सिषासतू रयीणां वाजेष्वर्वतामिव । भरेषु जिग्युषामसि
तो बलवानांमध्ये धनाची इच्छा करतो, जणू घोड्यांनी युक्त असणाऱ्यांमध्ये, स्पर्धेत जिंकू इच्छिणाऱ्यांसाठी.
तं त्वा नृम्णानि बिभ्रतं सधस्थेषु महो दिवः । चारुं सुकृत्ययेमहे
आम्ही तुला शोधतो, पुरुषार्थाने युक्त, सुंदर, योग्य कृत्यांनी, महान आकाशाच्या सभांमध्ये.
संवृक्तधृष्णुमुक्थ्यं महामहिव्रतं मदम् । शतं पुरो रुरुक्षणिम्
एकत्रित सामर्थ्य असलेला, स्तोत्रांसाठी योग्य, महान व्रतधारी, शंभर किल्ले उद्ध्वस्त करतो.
अतस्त्वा रयिमभि राजानं सुक्रतो दिवः । सुपर्णो अव्यथिर्भरत्
म्हणूनच, गरुड, थकवा न येणारा, तुला स्वर्गातून धन, उत्तम सल्ल्याचा राजा, आणतो.
विश्वस्मा इत्स्वर्दृशे साधारणं रजस्तुरम् । गोपामृतस्य विर्भरत्
सर्वांना पाहणाऱ्यासाठी, तो सर्वांना मिळणारे, दूरवर पसरलेले राज्य, अमृताचा रक्षक, सामर्थ्याने आणतो.
अधा हिन्वान इन्द्रियं ज्यायो महित्वमानशे । अभिष्टिकृद्विचर्षणिः
मग, सामर्थ्य ओतताना, तो अधिक मोठेपण गाठतो, सर्वांना उपकार करणारा, प्रसिद्ध होतो.
पवस्व वृष्टिमा सु नोऽपामूर्मिं दिवस्परि । अयक्ष्मा बृहतीरिषः
पाऊस घेऊन आमच्यासाठी वाह, आकाशातून पाण्याची लाट आण, मोठ्या, रोगरहित आणि पोषक अशी समृद्धी दे.
तया पवस्व धारया यया गाव इहागमन् । जन्यास उप नो गृहम्
त्या प्रवाहाने वाह, ज्यामुळे गायी येथे आल्या, संतती आमच्या घरी आली.
घृतं पवस्व धारया यज्ञेषु देववीतमः । अस्मभ्यं वृष्टिमा पव
यज्ञात आपल्या प्रवाहाने तूप वाह, देवांचा उत्तम आधार; आमच्यासाठी पावसाने समृद्ध होऊन वाह.
स न ऊर्जे व्यव्ययं पवित्रं धाव धारया । देवासः शृणवन्हि कम्
आपल्या प्रवाहाने आमच्यासाठी पोषण करणारे, कधीही न संपणारे गाळून घे, देवांनी आमच्या इच्छेला ऐकावे.
पवमानो असिष्यदद्रक्षांस्यपजङ्घनत् । प्रत्नवद्रोचयन्रुचः
शुद्ध झालेल्याने वाईट गोष्टी नष्ट केल्या, दुष्टांचा पराभव केला; प्राचीन तेज झळकू लागले.
उत्ते शुष्मास ईरते सिन्धोरूर्मेरिव स्वनः । वाणस्य चोदया पविम्
त्याची शक्ती उंचावते, जणू काही नदीच्या लाटेचा गजर ऐकू येतो; गाण्याच्या साथीनं दगड फिरव.
प्रसवे त उदीरते तिस्रो वाचो मखस्युवः । यदव्य एषि सानवि
याच्या प्रवाहावर, यज्ञासाठी आसुसलेल्या तीन वाणी उमटतात, जेव्हा तू अडथळ्यांशिवाय त्या मार्गावर जातोस.
अव्यो वारे परि प्रियं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । पवमानं मधुश्चुतम्
अखंड आवरणातून, प्रिय पिवळसर रंगाचा, मधुर रस वाहणारा तो, दगडांनी पुढे नेला जातो.
आ पवस्व मदिन्तम पवित्रं धारया कवे । अर्कस्य योनिमासदम्
हे कवी, सर्वात आनंददायक असलेला तू, गाळणीतून वाहत जा; तू स्तोत्राच्या गर्भात प्रवेश केला आहेस.
स पवस्व मदिन्तम गोभिरञ्जानो अक्तुभिः । इन्दविन्द्राय पीतये
म्हणून, गायींनी व वस्त्रांनी सुशोभित होऊन, हे इंद्रासाठी प्यायला, सर्वात आनंददायक असलेला तू, वाहत जा.
अध्वर्यो अद्रिभिः सुतं सोमं पवित्र आ सृज । पुनीहीन्द्राय पातवे
हे अध्वर्यू, दगडांनी पिळलेला सोम गाळणीतून ओत; तो इंद्रासाठी प्यायला शुद्ध कर.
दिवः पीयूषमुत्तमं सोममिन्द्राय वज्रिणे । सुनोता मधुमत्तमम्
आकाशातील सर्वोत्तम, पोषक असा सोम इंद्रासाठी, वज्रधारीसाठी, सर्वात मधुर असा पिळा.
तव त्य इन्दो अन्धसो देवा मधोर्व्यश्नते । पवमानस्य मरुतः
हे इंदु, तुझ्या मद्ययुक्त रसाचा, पवित्र वाहणाऱ्याचा मधुरपणा, देव आणि मरुतगण आस्वाद घेतात.
त्वं हि सोम वर्धयन्सुतो मदाय भूर्णये । वृषन्स्तोतारमूतये
हे सोम, पिळल्यावर, तू आनंदासाठी वाढतोस, हे वृषभा, स्तोत्र म्हणणाऱ्याला प्रेरणा देण्यासाठी.
अभ्यर्ष विचक्षण पवित्रं धारया सुतः । अभि वाजमुत श्रवः
हे बुद्धिमान, गाळणीतून पिळला गेलेला, पुढे ये; आम्हाला बळ आणि कीर्ती मिळवून दे.
परि द्युक्षः सनद्रयिर्भरद्वाजं नो अन्धसा । सुवानो अर्ष पवित्र आ
प्रकाशमान, वेगाने वाहणारा, पिळलेला तो, भरद्वाजाला आपल्या रसाने वेढो, गाळणीतून वाह.
तव प्रत्नेभिरध्वभिरव्यो वारे परि प्रियः । सहस्रधारो यात्तना
तुझ्या प्राचीन वाटांनी, अखंड आवरणातून, प्रिय असलेला तू, हजार धारांनी वाह.
चरुर्न यस्तमीङ्खयेन्दो न दानमीङ्खय । वधैर्वधस्नवीङ्खय
जसा उदार मित्र, तसा उदार हो, हे इंदु; जसा दाता, तसा उदार हो; शस्त्रांनीही उदार हो.
नि शुष्ममिन्दवेषां पुरुहूत जनानाम् । यो अस्माँ आदिदेशति
जे आपल्याविरुद्ध उभे राहतात, त्यांची शक्ती, हे इंदु, वारंवार आह्वान केलेल्या, खाली पाड.
शतं न इन्द ऊतिभिः सहस्रं वा शुचीनाम् । पवस्व मंहयद्रयिः
शंभर मदतींनी, किंवा हजार शुद्ध असणाऱ्यांनी, हे इंदु, संपत्ती वाढवणारा तू वाह.
उत्ते शुष्मासो अस्थू रक्षो भिन्दन्तो अद्रिवः । नुदस्व याः परिस्पृधः
तुझ्या शक्ती उगवल्या, दुष्टांचा नाश करत, हे दगडांनी पिळलेला; विरोध करणाऱ्यांना दूर कर.
अया निजघ्निरोजसा रथसंगे धने हिते । स्तवा अबिभ्युषा हृदा
या बळाने, रथयुद्धात, संपत्ती मिळवताना तू शत्रूंचा पराभव केलास; निर्भय मनाने स्तुती कर.
अस्य व्रतानि नाधृषे पवमानस्य दूढ्या । रुज यस्त्वा पृतन्यति
पवित्र वाहणाऱ्याच्या नियमांना कोणीही थांबवू शकत नाही; जो तुझ्याशी झुंजतो, त्याला मोड.
तं हिन्वन्ति मदच्युतं हरिं नदीषु वाजिनम् । इन्दुमिन्द्राय मत्सरम्
त्या आनंददायक, पिवळ्या रंगाच्या, जलात वेगाने धावणाऱ्या सोमाला, इंद्रासाठी उत्साही पेय म्हणून प्रवाहित करतात.