अभि त्वा गोतमा गिरा जातवेदो विचर्षणे । द्युम्नैरभि प्र णोनुमः
ज्याला सर्व जन्मांची माहिती आहे, त्या अग्नीला गौतम आपले स्तोत्र अर्पण करतो, हे बुद्धिमान; तुझ्या कीर्तीने आम्ही तुझी स्तुती करू इच्छितो.
तमु त्वा गोतमो गिरा रायस्कामो दुवस्यति । द्युम्नैरभि प्र णोनुमः
तुला, अग्नी, संपत्तीची इच्छा असलेला गौतम आपले स्तोत्र अर्पण करतो; तुझ्या कीर्तीने आम्ही तुझी स्तुती करू इच्छितो.
तमु त्वा वाजसातममङ्गिरस्वद्धवामहे । द्युम्नैरभि प्र णोनुमः
तुला, बळ देणारा, अङ्गिरसांचा वंशज, आम्ही आमच्या स्तोत्राने बोलावतो; तुझ्या कीर्तीने आम्ही तुझी स्तुती करू इच्छितो.
तमु त्वा वृत्रहन्तमं यो दस्यूँरवधूनुषे । द्युम्नैरभि प्र णोनुमः
तुला, वृत्राचा वध करणारा, दस्यूंना नष्ट करणारा, आम्ही गातो; तुझ्या कीर्तीने आम्ही तुझी स्तुती करू इच्छितो.
अवोचाम रहूगणा अग्नये मधुमद्वचः । द्युम्नैरभि प्र णोनुमः
राहूगण, आपण अग्नीला मधुर शब्द सांगितले आहेत; त्याच्या स्तुतीने आपण त्याला आपल्या गाण्यांनी उंचावले.
हिरण्यकेशो रजसो विसारेऽहिर्धुनिर्वात इव ध्रजीमान् । शुचिभ्राजा उषसो नवेदा यशस्वतीरपस्युवो न सत्याः
सुवर्ण केसांचा, आकाशात मुक्तपणे फिरणारा, वारा सारखा वेगवान सर्प, तेजाने उजळलेला, तो उषा ओळखतो, कीर्तीमान आणि सत्यदर्शी आहे.
आ ते सुपर्णा अमिनन्तँ एवैः कृष्णो नोनाव वृषभो यदीदम् । शिवाभिर्न स्मयमानाभिरागात्पतन्ति मिह स्तनयन्त्यभ्रा
तुझ्याकडे सुंदर पंख असलेल्या पक्ष्या आले आहेत; काळा वृषभ हे घडल्यावर गर्जला; तो शुभ, नम्र अशा सोबतींसह आला, जसे मेघ गडगडत पाऊस पाडतात.
यदीमृतस्य पयसा पियानो नयन्नृतस्य पथिभी रजिष्ठैः । अर्यमा मित्रो वरुणः परिज्मा त्वचं पृञ्चन्त्युपरस्य योनौ
जेव्हा अमृतासारख्या दुधाने तृप्त होऊन, तू सत्याच्या सरळ वाटांनी नेतोस, तेव्हा अर्यमन्, मित्र, वरुण आणि परिज्मन् गर्भातील आवरण शुद्ध करतात.
अग्ने वाजस्य गोमत ईशानः सहसो यहो । अस्मे धेहि जातवेदो महि श्रवः
अग्नी, गोधनयुक्त सामर्थ्याचा आणि पराक्रमाचा स्वामी, हे जातवेद, आम्हाला मोठी कीर्ती दे.
स इधानो वसुष्कविरग्निरीळेन्यो गिरा । रेवदस्मभ्यं पुर्वणीक दीदिहि
तो अग्नी, जो धन एकत्र करणारा आणि स्तुत्य आहे, तो प्राचीन, आम्हाला भरपूर संपत्तीने उजळव.
क्षपो राजन्नुत त्मनाग्ने वस्तोरुतोषसः । स तिग्मजम्भ रक्षसो दह प्रति
राजा अग्नी, रात्रंदिवस आणि तुझ्या स्वभावाने, निवासस्थानात आणि उषांमध्ये, तुझ्या तीक्ष्ण जबड्यांनी राक्षसांना जाळून टाक.
अवा नो अग्न ऊतिभिर्गायत्रस्य प्रभर्मणि । विश्वासु धीषु वन्द्य
अग्नी, गायकाच्या स्पर्धेत तुझ्या सहाय्याने आमचे रक्षण कर; सर्व सभांमध्ये तू स्तुत्य आहेस.
आ नो अग्ने रयिं भर सत्रासाहं वरेण्यम् । विश्वासु पृत्सु दुष्टरम्
अग्नी, आम्हाला युद्धात विजयी, सर्वात उत्तम आणि सर्व स्पर्धांमध्ये जिंकता येणारं धन दे.
आ नो अग्ने सुचेतुना रयिं विश्वायुपोषसम् । मार्डीकं धेहि जीवसे
अग्नी, तुझ्या उत्तम मार्गदर्शनाने आम्हाला सर्वांना पोसणारे धन आण आणि आयुष्यासाठी आनंद दे.
प्र पूतास्तिग्मशोचिषे वाचो गोतमाग्नये । भरस्व सुम्नयुर्गिरः
तीक्ष्ण ज्वाळेच्या अग्नी, शुद्ध केलेले शब्द, हे गौतम, तुझ्याकडे आणले आहेत; आमच्या गाण्यांना कृपापूर्वक स्वीकार.
यो नो अग्नेऽभिदासत्यन्ति दूरे पदीष्ट सः । अस्माकमिद्वृधे भव
अग्नी, जो कोणी आम्हाला इजा करायला पाहतो, तो दूर राहो; आमच्या विजयासाठी तू आमची ताकद हो.
सहस्राक्षो विचर्षणिरग्नी रक्षांसि सेधति । होता गृणीत उक्थ्यः
सहस्त्रदृष्टी असलेला, सर्वज्ञ अग्नी राक्षसांना दूर करतो; तो यज्ञकर्ता, स्तुत्य आहे आणि त्याची स्तुती केली पाहिजे.
इत्था हि सोम इन्मदे ब्रह्मा चकार वर्धनम् । शविष्ठ वज्रिन्नोजसा पृथिव्या निः शशा अहिमर्चन्ननु स्वराज्यम्
सोम पिळल्यावर, ब्राह्मणाने वाढवणारे स्तोत्र रचले; हे पराक्रमी वज्रधारी, तुझ्या सामर्थ्याने पृथ्वीवर सर्पाचा वध केला आणि सूर्याचे राज्य मिळवले.
स त्वामदद्वृषा मदः सोमः श्येनाभृतः सुतः । येना वृत्रं निरद्भ्यो जघन्थ वज्रिन्नोजसार्चन्ननु स्वराज्यम्
तो आनंद, जो गरुडाने आणलेला आणि पिळलेला सोम, तुला बळ देतो; त्याने, हे वज्रधारी, तू जलातून वृत्राचा नाश केला आणि सूर्याचे राज्य मिळवले.
प्रेह्यभीहि धृष्णुहि न ते वज्रो नि यंसते । इन्द्र नृम्णं हि ते शवो हनो वृत्रं जया अपोऽर्चन्ननु स्वराज्यम्
पुढे जा, जवळ ये, धाडसी हो; तुझे वज्र कधीच अडत नाही; कारण तुझे पुरुषार्थ हेच तुझे बळ आहे, हे इंद्र; वृत्राचा वध कर, जल मिळव आणि सूर्याचे राज्य प्राप्त कर.
निरिन्द्र भूम्या अधि वृत्रं जघन्थ निर्दिवः । सृजा मरुत्वतीरव जीवधन्या इमा अपोऽर्चन्ननु स्वराज्यम्
इंद्रा, पृथ्वीवर आणि आकाशातही तू वृत्राचा नाश केला; मरुतांना मुक्त कर, ही जीवनदायी जल वाहू दे आणि सूर्याचे राज्य मिळव.
इन्द्रो वृत्रस्य दोधतः सानुं वज्रेण हीळितः । अभिक्रम्याव जिघ्नतेऽपः सर्माय चोदयन्नर्चन्ननु स्वराज्यम्
इंद्राने वज्राने विरोध करणाऱ्या वृत्राच्या शिखरावर प्रहार केला; पुढे जाऊन त्याने शत्रूंचा नाश केला, जलांना आश्रयासाठी प्रवृत्त केले आणि सूर्याचे राज्य मिळवले.
अधि सानौ नि जिघ्नते वज्रेण शतपर्वणा । मन्दान इन्द्रो अन्धसः सखिभ्यो गातुमिच्छत्यर्चन्ननु स्वराज्यम्
इंद्र आपल्या वज्राच्या शंभर धारांनी शिखरावर प्रहार करतो. सोमरसाने तृप्त झालेला इंद्र आपल्या मित्रांसाठी मार्ग शोधतो, गातो आणि सूर्याच्या राज्यासाठी प्रयत्न करतो.
इन्द्र तुभ्यमिदद्रिवोऽनुत्तं वज्रिन्वीर्यम् । यद्ध त्यं मायिनं मृगं तमु त्वं माययावधीरर्चन्ननु स्वराज्यम्
हे इंद्र, वज्रधारी, तुझ्यासाठीच हे अद्वितीय शौर्य आहे. तू आपल्या चातुर्याने त्या मायावी राक्षसाचा नाश केला, गात राहिलास आणि सूर्याच्या राज्यासाठी धडपड केलीस.
वि ते वज्रासो अस्थिरन्नवतिं नाव्या अनु । महत्त इन्द्र वीर्यं बाह्वोस्ते बलं हितमर्चन्ननु स्वराज्यम्
तुझ्या वज्रांनी पाण्यावरच्या नौका विखुरल्या. हे इंद्र, तुझे शौर्य मोठे आहे, तुझ्या बाहूंमध्ये ठेवलेली शक्ती महान आहे, गात राहिलास आणि सूर्याच्या राज्यासाठी प्रयत्न केला.
सहस्रं साकमर्चत परि ष्टोभत विंशतिः । शतैनमन्वनोनवुरिन्द्राय ब्रह्मोद्यतमर्चन्ननु स्वराज्यम्
हजारो लोक एकत्र येऊन स्तुती करतात, वीस जणांनी गूंजवावे, शेकडो लोकांनी पाठपुरावा करावा, इंद्रासाठी स्तोत्र उचलावे, गात राहावे आणि सूर्याच्या राज्यासाठी धडपड करावी.
इन्द्रो वृत्रस्य तविषीं निरहन्सहसा सहः । महत्तदस्य पौंस्यं वृत्रं जघन्वाँ असृजदर्चन्ननु स्वराज्यम्
इंद्राने प्रचंड शक्तीने वृत्राचा संहार केला. हे त्याचे मोठेपण आहे—त्याने वृत्राचा वध केला आणि पाणी सोडले, गात राहिला आणि सूर्याच्या राज्यासाठी प्रयत्न केला.
इमे चित्तव मन्यवे वेपेते भियसा मही । यदिन्द्र वज्रिन्नोजसा वृत्रं मरुत्वाँ अवधीरर्चन्ननु स्वराज्यम्
इंद्राच्या रागाने, वज्रधारी, या दोन महान पृथ्वीही भीतीने थरथर कापल्या. तू मरुतांसह तुझ्या सामर्थ्याने वृत्राचा वध केला, गात राहिलास आणि सूर्याच्या राज्यासाठी धडपड केलीस.
न वेपसा न तन्यतेन्द्रं वृत्रो वि बीभयत् । अभ्येनं वज्र आयसः सहस्रभृष्टिरायतार्चन्ननु स्वराज्यम्
वृत्राने ना थरथरून, ना वीजेच्या गडगडाटाने इंद्राला फारशी भीती मानली नाही. त्याच्यावर लोखंडी, हजार काट्यांचा वज्र रोखला गेला, गात राहिले आणि सूर्याच्या राज्यासाठी प्रयत्न केले.
यद्वृत्रं तव चाशनिं वज्रेण समयोधयः । अहिमिन्द्र जिघांसतो दिवि ते बद्बधे शवोऽर्चन्ननु स्वराज्यम्
जेव्हा तू वज्राने वृत्रावर आणि त्याच्या शस्त्रावर प्रहार केला, हे इंद्र, सर्पाचा नाश करण्याची इच्छा धरलीस, तुझी शक्ती आकाशात रोखली गेली, गात राहिलास आणि सूर्याच्या राज्यासाठी धडपड केलीस.