अश्वो न चक्रदो वृषा सं गा इन्दो समर्वतः । वि नो राये दुरो वृधि
घोड्यासारखा गर्जणारा, बलवान इंदु, गायींना एकत्र आण; आमचे धन दूरवरून वाढव.
असृक्षत प्र वाजिनो गव्या सोमासो अश्वया । शुक्रासो वीरयाशवः
वेगवान, गायी मिळवणारे, घोडे मिळवणारे, तेजस्वी, वीर्यवान, उत्साही सोम वाहतात.
शुम्भमाना ऋतायुभिर्मृज्यमाना गभस्त्योः । पवन्ते वारे अव्यये
सत्याने जगणारे, हातांनी शुद्ध केलेले, चमकणारे सोम अविरत प्रवाहात वाहतात.
ते विश्वा दाशुषे वसु सोमा दिव्यानि पार्थिवा । पवन्तामान्तरिक्ष्या
हे सोम्या, स्वर्गातील, पृथ्वीवरील आणि अंतरिक्षातील सर्व धन भक्तासाठी वाहू दे.
पवमानस्य विश्ववित्प्र ते सर्गा असृक्षत । सूर्यस्येव न रश्मयः
सर्वज्ञ, वाहणाऱ्या तुझ्या धारा सूर्याच्या किरणांसारख्या सर्वत्र पसरतात.
केतुं कृण्वन्दिवस्परि विश्वा रूपाभ्यर्षसि । समुद्रः सोम पिन्वसे
तू आकाशात एक झेंडा उभारतोस, सर्व रूपांतून जातोस; सोमदेवा, तू समुद्रासारखा फुलतोस.
हिन्वानो वाचमिष्यसि पवमान विधर्मणि । अक्रान्देवो न सूर्यः
पवित्र झालेला, तू प्रवाहित होताना वाणी शोधतोस; देवासारखा, सूर्याप्रमाणे मोठ्याने गर्जतोस.
इन्दुः पविष्ट चेतनः प्रियः कवीनां मती । सृजदश्वं रथीरिव
पवित्रात प्रवेश करणारा, जाणिवा असलेला, ऋषींच्या मनात प्रिय असणारा तो इंद्र, रथवान जसा घोडा सोडतो तसा घोडा मुक्त करतो.
ऊर्मिर्यस्ते पवित्र आ देवावीः पर्यक्षरत् । सीदन्नृतस्य योनिमा
तुझी लाट, पवित्र झालेला, पवित्राच्या भोवती देवत्वाने वाहते; सत्याच्या गर्भात स्थिरावते.
स नो अर्ष पवित्र आ मदो यो देववीतमः । इन्दविन्द्राय पीतये
देवतांना सर्वात प्रिय असणारा तो आनंद, आमच्यासाठी पवित्रातून वाहू दे, हे इंद्रासाठी प्यायला येणाऱ्या इंद्रा.
इषे पवस्व धारया मृज्यमानो मनीषिभिः । इन्दो रुचाभि गा इहि
तुझ्या प्रवाहाने, ज्ञानी लोकांनी शुद्ध होत, सामर्थ्यासाठी स्वतःला शुद्ध कर; हे इंद्रा, तुझ्या तेजाने गायींकडे ये.
पुनानो वरिवस्कृध्यूर्जं जनाय गिर्वणः । हरे सृजान आशिरम्
स्वतःला शुद्ध करताना, गायक लोकांसाठी मार्ग तयार करतो, लोकांसाठी बळ निर्माण करतो; पिंगटांसह तो वेगवानाला सोडतो.
पुनानो देववीतय इन्द्रस्य याहि निष्कृतम् । द्युतानो वाजिभिर्यतः
स्वतःला शुद्ध करणारा, देवांना दान देणारा, इंद्राच्या निवासाकडे जा, हे इंद्रा; तेजाने उजळत, वेगवानांसह.
प्र हिन्वानास इन्दवोऽच्छा समुद्रमाशवः । धिया जूता असृक्षत
प्रेरित झालेले ते इंद्र, वेगाने समुद्राकडे धावले; विचाराने मार्गदर्शित होऊन वाहू लागले.
मर्मृजानास आयवो वृथा समुद्रमिन्दवः । अग्मन्नृतस्य योनिमा
शुद्ध होत असलेल्या त्या प्रवाहांनी, इंद्रांनी, समुद्राकडे एकत्र येऊन, सत्याच्या गर्भात पोहोचले.
परि णो याह्यस्मयुर्विश्वा वसून्योजसा । पाहि नः शर्म वीरवत्
सर्व संपत्तींसह, तुझ्या सामर्थ्याने आमच्याभोवती ये; वीरांनी भरलेल्या आश्रयाने आम्हाला वाचव.
मिमाति वह्निरेतशः पदं युजान ऋक्वभिः । प्र यत्समुद्र आहितः
अग्नी बीज मोजतो, गायकांसह पाऊल ठरवतो, जेव्हा तो समुद्रात ठेवला जातो.
आ यद्योनिं हिरण्ययमाशुरृतस्य सीदति । जहात्यप्रचेतसः
वेगवान सत्याच्या सोन्याच्या गर्भात बसतो, तेव्हा तो अज्ञान असणाऱ्यांना सोडून देतो.
अभि वेना अनूषतेयक्षन्ति प्रचेतसः । मज्जन्त्यविचेतसः
ज्ञानी त्या जाणण्यासारख्याची इच्छा करतात; जागरूक वाट पाहतात; अज्ञानी बुडतात.
इन्द्रायेन्दो मरुत्वते पवस्व मधुमत्तमः । ऋतस्य योनिमासदम्
इंद्र आणि मरुतांसाठी, हे इंद्रा, सर्वात मधुरतेने स्वतःला शुद्ध कर; सत्याच्या गर्भात बसलेला.
तं त्वा विप्रा वचोविदः परि ष्कृण्वन्ति वेधसः । सं त्वा मृजन्त्यायवः
तुला, ज्याला ज्ञानी वाणी जाणणारे वेढतात, हे बुद्धिमान, प्रवाह एकत्र येऊन शुद्ध करतात.
रसं ते मित्रो अर्यमा पिबन्ति वरुणः कवे । पवमानस्य मरुतः
मित्र, अर्यमान आणि वरुण, हे कवी, तुझा रस पितात; पवित्र झालेल्या इंद्राचे मरुतही.
त्वं सोम विपश्चितं पुनानो वाचमिष्यसि । इन्दो सहस्रभर्णसम्
तू, सोम, ज्ञानसम्पन्न, स्वतःला शुद्ध करत, वाणी शोधतोस; हे इंद्रा, हजारो संपत्तीने परिपूर्ण.
उतो सहस्रभर्णसं वाचं सोम मखस्युवम् । पुनान इन्दवा भर
हे सोमदेव, यज्ञात तुझं मोठ्या आदराने स्तवन केलं जातं. शुद्ध झालेल्या तुझ्या अमृतासारख्या थेंबातून हजारो पटीने प्रभावी वाणी प्रकट होवो.
पुनान इन्दवेषां पुरुहूत जनानाम् । प्रियः समुद्रमा विश
शुद्ध झालेला, सर्व लोकांनी पुन्हा पुन्हा आवाहन केलेला आणि सर्वांना प्रिय असलेला तू, हे सोम, समुद्रात प्रवेश कर.
दविद्युतत्या रुचा परिष्टोभन्त्या कृपा । सोमाः शुक्रा गवाशिरः
कडाडणाऱ्या तेजाने आणि गूंजणाऱ्या स्वराने, गायीच्या शिरावरून वाहणारे हे शुभ्र सोमरस प्रवाहित होत आहेत.
हिन्वानो हेतृभिर्यत आ वाजं वाज्यक्रमीत् । सीदन्तो वनुषो यथा
पुरोहितांनी प्रेरित केलेला बलवान सोम, जसा बक्षिसासाठी पुढे जातो, तसा तो आपल्या सोबत्यांप्रमाणे स्थिर होवो.
ऋधक्सोम स्वस्तये संजग्मानो दिवः कविः । पवस्व सूर्यो दृशे
हे सोम, कल्याणासाठी, स्वर्गातून आलेला ज्ञानी, तू सूर्यदर्शनासाठी शुद्धपणे प्रवाहित हो.
हिन्वन्ति सूरमुस्रयः स्वसारो जामयस्पतिम् । महामिन्दुं महीयुवः
स्वजनांच्या स्वामिनी असलेल्या भगिनी, त्या मोठ्या सामर्थ्याने तेजस्वी आणि महान सोमरसाला प्रवाहित करतात.
पवमान रुचारुचा देवो देवेभ्यस्परि । विश्वा वसून्या विश
हे पवमान, विविध प्रकाशाने उजळणारा, देवांमध्ये श्रेष्ठ, आमच्यासाठी सर्व संपत्तीमध्ये प्रवेश कर.