प्र गायताभ्यर्चाम देवान्सोमं हिनोत महते धनाय । स्वादुः पवाते अति वारमव्यमा सीदाति कलशं देवयुर्नः
चला, आपण देवांची स्तुती करू या; मोठ्या संपत्तीकरता सोमाला पिळा. गोड, शुद्ध सोम सर्व गाळण्या ओलांडून वाहतो; तो देव आपल्या करिता कलशावर विराजमान होवो.
इन्दुर्देवानामुप सख्यमायन्सहस्रधारः पवते मदाय । नृभि स्तवानो अनु धाम पूर्वमगन्निन्द्रं महते सौभगाय
देवतांशी मैत्री साधत, हजार धारांनी सोम आनंदासाठी वाहतो. माणसांनी स्तुती केलेला, तो प्राचीन मार्गाने चालतो; मोठ्या सौभाग्यासाठी त्याने इंद्राला गाठले.
स्तोत्रे राये हरिरर्षा पुनान इन्द्रं मदो गच्छतु ते भराय । देवैर्याहि सरथं राधो अच्छा यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
स्तुती आणि संपत्तीकरता, शुद्ध झालेला पिवळसर सोम वेगाने वाहू दे; हा आनंद इंद्रा, तुझ्या वाट्याला जावो. देवांसह तू संपत्तीच्या रथावर ये; तुम्ही नेहमी आमचे कल्याण करा.
प्र काव्यमुशनेव ब्रुवाणो देवो देवानां जनिमा विवक्ति । महिव्रतः शुचिबन्धुः पावकः पदा वराहो अभ्येति रेभन्
उशना ऋषीसारखी कविता सांगणारा देव, देवतांचा उगम उघड करतो. मोठ्या संकल्पाचा, शुद्ध बंध असलेला, तेजस्वी वराह मोठ्या पावलांनी गर्जत पुढे येतो.
प्र हंसासस्तृपलं मन्युमच्छामादस्तं वृषगणा अयासुः । आङ्गूष्यं पवमानं सखायो दुर्मर्षं साकं प्र वदन्ति वाणम्
हंस, तृप्त आणि उत्साही, आपली इच्छा पूर्ण करून आले; वृषभांचा समूहही आला. मित्र एकत्र येऊन, त्या ओघळणाऱ्या, सहन न होणाऱ्या सोमाचा आणि त्याच्या गजराचा उल्लेख करतात.
स रंहत उरुगायस्य जूतिं वृथा क्रीळन्तं मिमते न गावः । परीणसं कृणुते तिग्मशृङ्गो दिवा हरिर्ददृशे नक्तमृज्रः
तो मोठ्या स्तुतीच्या गाण्याकडे धावतो; गायी त्याच्या खेळकर भटकंतीचे मोजमाप करत नाहीत. तीक्ष्ण शिंगांनी तो फेरी मारतो; पिवळसर सोम दिवसा दिसतो, रात्री शुद्ध असतो.
इन्दुर्वाजी पवते गोन्योघा इन्द्रे सोमः सह इन्वन्मदाय । हन्ति रक्षो बाधते पर्यरातीर्वरिवः कृण्वन्वृजनस्य राजा
बलवान सोम, गायींनी समृद्ध, इंद्रासाठी पिळला जातो आणि आनंदासाठी शक्ती देतो. तो राक्षसांचा नाश करतो, शत्रूंना दूर लोटतो, मार्ग तयार करतो, आणि लोकांचा राजा असतो.
अध धारया मध्वा पृचानस्तिरो रोम पवते अद्रिदुग्धः । इन्दुरिन्द्रस्य सख्यं जुषाणो देवो देवस्य मत्सरो मदाय
दगडाने पिळलेला, मधासारखा मिसळलेला, पर्वतातून काढून घेतलेला सोम लोकरावरून वाहतो. इंद्राच्या मैत्रीत आनंद मानणारा, देवांचा आनंददायक सोम, आनंदासाठी वाहतो.
अभि प्रियाणि पवते पुनानो देवो देवान्स्वेन रसेन पृञ्चन् । इन्दुर्धर्माण्यृतुथा वसानो दश क्षिपो अव्यत सानो अव्ये
शुद्ध करणारा देव आपल्या रसाने देवांना प्रिय गोष्टींनी भरून वाहतो. योग्य रीतीने सजलेला सोम, दहा धारांनी अढळ शिखरावर पसरतो.
वृषा शोणो अभिकनिक्रदद्गा नदयन्नेति पृथिवीमुत द्याम् । इन्द्रस्येव वग्नुरा शृण्व आजौ प्रचेतयन्नर्षति वाचमेमाम्
बलवान, लाल सोम मोठ्याने गर्जतो, पृथ्वी आणि आकाश दुमदुमवतो. इंद्राच्या अग्नीप्रमाणे तो युद्धात ऐकू येतो; जागरूकपणे तो ही वाणी गर्जतो.
रसाय्यः पयसा पिन्वमान ईरयन्नेषि मधुमन्तमंशुम् । पवमानः संतनिमेषि कृण्वन्निन्द्राय सोम परिषिच्यमानः
रसाने भरलेला, दूधाने समृद्ध, तू गोडतेने ओतू लागतोस. शुद्ध करणारा सोम, तू स्वतःला पसरवतोस, इंद्रासाठी ओतला जातोस.
एवा पवस्व मदिरो मदायोदग्राभस्य नमयन्वधस्नैः । परि वर्णं भरमाणो रुशन्तं गव्युर्नो अर्ष परि सोम सिक्तः
असा वाह, आनंददायक सोम, आनंदासाठी, आपल्या प्रचंड सामर्थ्याने शत्रूंना नमव. चमकणारा प्रवाह कलशाभोवती घेऊन, गायींसाठी पिळला गेलेला सोम, तू वाह.
जुष्ट्वी न इन्दो सुपथा सुगान्युरौ पवस्व वरिवांसि कृण्वन् । घनेव विष्वग्दुरितानि विघ्नन्नधि ष्णुना धन्व सानो अव्ये
आनंद देणारा सोम, आमच्यासाठी चांगल्या मार्गाने, सोपे आणि रुंद रस्ते करून वाह. हातोड्याप्रमाणे सर्व वाईट दूर करत, आपल्या प्रवाहाने अढळ शिखरावरून वाह.
वृष्टिं नो अर्ष दिव्यां जिगत्नुमिळावतीं शंगयीं जीरदानुम् । स्तुकेव वीता धन्वा विचिन्वन्बन्धूँरिमाँ अवराँ इन्दो वायून्
आमच्यासाठी स्वर्गीय, विपुल, पोषण करणारा, सुख देणारा आणि दीर्घकाळ टिकणारा पाऊस ओत. विणकर जसा लोकर शोधतो, तसे सोम, तू खाली आपले बंधू आणि वारे शोध.
ग्रन्थिं न वि ष्य ग्रथितं पुनान ऋजुं च गातुं वृजिनं च सोम । अत्यो न क्रदो हरिरा सृजानो मर्यो देव धन्व पस्त्यावान्
शुद्ध करणारा सोम, बांधलेली गाठ सोड, मार्ग सरळ कर आणि वाकडेपण दूर कर. चाबकाने झपाटलेल्या घोड्यासारखा, पिवळसर, तरुण देव घराचा स्वामी बनून पुढे धावतो.
जुष्टो मदाय देवतात इन्दो परि ष्णुना धन्व सानो अव्ये । सहस्रधारः सुरभिरदब्धः परि स्रव वाजसातौ नृषह्ये
आनंदासाठी प्रिय झालेला, देवापासून जन्मलेला सोम, आपल्या प्रवाहाने अढळ शिखरावरून वाह. हजार धारांनी, सुगंधी, अखंड सोम, सामर्थ्य आणि वीरतेसाठी सर्वत्र वाह.
अरश्मानो येऽरथा अयुक्ता अत्यासो न ससृजानास आजौ । एते शुक्रासो धन्वन्ति सोमा देवासस्ताँ उप याता पिबध्यै
ज्यांना लगाम नाही, जुंपले नाही, स्पर्धकांसारखे ते युद्धात धावत आहेत. हे तेजस्वी सोम वाहतात; हे देवांनो, त्यांच्याकडे या आणि प्या.
एवा न इन्दो अभि देववीतिं परि स्रव नभो अर्णश्चमूषु । सोमो अस्मभ्यं काम्यं बृहन्तं रयिं ददातु वीरवन्तमुग्रम्
असा सोम, आमच्यासाठी दैवी कृपेने वाह, आकाशातून पात्रात ओत. सोम आम्हाला हवी असलेली, मोठी, वीरश्रीने युक्त अशी संपत्ती देवो.
तक्षद्यदी मनसो वेनतो वाग्ज्येष्ठस्य वा धर्मणि क्षोरनीके । आदीमायन्वरमा वावशाना जुष्टं पतिं कलशे गाव इन्दुम्
जेव्हा कुशल कारागीर, मन, गाणं किंवा उत्तम वाणी धर्मानुसार वागतात, तेव्हा गायी प्रेमळ सोमराजाला कलशात आणतात, कारण त्या त्याच्या ओढीने भरलेल्या असतात.
प्र दानुदो दिव्यो दानुपिन्व ऋतमृताय पवते सुमेधाः । धर्मा भुवद्वृजन्यस्य राजा प्र रश्मिभिर्दशभिर्भारि भूम
देवतेसारखा उदार सोम आपल्यासाठी वाहतो, तो सत्यासाठी स्वतःला शुद्ध करतो, बुद्धिमान असतो. तो सुपीकतेचा राजा होतो आणि आपल्या दहा किरणांनी आपल्याला समृद्ध करतो.
पवित्रेभिः पवमानो नृचक्षा राजा देवानामुत मर्त्यानाम् । द्विता भुवद्रयिपती रयीणामृतं भरत्सुभृतं चार्विन्दुः
गाळणीतून शुद्ध झालेला, माणसांना दिसणारा सोम, देवांचा आणि मर्त्यांचा राजा आहे. तो संपत्तीचा स्वामी होतो, अमृत, पोषक आणि सुंदर सोम देतो.
अर्वाँ इव श्रवसे सातिमच्छेन्द्रस्य वायोरभि वीतिमर्ष । स नः सहस्रा बृहतीरिषो दा भवा सोम द्रविणोवित्पुनानः
झपाट्याने धावणाऱ्या घोड्यासारखा, कीर्ती आणि यशासाठी, इंद्र आणि वायूच्या मार्गावर जा. शुद्ध झालेला सोम, आम्हाला हजारो मोठ्या संपत्ती दे, संपत्तीचा दाता हो.
देवाव्यो नः परिषिच्यमानाः क्षयं सुवीरं धन्वन्तु सोमाः । आयज्यवः सुमतिं विश्ववारा होतारो न दिवियजो मन्द्रतमाः
आपल्यासाठी ओतलेले दिव्य सोम आपल्याला कायमची शक्ती आणि समृद्धी देवो. ते यज्ञास पात्र असोत, सर्वांनाच कृपा देवोत, स्वर्गातील आनंदी पुरोहितांसारखे.
एवा देव देवताते पवस्व महे सोम प्सरसे देवपानः । महश्चिद्धि ष्मसि हिताः समर्ये कृधि सुष्ठाने रोदसी पुनानः
हे देव, देवांसाठी, मोठ्या यज्ञासाठी, सोम, स्वतःला शुद्ध कर. आम्ही तुझ्या बाजूने आहोत, या स्पर्धेत; उत्तम स्थळी पृथ्वी आणि आकाश शुद्ध कर.
अश्वो नो क्रदो वृषभिर्युजानः सिंहो न भीमो मनसो जवीयान् । अर्वाचीनैः पथिभिर्ये रजिष्ठा आ पवस्व सौमनसं न इन्दो
आपला सोम उत्साही घोड्यासारखा, जुळवलेला वृषभ, भीषण सिंह आणि मनापेक्षा जलद आहे. जवळच्या मार्गांनी वाह, सोम, आम्हाला आनंद दे.
शतं धारा देवजाता असृग्रन्सहस्रमेनाः कवयो मृजन्ति । इन्दो सनित्रं दिव आ पवस्व पुरएतासि महतो धनस्य
शंभर प्रवाह, देवांनी जन्मलेले, वाहतात; ऋषी हजारो शक्तींनी सोम शुद्ध करतात. सोम, स्वर्गातून वाह, तू मोठ्या धनाचा पुढारी आहेस.
दिवो न सर्गा अससृग्रमह्नां राजा न मित्रं प्र मिनाति धीरः । पितुर्न पुत्रः क्रतुभिर्यतान आ पवस्व विशे अस्या अजीतिम्
स्वर्गातील प्रवाहांसारखा, ज्ञानी राजा मित्राला कमी करत नाही. जसा मुलगा वडिलांना, तसेच कर्माने मार्गदर्शित होऊन, सोम, या कुळाच्या विजयासाठी वाह.
प्र ते धारा मधुमतीरसृग्रन्वारान्यत्पूतो अत्येष्यव्यान् । पवमान पवसे धाम गोनां जज्ञानः सूर्यमपिन्वो अर्कैः
तुझे मधुर प्रवाह वाहतात, शुद्ध, अडथळे ओलांडून. सोम, तू स्वतःला शुद्ध करतोस, गायींचं निवासस्थान आहेस, सूर्य निर्माण केलास आणि स्तोत्रांनी त्याला भरतोस.
कनिक्रददनु पन्थामृतस्य शुक्रो वि भास्यमृतस्य धाम । स इन्द्राय पवसे मत्सरवान्हिन्वानो वाचं मतिभिः कवीनाम्
गजर करत, तू अमरत्वाच्या मार्गाने जातोस; तेजस्वी, अमरत्वाचं निवासस्थान उजळवतोस. तू इंद्रासाठी आनंदाने वाहतोस, ऋषींच्या वाणी आणि विचारांना जागृत करतोस.
दिव्यः सुपर्णोऽव चक्षि सोम पिन्वन्धाराः कर्मणा देववीतौ । एन्दो विश कलशं सोमधानं क्रन्दन्निहि सूर्यस्योप रश्मिम्
दिव्य सोम सुंदर पक्ष्यासारखा वरून पाहतो, देवांच्या सेवेसाठी प्रवाह कर्मांनी भरतो. सोम, कलशात, सोमाच्या निवासात प्रवेश कर, गजर करत सूर्याच्या किरणाजवळ ये.