असृग्रन्देववीतयेऽत्यासः कृत्व्या इव । क्षरन्तः पर्वतावृधः
देवांच्या अर्पणासाठी हे प्रवाह जणू काही कुशल कर्मांसारखे, पर्वतांमध्ये वाढलेले, खाली वाहत आहेत.
परिष्कृतास इन्दवो योषेव पित्र्यावती । वायुं सोमा असृक्षत
शुद्ध झालेल्या सोमरसाच्या धारा, जणू वंशपरंपरेप्रमाणे, वायूकडे वाहत गेल्या.
एते सोमास इन्दवः प्रयस्वन्तश्चमू सुताः । इन्द्रं वर्धन्ति कर्मभिः
हे सोमरसाचे प्रवाह, सामर्थ्याने परिपूर्ण, आपल्या कृतींनी इंद्राचे वाढवतात.
आ धावता सुहस्त्यः शुक्रा गृभ्णीत मन्थिना । गोभिः श्रीणीत मत्सरम्
चांगल्या हातांनी सज्ज असलेले तेजस्वी जनांनो, पुढे या; गाळणीने स्वच्छ रस पकडा; गायींनी तो रस दाबा.
स पवस्व धनꣳजय प्रयन्ता राधसो महः । अस्मभ्यꣳ सोम गातुवित्
सोमदेवा, संपत्ती मिळवून देणारा, मोठं दान देणारा, सतत वाहत रहा; आम्हाला योग्य मार्ग दाखवणारा हो.
एतम् मृजन्ति मर्ज्यम् पवमानꣳ दश क्षिपः । इन्द्राय मत्सरम् मदम्
दहा स्त्रवकांनी हा शुद्ध करणारा सोम, इंद्रासाठी आनंद देणारा, उत्साह वाढवणारा आहे, त्याला स्वच्छ करतात.
अया सोमः सुकृत्यया महश्चिदभ्यवर्धत । मन्दान उद्वृषायते
हा सोम, योग्य कृत्यांमुळे, मोठा झाला आहे; आनंददायक असा तो उसळून वाहतो.
कृतानीदस्य कर्त्वा चेतन्ते दस्युतर्हणा । ऋणा च धृष्णुश्चयते
त्याची कृत्ये पूर्ण झाली आहेत; तो शत्रूंचा नाश करण्याचा विचार करतो; धाडसी असा तो आपली देणी फेडण्यास उत्सुक आहे.
आत्सोम इन्द्रियो रसो वज्रः सहस्रसा भुवत् । उक्थं यदस्य जायते
सोमापासून सामर्थ्यशाली रस, वज्र, हजारो पटीने निर्माण होतो; त्याच्यासाठी स्तोत्र जन्माला येते.
स्वयं कविर्विधर्तरि विप्राय रत्नमिच्छति । यदी मर्मृज्यते धियः
ज्ञानी स्वतःच वाटप करताना, प्रेरितासाठी धन शोधतो, जेव्हा विचार शुद्ध होतात.
सिषासतू रयीणां वाजेष्वर्वतामिव । भरेषु जिग्युषामसि
तो बलवानांमध्ये धनाची इच्छा करतो, जणू घोड्यांनी युक्त असणाऱ्यांमध्ये, स्पर्धेत जिंकू इच्छिणाऱ्यांसाठी.
तं त्वा नृम्णानि बिभ्रतं सधस्थेषु महो दिवः । चारुं सुकृत्ययेमहे
आम्ही तुला शोधतो, पुरुषार्थाने युक्त, सुंदर, योग्य कृत्यांनी, महान आकाशाच्या सभांमध्ये.
संवृक्तधृष्णुमुक्थ्यं महामहिव्रतं मदम् । शतं पुरो रुरुक्षणिम्
एकत्रित सामर्थ्य असलेला, स्तोत्रांसाठी योग्य, महान व्रतधारी, शंभर किल्ले उद्ध्वस्त करतो.
अतस्त्वा रयिमभि राजानं सुक्रतो दिवः । सुपर्णो अव्यथिर्भरत्
म्हणूनच, गरुड, थकवा न येणारा, तुला स्वर्गातून धन, उत्तम सल्ल्याचा राजा, आणतो.
विश्वस्मा इत्स्वर्दृशे साधारणं रजस्तुरम् । गोपामृतस्य विर्भरत्
सर्वांना पाहणाऱ्यासाठी, तो सर्वांना मिळणारे, दूरवर पसरलेले राज्य, अमृताचा रक्षक, सामर्थ्याने आणतो.
अधा हिन्वान इन्द्रियं ज्यायो महित्वमानशे । अभिष्टिकृद्विचर्षणिः
मग, सामर्थ्य ओतताना, तो अधिक मोठेपण गाठतो, सर्वांना उपकार करणारा, प्रसिद्ध होतो.
पवस्व वृष्टिमा सु नोऽपामूर्मिं दिवस्परि । अयक्ष्मा बृहतीरिषः
पाऊस घेऊन आमच्यासाठी वाह, आकाशातून पाण्याची लाट आण, मोठ्या, रोगरहित आणि पोषक अशी समृद्धी दे.
तया पवस्व धारया यया गाव इहागमन् । जन्यास उप नो गृहम्
त्या प्रवाहाने वाह, ज्यामुळे गायी येथे आल्या, संतती आमच्या घरी आली.
घृतं पवस्व धारया यज्ञेषु देववीतमः । अस्मभ्यं वृष्टिमा पव
यज्ञात आपल्या प्रवाहाने तूप वाह, देवांचा उत्तम आधार; आमच्यासाठी पावसाने समृद्ध होऊन वाह.
स न ऊर्जे व्यव्ययं पवित्रं धाव धारया । देवासः शृणवन्हि कम्
आपल्या प्रवाहाने आमच्यासाठी पोषण करणारे, कधीही न संपणारे गाळून घे, देवांनी आमच्या इच्छेला ऐकावे.
पवमानो असिष्यदद्रक्षांस्यपजङ्घनत् । प्रत्नवद्रोचयन्रुचः
शुद्ध झालेल्याने वाईट गोष्टी नष्ट केल्या, दुष्टांचा पराभव केला; प्राचीन तेज झळकू लागले.
उत्ते शुष्मास ईरते सिन्धोरूर्मेरिव स्वनः । वाणस्य चोदया पविम्
त्याची शक्ती उंचावते, जणू काही नदीच्या लाटेचा गजर ऐकू येतो; गाण्याच्या साथीनं दगड फिरव.
प्रसवे त उदीरते तिस्रो वाचो मखस्युवः । यदव्य एषि सानवि
याच्या प्रवाहावर, यज्ञासाठी आसुसलेल्या तीन वाणी उमटतात, जेव्हा तू अडथळ्यांशिवाय त्या मार्गावर जातोस.
अव्यो वारे परि प्रियं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । पवमानं मधुश्चुतम्
अखंड आवरणातून, प्रिय पिवळसर रंगाचा, मधुर रस वाहणारा तो, दगडांनी पुढे नेला जातो.
आ पवस्व मदिन्तम पवित्रं धारया कवे । अर्कस्य योनिमासदम्
हे कवी, सर्वात आनंददायक असलेला तू, गाळणीतून वाहत जा; तू स्तोत्राच्या गर्भात प्रवेश केला आहेस.
स पवस्व मदिन्तम गोभिरञ्जानो अक्तुभिः । इन्दविन्द्राय पीतये
म्हणून, गायींनी व वस्त्रांनी सुशोभित होऊन, हे इंद्रासाठी प्यायला, सर्वात आनंददायक असलेला तू, वाहत जा.
अध्वर्यो अद्रिभिः सुतं सोमं पवित्र आ सृज । पुनीहीन्द्राय पातवे
हे अध्वर्यू, दगडांनी पिळलेला सोम गाळणीतून ओत; तो इंद्रासाठी प्यायला शुद्ध कर.
दिवः पीयूषमुत्तमं सोममिन्द्राय वज्रिणे । सुनोता मधुमत्तमम्
आकाशातील सर्वोत्तम, पोषक असा सोम इंद्रासाठी, वज्रधारीसाठी, सर्वात मधुर असा पिळा.
तव त्य इन्दो अन्धसो देवा मधोर्व्यश्नते । पवमानस्य मरुतः
हे इंदु, तुझ्या मद्ययुक्त रसाचा, पवित्र वाहणाऱ्याचा मधुरपणा, देव आणि मरुतगण आस्वाद घेतात.
त्वं हि सोम वर्धयन्सुतो मदाय भूर्णये । वृषन्स्तोतारमूतये
हे सोम, पिळल्यावर, तू आनंदासाठी वाढतोस, हे वृषभा, स्तोत्र म्हणणाऱ्याला प्रेरणा देण्यासाठी.