाणी जागृत करतोस; शुद्ध करणारा, रंगीबेरंगी, भरपूर आणि सर्वांना हवेसे असे धन तू शोधतोस.
मृजानो वारे पवमानो अव्यये वृषाव चक्रदो वने । देवानां सोम पवमान निष्कृतं गोभिरञ्जानो अर्षसि
शुद्ध पाण्यात शुद्ध होत, वृषभासारखा, तू जंगलात चाक तयार करतोस; देवतांसाठी, सोम, गायींनी सुशोभित होऊन, तू त्यांच्या आसनापर्यंत वाहतोस.
पवस्व वाजसातयेऽभि विश्वानि काव्या । त्वं समुद्रं प्रथमो वि धारयो देवेभ्यः सोम मत्सरः
हे सोम, तू बळ मिळवण्यासाठी वाहत जा, सर्व सुंदर काव्यांपेक्षा श्रेष्ठ ठर. तूच देवांसाठी प्रथम समुद्र धारण करणारा उत्साही आहेस.
स तू पवस्व परि पार्थिवं रजो दिव्या च सोम धर्मभिः । त्वां विप्रासो मतिभिर्विचक्षण शुभ्रं हिन्वन्ति धीतिभिः
हे सोम, तू आपल्या नियमांनुसार पृथ्वीवर आणि आकाशात वाहत जा. ज्ञानी पुजारी आपल्या बुद्धीने, शुद्ध मनाने तुला प्रवाहित करतात.
पवमाना असृक्षत पवित्रमति धारया । मरुत्वन्तो मत्सरा इन्द्रिया हया मेधामभि प्रयांसि च
वाहणारे सोम आपल्या प्रवाहाने गाळातून गेले. मरुतांसह उत्साही, सामर्थ्यवान घोडे ज्ञान आणि सर्व मार्ग घेऊन येतात.
अपो वसानः परि कोशमर्षतीन्दुर्हियानः सोतृभिः । जनयञ्ज्योतिर्मन्दना अवीवशद्गाः कृण्वानो न निर्णिजम्
पाण्यात न्हालेला तो सोम थेंब पात्राभोवती फिरतो, सोमचंद्र, पिळणाऱ्यांसोबत पुढे जातो. तो प्रकाश निर्माण करतो, गायींना आनंद देतो आणि वाट मोकळी करतो, जणू कुंपण उघडतो.
पवस्व मधुमत्तम इन्द्राय सोम क्रतुवित्तमो मदः । महि द्युक्षतमो मदः
हे सोम, तू इंद्रासाठी सर्वात मधुर, बळ देणारा आणि अत्यंत उत्साही असा वाह. तुझा उत्साह मोठा आणि तेजस्वी आहे.
यस्य ते पीत्वा वृषभो वृषायतेऽस्य पीता स्वर्विदः । स सुप्रकेतो अभ्यक्रमीदिषोऽच्छा वाजं नैतशः
तुला प्यायल्यावर वृषभ अधिक बळकट होतो; ज्यांनी तुला प्यायलं ते तेज मिळवतात. उत्तम समज असलेला तो सरळपणे बक्षिसाकडे, विजयाकडे जातो.
त्वं ह्यङ्ग दैव्या पवमान जनिमानि द्युमत्तमः । अमृतत्वाय घोषयः
हे पवित्र करणाऱ्या सोम, तू खरोखरच दिव्य जन्माचा आणि तेजस्वी आहेस; तू अमरत्वाची घोषणा करतोस.
येना नवग्वो दध्यङ्ङपोर्णुते येन विप्रास आपिरे । देवानां सुम्ने अमृतस्य चारुणो येन श्रवांस्यानशुः
तुझ्यामुळे नवग्व आणि दध्यंग तृप्त झाले; तुझ्यामुळे ऋषींना प्राप्ती झाली; तुझ्यामुळे देवांची कृपा, सुंदर अमरत्व आणि कीर्ती मिळाली.
एष स्य धारया सुतोऽव्यो वारेभिः पवते मदिन्तमः । क्रीळन्नूर्मिरपामिव
हा सोम प्रवाहाने पिळलेला, स्वच्छ, अत्यंत उत्साही वाहतो; तो पाण्याच्या लाटेसारखा खेळतो.
य उस्रिया अप्या अन्तरश्मनो निर्गा अकृन्तदोजसा । अभि व्रजं तत्निषे गव्यमश्व्यं वर्मीव धृष्णवा रुज
जो दोन पिवळ्या गायींना दगडांमधून सामर्थ्याने फोडतो, तो गायींच्या आणि घोड्यांच्या वाड्यात पोहोचतो; कवचधारीसारखा, धाडसाने मार्ग फोड.
आ सोता परि षिञ्चताश्वं न स्तोममप्तुरं रजस्तुरम् । वनक्रक्षमुदप्रुतम्
या, ओता, स्तुती घोड्यासारखी वेगवान, सामर्थ्यवान, आकाश ओलांडणारी, लाकूड उडी मारणारी आणि उसळी घेणारी वाहू द्या.
सहस्रधारं वृषभं पयोवृधं प्रियं देवाय जन्मने । ऋतेन य ऋतजातो विवावृधे राजा देव ऋतं बृहत्
हजार प्रवाहांचा, दुधाने समृद्ध, देवाच्या जन्मासाठी प्रिय वृषभ; सत्यामुळे, जो सत्यातून जन्मला तो मोठा झाला, तो राजा, देव, महान सत्य आहे.
अभि द्युम्नं बृहद्यश इषस्पते दिदीहि देव देवयुः । वि कोशं मध्यमं युव
हे ऐश्वर्याच्या अधिपती, मोठ्या कीर्तीने तेज दाखव, हे देव, पूजनीय; तरुणा, मधल्या पात्रात प्रवेश कर.
आ वच्यस्व सुदक्ष चम्वोः सुतो विशां वह्निर्न विश्पतिः । वृष्टिं दिवः पवस्व रीतिमपां जिन्वा गविष्टये धियः
हे कुशल, चंवूच्या पात्रात पिळलेला, लोकांचा अग्नीसारखा, कुळाचा स्वामी, तू बोल. आकाशातील पाऊस, पाण्याचा प्रवाह होऊन वाह, गायी मिळवण्यासाठी बुद्धी जागृत कर.
एतमु त्यं मदच्युतं सहस्रधारं वृषभं दिवो दुहुः । विश्वा वसूनि बिभ्रतम्
हा सोम, कधीही न थकणारा, हजार प्रवाहांचा वृषभ, त्यांनी आकाशातून काढला; तो सर्व संपत्ती घेऊन येतो.
वृषा वि जज्ञे जनयन्नमर्त्यः प्रतपञ्ज्योतिषा तमः । स सुष्टुतः कविभिर्निर्णिजं दधे त्रिधात्वस्य दंससा
वृषभ जन्मला, अमरत्व निर्माण करणारा, प्रकाशाने अंधार दूर करणारा; कवींनी स्तुत्य केलेला, त्याने त्रिस्थानाच्या सामर्थ्याने वाट मोकळी केली.
स सुन्वे यो वसूनां यो रायामानेता य इळानाम् । सोमो यः सुक्षितीनाम्
जो संपत्ती देणारा, धनाचा नेता, इच्छा पूर्ण करणारा आहे, तो सोम पिळला जातो; तो चांगल्या वस्तीच्या लोकांचा आहे.
यस्य न इन्द्रः पिबाद्यस्य मरुतो यस्य वार्यमणा भगः । आ येन मित्रावरुणा करामह एन्द्रमवसे महे
ज्याचा इंद्र, मरुत, वरुण, भग पितात, ज्याच्यामुळे मित्र आणि वरुण प्रसन्न होतात—त्याच्याद्वारे आपण इंद्राला मोठा सहाय्यक करूया.