द्विर्यं पञ्च स्वयशसं स्वसारो अद्रिसंहतम् । प्रियमिन्द्रस्य काम्यं प्रस्नापयन्त्यूर्मिणम्
दहा भगिनी, स्वतः तेजस्वी, दगडाने एकत्र बांधलेल्या, त्या इंद्राला प्रिय असलेली, हवी असलेली लाट आपल्या प्रवाहात ओततात.
परि त्यं हर्यतं हरिं बभ्रुं पुनन्ति वारेण । यो देवान्विश्वाँ इत्परि मदेन सह गच्छति
त्या आपल्या प्रवाहाने त्या पिवळ्या, सुवर्णासारख्या सोमाला शुद्ध करतात, जो सर्व देवांबरोबर आनंदाने पुढे जातो.
अस्य वो ह्यवसा पान्तो दक्षसाधनम् । यः सूरिषु श्रवो बृहद्दधे स्वर्ण हर्यतः
त्याच्या सहाय्याने, हे कौशल्य देणाऱ्या, तू आम्हाला रक्षण कर. ज्याने ऋषींमध्ये मोठे यश मिळवले आहे, तो सुवर्ण, पिवळ्या रंगाचा आहे.
स वां यज्ञेषु मानवी इन्दुर्जनिष्ट रोदसी । देवो देवी गिरिष्ठा अस्रेधन्तं तुविष्वणि
तुझ्या यज्ञात, हे इंदु, पृथ्वी आणि आकाश या दोन जगांचा जन्म झाला; देव आणि देवी, पर्वतावर राहणारे, नेहमी पुढे जाणारे, मोठ्या आवाजाचे.
इन्द्राय सोम पातवे वृत्रघ्ने परि षिच्यसे । नरे च दक्षिणावते देवाय सदनासदे
हे सोम, तू इंद्रासाठी, वृत्राचा नाश करणाऱ्यासाठी, दान करणाऱ्या माणसासाठी आणि आपल्या आसनावर बसलेल्या देवासाठी ओतला जातोस.
ते प्रत्नासो व्युष्टिषु सोमाः पवित्रे अक्षरन् । अपप्रोथन्तः सनुतर्हुरश्चितः प्रातस्ताँ अप्रचेतसः
ते प्राचीन सोम, पहाटे पवित्र पात्रात वाहतात; ते सकाळी भरपूर प्रमाणात, पिळून काढलेले, अजाणतेपणाने पुढे येतात.
तं सखायः पुरोरुचं यूयं वयं च सूरयः । अश्याम वाजगन्ध्यं सनेम वाजपस्त्यम्
तो सर्वत्र प्रकाशमान असलेला, हे मित्रांनो, तुम्ही आणि आम्ही ऋषी मिळून अनुभवू या; बळाचा सुगंध मिळवू या, आणि सामर्थ्याची संपत्ती प्राप्त करू या.
आ हर्यताय धृष्णवे धनुस्तन्वन्ति पौंस्यम् । शुक्रां वयन्त्यसुराय निर्णिजं विपामग्रे महीयुवः
त्या पिवळ्या, धाडसीसाठी, ते सामर्थ्य वाढवतात; मोठे लोक तेजस्वी, न पिळलेली, स्वच्छ धार त्या महान अधिपतीसाठी विणतात.
अध क्षपा परिष्कृतो वाजाँ अभि प्र गाहते । यदी विवस्वतो धियो हरिं हिन्वन्ति यातवे
मग, रात्रभर सजवलेली संपत्ती पुढे येते; जेव्हा विवस्वानच्या विचारांनी त्या पिवळ्या रंगाच्या सोमाला पुढे जाण्यास प्रवृत्त केले जाते.
तमस्य मर्जयामसि मदो य इन्द्रपातमः । यं गाव आसभिर्दधुः पुरा नूनं च सूरयः
तो आनंद, जो इंद्राला सर्वात प्रिय आहे, जो गायींनी आपल्या स्तनात धरला आहे, पूर्वी आणि आत्ताही, तो आम्ही शुद्ध करतो, हे ऋषींनो.
तं गाथया पुराण्या पुनानमभ्यनूषत । उतो कृपन्त धीतयो देवानां नाम बिभ्रतीः
त्या प्राचीन गाथेने शुद्ध झालेल्या सोमाची त्यांनी स्तुती केली; आणि देवांची नावे धारण करणाऱ्या प्रेरित विचारांनीही आनंद व्यक्त केला.
तमुक्षमाणमव्यये वारे पुनन्ति धर्णसिम् । दूतं न पूर्वचित्तय आ शासते मनीषिणः
तो न संपणाऱ्या प्रवाहात वाहणारा, बलवान सोम, ते शुद्ध करतात; जणू एखादा दूत, पूर्वीचे स्मरण करणारा, ज्ञानी लोक त्याला मार्गदर्शन करतात.
स पुनानो मदिन्तमः सोमश्चमूषु सीदति । पशौ न रेत आदधत्पतिर्वचस्यते धियः
शुद्ध होऊन, अत्यंत आनंददायक सोम प्याल्यांमध्ये स्थिर होतो; जसा बलदांडगा बैल बीज सोडतो, तसा हा स्वामी वाणी आणि बुद्धी जागवतो.
स मृज्यते सुकर्मभिर्देवो देवेभ्यः सुतः । विदे यदासु संददिर्महीरपो वि गाहते
कुशल कर्मांनी देवतेसाठी निचोळलेला हा देव शुद्ध होतो; जेव्हा तो ओतला जातो, तेव्हा तो मोठ्या पाण्यात मिसळतो.
सुत इन्दो पवित्र आ नृभिर्यतो वि नीयसे । इन्द्राय मत्सरिन्तमश्चमूष्वा नि षीदसि
निचोळलेला इंदु, माणसे तुला गाळणीतून नेतात; तू इंद्रासाठी सर्वात आनंददायक असून प्याल्यांत स्थिर होतोस.
अभी नवन्ते अद्रुहः प्रियमिन्द्रस्य काम्यम् । वत्सं न पूर्व आयुनि जातं रिहन्ति मातरः
सत्यवंत लोक इंद्राच्या आवडत्या आनंदासाठी तुला हाक मारतात; जशा गायी नवजात वासराला चाटतात, तशा त्या नव्याने जन्मलेल्या तुला जपतात.
पुनान इन्दवा भर सोम द्विबर्हसं रयिम् । त्वं वसूनि पुष्यसि विश्वानि दाशुषो गृहे
शुद्ध होत असलेल्या इंदु, दुहेरी बळाचा सोम आणि संपत्ती आम्हाला दे; तू भक्ताच्या घरात सर्व संपत्ती वाढवतोस.
त्वं धियं मनोयुजं सृजा वृष्टिं न तन्यतुः । त्वं वसूनि पार्थिवा दिव्या च सोम पुष्यसि
तू मनाशी जोडलेली बुद्धी वीजेसारखी सोडतोस; हे सोम, तू पृथ्वीवरील आणि आकाशातील सर्व संपत्ती वाढवतोस.
परि ते जिग्युषो यथा धारा सुतस्य धावति । रंहमाणा व्यव्ययं वारं वाजीव सानसिः
निचोळलेल्या धारेसारखी तुझी धारा वाहते; ती वेगाने, जणू स्पर्धेतील घोड्यासारखी, गाळणीतून धावते.
क्रत्वे दक्षाय नः कवे पवस्व सोम धारया । इन्द्राय पातवे सुतो मित्राय वरुणाय च
संकल्पासाठी, कौशल्यासाठी, आमच्यासाठी, हे ज्ञानी सोम, तुझ्या धारांनी शुद्ध हो; इंद्र, मित्र आणि वरुण यांच्यासाठी निचोळलेला आहेस.
पवस्व वाजसातमः पवित्रे धारया सुतः । इन्द्राय सोम विष्णवे देवेभ्यो मधुमत्तमः
शक्तिदाता, गाळणीत धारांनी शुद्ध हो, निचोळलेला सोम; इंद्र, विष्णू आणि देवांसाठी सर्वात मधुर आहेस.
त्वां रिहन्ति मातरो हरिं पवित्रे अद्रुहः । वत्सं जातं न धेनवः पवमान विधर्मणि
मातांप्रमाणे गायी तुला, पिवळसर रंगाच्या शुद्ध सोमाला, गाळणीत जपतात; जसा वासराला जपतात, तसा तुझ्या प्रवासात जपतात.
पवमान महि श्रवश्चित्रेभिर्यासि रश्मिभिः । शर्धन्तमांसि जिघ्नसे विश्वानि दाशुषो गृहे
शुद्ध करणारा, तू मोठ्या कीर्तीने, तेजस्वी किरणांनी पुढे जातोस; भक्ताच्या घराघरात शत्रूंचा नाश करतोस.
त्वं द्यां च महिव्रत पृथिवीं चाति जभ्रिषे । प्रति द्रापिममुञ्चथाः पवमान महित्वना
महान व्रताने, तू आकाश आणि पृथ्वीला कवेत घेतोस; तुझ्या मोठेपणाने तू आवरण दूर करतोस, हे शुद्ध करणारा.
पुरोजिती वो अन्धसः सुताय मादयित्नवे । अप श्वानं श्नथिष्टन सखायो दीर्घजिह्व्यम्
नेते सोम निचोळण्यासाठी, आनंदासाठी तयारी करोत; मित्रांनो, लांब जीभ असलेला कुत्रा दूर हाकलून द्या.
यो धारया पावकया परिप्रस्यन्दते सुतः । इन्दुरश्वो न कृत्व्यः
जो धारांनी आणि तेजाने निचोळून वाहतो, तो इंदु घोड्यासारखा कार्यक्षम आहे.
तं दुरोषमभी नरः सोमं विश्वाच्या धिया । यज्ञं हिन्वन्त्यद्रिभिः
कोप नसलेला तो सोम, सर्वांगीण बुद्धीने, पुरुष जवळ करतात; ते यज्ञासाठी दगडांनी प्रेरणा देतात.
सुतासो मधुमत्तमाः सोमा इन्द्राय मन्दिनः । पवित्रवन्तो अक्षरन्देवान्गच्छन्तु वो मदाः
निचोळलेले, अत्यंत मधुर सोम इंद्राला आनंद देतात; गाळणीतून वाहतात, तुमचे आनंद देवांपर्यंत पोहोचू द्या.
इन्दुरिन्द्राय पवत इति देवासो अब्रुवन् । वाचस्पतिर्मखस्यते विश्वस्येशान ओजसा
इंदु इंद्रासाठी शुद्ध होतो, असे देवांनी सांगितले; तो वाणीचा स्वामी, यज्ञाचा अधिपती, सर्व शक्तीचा अधिपती आहे.
सहस्रधारः पवते समुद्रो वाचमीङ्खयः । सोमः पती रयीणां सखेन्द्रस्य दिवेदिवे
हजारो धारांनी सोम शुद्ध होतो, समुद्रासारखा वाणी शोधतो; सोम हा संपत्तीचा स्वामी, इंद्राचा सखा, दिवसेंदिवस.