एवा त इन्दो सुभ्वं सुपेशसं रसं तुञ्जन्ति प्रथमा अभिश्रियः । निदंनिदं पवमान नि तारिष आविस्ते शुष्मो भवतु प्रियो मदः
हे थेंबा, तुझ्या सुंदर आणि तेजस्वी रसाला श्रेष्ठ अलंकार शोभा आणतात. हे शुद्ध सोम, प्रत्येक संकटातून आम्हाला पार ने, तुझं बळ आणि प्रिय आनंद प्रकट होऊ दे.
सोमस्य धारा पवते नृचक्षस ऋतेन देवान्हवते दिवस्परि । बृहस्पते रवथेना वि दिद्युते समुद्रासो न सवनानि विव्यचुः
सोमाचा प्रवाह, जो माणसांना दिसतो, सत्याने देवांना बोलावतो आणि आकाश व्यापतो. बृहस्पतीच्या गजरासारखा तो चमकतो; समुद्र, जणू आहुतीसारखे, हालचाल करतात.
यं त्वा वाजिन्नघ्न्या अभ्यनूषतायोहतं योनिमा रोहसि द्युमान् । मघोनामायुः प्रतिरन्महि श्रव इन्द्राय सोम पवसे वृषा मदः
तुला, बलवान सोम, गायींनी जवळ केलं आहे, तू तेजस्वी गर्भात चढतोस, कुठलाही अपाय न होता. दानशूरांचा आयुष्य आणि कीर्ती वाढू दे; सोम, तू इंद्रासाठी शक्तिमान आनंद देणारा शुद्ध होतोस.
एन्द्रस्य कुक्षा पवते मदिन्तम ऊर्जं वसानः श्रवसे सुमङ्गलः । प्रत्यङ्स विश्वा भुवनाभि पप्रथे क्रीळन्हरिरत्यः स्यन्दते वृषा
इंद्राच्या पोटात, सर्वात आनंददायक सोम शुद्ध होतो, पोषण घेऊन, शुभ कीर्ती मिळवतो. समोर पाहत, तो सर्व जगात पसरतो; खेळकर, पिवळसर, वेगवान वृषभ वाहतो.
तं त्वा देवेभ्यो मधुमत्तमं नरः सहस्रधारं दुहते दश क्षिपः । नृभिः सोम प्रच्युतो ग्रावभिः सुतो विश्वान्देवाँ आ पवस्वा सहस्रजित्
तुला, देवांसाठी सर्वात मधुर, दहा बोटांनी हजारो धारांनी काढतात. माणसांनी दगडांनी दाबलेला सोम, सर्व देवांसाठी वाह, हजारो वेळा विजयी हो.
तं त्वा हस्तिनो मधुमन्तमद्रिभिर्दुहन्त्यप्सु वृषभं दश क्षिपः । इन्द्रं सोम मादयन्दैव्यं जनं सिन्धोरिवोर्मिः पवमानो अर्षसि
तुला, मधुर सोम, दगडांनी आणि दहा बोटांनी पाण्यात वृषभासारखा काढतात. सोम, तू इंद्राला आणि देवांना आनंद देतोस; नदीच्या लाटेसारखा, शुद्ध होत वाहतोस.
प्र सोमस्य पवमानस्योर्मय इन्द्रस्य यन्ति जठरं सुपेशसः । दध्ना यदीमुन्नीता यशसा गवां दानाय शूरमुदमन्दिषुः सुताः
शुद्ध सोमाचे लाटा, सुंदर, त्या इंद्राच्या पोटात जातात. दही आणि कीर्तीने उंचावले गेले की, पिळलेले सोम वीराला गायींच्या दानासाठी आनंद देतात.
अच्छा हि सोमः कलशाँ असिष्यददत्यो न वोळ्हा रघुवर्तनिर्वृषा । अथा देवानामुभयस्य जन्मनो विद्वाँ अश्नोत्यमुत इतश्च यत्
सोम खरंच कलशात पोहोचला आहे, जसा अमर, वेगवान आणि बलवान रथवान घेऊन जातो. मग, देवांच्या दोन्ही जन्मांचा जाणकार, तो दोन्हीकडे पोहोचतो.
आ नः सोम पवमानः किरा वस्विन्दो भव मघवा राधसो महः । शिक्षा वयोधो वसवे सु चेतुना मा नो गयमारे अस्मत्परा सिचः
आमच्याकडे ये, हे शुद्ध सोम, आम्हाला धन दे; मोठ्या दानाचा दाता हो. आम्हाला बळ दे, हे बुद्धिमान, वसूंकरिता; मृत्यू आमच्यावर येऊ देऊ नकोस, आम्हाला दूर टाकू नकोस.
आ नः पूषा पवमानः सुरातयो मित्रो गच्छन्तु वरुणः सजोषसः । बृहस्पतिर्मरुतो वायुरश्विना त्वष्टा सविता सुयमा सरस्वती
आमच्याकडे येऊ देत, हे शुद्ध सोम, पुष्कळ दान करणारा पूषा, मित्र, वरुण, एकत्रितपणे; बृहस्पती, मरुत, वायू, अश्विनी, त्वष्टा, सविता, यम आणि सरस्वती.
उभे द्यावापृथिवी विश्वमिन्वे अर्यमा देवो अदितिर्विधाता । भगो नृशंस उर्वन्तरिक्षं विश्वे देवाः पवमानं जुषन्त
दोन्ही, आकाश आणि पृथ्वी, सर्व व्यापणारे, अर्यमन, देव, अदिती, विधाता, भाग, नरशंस, विशाल अंतराळ आणि सर्व देव — हे शुद्ध सोम, त्यांनी तुझा आनंद घ्यावा.
असावि सोमो अरुषो वृषा हरी राजेव दस्मो अभि गा अचिक्रदत् । पुनानो वारं पर्येत्यव्ययं श्येनो न योनिं घृतवन्तमासदम्
तपकिरीट, तेजस्वी सोम आपल्या दोन सुंदर घोड्यांवर आरूढ होऊन, जणू एखादा बलाढ्य राजा गर्जतो तसा, मोठ्या गर्जनेने वाहतो आहे. शुद्ध होऊन तो अखंड गाळणीत वळण घेतो, जणू एखादा गरुड आपल्या तुपाने भरलेल्या घरट्यात पोहोचतो.
कविर्वेधस्या पर्येषि माहिनमत्यो न मृष्टो अभि वाजमर्षसि । अपसेधन्दुरिता सोम मृळय घृतं वसानः परि यासि निर्णिजम्
हे प्रेरणादायक सोम, तू ज्ञानी सृष्टीकर्त्याच्या महानतेचा शोध घेतोस; जणू सुंदर सजवलेला घोडा बक्षिसाकडे धावतो तसा, तूही वेगाने धावतोस. सोम, आमच्यावर कृपा कर, वाईट दूर कर, तुपात न्हालेला तू गाळणीतून फिरतोस.
पर्जन्यः पिता महिषस्य पर्णिनो नाभा पृथिव्या गिरिषु क्षयं दधे । स्वसार आपो अभि गा उतासरन्सं ग्रावभिर्नसते वीते अध्वरे
पर्जन्य हा शिंग असलेल्या हिरव्यागार वृषभाचा पिता आहे; पृथ्वीच्या नाभीमध्ये, पर्वतांमध्ये त्याने आपले निवासस्थान केले आहे. त्याच्या बहिणी असलेल्या नद्या एकत्र आल्या आहेत, त्या यज्ञस्थळी दगडांजवळ बसल्या आहेत.
जायेव पत्यावधि शेव मंहसे पज्राया गर्भ शृणुहि ब्रवीमि ते । अन्तर्वाणीषु प्र चरा सु जीवसेऽनिन्द्यो वृजने सोम जागृहि
पत्नी जशी पतीसाठी प्रिय असते, तशीच आमच्या कल्याणासाठी तू कृपावंत हो. सामर्थ्याच्या गर्भा, ऐक, मी तुला बोलतो आहे. पात्रांमध्ये फिर, उत्तम आयुष्यासाठी, दोषरहित सोम, लोकांमध्ये जागृत हो.
यथा पूर्वेभ्यः शतसा अमृध्रः सहस्रसाः पर्यया वाजमिन्दो । एवा पवस्व सुविताय नव्यसे तव व्रतमन्वापः सचन्ते
जसा पूर्वी तू शेकडो-हजारो बक्षिसे न चुकता दिलीस, तसा आता नव्या समृद्धीसाठी स्वतःला शुद्ध कर. तुझ्या आज्ञेने नद्या तुझ्या मागे येतात.
पवित्रं ते विततं ब्रह्मणस्पते प्रभुर्गात्राणि पर्येषि विश्वतः । अतप्ततनूर्न तदामो अश्नुते शृतास इद्वहन्तस्तत्समाशत
हे प्रार्थनेचे अधिपती, तुझे गाळणे पसरले आहे; तू सर्व रूपांना व्यापणारा बलवान आहेस. ज्या माणसाचे शरीर अग्नीने भाजले गेले नाही, त्याला कोणतीही हानी होत नाही; जे तुला गाळतात, ते सर्व मिळून त्या शक्तीला वहातात.
तपोष्पवित्रं विततं दिवस्पदे शोचन्तो अस्य तन्तवो व्यस्थिरन् । अवन्त्यस्य पवीतारमाशवो दिवस्पृष्ठमधि तिष्ठन्ति चेतसा
तपस्येचे गाळणे आकाशाच्या आसनावर पसरले आहे; त्याच्या तेजस्वी तारा विखुरल्या आहेत. वेगवान लोक मनाने शुद्ध करणाऱ्याचे रक्षण करतात, ते आकाशाच्या स्पर्शाजवळ उभे राहतात.
अरूरुचदुषसः पृश्निरग्रिय उक्षा बिभर्ति भुवनानि वाजयुः । मायाविनो ममिरे अस्य मायया नृचक्षसः पितरो गर्भमा दधुः
प्रभातकाळी तेजस्वी, पांढरट वृषभ प्रकट झाला आहे, तो जगांना पेलतो, सामर्थ्यासाठी उत्सुक आहे. मायावी लोकांनी त्याला आपल्या मायेमुळे मोजले, मानवदृष्टी असलेल्या पितरांनी त्यात गर्भ ठेवला.
गन्धर्व इत्था पदमस्य रक्षति पाति देवानां जनिमान्यद्भुतः । गृभ्णाति रिपुं निधया निधापतिः सुकृत्तमा मधुनो भक्षमाशत
गंधर्व अशा प्रकारे त्या स्थानाचे रक्षण करतो, तो अद्भुत देव जन्मांचे रक्षण करतो. धनाचा स्वामी शत्रूला पकडतो, मधुर अंशाचा तो सर्वोत्तम भाग आस्वादतो.
हविर्हविष्मो महि सद्म दैव्यं नभो वसानः परि यास्यध्वरम् । राजा पवित्ररथो वाजमारुहः सहस्रभृष्टिर्जयसि श्रवो बृहत्
अर्पणयुक्त हविर्भाग मोठ्या दैवी निवासात फिरतो, आकाशात गुंडाळलेला, तू यज्ञात फिरतोस. राजा, गाळण्याच्या रथावर आरूढ होऊन, सामर्थ्य मिळवतोस, हजारो प्रवाहांनी तू मोठी कीर्ती मिळवतोस.
पवस्व देवमादनो विचर्षणिरप्सा इन्द्राय वरुणाय वायवे । कृधी नो अद्य वरिवः स्वस्तिमदुरुक्षितौ गृणीहि दैव्यं जनम्
देवतांना आनंद देणारा, सर्व लोकांत बुद्धिमान असलेला सोम, तू स्वतःला शुद्ध कर, पाण्यात राहून, इंद्र, वरुण आणि वायूसाठी. आज आम्हाला विस्तृत रक्षण आणि कल्याण दे, दूरदृष्टी असलेल्या, दैवी वंशाचे स्तवन कर.
आ यस्तस्थौ भुवनान्यमर्त्यो विश्वानि सोमः परि तान्यर्षति । कृण्वन्संचृतं विचृतमभिष्टय इन्दुः सिषक्त्युषसं न सूर्यः
जो अमर सोम सर्व जगांत उभा आहे, तो या सर्व गोष्टींना वेढून वाहतो. गोळा केलेले आणि विखुरलेले निर्माण करतो, तो इच्छा पूर्ण करतो, प्रातःकाळच्या सूर्याप्रमाणे तो तेजाने चमकतो.
आ यो गोभिः सृज्यत ओषधीष्वा देवानां सुम्न इषयन्नुपावसुः । आ विद्युता पवते धारया सुत इन्द्रं सोमो मादयन्दैव्यं जनम्
जो गायींसह, औषधींमध्ये पिळला जातो, देवांच्या कृपेची इच्छा करतो, तो ज्ञानी जवळ येतो. सोम, वीजेसह पिळला गेलेला, प्रवाहात वाहतो, इंद्र आणि दैवी वंशाला आनंद देतो.
एष स्य सोमः पवते सहस्रजिद्धिन्वानो वाचमिषिरामुषर्बुधम् । इन्दुः समुद्रमुदियर्ति वायुभिरेन्द्रस्य हार्दि कलशेषु सीदति
हा सोम शुद्ध होतो, हजारो विजय मिळवतो, प्रेरणादायक वाणी जागृत करतो, मौनाला हलवतो. तो वारा घेऊन समुद्राकडे उचलतो, इंद्राच्या हृदयात, कलशांत बसतो.
अभि त्यं गावः पयसा पयोवृधं सोमं श्रीणन्ति मतिभिः स्वर्विदम् । धनंजयः पवते कृत्व्यो रसो विप्रः कविः काव्येना स्वर्चनाः
दूधाने समृद्ध असलेल्या गायी, हा सोम, दूध वाढवणारा, याच्याकडे आपल्या विचारांनी येतात, सूर्य जाणणारे. विजयी रस शुद्ध होतो, ऋषी, कवी, काव्याने सूर्यप्रकाशासारखा चमकतो.
इन्द्राय सोम सुषुतः परि स्रवापामीवा भवतु रक्षसा सह । मा ते रसस्य मत्सत द्वयाविनो द्रविणस्वन्त इह सन्त्विन्दवः
इंद्रासाठी उत्तम प्रकारे पिळलेला सोम, तू सर्वत्र वाह, अपायापासून मुक्त राहा, दुष्टांचा पराभव कर. तुझ्या रसाचा द्वेष करणाऱ्यांना आनंद होऊ देऊ नकोस, दानशूर थेंब येथेच राहू देत.
अस्मान्समर्ये पवमान चोदय दक्षो देवानामसि हि प्रियो मदः । जहि शत्रूँरभ्या भन्दनायतः पिबेन्द्र सोममव नो मृधो जहि
हे शुद्ध झालेल्या सोम, युद्धात आम्हाला प्रेरणा दे, कारण तू देवांचा प्रिय आनंद आहेस. आमचे शत्रू नष्ट कर, बंधने तोड, इंद्राने सोम पिऊ दे, आम्हाला वाचव, शत्रूंना हरव.
अदब्ध इन्दो पवसे मदिन्तम आत्मेन्द्रस्य भवसि धासिरुत्तमः । अभि स्वरन्ति बहवो मनीषिणो राजानमस्य भुवनस्य निंसते
हे अपराजित सोम, तू शुद्ध होत आहेस, सर्वात अधिक आनंददायक आहेस. तू इंद्रासाठी सर्वोच्च प्रेरणा होतोस. अनेक ज्ञानी लोक तुला, राजाला, गातात, तू जगाच्या हृदयात स्थान घेतोस.
सहस्रणीथः शतधारो अद्भुत इन्द्रायेन्दुः पवते काम्यं मधु । जयन्क्षेत्रमभ्यर्षा जयन्नप उरुं नो गातुं कृणु सोम मीढ्वः
हजार धारा असलेला, शंभर वाटांनी वाहणारा, अद्भुत असा सोम, इंद्रासाठी प्रिय, हव्या त्या गोडाईने शुद्ध होतो; विजय मिळवून तो शेताकडे येतो, पाण्यांवरही जिंकतो—हे उदार सोम, आम्हाला विशाल मार्ग दे.