इन्द्राय वृषणं मदं पवस्व विश्वदर्शतः । सहस्रयामा पथिकृद्विचक्षणः
इंद्रासाठी, सर्व काही पाहणारा, हजारो पटीने बळवान, मार्ग करणारा आणि शहाणा असा मद वाहू दे.
अस्मभ्यं गातुवित्तमो देवेभ्यो मधुमत्तमः । सहस्रं याहि पथिभिः कनिक्रदत्
आमच्याकडे ये, मार्ग जाणणारा आणि देवांसाठी सर्वात मधुर; हजारो वाटांनी गर्जत ये.
पवस्व देववीतय इन्दो धाराभिरोजसा । आ कलशं मधुमान्सोम नः सदः
देवतांची कृपा मिळवण्यासाठी, ओघ आणि बळाने वाह, ओ सोम; मधुर सोम, आमच्या पवित्र पात्रात ये.
तव द्रप्सा उदप्रुत इन्द्रं मदाय वावृधुः । त्वां देवासो अमृताय कं पपुः
तुझे चमकणारे थेंब, सोम, इंद्राला मदासाठी बळकट करतात; तुला देवांनी अमरतेसाठी प्याले.
आ नः सुतास इन्दवः पुनाना धावता रयिम् । वृष्टिद्यावो रीत्यापः स्वर्विदः
हे सुताचे, शुद्ध झालेले थेंब आमच्याकडे संपत्ती घेऊन येऊ देत; पावसाने भरलेले आकाश आणि वाहणारे पाणी, प्रकाश देणारे, येऊ देत.
सोमः पुनान ऊर्मिणाव्यो वारं वि धावति । अग्रे वाचः पवमानः कनिक्रदत्
शुद्ध करणारा सोम लाटा करून पसरतो; तो गर्जत, प्रवाहित होत, वाणीच्या अगदी पुढे आहे.
धीभिर्हिन्वन्ति वाजिनं वने क्रीळन्तमत्यविम् । अभि त्रिपृष्ठं मतयः समस्वरन्
विचारांनी ते बक्षीस देणाऱ्याला, लाकडात खेळणाऱ्याला, कधीही न थकणाऱ्याला प्रोत्साहित करतात; स्तोत्रे त्रैपृष्ठाभोवती घुमतात.
असर्जि कलशाँ अभि मीळ्हे सप्तिर्न वाजयुः । पुनानो वाचं जनयन्नसिष्यदत्
त्याने पात्रात ओतले, जणू काही बक्षीसासाठी उत्सुक रथवान; शुद्ध होत, त्याने वाणी निर्माण केली आणि प्रकाशमान झाला.
पवते हर्यतो हरिरति ह्वरांसि रंह्या । अभ्यर्षन्स्तोतृभ्यो वीरवद्यशः
सोनेरी रंगाचा तो, सुंदर घोड्यांमध्ये रमतो, सुंदर स्थळांनाही मागे टाकतो; तो गायकांकडे वीर्यशाली कीर्ती घेऊन येतो.
अया पवस्व देवयुर्मधोर्धारा असृक्षत । रेभन्पवित्रं पर्येषि विश्वतः
या ओघाने वाह, देवतुल्य; मधाचे प्रवाह वाहू लागले आहेत; गर्जत, तू सर्व बाजूंनी गाळणीत फिरतोस.
परीतो षिञ्चता सुतं सोमो य उत्तमं हविः । दधन्वाँ यो नर्यो अप्स्वन्तरा सुषाव सोममद्रिभिः
सर्वत्र सुताचा सोम ओता, जो सर्वात उत्तम हवि आहे; जो श्रेष्ठ, पाण्यात दगडांनी वाहतो.
नूनं पुनानोऽविभिः परि स्रवादब्धः सुरभिन्तरः । सुते चित्त्वाप्सु मदामो अन्धसा श्रीणन्तो गोभिरुत्तरम्
आता, शुद्ध झालेला, तेजस्वी लाटा घेऊन सर्वत्र वाह, सर्वात सुगंधी; सुतात, आम्ही तुझ्यात आनंद मानू, सोम, गायींनी गाळून वरच्या थरात ओत.
परि सुवानश्चक्षसे देवमादनः क्रतुरिन्दुर्विचक्षणः
ओतलेला, दृष्टीसाठी, देवांना आनंद देणारा, बुद्धिमान आणि विवेकी सोम.
पुनानः सोम धारयापो वसानो अर्षसि । आ रत्नधा योनिमृतस्य सीदस्युत्सो देव हिरण्ययः
शुद्ध करणारा सोम, तू पाण्याच्या प्रवाहात वाहतोस; अमरतेच्या मूळाजवळ, सोन्याच्या झऱ्यावर, देव, तू बसतोस.
दुहान ऊधर्दिव्यं मधु प्रियं प्रत्नं सधस्थमासदत् । आपृच्छ्यं धरुणं वाज्यर्षति नृभिर्धूतो विचक्षणः
स्वर्गातील स्तनातून काढलेले ते जुने, प्रिय मध पवित्र स्थळी स्थिरावले आहे. बुद्धिमान, वेगवान तो सोम, पुरुषांनी दाबला की, आमंत्रण देणाऱ्या आधाराकडे धाव घेतो.
पुनानः सोम जागृविरव्यो वारे परि प्रियः । त्वं विप्रो अभवोऽङ्गिरस्तमो मध्वा यज्ञं मिमिक्ष नः
शुद्ध करणारा, नेहमी जागा, अहितापासून मुक्त असा प्रिय सोम, तू ज्ञानी, अङ्गिरसांमध्ये श्रेष्ठ झाला आहेस. गोडीने आमच्या यज्ञाला बळ दे.
सोमो मीढ्वान्पवते गातुवित्तम ऋषिर्विप्रो विचक्षणः । त्वं कविरभवो देववीतम आ सूर्यं रोहयो दिवि
कृपाळू सोम शुद्ध होतो, मार्ग दाखवणारा, ऋषी, ज्ञानी आणि दूरदृष्टी असलेला. तू कवी, देवांचा उत्तम मार्गदर्शक झाला आहेस—आम्हाला स्वर्गातील सूर्यापर्यंत पोहोचव.
सोम उ षुवाणः सोतृभिरधि ष्णुभिरवीनाम् । अश्वयेव हरिता याति धारया मन्द्रया याति धारया
सोम, याजकांनी दगडांनी दाबला जातो आणि तो वाहू लागतो; सोन्यासारख्या सजलेल्या घोड्यासारखा, तो आनंददायी प्रवाहाने पुढे जातो, तोच प्रवाहाने पुन्हा पुढे जातो.
अनूपे गोमान्गोभिरक्षाः सोमो दुग्धाभिरक्षाः । समुद्रं न संवरणान्यग्मन्मन्दी मदाय तोशते
निचान भागात, गायींनी समृद्ध असा सोम, दूध देणाऱ्यांनी राखला जातो; नद्या जशी समुद्राकडे धाव घेतात, तसे आनंद देणारे एकत्र येतात.
आ सोम सुवानो अद्रिभिस्तिरो वाराण्यव्यया । जनो न पुरि चम्वोर्विशद्धरिः सदो वनेषु दधिषे
दगडांनी दाबलेला सोम, कठीण अडथळे ओलांडून गेला आहे; जसा एखादा समाज शहरात वसतो, तसा तेजस्वी सोम विस्तीर्ण आसन शोधतो आणि जंगलात स्थिरावतो.
स मामृजे तिरो अण्वानि मेष्यो मीळ्हे सप्तिर्न वाजयुः । अनुमाद्यः पवमानो मनीषिभिः सोमो विप्रेभिरृक्वभिः
तो अरुंद वाटा पार करून, जणू मेंढी कुड्यातून जाते तसे, शुद्ध झाला आहे, आणि बक्षीसासाठी वेगाने धावतो; शुद्ध करणारा सोम, ज्ञानी आणि ऋचांनी स्तुती करण्यास योग्य आहे.
प्र सोम देववीतये सिन्धुर्न पिप्ये अर्णसा । अंशोः पयसा मदिरो न जागृविरच्छा कोशं मधुश्चुतम्
देवतांच्या मार्गदर्शनासाठी सोम मोठ्या लाटेसारखा फुगला आहे; काडीच्या दुधाने उत्साही, जागृत झाल्यासारखा, मधाच्या प्रवाहाने भरलेल्या पात्राजवळ जातो.
आ हर्यतो अर्जुने अत्के अव्यत प्रियः सूनुर्न मर्ज्यः । तमीं हिन्वन्त्यपसो यथा रथं नदीष्वा गभस्त्योः
तो तेजस्वी, शुभ्र गाळणीत पोहोचला आहे, जसा प्रिय पुत्र शुद्ध होण्यासाठी येतो; नद्या जशा रथाला हातांनी पुढे नेतात, तशा त्या त्याला वाहून नेतात.
अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम् । समुद्रस्याधि विष्टपि मनीषिणो मत्सरासः स्वर्विदः
वाहणारे सोम, मद्याच्या आसक्तीने, शुद्ध होत आहेत; समुद्राच्या शिखरावर, ज्ञानी, सूर्याची ओढ असलेले, प्रकाश वाहणारे आहेत.
तरत्समुद्रं पवमान ऊर्मिणा राजा देव ऋतं बृहत् । अर्षन्मित्रस्य वरुणस्य धर्मणा प्र हिन्वान ऋतं बृहत्
राजा, देव, तू शुद्ध होत समुद्राच्या लाटेवरून पार जातोस, सत्यात महान आहेस; मित्र आणि वरुण यांच्या धर्माने प्रेरित होऊन, तू मोठे सत्य पुढे पाठवतोस.
नृभिर्येमानो हर्यतो विचक्षणो राजा देवः समुद्रियः
पुरुषांनी मार्गदर्शन केलेला, सुवर्णासारखा, दूरदृष्टी असलेला राजा, समुद्राशी संबंधित देव, पुढे जातो.
इन्द्राय पवते मदः सोमो मरुत्वते सुतः । सहस्रधारो अत्यव्यमर्षति तमी मृजन्त्यायवः
इंद्रासाठी आणि मरुतांसाठी दाबलेला सोमाचा उत्साह वाहतो; हजारो प्रवाहांनी, अजिंक्य तो पुढे धावतो, आणि वाहणारे त्याला शुद्ध करतात.
पुनानश्चमू जनयन्मतिं कविः सोमो देवेषु रण्यति । अपो वसानः परि गोभिरुत्तरः सीदन्वनेष्वव्यत
शुद्ध होत, समूह निर्माण करणारा, ऋषी सोम देवांमध्ये आनंद देतो; पाण्यात न्हालेला, गायींनी वेढलेला, तो वर बसतो आणि जंगलात स्थिरावतो.
तवाहं सोम रारण सख्य इन्दो दिवेदिवे । पुरूणि बभ्रो नि चरन्ति मामव परिधीँरति ताँ इहि
सोमा, मी तुला माझे मैत्र जाहीर केले आहे, हे पिंगट इंदु, दररोज; अनेक, हे तेजस्वी, मार्ग माझ्याकडे येतात—हे बंधन दूर कर आणि इथे ये.
उताहं नक्तमुत सोम ते दिवा सख्याय बभ्र ऊधनि । घृणा तपन्तमति सूर्यं परः शकुना इव पप्तिम
रात्री आणि दिवसा, हे पिंगट सोम, मी तुझ्या मैत्रीसाठी स्तनाजवळ येतो; प्रखरतेने, जणू जळत्या सूर्यापलीकडे, पक्ष्यासारखा मी उडतो.