पवस्व गोजिदश्वजिद्विश्वजित्सोम रण्यजित् । प्रजावद्रत्नमा भर
ओ सोम, गायी जिंकणारा, घोडे जिंकणारा, सर्व काही जिंकणारा, रणात जिंकणारा, तू आमच्यासाठी संततीने भरलेले धन आण.
पवस्वाद्भ्यो अदाभ्यः पवस्वौषधीभ्यः । पवस्व धिषणाभ्यः
तू अमोघांसाठी वाह, औषधींसाठी वाह, आणि ज्ञानी स्त्रियांसाठी वाह.
त्वं सोम पवमानो विश्वानि दुरिता तर । कविः सीद नि बर्हिषि
शुद्ध झालेला सोम, तू सर्व दुःखांवर मात कर; ऋषी म्हणून तू कुशावर बस.
पवमान स्वर्विदो जायमानोऽभवो महान् । इन्दो विश्वाँ अभीदसि
शुद्ध झालेला, प्रकाश देणारा, जन्मताना तू महान झाला; इंदु, तू सर्वत्र पोहोचतोस.
प्र गायत्रेण गायत पवमानं विचर्षणिम् । इन्दुं सहस्रचक्षसम्
गायत्री छंदाने गा, शुद्ध झालेल्या बुद्धिमान इंदुचे, हजारो डोळे असलेल्या इंदुचे.
तं त्वा सहस्रचक्षसमथो सहस्रभर्णसम् । अति वारमपाविषुः
तुला, हजारो डोळे आणि हजारो शक्ती असलेल्या तुला, त्यांनी सर्व अडथळे ओलांडले.
अति वारान्पवमानो असिष्यदत्कलशाँ अभि धावति । इन्द्रस्य हार्द्याविशन्
शुद्ध झालेला, तू अडथळे पार केलस; तू कलशांकडे धावतोस आणि इंद्राच्या अंतःकरणात प्रवेश करतोस.
इन्द्रस्य सोम राधसे शं पवस्व विचर्षणे । प्रजावद्रेत आ भर
इंद्राच्या कृपेसाठी, सोम, बुद्धिमान, वाह; आम्हाला संततीने भरलेले धन आण.
अया वीती परि स्रव यस्त इन्दो मदेष्वा । अवाहन्नवतीर्नव
या गाळणीतून वाह, मदात रमणारा इंदु; तू नव नद्या खाली आणल्या आहेत.
पुरः सद्य इत्थाधिये दिवोदासाय शम्बरम् । अध त्यं तुर्वशं यदुम्
तू त्वरित, या प्रकारे, दिवोदासासाठी शंबराचा नाश केला; मग तू तुर्वश आणि यदू यांनाही जिंकले.
परि णो अश्वमश्वविद्गोमदिन्दो हिरण्यवत् । क्षरा सहस्रिणीरिषः
आमच्याभोवती, इंदु, घोडे मिळवणारे, गायी मिळवणारे, सोने मिळवणारे, हजार धारांनी वाहणारे धन ओत.
पवमानस्य ते वयं पवित्रमभ्युन्दतः । सखित्वमा वृणीमहे
शुद्ध झालेल्या तुझ्या गाळणीकडे आम्ही उचलतो, आम्ही तुझे मैत्री निवडतो.
ये ते पवित्रमूर्मयोऽभिक्षरन्ति धारया । तेभिर्नः सोम मृळय
तुझ्या गाळणीच्या त्या धारांमुळे, ज्या जोरात वाहतात, सोम, त्या आमच्यावर कृपा कर.
स नः पुनान आ भर रयिं वीरवतीमिषम् । ईशानः सोम विश्वतः
शुद्ध करणारा, आम्हाला वीरांनी आणि अन्नाने भरलेले धन दे; सोम, सर्वांचा स्वामी, सर्वत्र ते दे.
एतमु त्यं दश क्षिपो मृजन्ति सिन्धुमातरम् । समादित्येभिरख्यत
हे दहा वेगवान धारांनी सिंधू मातेचे शुद्धीकरण करतात; एकत्र, ते आदित्यांकडून स्तुतीस पात्र ठरतात.
समिन्द्रेणोत वायुना सुत एति पवित्र आ । सं सूर्यस्य रश्मिभिः
इंद्रासोबत आणि वायूसोबत निघालेला सुत सोम पवित्रातून वाहतो; तो सूर्याच्या किरणांशी एकरूप होतो.
स नो भगाय वायवे पूष्णे पवस्व मधुमान् । चारुर्मित्रे वरुणे च
हे सोम, आमच्या भाग्यासाठी, वायूसाठी, पूष्ण्यासाठी, गोडवा भरपूर घेऊन वाह; मित्र आणि वरुणासाठीही सुंदर हो.
उच्चा ते जातमन्धसो दिवि षद्भूम्या ददे । उग्रं शर्म महि श्रवः
आकाशात तुझं जन्म मी ठेवले आहे, हे सोम; आम्हाला कठोर संरक्षण आणि मोठं कीर्ती दे.
एना विश्वान्यर्य आ द्युम्नानि मानुषाणाम् । सिषासन्तो वनामहे
या सोमामुळे, हे श्रेष्ठ, आम्ही सर्व मानवांचे तेज मिळवण्यासाठी, जिंकण्यासाठी प्रयत्न करतो.
स न इन्द्राय यज्यवे वरुणाय मरुद्भ्यः । वरिवोवित्परि स्रव
इंद्रासाठी, पूजनीयासाठी, वरुणासाठी, मरुतांसाठी वाह; आमच्यासाठी मोकळ्या वाटा उघड.
उपो षु जातमप्तुरं गोभिर्भङ्गं परिष्कृतम् । इन्दुं देवा अयासिषुः
गायींनी शुद्ध केलेला, तुकड्यांनी सजवलेला, असा जन्मलेला सोम, देवांनी जवळ घेतला आहे.
तमिद्वर्धन्तु नो गिरो वत्सं संशिश्वरीरिव । य इन्द्रस्य हृदंसनिः
आपल्या गीतेने त्याला वाढवू दे, जसा वासराला गाय वाढवते; जो इंद्राच्या मनाला आनंद देतो.
अर्षा णः सोम शं गवे धुक्षस्व पिप्युषीमिषम् । वर्धा समुद्रमुक्थ्यम्
आमच्यासाठी वाह, हे सोम, गायींना आनंद देणारा; पोषक अन्न दे, स्तुतीचा समुद्र वाढव.
पवमानो अजीजनद्दिवश्चित्रं न तन्यतुम् । ज्योतिर्वैश्वानरं बृहत्
शुद्ध झाल्यावर, तू आकाशात अद्भुत गडगडाट निर्माण केलास, विशाल तेज निर्माण केलंस.
पवमानस्य ते रसो मदो राजन्नदुच्छुनः । वि वारमव्यमर्षति
हे राजा सोम, तुझा रस, तुझा आनंद अडथळ्यांशिवाय वाहतो, सर्व प्रवाहांत पसरतो.
पवमान रसस्तव दक्षो वि राजति द्युमान् । ज्योतिर्विश्वं स्वर्दृशे
तुझा रस, हे शुद्ध सोम, तुझं कौशल्य तेजाने झळकतं; आकाशात सर्वत्र तेज दिसतं.
यस्ते मदो वरेण्यस्तेना पवस्वान्धसा । देवावीरघशंसहा
त्या उत्तम आनंदाने, सुत सोमाने स्वतःला शुद्ध कर; पापांचा नाश करणारा, दिव्य, पराक्रमी.
जघ्निर्वृत्रममित्रियं सस्निर्वाजं दिवेदिवे । गोषा उ अश्वसा असि
तू शत्रू वृत्राचा वध केलास, दररोज विजय मिळवतोस; तू गायी आणि घोडे देणारा आहेस.
सम्मिश्लो अरुषो भव सूपस्थाभिर्न धेनुभिः । सीदञ्छ्येनो न योनिमा
पोषक गायींसोबत एकरूप हो, लालसर हो; गरुड जसा आपल्या घरट्यात बसतो तसा स्थिर हो.
स पवस्व य आविथेन्द्रं वृत्राय हन्तवे । वव्रिवांसं महीरपः
वाह, तू जो इंद्राला वृत्राचा वध करताना मदत करतोस, जो मोठ्या पाण्यांना व्यापून घेतो.