परि कोशं मधुश्चुतमव्यये वारे अर्षति । अभि वाणीरृषीणां सप्त नूषत
तो मधुरतेने भरलेल्या पात्राभोवती, न संपणाऱ्या गाळातून वाहतो. ऋषींच्या सात गाणी आता त्याच्यासाठी गुंजतात.
परि णेता मतीनां विश्वदेवो अदाभ्यः । सोमः पुनानश्चम्वोर्विशद्धरिः
विचारांचा मार्गदर्शक, सर्व देवांचा, कोणाच्याही आवाक्याबाहेर असलेला, तेजस्वी पिवळसर सोम, मिश्रणाच्या पात्राभोवती फिरतो.
परि दैवीरनु स्वधा इन्द्रेण याहि सरथम् । पुनानो वाघद्वाघद्भिरमर्त्यः
दैवी नियमांचे अनुसरण करत, इंद्रासोबत रथाजवळ या; शुद्ध झालेला, अमर, गायकांनी स्तुती केलेला आहे.
परि सप्तिर्न वाजयुर्देवो देवेभ्यः सुतः । व्यानशिः पवमानो वि धावति
जसा विजयी रथवान, तसा देव, देवांसाठी पिळलेला, दूरदृष्टी असलेला, शुद्ध झालेला, वेगाने पुढे धावतो.
सखाय आ नि षीदत पुनानाय प्र गायत । शिशुं न यज्ञैः परि भूषत श्रिये
मित्रांनो, बसा, शुद्ध झालेल्यासाठी गा. जसा लहान मुलगा यज्ञांनी शोभतो, तसा त्याला यशासाठी सजवा.
समी वत्सं न मातृभिः सृजता गयसाधनम् । देवाव्यं मदमभि द्विशवसम्
जसा वासरू आपल्या मातांसोबत असतो, तसा जीवनदायी, देवप्रेरित आनंद सोडा, द्विजांसाठी.
पुनाता दक्षसाधनं यथा शर्धाय वीतये । यथा मित्राय वरुणाय शंतमः
जशी कौशल्य देणारी वस्तू शुद्ध करावी, तशीच सैन्यासाठी, आनंदासाठी शुद्ध करा; जशी मित्र आणि वरुण यांना शुभता द्यावी.
अस्मभ्यं त्वा वसुविदमभि वाणीरनूषत । गोभिष्टे वर्णमभि वासयामसि
आपल्यासाठी, गायकांनी तुला, संपत्ती जाणणारा, बोलावले आहे; आम्ही तुला गायींनी रंगवू.
स नो मदानां पत इन्दो देवप्सरा असि । सखेव सख्ये गातुवित्तमो भव
हे इंद्र, तू आमच्या आनंदांचा स्वामी, दिव्य अप्सरा आहेस; मित्रासारखा मित्रासाठी, आमच्या मार्गाचा उत्तम मार्गदर्शक हो.
सनेमि कृध्यस्मदा रक्षसं कं चिदत्रिणम् । अपादेवं द्वयुमंहो युयोधि नः
आम्हाला मजबूत चाक बनव, आमच्यापासून कोणताही देवहीन, मूळ नसलेला दूर ठेव; हे देव, आमच्यावरची दुहेरी आपत्ती दूर कर.
तं वः सखायो मदाय पुनानमभि गायत । शिशुं न यज्ञैः स्वदयन्त गूर्तिभिः
मित्रांनो, तुमच्यासाठी, आनंदासाठी शुद्ध झालेल्यासाठी गा; यज्ञात स्तुतींनी त्या बालकाला आनंदी करा.
सं वत्स इव मातृभिरिन्दुर्हिन्वानो अज्यते । देवावीर्मदो मतिभिः परिष्कृतः
जसा वासरू आपल्या मातांसोबत असतो, तसा इंद्र, पिळला जातो; देवप्रेरित आनंद, विचारांनी सजवलेला.
अयं दक्षाय साधनोऽयं शर्धाय वीतये । अयं देवेभ्यो मधुमत्तमः सुतः
हा कौशल्य देणारा आहे, हा सैन्यासाठी, आनंदासाठी आहे; हा पिळलेला, देवांसाठी सर्वात मधुर आहे.
गोमन्न इन्दो अश्ववत्सुतः सुदक्ष धन्व । शुचिं ते वर्णमधि गोषु दीधरम्
हे इंद्र, गायी आणि घोड्यांसोबत पिळलेला, उत्तम कौशल्याचा, धन देणारा; तुझा शुद्ध रंग आम्ही गायींमध्ये ठेवला आहे.
स नो हरीणां पत इन्दो देवप्सरस्तमः । सखेव सख्ये नर्यो रुचे भव
हे इंद्र, तू पिवळसरांचा स्वामी, सर्वांत दिव्य अप्सरा आहेस; मित्रासारखा मित्रासाठी, मैत्रीत तेजस्वी हो.
सनेमि त्वमस्मदाँ अदेवं कं चिदत्रिणम् । साह्वाँ इन्दो परि बाधो अप द्वयुम्
तू आमच्यासाठी मजबूत चाक आहेस; आमच्यापासून कोणताही देवहीन, मूळ नसलेला दूर ठेव; हे इंद्र, दुहेरी आपत्ती दूर कर.
इन्द्रमच्छ सुता इमे वृषणं यन्तु हरयः । श्रुष्टी जातास इन्दवः स्वर्विदः
हे द्रव, घोड्यांसारखे वेगाने इंद्राकडे जातात; हे नव्याने जन्मलेले, उत्सुक आणि प्रकाश जाणणारे आहेत.
अयं भराय सानसिरिन्द्राय पवते सुतः । सोमो जैत्रस्य चेतति यथा विदे
हा सुताचा सोम इंद्रासाठी वाहतो आहे; तो विजय मिळवण्याची इच्छा धरतो, कारण त्याला ते कसे करायचे हे ठाऊक आहे.
अस्येदिन्द्रो मदेष्वा ग्राभं गृभ्णीत सानसिम् । वज्रं च वृषणं भरत्समप्सुजित्
इंद्राने या मदात, हातात घेतलेला, दाबलेला सोम पकडावा आणि बलवान, जिंकणारा वज्र उचलावा.
प्र धन्वा सोम जागृविरिन्द्रायेन्दो परि स्रव । द्युमन्तं शुष्ममा भरा स्वर्विदम्
जागृत झालेला सोम, इंद्रासाठी वाह; तेजस्वी बळ आण आणि प्रकाश मिळवण्याची शक्ती दे.
इन्द्राय वृषणं मदं पवस्व विश्वदर्शतः । सहस्रयामा पथिकृद्विचक्षणः
इंद्रासाठी, सर्व काही पाहणारा, हजारो पटीने बळवान, मार्ग करणारा आणि शहाणा असा मद वाहू दे.
अस्मभ्यं गातुवित्तमो देवेभ्यो मधुमत्तमः । सहस्रं याहि पथिभिः कनिक्रदत्
आमच्याकडे ये, मार्ग जाणणारा आणि देवांसाठी सर्वात मधुर; हजारो वाटांनी गर्जत ये.
पवस्व देववीतय इन्दो धाराभिरोजसा । आ कलशं मधुमान्सोम नः सदः
देवतांची कृपा मिळवण्यासाठी, ओघ आणि बळाने वाह, ओ सोम; मधुर सोम, आमच्या पवित्र पात्रात ये.
तव द्रप्सा उदप्रुत इन्द्रं मदाय वावृधुः । त्वां देवासो अमृताय कं पपुः
तुझे चमकणारे थेंब, सोम, इंद्राला मदासाठी बळकट करतात; तुला देवांनी अमरतेसाठी प्याले.
आ नः सुतास इन्दवः पुनाना धावता रयिम् । वृष्टिद्यावो रीत्यापः स्वर्विदः
हे सुताचे, शुद्ध झालेले थेंब आमच्याकडे संपत्ती घेऊन येऊ देत; पावसाने भरलेले आकाश आणि वाहणारे पाणी, प्रकाश देणारे, येऊ देत.
सोमः पुनान ऊर्मिणाव्यो वारं वि धावति । अग्रे वाचः पवमानः कनिक्रदत्
शुद्ध करणारा सोम लाटा करून पसरतो; तो गर्जत, प्रवाहित होत, वाणीच्या अगदी पुढे आहे.
धीभिर्हिन्वन्ति वाजिनं वने क्रीळन्तमत्यविम् । अभि त्रिपृष्ठं मतयः समस्वरन्
विचारांनी ते बक्षीस देणाऱ्याला, लाकडात खेळणाऱ्याला, कधीही न थकणाऱ्याला प्रोत्साहित करतात; स्तोत्रे त्रैपृष्ठाभोवती घुमतात.
असर्जि कलशाँ अभि मीळ्हे सप्तिर्न वाजयुः । पुनानो वाचं जनयन्नसिष्यदत्
त्याने पात्रात ओतले, जणू काही बक्षीसासाठी उत्सुक रथवान; शुद्ध होत, त्याने वाणी निर्माण केली आणि प्रकाशमान झाला.
पवते हर्यतो हरिरति ह्वरांसि रंह्या । अभ्यर्षन्स्तोतृभ्यो वीरवद्यशः
सोनेरी रंगाचा तो, सुंदर घोड्यांमध्ये रमतो, सुंदर स्थळांनाही मागे टाकतो; तो गायकांकडे वीर्यशाली कीर्ती घेऊन येतो.
अया पवस्व देवयुर्मधोर्धारा असृक्षत । रेभन्पवित्रं पर्येषि विश्वतः
या ओघाने वाह, देवतुल्य; मधाचे प्रवाह वाहू लागले आहेत; गर्जत, तू सर्व बाजूंनी गाळणीत फिरतोस.