रसाय्यः पयसा पिन्वमान ईरयन्नेषि मधुमन्तमंशुम् । पवमानः संतनिमेषि कृण्वन्निन्द्राय सोम परिषिच्यमानः
रसाने भरलेला, दूधाने समृद्ध, तू गोडतेने ओतू लागतोस. शुद्ध करणारा सोम, तू स्वतःला पसरवतोस, इंद्रासाठी ओतला जातोस.
एवा पवस्व मदिरो मदायोदग्राभस्य नमयन्वधस्नैः । परि वर्णं भरमाणो रुशन्तं गव्युर्नो अर्ष परि सोम सिक्तः
असा वाह, आनंददायक सोम, आनंदासाठी, आपल्या प्रचंड सामर्थ्याने शत्रूंना नमव. चमकणारा प्रवाह कलशाभोवती घेऊन, गायींसाठी पिळला गेलेला सोम, तू वाह.
जुष्ट्वी न इन्दो सुपथा सुगान्युरौ पवस्व वरिवांसि कृण्वन् । घनेव विष्वग्दुरितानि विघ्नन्नधि ष्णुना धन्व सानो अव्ये
आनंद देणारा सोम, आमच्यासाठी चांगल्या मार्गाने, सोपे आणि रुंद रस्ते करून वाह. हातोड्याप्रमाणे सर्व वाईट दूर करत, आपल्या प्रवाहाने अढळ शिखरावरून वाह.
वृष्टिं नो अर्ष दिव्यां जिगत्नुमिळावतीं शंगयीं जीरदानुम् । स्तुकेव वीता धन्वा विचिन्वन्बन्धूँरिमाँ अवराँ इन्दो वायून्
आमच्यासाठी स्वर्गीय, विपुल, पोषण करणारा, सुख देणारा आणि दीर्घकाळ टिकणारा पाऊस ओत. विणकर जसा लोकर शोधतो, तसे सोम, तू खाली आपले बंधू आणि वारे शोध.
ग्रन्थिं न वि ष्य ग्रथितं पुनान ऋजुं च गातुं वृजिनं च सोम । अत्यो न क्रदो हरिरा सृजानो मर्यो देव धन्व पस्त्यावान्
शुद्ध करणारा सोम, बांधलेली गाठ सोड, मार्ग सरळ कर आणि वाकडेपण दूर कर. चाबकाने झपाटलेल्या घोड्यासारखा, पिवळसर, तरुण देव घराचा स्वामी बनून पुढे धावतो.
जुष्टो मदाय देवतात इन्दो परि ष्णुना धन्व सानो अव्ये । सहस्रधारः सुरभिरदब्धः परि स्रव वाजसातौ नृषह्ये
आनंदासाठी प्रिय झालेला, देवापासून जन्मलेला सोम, आपल्या प्रवाहाने अढळ शिखरावरून वाह. हजार धारांनी, सुगंधी, अखंड सोम, सामर्थ्य आणि वीरतेसाठी सर्वत्र वाह.
अरश्मानो येऽरथा अयुक्ता अत्यासो न ससृजानास आजौ । एते शुक्रासो धन्वन्ति सोमा देवासस्ताँ उप याता पिबध्यै
ज्यांना लगाम नाही, जुंपले नाही, स्पर्धकांसारखे ते युद्धात धावत आहेत. हे तेजस्वी सोम वाहतात; हे देवांनो, त्यांच्याकडे या आणि प्या.
एवा न इन्दो अभि देववीतिं परि स्रव नभो अर्णश्चमूषु । सोमो अस्मभ्यं काम्यं बृहन्तं रयिं ददातु वीरवन्तमुग्रम्
असा सोम, आमच्यासाठी दैवी कृपेने वाह, आकाशातून पात्रात ओत. सोम आम्हाला हवी असलेली, मोठी, वीरश्रीने युक्त अशी संपत्ती देवो.
तक्षद्यदी मनसो वेनतो वाग्ज्येष्ठस्य वा धर्मणि क्षोरनीके । आदीमायन्वरमा वावशाना जुष्टं पतिं कलशे गाव इन्दुम्
जेव्हा कुशल कारागीर, मन, गाणं किंवा उत्तम वाणी धर्मानुसार वागतात, तेव्हा गायी प्रेमळ सोमराजाला कलशात आणतात, कारण त्या त्याच्या ओढीने भरलेल्या असतात.
प्र दानुदो दिव्यो दानुपिन्व ऋतमृताय पवते सुमेधाः । धर्मा भुवद्वृजन्यस्य राजा प्र रश्मिभिर्दशभिर्भारि भूम
देवतेसारखा उदार सोम आपल्यासाठी वाहतो, तो सत्यासाठी स्वतःला शुद्ध करतो, बुद्धिमान असतो. तो सुपीकतेचा राजा होतो आणि आपल्या दहा किरणांनी आपल्याला समृद्ध करतो.
पवित्रेभिः पवमानो नृचक्षा राजा देवानामुत मर्त्यानाम् । द्विता भुवद्रयिपती रयीणामृतं भरत्सुभृतं चार्विन्दुः
गाळणीतून शुद्ध झालेला, माणसांना दिसणारा सोम, देवांचा आणि मर्त्यांचा राजा आहे. तो संपत्तीचा स्वामी होतो, अमृत, पोषक आणि सुंदर सोम देतो.
अर्वाँ इव श्रवसे सातिमच्छेन्द्रस्य वायोरभि वीतिमर्ष । स नः सहस्रा बृहतीरिषो दा भवा सोम द्रविणोवित्पुनानः
झपाट्याने धावणाऱ्या घोड्यासारखा, कीर्ती आणि यशासाठी, इंद्र आणि वायूच्या मार्गावर जा. शुद्ध झालेला सोम, आम्हाला हजारो मोठ्या संपत्ती दे, संपत्तीचा दाता हो.
देवाव्यो नः परिषिच्यमानाः क्षयं सुवीरं धन्वन्तु सोमाः । आयज्यवः सुमतिं विश्ववारा होतारो न दिवियजो मन्द्रतमाः
आपल्यासाठी ओतलेले दिव्य सोम आपल्याला कायमची शक्ती आणि समृद्धी देवो. ते यज्ञास पात्र असोत, सर्वांनाच कृपा देवोत, स्वर्गातील आनंदी पुरोहितांसारखे.
एवा देव देवताते पवस्व महे सोम प्सरसे देवपानः । महश्चिद्धि ष्मसि हिताः समर्ये कृधि सुष्ठाने रोदसी पुनानः
हे देव, देवांसाठी, मोठ्या यज्ञासाठी, सोम, स्वतःला शुद्ध कर. आम्ही तुझ्या बाजूने आहोत, या स्पर्धेत; उत्तम स्थळी पृथ्वी आणि आकाश शुद्ध कर.
अश्वो नो क्रदो वृषभिर्युजानः सिंहो न भीमो मनसो जवीयान् । अर्वाचीनैः पथिभिर्ये रजिष्ठा आ पवस्व सौमनसं न इन्दो
आपला सोम उत्साही घोड्यासारखा, जुळवलेला वृषभ, भीषण सिंह आणि मनापेक्षा जलद आहे. जवळच्या मार्गांनी वाह, सोम, आम्हाला आनंद दे.
शतं धारा देवजाता असृग्रन्सहस्रमेनाः कवयो मृजन्ति । इन्दो सनित्रं दिव आ पवस्व पुरएतासि महतो धनस्य
शंभर प्रवाह, देवांनी जन्मलेले, वाहतात; ऋषी हजारो शक्तींनी सोम शुद्ध करतात. सोम, स्वर्गातून वाह, तू मोठ्या धनाचा पुढारी आहेस.
दिवो न सर्गा अससृग्रमह्नां राजा न मित्रं प्र मिनाति धीरः । पितुर्न पुत्रः क्रतुभिर्यतान आ पवस्व विशे अस्या अजीतिम्
स्वर्गातील प्रवाहांसारखा, ज्ञानी राजा मित्राला कमी करत नाही. जसा मुलगा वडिलांना, तसेच कर्माने मार्गदर्शित होऊन, सोम, या कुळाच्या विजयासाठी वाह.
प्र ते धारा मधुमतीरसृग्रन्वारान्यत्पूतो अत्येष्यव्यान् । पवमान पवसे धाम गोनां जज्ञानः सूर्यमपिन्वो अर्कैः
तुझे मधुर प्रवाह वाहतात, शुद्ध, अडथळे ओलांडून. सोम, तू स्वतःला शुद्ध करतोस, गायींचं निवासस्थान आहेस, सूर्य निर्माण केलास आणि स्तोत्रांनी त्याला भरतोस.
कनिक्रददनु पन्थामृतस्य शुक्रो वि भास्यमृतस्य धाम । स इन्द्राय पवसे मत्सरवान्हिन्वानो वाचं मतिभिः कवीनाम्
गजर करत, तू अमरत्वाच्या मार्गाने जातोस; तेजस्वी, अमरत्वाचं निवासस्थान उजळवतोस. तू इंद्रासाठी आनंदाने वाहतोस, ऋषींच्या वाणी आणि विचारांना जागृत करतोस.
दिव्यः सुपर्णोऽव चक्षि सोम पिन्वन्धाराः कर्मणा देववीतौ । एन्दो विश कलशं सोमधानं क्रन्दन्निहि सूर्यस्योप रश्मिम्
दिव्य सोम सुंदर पक्ष्यासारखा वरून पाहतो, देवांच्या सेवेसाठी प्रवाह कर्मांनी भरतो. सोम, कलशात, सोमाच्या निवासात प्रवेश कर, गजर करत सूर्याच्या किरणाजवळ ये.
तिस्रो वाच ईरयति प्र वह्निरृतस्य धीतिं ब्रह्मणो मनीषाम् । गावो यन्ति गोपतिं पृच्छमानाः सोमं यन्ति मतयो वावशानाः
तीन वाणी अग्नी पाठवतो, सत्याची प्रेरणा, पुरोहिताची बुद्धी. गायी आपल्या राखणदाराकडे विचारत जातात; विचार सोमाकडे, त्याच्या ओढीने, धावतात.
सोमं गावो धेनवो वावशानाः सोमं विप्रा मतिभिः पृच्छमानाः । सोमः सुतः पूयते अज्यमानः सोमे अर्कास्त्रिष्टुभः सं नवन्ते
गायी, दुभत्या गायी, सोमाकडे ओढीने जातात; ऋषी आपल्या विचारांनी सोमाचा शोध घेतात. सोम पिळला जातो, शुद्ध होतो; सोमातच स्तोत्रं, त्रिष्टुप छंद पुन्हा जागृत होतात.
एवा नः सोम परिषिच्यमान आ पवस्व पूयमानः स्वस्ति । इन्द्रमा विश बृहता रवेण वर्धया वाचं जनया पुरंधिम्
असा सोम, आमच्यासाठी ओतला जातो, शुद्ध होऊन कल्याण आणतो. आपल्या मोठ्या गर्जनेने इंद्राला बळकट कर, वाणी निर्माण कर, समृद्धी वाढव.
आ जागृविर्विप्र ऋता मतीनां सोमः पुनानो असदच्चमूषु । सपन्ति यं मिथुनासो निकामा अध्वर्यवो रथिरासः सुहस्ताः
जागृत झालेला, शुद्ध झालेला सोम, ज्ञानींच्या विचारांनी सभांमध्ये विराजमान होतो. कुशल आणि चपळ पुरोहित त्याला पिळतात, जुळ्या दगडांनी त्याला उत्साहाने दाबतात.
स पुनान उप सूरे न धातोभे अप्रा रोदसी वि ष आवः । प्रिया चिद्यस्य प्रियसास ऊती स तू धनं कारिणे न प्र यंसत्
शुद्ध झालेला सोम सूर्याच्या निवासाजवळ येतो, पृथ्वी आणि आकाश दोन्ही भरतो. ज्या त्याला प्रिय आहेत, त्यांना प्रेमाने मदत करतो, तो कर्म करणाऱ्याला धन देतो.
स वर्धिता वर्धनः पूयमानः सोमो मीढ्वाँ अभि नो ज्योतिषावीत् । येना नः पूर्वे पितरः पदज्ञाः स्वर्विदो अभि गा अद्रिमुष्णन्
तो वाढवणारा, पोसणारा, शुद्ध झालेला सोम आपल्याला प्रकाश देतो. त्याच्यामुळे आपले प्राचीन पितर मार्ग आणि तेज जाणून, दगडांपर्यंत पोहोचले आणि अडथळे पार केले.
अक्रान्त्समुद्रः प्रथमे विधर्मञ्जनयन्प्रजा भुवनस्य राजा । वृषा पवित्रे अधि सानो अव्ये बृहत्सोमो वावृधे सुवान इन्दुः
समुद्राला जिंकू न शकणारा, प्रारंभात जगात सुव्यवस्था निर्माण करणारा, संतती उत्पन्न करणारा, या सृष्टीचा राजा — असा सामर्थ्यशाली सोम, पवित्र पात्रावर, उंच शिखरावर वाढत गेला; पिळलेला सोमरस गाळणीत भरभरून वाढला.
महत्तत्सोमो महिषश्चकारापां यद्गर्भोऽवृणीत देवान् । अदधादिन्द्रे पवमान ओजोऽजनयत्सूर्ये ज्योतिरिन्दुः
तो महान सोम, महिषासारखा बलवान, पाण्याच्या गर्भात देवांना निवडून मोठे कार्य केले; पवित्र होणाऱ्या सोमाने इंद्रामध्ये सामर्थ्य दिले आणि त्या रसाने सूर्याला तेज दिले.
मत्सि वायुमिष्टये राधसे च मत्सि मित्रावरुणा पूयमानः । मत्सि शर्धो मारुतं मत्सि देवान्मत्सि द्यावापृथिवी देव सोम
हे वायू, आमच्या इच्छेप्रमाणे आणि संपत्तीमध्ये आनंद मान; हे मित्रावरुणा, शुद्ध होतांना आनंद मान; हे मरुतांचा समूह, हे देवांनो, आनंद मान; हे द्यावापृथ्वी, हे देव सोम, तूही आनंद मान.
ऋजुः पवस्व वृजिनस्य हन्तापामीवां बाधमानो मृधश्च । अभिश्रीणन्पयः पयसाभि गोनामिन्द्रस्य त्वं तव वयं सखायः
सरळ वहा, वाकडेपणाचा नाश करणारे, वैर आणि रोग दूर लावणारे; दूध ओतणारे, गायींना भरपूर दूध देणारे, तू इंद्राचा आहेस आणि आम्ही तुझे मित्र आहोत.