तं वः सखायो मदाय पुनानमभि गायत । शिशुं न यज्ञैः स्वदयन्त गूर्तिभिः
मित्रांनो, तुमच्यासाठी, आनंदासाठी शुद्ध झालेल्यासाठी गा; यज्ञात स्तुतींनी त्या बालकाला आनंदी करा.
सं वत्स इव मातृभिरिन्दुर्हिन्वानो अज्यते । देवावीर्मदो मतिभिः परिष्कृतः
जसा वासरू आपल्या मातांसोबत असतो, तसा इंद्र, पिळला जातो; देवप्रेरित आनंद, विचारांनी सजवलेला.
अयं दक्षाय साधनोऽयं शर्धाय वीतये । अयं देवेभ्यो मधुमत्तमः सुतः
हा कौशल्य देणारा आहे, हा सैन्यासाठी, आनंदासाठी आहे; हा पिळलेला, देवांसाठी सर्वात मधुर आहे.
गोमन्न इन्दो अश्ववत्सुतः सुदक्ष धन्व । शुचिं ते वर्णमधि गोषु दीधरम्
हे इंद्र, गायी आणि घोड्यांसोबत पिळलेला, उत्तम कौशल्याचा, धन देणारा; तुझा शुद्ध रंग आम्ही गायींमध्ये ठेवला आहे.
स नो हरीणां पत इन्दो देवप्सरस्तमः । सखेव सख्ये नर्यो रुचे भव
हे इंद्र, तू पिवळसरांचा स्वामी, सर्वांत दिव्य अप्सरा आहेस; मित्रासारखा मित्रासाठी, मैत्रीत तेजस्वी हो.
सनेमि त्वमस्मदाँ अदेवं कं चिदत्रिणम् । साह्वाँ इन्दो परि बाधो अप द्वयुम्
तू आमच्यासाठी मजबूत चाक आहेस; आमच्यापासून कोणताही देवहीन, मूळ नसलेला दूर ठेव; हे इंद्र, दुहेरी आपत्ती दूर कर.
इन्द्रमच्छ सुता इमे वृषणं यन्तु हरयः । श्रुष्टी जातास इन्दवः स्वर्विदः
हे द्रव, घोड्यांसारखे वेगाने इंद्राकडे जातात; हे नव्याने जन्मलेले, उत्सुक आणि प्रकाश जाणणारे आहेत.
अयं भराय सानसिरिन्द्राय पवते सुतः । सोमो जैत्रस्य चेतति यथा विदे
हा सुताचा सोम इंद्रासाठी वाहतो आहे; तो विजय मिळवण्याची इच्छा धरतो, कारण त्याला ते कसे करायचे हे ठाऊक आहे.
अस्येदिन्द्रो मदेष्वा ग्राभं गृभ्णीत सानसिम् । वज्रं च वृषणं भरत्समप्सुजित्
इंद्राने या मदात, हातात घेतलेला, दाबलेला सोम पकडावा आणि बलवान, जिंकणारा वज्र उचलावा.
प्र धन्वा सोम जागृविरिन्द्रायेन्दो परि स्रव । द्युमन्तं शुष्ममा भरा स्वर्विदम्
जागृत झालेला सोम, इंद्रासाठी वाह; तेजस्वी बळ आण आणि प्रकाश मिळवण्याची शक्ती दे.
इन्द्राय वृषणं मदं पवस्व विश्वदर्शतः । सहस्रयामा पथिकृद्विचक्षणः
इंद्रासाठी, सर्व काही पाहणारा, हजारो पटीने बळवान, मार्ग करणारा आणि शहाणा असा मद वाहू दे.
अस्मभ्यं गातुवित्तमो देवेभ्यो मधुमत्तमः । सहस्रं याहि पथिभिः कनिक्रदत्
आमच्याकडे ये, मार्ग जाणणारा आणि देवांसाठी सर्वात मधुर; हजारो वाटांनी गर्जत ये.
पवस्व देववीतय इन्दो धाराभिरोजसा । आ कलशं मधुमान्सोम नः सदः
देवतांची कृपा मिळवण्यासाठी, ओघ आणि बळाने वाह, ओ सोम; मधुर सोम, आमच्या पवित्र पात्रात ये.
तव द्रप्सा उदप्रुत इन्द्रं मदाय वावृधुः । त्वां देवासो अमृताय कं पपुः
तुझे चमकणारे थेंब, सोम, इंद्राला मदासाठी बळकट करतात; तुला देवांनी अमरतेसाठी प्याले.
आ नः सुतास इन्दवः पुनाना धावता रयिम् । वृष्टिद्यावो रीत्यापः स्वर्विदः
हे सुताचे, शुद्ध झालेले थेंब आमच्याकडे संपत्ती घेऊन येऊ देत; पावसाने भरलेले आकाश आणि वाहणारे पाणी, प्रकाश देणारे, येऊ देत.
सोमः पुनान ऊर्मिणाव्यो वारं वि धावति । अग्रे वाचः पवमानः कनिक्रदत्
शुद्ध करणारा सोम लाटा करून पसरतो; तो गर्जत, प्रवाहित होत, वाणीच्या अगदी पुढे आहे.
धीभिर्हिन्वन्ति वाजिनं वने क्रीळन्तमत्यविम् । अभि त्रिपृष्ठं मतयः समस्वरन्
विचारांनी ते बक्षीस देणाऱ्याला, लाकडात खेळणाऱ्याला, कधीही न थकणाऱ्याला प्रोत्साहित करतात; स्तोत्रे त्रैपृष्ठाभोवती घुमतात.
असर्जि कलशाँ अभि मीळ्हे सप्तिर्न वाजयुः । पुनानो वाचं जनयन्नसिष्यदत्
त्याने पात्रात ओतले, जणू काही बक्षीसासाठी उत्सुक रथवान; शुद्ध होत, त्याने वाणी निर्माण केली आणि प्रकाशमान झाला.
पवते हर्यतो हरिरति ह्वरांसि रंह्या । अभ्यर्षन्स्तोतृभ्यो वीरवद्यशः
सोनेरी रंगाचा तो, सुंदर घोड्यांमध्ये रमतो, सुंदर स्थळांनाही मागे टाकतो; तो गायकांकडे वीर्यशाली कीर्ती घेऊन येतो.
अया पवस्व देवयुर्मधोर्धारा असृक्षत । रेभन्पवित्रं पर्येषि विश्वतः
या ओघाने वाह, देवतुल्य; मधाचे प्रवाह वाहू लागले आहेत; गर्जत, तू सर्व बाजूंनी गाळणीत फिरतोस.
परीतो षिञ्चता सुतं सोमो य उत्तमं हविः । दधन्वाँ यो नर्यो अप्स्वन्तरा सुषाव सोममद्रिभिः
सर्वत्र सुताचा सोम ओता, जो सर्वात उत्तम हवि आहे; जो श्रेष्ठ, पाण्यात दगडांनी वाहतो.
नूनं पुनानोऽविभिः परि स्रवादब्धः सुरभिन्तरः । सुते चित्त्वाप्सु मदामो अन्धसा श्रीणन्तो गोभिरुत्तरम्
आता, शुद्ध झालेला, तेजस्वी लाटा घेऊन सर्वत्र वाह, सर्वात सुगंधी; सुतात, आम्ही तुझ्यात आनंद मानू, सोम, गायींनी गाळून वरच्या थरात ओत.
परि सुवानश्चक्षसे देवमादनः क्रतुरिन्दुर्विचक्षणः
ओतलेला, दृष्टीसाठी, देवांना आनंद देणारा, बुद्धिमान आणि विवेकी सोम.
पुनानः सोम धारयापो वसानो अर्षसि । आ रत्नधा योनिमृतस्य सीदस्युत्सो देव हिरण्ययः
शुद्ध करणारा सोम, तू पाण्याच्या प्रवाहात वाहतोस; अमरतेच्या मूळाजवळ, सोन्याच्या झऱ्यावर, देव, तू बसतोस.
दुहान ऊधर्दिव्यं मधु प्रियं प्रत्नं सधस्थमासदत् । आपृच्छ्यं धरुणं वाज्यर्षति नृभिर्धूतो विचक्षणः
स्वर्गातील स्तनातून काढलेले ते जुने, प्रिय मध पवित्र स्थळी स्थिरावले आहे. बुद्धिमान, वेगवान तो सोम, पुरुषांनी दाबला की, आमंत्रण देणाऱ्या आधाराकडे धाव घेतो.
पुनानः सोम जागृविरव्यो वारे परि प्रियः । त्वं विप्रो अभवोऽङ्गिरस्तमो मध्वा यज्ञं मिमिक्ष नः
शुद्ध करणारा, नेहमी जागा, अहितापासून मुक्त असा प्रिय सोम, तू ज्ञानी, अङ्गिरसांमध्ये श्रेष्ठ झाला आहेस. गोडीने आमच्या यज्ञाला बळ दे.
सोमो मीढ्वान्पवते गातुवित्तम ऋषिर्विप्रो विचक्षणः । त्वं कविरभवो देववीतम आ सूर्यं रोहयो दिवि
कृपाळू सोम शुद्ध होतो, मार्ग दाखवणारा, ऋषी, ज्ञानी आणि दूरदृष्टी असलेला. तू कवी, देवांचा उत्तम मार्गदर्शक झाला आहेस—आम्हाला स्वर्गातील सूर्यापर्यंत पोहोचव.
सोम उ षुवाणः सोतृभिरधि ष्णुभिरवीनाम् । अश्वयेव हरिता याति धारया मन्द्रया याति धारया
सोम, याजकांनी दगडांनी दाबला जातो आणि तो वाहू लागतो; सोन्यासारख्या सजलेल्या घोड्यासारखा, तो आनंददायी प्रवाहाने पुढे जातो, तोच प्रवाहाने पुन्हा पुढे जातो.
अनूपे गोमान्गोभिरक्षाः सोमो दुग्धाभिरक्षाः । समुद्रं न संवरणान्यग्मन्मन्दी मदाय तोशते
निचान भागात, गायींनी समृद्ध असा सोम, दूध देणाऱ्यांनी राखला जातो; नद्या जशी समुद्राकडे धाव घेतात, तसे आनंद देणारे एकत्र येतात.
आ सोम सुवानो अद्रिभिस्तिरो वाराण्यव्यया । जनो न पुरि चम्वोर्विशद्धरिः सदो वनेषु दधिषे
दगडांनी दाबलेला सोम, कठीण अडथळे ओलांडून गेला आहे; जसा एखादा समाज शहरात वसतो, तसा तेजस्वी सोम विस्तीर्ण आसन शोधतो आणि जंगलात स्थिरावतो.