अभ्यर्ष विचक्षण पवित्रं धारया सुतः । अभि वाजमुत श्रवः
हे बुद्धिमान, गाळणीतून पिळला गेलेला, पुढे ये; आम्हाला बळ आणि कीर्ती मिळवून दे.
परि द्युक्षः सनद्रयिर्भरद्वाजं नो अन्धसा । सुवानो अर्ष पवित्र आ
प्रकाशमान, वेगाने वाहणारा, पिळलेला तो, भरद्वाजाला आपल्या रसाने वेढो, गाळणीतून वाह.
तव प्रत्नेभिरध्वभिरव्यो वारे परि प्रियः । सहस्रधारो यात्तना
तुझ्या प्राचीन वाटांनी, अखंड आवरणातून, प्रिय असलेला तू, हजार धारांनी वाह.
चरुर्न यस्तमीङ्खयेन्दो न दानमीङ्खय । वधैर्वधस्नवीङ्खय
जसा उदार मित्र, तसा उदार हो, हे इंदु; जसा दाता, तसा उदार हो; शस्त्रांनीही उदार हो.
नि शुष्ममिन्दवेषां पुरुहूत जनानाम् । यो अस्माँ आदिदेशति
जे आपल्याविरुद्ध उभे राहतात, त्यांची शक्ती, हे इंदु, वारंवार आह्वान केलेल्या, खाली पाड.
शतं न इन्द ऊतिभिः सहस्रं वा शुचीनाम् । पवस्व मंहयद्रयिः
शंभर मदतींनी, किंवा हजार शुद्ध असणाऱ्यांनी, हे इंदु, संपत्ती वाढवणारा तू वाह.
उत्ते शुष्मासो अस्थू रक्षो भिन्दन्तो अद्रिवः । नुदस्व याः परिस्पृधः
तुझ्या शक्ती उगवल्या, दुष्टांचा नाश करत, हे दगडांनी पिळलेला; विरोध करणाऱ्यांना दूर कर.
अया निजघ्निरोजसा रथसंगे धने हिते । स्तवा अबिभ्युषा हृदा
या बळाने, रथयुद्धात, संपत्ती मिळवताना तू शत्रूंचा पराभव केलास; निर्भय मनाने स्तुती कर.
अस्य व्रतानि नाधृषे पवमानस्य दूढ्या । रुज यस्त्वा पृतन्यति
पवित्र वाहणाऱ्याच्या नियमांना कोणीही थांबवू शकत नाही; जो तुझ्याशी झुंजतो, त्याला मोड.
तं हिन्वन्ति मदच्युतं हरिं नदीषु वाजिनम् । इन्दुमिन्द्राय मत्सरम्
त्या आनंददायक, पिवळ्या रंगाच्या, जलात वेगाने धावणाऱ्या सोमाला, इंद्रासाठी उत्साही पेय म्हणून प्रवाहित करतात.
अस्य प्रत्नामनु द्युतं शुक्रं दुदुह्रे अह्रयः । पयः सहस्रसामृषिम्
त्याच्या प्राचीन, तेजस्वी साराला, थकवा न येणाऱ्यांनी काढले आहे—तो तेजस्वी, हजार प्रवाहांचा ज्ञाता सोम आहे.
अयं सूर्य इवोपदृगयं सरांसि धावति । सप्त प्रवत आ दिवम्
तो सूर्याप्रमाणे सर्वत्र पाहतो; तो नद्यांमधून धावतो, सात प्रवाहांनी आकाशाकडे जातो.
अयं विश्वानि तिष्ठति पुनानो भुवनोपरि । सोमो देवो न सूर्यः
शुद्ध झालेला हा सोम, सर्व जगांवर उभा राहतो—तो देव आहे, सूर्य नाही.
परि णो देववीतये वाजाँ अर्षसि गोमतः । पुनान इन्दविन्द्रयुः
देवतांच्या मदतीसाठी, तू आमच्याभोवती, गोधनासहित समृद्धी घेऊन, शुद्ध होऊन, इंद्रासाठी प्रवाहित हो.
यवंयवं नो अन्धसा पुष्टम्पुष्टं परि स्रव । सोम विश्वा च सौभगा
सोमा, तुझ्या रसाने पुन्हा पुन्हा आम्हाला पोषण दे, आणि सर्व शुभ लाभ आम्हाला मिळू दे.
इन्दो यथा तव स्तवो यथा ते जातमन्धसः । नि बर्हिषि प्रिये सदः
इंदु, जसा तुझा स्तुतीगान होतो, जसा तुझा नवा रस तयार होतो, तसा प्रिय कुशावर स्थिर हो.
उत नो गोविदश्ववित्पवस्व सोमान्धसा । मक्षूतमेभिरहभिः
सोमा, तुझ्या रसाने आमच्यासाठी प्रवाहित हो, गायी आणि घोडे दे, आणि या दिवसांत सर्वात जलद हो.
यो जिनाति न जीयते हन्ति शत्रुमभीत्य । स पवस्व सहस्रजित्
जो जिंकतो आणि कधीच हरत नाही, जो शत्रूला निर्भयपणे हरवतो—तू असेच प्रवाहित हो, सोम, हजार वेळा विजयी हो.
परि सोम ऋतं बृहदाशुः पवित्रे अर्षति । विघ्नन्रक्षांसि देवयुः
सोमा, तू जलद आणि विशाल, सत्याच्या मार्गाने गाळणीतून वाहतोस, दुष्ट शक्तींना दूर करतोस, देवतुल्य आहेस.
यत्सोमो वाजमर्षति शतं धारा अपस्युवः । इन्द्रस्य सख्यमाविशन्
जेव्हा सोम सामर्थ्यासाठी शंभर प्रवाहांनी अखंड वाहतो, तेव्हा तो इंद्राच्या मैत्रीत प्रवेश करतो.
अभि त्वा योषणो दश जारं न कन्यानूषत । मृज्यसे सोम सातये
दहा कन्या जणू वधू प्रमाणे तुझ्या प्रेमासाठी आसुसतात; सोम, तू यज्ञासाठी शुद्ध होतोस.
त्वमिन्द्राय विष्णवे स्वादुरिन्दो परि स्रव । नॄन्स्तोतॄन्पाह्यंहसः
इंदु, इंद्र आणि विष्णूसाठी गोड वाह, आणि स्तोत्र गाणाऱ्यांना वाईटापासून वाचव.
प्र ते धारा असश्चतो दिवो न यन्ति वृष्टयः । अच्छा वाजं सहस्रिणम्
तुझे प्रवाह आकाशातून येणाऱ्या पावसासारखे वेगाने धावतात, घोडे आणि गायींनी समृद्ध अशा बक्षिसाकडे जातात.
अभि प्रियाणि काव्या विश्वा चक्षाणो अर्षति । हरिस्तुञ्जान आयुधा
तो सर्व सुंदर स्तोत्रे पाहत, पिवळ्या रंगाचा, आपली शस्त्रे हलवत पुढे वाहतो.
स मर्मृजान आयुभिरिभो राजेव सुव्रतः । श्येनो न वंसु षीदति
तो आपल्या सामर्थ्याने शुद्ध होऊन, राजासारखा हत्ती, दृढ व्रताचा, गरुडासारखा खांबावर बसतो.
स नो विश्वा दिवो वसूतो पृथिव्या अधि । पुनान इन्दवा भर
तो शुद्ध झालेला सोम, आम्हाला आकाश आणि पृथ्वीवरील सर्व संपत्ती मिळवून देओ.
तरत्स मन्दी धावति धारा सुतस्यान्धसः । तरत्स मन्दी धावति
तो आनंददायक, वेगाने धावतो—पिळलेल्या रसाचा प्रवाह; तो आनंददायक, वेगाने धावतो.
उस्रा वेदेति मंत्रेण समुच्चार्य ततः परम्॥ ब्राह्मणेभ्यः प्रदातव्या संविभज्य नराधिप॥स्कन्दपु. [https://sa.wikisource.org/s/fr9 ६.२६८.३०]॥उस्रा वेद वसूनां मर्तस्य देव्यवसः । तरत्स मन्दी धावति
उषा वेदना मंत्राने उच्चारली जाते, त्यानंतर ती राजाने ब्राह्मणांना वाटावी. उषा ही माणसांची संपत्ती, धनाची देवी, मंद प्रकाशात वेगाने धावते.
ध्वस्रयोः पुरुषन्त्योरा सहस्राणि दद्महे । तरत्स मन्दी धावति
त्या दोन तेजस्वींच्या कडून आम्ही हजारो देतो; उषा मंद प्रकाशात वेगाने धावते.
आ ययोस्त्रिंशतं तना सहस्राणि च दद्महे । तरत्स मन्दी धावति
त्या दोघांकडून आम्ही तीस संतती आणि हजारो देतो; उषा मंद प्रकाशात वेगाने धावते.