एष स्य परि षिच्यते मर्मृज्यमान आयुभिः । उरुगायः कविक्रतुः
तो ओतला जातो, पिळण्याने शुद्ध होतो, मोठ्या पावलांनी चालणारा आणि बुद्धिमान आहे.
सहस्रोतिः शतामघो विमानो रजसः कविः । इन्द्राय पवते मदः
हजारो प्रवाह, शंभरपट दान करणारा, आकाशातून वेगाने जाणारा, आणि बुद्धिमान असा हा सोम इंद्रासाठी आनंदाने वाहतो.
गिरा जात इह स्तुत इन्दुरिन्द्राय धीयते । विर्योना वसताविव
स्तुतीने जन्मलेला, येथे गौरवलेला, हा इंद्रासाठी तयार केलेला सोम, जणू बलवान वीर आपल्या घरात उभा असावा तसा आहे.
पवमानः सुतो नृभिः सोमो वाजमिवासरत् । चमूषु शक्मनासदम्
पुरुषांनी शुद्ध केलेला, पिळलेला सोम जणू एखादे बक्षीस मिळवण्यासाठी धावतो, आणि तो आपल्या सामर्थ्याने समूहात स्थान घेतो.
तं त्रिपृष्ठे त्रिवन्धुरे रथे युञ्जन्ति यातवे । ऋषीणां सप्त धीतिभिः
त्या त्रिकुंड आणि त्रिवंधन असलेल्या रथावर, ऋषींच्या सात प्रेरणांनी त्याला प्रवासासाठी जुळवले जाते.
तं सोतारो धनस्पृतमाशुं वाजाय यातवे । हरिं हिनोत वाजिनम्
त्याला ओतणारे, धन मिळवणारा, वेगवान, बक्षीसासाठी पुढे जाण्यास प्रवृत्त करतात; तेजस्वी आणि विजय मिळवणारा असा तो आहे.
आविशन्कलशं सुतो विश्वा अर्षन्नभि श्रियः । शूरो न गोषु तिष्ठति
पिळलेला सोम कलशात प्रवेश करतो, सर्व सौंदर्ये त्याच्या आजूबाजूला वाहतात; तो जणू गायींमध्ये उभा असलेला वीर आहे.
आ त इन्दो मदाय कं पयो दुहन्त्यायवः । देवा देवेभ्यो मधु
हे सोम, तुझ्या आनंदासाठी, प्रवाह आपले सार काढतात—देवतांसाठी मधुरता निर्माण करतात.
आ नः सोमं पवित्र आ सृजता मधुमत्तमम् । देवेभ्यो देवश्रुत्तमम्
सर्वात मधुर असा सोम आमच्याकडे गाळणीतून वाहू दे, जो देवतांमध्ये सर्वाधिक प्रसिद्ध आहे.
एते सोमा असृक्षत गृणानाः श्रवसे महे । मदिन्तमस्य धारया
हे सोम, हे सर्व प्रवाह मोठ्या कीर्तीने गौरवले गेले आहेत, आणि सर्वात आनंददायक प्रवाहाने वाहतात.
अभि गव्यानि वीतये नृम्णा पुनानो अर्षसि । सनद्वाजः परि स्रव
गायी मिळवण्यासाठी, तू शुद्ध होऊन, पुरुषार्थाने पुढे जातोस; बक्षीस घेऊन सर्वत्र वाह.
उत नो गोमतीरिषो विश्वा अर्ष परिष्टुभः । गृणानो जमदग्निना
आमच्यासाठी सर्व धनदायक प्रवाह, सर्व स्तुतिपाठासह, जमदग्नीने गौरवलेले, वाहू दे.
पवस्व वाचो अग्रियः सोम चित्राभिरूतिभिः । अभि विश्वानि काव्या
हे सोम, वाणीमध्ये श्रेष्ठ, सुंदर सहाय्यांसह वाह; सर्व प्रेरणा व्यापून टाक.
त्वं समुद्रिया अपोऽग्रियो वाच ईरयन् । पवस्व विश्वमेजय
तू महासागरातील पाणी, वाणीने हलवतोस; सर्व जग हलवून वाह.
तुभ्येमा भुवना कवे महिम्ने सोम तस्थिरे । तुभ्यमर्षन्ति सिन्धवः
हे कवी सोम, तुझ्या महानतेसाठी ही सर्व जगं स्थिर आहेत; तुझ्यासाठी नद्या वाहतात.
प्र ते दिवो न वृष्टयो धारा यन्त्यसश्चतः । अभि शुक्रामुपस्तिरम्
तुझ्यासाठी, जणू आकाशातून पाऊस पडावा तसे, प्रवाह अखंडपणे येतात आणि तेजस्वी समृद्धी पसरवतात.
इन्द्रायेन्दुं पुनीतनोग्रं दक्षाय साधनम् । ईशानं वीतिराधसम्
इंद्रासाठी, सामर्थ्यशाली, कौशल्याला योग्य, सर्व संपत्ती देणारा, असा हा सोम शुद्ध करा.
पवमान ऋतः कविः सोमः पवित्रमासदत् । दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्
शुद्ध करणारा, सत्य आणि कवी असा सोम गाळणीत पोहोचतो, आणि स्तुतीला वीर्य प्रदान करतो.
आ पवस्व सहस्रिणं रयिं सोम सुवीर्यम् । अस्मे श्रवांसि धारय
हे सोम, हजारो संपत्ती, वीर्य आम्हाला मिळू दे; आम्हाला कीर्ती प्राप्त होऊ दे.
इषमूर्जं च पिन्वस इन्द्राय मत्सरिन्तमः । चमूष्वा नि षीदसि
तू पोषण आणि बळ वाढवतोस, इंद्रासाठी सर्वात आनंददायक आहेस; आणि तू पात्रांमध्ये विसावतोस.
सुत इन्द्राय विष्णवे सोमः कलशे अक्षरत् । मधुमाँ अस्तु वायवे
सुत केलेला सोम इंद्र आणि विष्णूसाठी कलशात वाहतो; तो वायूसाठी मधुर होवो.
एते असृग्रमाशवोऽति ह्वरांसि बभ्रवः । सोमा ऋतस्य धारया
हे पिवळसर सोम वेगाने, सर्व अडथळे ओलांडून, सत्याच्या प्रवाहात वाहून गेले आहेत.
इन्द्रं वर्धन्तो अप्तुरः कृण्वन्तो विश्वमार्यम् । अपघ्नन्तो अराव्णः
हे जल इंद्राचे वाढ करणारे, सर्व जगाला श्रेष्ठ बनवणारे आणि शत्रूंना दूर करणारे आहेत.
सुता अनु स्वमा रजोऽभ्यर्षन्ति बभ्रवः । इन्द्रं गच्छन्त इन्दवः
सुत केलेले हे पिवळसर सोम आपापल्या मार्गाने धावत आहेत; हे थेंब इंद्राकडे जातात.
अया पवस्व धारया यया सूर्यमरोचयः । हिन्वानो मानुषीरपः
त्या प्रवाहाने वाह, ज्याने तू सूर्याला प्रकाशित केलेस आणि मानवी जलांना दूर केलेस.
अयुक्त सूर एतशं पवमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे
शुद्ध करणाऱ्याने वेगवान घोडा, म्हणजे सूर्य, विचाराने जुळवला आहे, तो आकाशातून प्रवास करतो.
उत त्या हरितो दश सूरो अयुक्त यातवे । इन्दुरिन्द्र इति ब्रुवन्
आणि त्या दहा तेजस्वी घोड्यांना, म्हणजे सूर्याला, प्रवासासाठी जुळवले आहे; ते म्हणतात, 'हा थेंब इंद्रासाठी आहे.'
परीतो वायवे सुतं गिर इन्द्राय मत्सरम् । अव्यो वारेषु सिञ्चत
सुत केलेला, आनंद देणारा सोम वायूसाठी ओता, स्तुती इंद्रासाठी; तो लोकराच्या गाळणीत शिंपडा.
पवमान विदा रयिमस्मभ्यं सोम दुष्टरम् । यो दूणाशो वनुष्यता
हे शुद्ध करणाऱ्या सोम, आम्हाला जिंकता न येणारे, गरजू लोकांना हवे असलेले धन दे.
अभ्यर्ष सहस्रिणं रयिं गोमन्तमश्विनम् । अभि वाजमुत श्रवः
आमच्याकडे हजारो, घोडे आणि गायींनी समृद्ध असे धन वाहून ये; बळ आणि कीर्ती मिळवून दे.