अभि गव्यानि वीतये नृम्णा पुनानो अर्षसि । सनद्वाजः परि स्रव
गायी मिळवण्यासाठी, तू शुद्ध होऊन, पुरुषार्थाने पुढे जातोस; बक्षीस घेऊन सर्वत्र वाह.
उत नो गोमतीरिषो विश्वा अर्ष परिष्टुभः । गृणानो जमदग्निना
आमच्यासाठी सर्व धनदायक प्रवाह, सर्व स्तुतिपाठासह, जमदग्नीने गौरवलेले, वाहू दे.
पवस्व वाचो अग्रियः सोम चित्राभिरूतिभिः । अभि विश्वानि काव्या
हे सोम, वाणीमध्ये श्रेष्ठ, सुंदर सहाय्यांसह वाह; सर्व प्रेरणा व्यापून टाक.
त्वं समुद्रिया अपोऽग्रियो वाच ईरयन् । पवस्व विश्वमेजय
तू महासागरातील पाणी, वाणीने हलवतोस; सर्व जग हलवून वाह.
तुभ्येमा भुवना कवे महिम्ने सोम तस्थिरे । तुभ्यमर्षन्ति सिन्धवः
हे कवी सोम, तुझ्या महानतेसाठी ही सर्व जगं स्थिर आहेत; तुझ्यासाठी नद्या वाहतात.
प्र ते दिवो न वृष्टयो धारा यन्त्यसश्चतः । अभि शुक्रामुपस्तिरम्
तुझ्यासाठी, जणू आकाशातून पाऊस पडावा तसे, प्रवाह अखंडपणे येतात आणि तेजस्वी समृद्धी पसरवतात.
इन्द्रायेन्दुं पुनीतनोग्रं दक्षाय साधनम् । ईशानं वीतिराधसम्
इंद्रासाठी, सामर्थ्यशाली, कौशल्याला योग्य, सर्व संपत्ती देणारा, असा हा सोम शुद्ध करा.
पवमान ऋतः कविः सोमः पवित्रमासदत् । दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्
शुद्ध करणारा, सत्य आणि कवी असा सोम गाळणीत पोहोचतो, आणि स्तुतीला वीर्य प्रदान करतो.
आ पवस्व सहस्रिणं रयिं सोम सुवीर्यम् । अस्मे श्रवांसि धारय
हे सोम, हजारो संपत्ती, वीर्य आम्हाला मिळू दे; आम्हाला कीर्ती प्राप्त होऊ दे.
इषमूर्जं च पिन्वस इन्द्राय मत्सरिन्तमः । चमूष्वा नि षीदसि
तू पोषण आणि बळ वाढवतोस, इंद्रासाठी सर्वात आनंददायक आहेस; आणि तू पात्रांमध्ये विसावतोस.
सुत इन्द्राय विष्णवे सोमः कलशे अक्षरत् । मधुमाँ अस्तु वायवे
सुत केलेला सोम इंद्र आणि विष्णूसाठी कलशात वाहतो; तो वायूसाठी मधुर होवो.
एते असृग्रमाशवोऽति ह्वरांसि बभ्रवः । सोमा ऋतस्य धारया
हे पिवळसर सोम वेगाने, सर्व अडथळे ओलांडून, सत्याच्या प्रवाहात वाहून गेले आहेत.
इन्द्रं वर्धन्तो अप्तुरः कृण्वन्तो विश्वमार्यम् । अपघ्नन्तो अराव्णः
हे जल इंद्राचे वाढ करणारे, सर्व जगाला श्रेष्ठ बनवणारे आणि शत्रूंना दूर करणारे आहेत.
सुता अनु स्वमा रजोऽभ्यर्षन्ति बभ्रवः । इन्द्रं गच्छन्त इन्दवः
सुत केलेले हे पिवळसर सोम आपापल्या मार्गाने धावत आहेत; हे थेंब इंद्राकडे जातात.
अया पवस्व धारया यया सूर्यमरोचयः । हिन्वानो मानुषीरपः
त्या प्रवाहाने वाह, ज्याने तू सूर्याला प्रकाशित केलेस आणि मानवी जलांना दूर केलेस.
अयुक्त सूर एतशं पवमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे
शुद्ध करणाऱ्याने वेगवान घोडा, म्हणजे सूर्य, विचाराने जुळवला आहे, तो आकाशातून प्रवास करतो.
उत त्या हरितो दश सूरो अयुक्त यातवे । इन्दुरिन्द्र इति ब्रुवन्
आणि त्या दहा तेजस्वी घोड्यांना, म्हणजे सूर्याला, प्रवासासाठी जुळवले आहे; ते म्हणतात, 'हा थेंब इंद्रासाठी आहे.'
परीतो वायवे सुतं गिर इन्द्राय मत्सरम् । अव्यो वारेषु सिञ्चत
सुत केलेला, आनंद देणारा सोम वायूसाठी ओता, स्तुती इंद्रासाठी; तो लोकराच्या गाळणीत शिंपडा.
पवमान विदा रयिमस्मभ्यं सोम दुष्टरम् । यो दूणाशो वनुष्यता
हे शुद्ध करणाऱ्या सोम, आम्हाला जिंकता न येणारे, गरजू लोकांना हवे असलेले धन दे.
अभ्यर्ष सहस्रिणं रयिं गोमन्तमश्विनम् । अभि वाजमुत श्रवः
आमच्याकडे हजारो, घोडे आणि गायींनी समृद्ध असे धन वाहून ये; बळ आणि कीर्ती मिळवून दे.
सोमो देवो न सूर्योऽद्रिभिः पवते सुतः । दधानः कलशे रसम्
सोम, देव, सूर्यासारखा, दगडांनी सुत केलेला, पात्रात आपला रस ठेवून शुद्ध होतो.
एते धामान्यार्या शुक्रा ऋतस्य धारया । वाजं गोमन्तमक्षरन्
ही तेजस्वी, श्रेष्ठ शक्ती सत्याच्या प्रवाहाने, गायींनी समृद्ध असे बळ अखंड वाहते.
सुता इन्द्राय वज्रिणे सोमासो दध्याशिरः । पवित्रमत्यक्षरन्
सुत केलेले सोम वज्रधारी इंद्रासाठी, दहीदार शिर असलेले, गाळणीतून वाहतात.
प्र सोम मधुमत्तमो राये अर्ष पवित्र आ । मदो यो देववीतमः
हे सोम, सर्वात मधुर, संपत्ती मिळवण्यासाठी गाळणीतून वाह, देवांना सर्वात प्रिय असा आनंद देणारा.
तमी मृजन्त्यायवो हरिं नदीषु वाजिनम् । इन्दुमिन्द्राय मत्सरम्
पिवळसर सोम त्याला, जलात वेगवान आणि इंद्रासाठी आनंददायक असलेल्या थेंबाला, स्वच्छ करतात.
आ पवस्व हिरण्यवदश्वावत्सोम वीरवत् । वाजं गोमन्तमा भर
सोम, सोन्यासारखा, घोडे, गायी आणि वीरांसह वाह; गायींनी समृद्ध बळ आम्हाला दे.
परि वाजे न वाजयुमव्यो वारेषु सिञ्चत । इन्द्राय मधुमत्तमम्
इंद्रासाठी सर्वात आनंददायक सोम, विजेत्यासारखा, लोकराच्या गाळणीत ओता.
कविं मृजन्ति मर्ज्यं धीभिर्विप्रा अवस्यवः । वृषा कनिक्रदर्षति
ज्ञानी ऋषी आपल्या विचारांनी त्या कवींना शुद्ध करतात, मदतीची अपेक्षा करत; तो बलवान गर्जना करतो आणि प्रकट होतो.
वृषणं धीभिरप्तुरं सोममृतस्य धारया । मती विप्राः समस्वरन्
ज्ञानी आपल्या विचारांनी सामर्थ्यशाली, भरपूर सोमाचे स्तवन करतात, अमृताच्या प्रवाहाने.
पवस्व देवायुषगिन्द्रं गच्छतु ते मदः । वायुमा रोह धर्मणा
सोमा, तू देवांचे आयुष्य घेऊन वाह; तुझा आनंद इंद्रापर्यंत पोहोचू दे; तुझ्या धर्माने वायूपर्यंत जाऊन पोहोच.