अभि विश्वानि वार्याभि देवाँ ऋतावृधः । सोमः पुनानो अर्षति
सत्याने वाढलेला शुद्ध करणारा सोम, सर्व हवे असलेल्यांवर, देवांवर वाहतो.
गोमन्नः सोम वीरवदश्वावद्वाजवत्सुतः । पवस्व बृहतीरिषः
हे सोम, गायी असलेले, वीर असलेले, घोडे असलेले, बक्षिसे असलेले अन्न आम्हाला दे; मोठ्या संपत्तीने वाह.
यो अत्य इव मृज्यते गोभिर्मदाय हर्यतः । तं गीर्भिर्वासयामसि
जो धावणाऱ्यासारखा, गायींनी स्वच्छ केला जातो आणि आनंदासाठी सज्ज होतो, त्या सोमाला आम्ही आमच्या गाण्यांनी पुढे आणतो.
तं नो विश्वा अवस्युवो गिरः शुम्भन्ति पूर्वथा । इन्दुमिन्द्राय पीतये
आपली सर्व स्तुतीपूर्वक गाणी, नेहमीप्रमाणे, त्या सोमरसाच्या थेंबाला इंद्रासाठी पिण्यासाठी सुशोभित करतात.
पुनानो याति हर्यतः सोमो गीर्भिः परिष्कृतः । विप्रस्य मेध्यातिथेः
स्वतःला शुद्ध करत, आनंदाने, गाण्यांनी शुद्ध झालेला सोमो पुढे जातो, जणू तो ज्ञानी ऋषीचा मान्यवर पाहुणा आहे.
पवमान विदा रयिमस्मभ्यं सोम सुश्रियम् । इन्दो सहस्रवर्चसम्
हे पवमान सोम्या, आम्हाला सुंदर, तेजस्वी आणि हजारो पटीने उजळ संपत्ती दे.
इन्दुरत्यो न वाजसृत्कनिक्रन्ति पवित्र आ । यदक्षारति देवयुः
तो थेंब, वेगवान घोड्यासारखा बक्षीस मिळवण्यासाठी, गाळणीतून जातो, जेव्हा देवप्रिय प्रवाहित होतो.
पवस्व वाजसातये विप्रस्य गृणतो वृधे । सोम रास्व सुवीर्यम्
शक्ती मिळवण्यासाठी, स्तुती करणाऱ्याच्या वाढीसाठी, सोम्या, तू प्रवाहित हो आणि आम्हाला शौर्य दे.
प्र ण इन्दो महे तन ऊर्मिं न बिभ्रदर्षसि । अभि देवाँ अयास्यः
हे इंदो, आमच्यासाठी स्वतःला विस्तार, मोठा हो, लाटेसारखा चमक, आणि देवांकडे जा, हे बलवान.
मती जुष्टो धिया हितः सोमो हिन्वे परावति । विप्रस्य धारया कविः
विचारांनी प्रिय, बुद्धीने स्थिर, सोमो दूरपर्यंत वाहतो, ज्ञानी ऋषीच्या प्रवाहाने.
अयं देवेषु जागृविः सुत एति पवित्र आ । सोमो याति विचर्षणिः
हा सोमो, देवांमध्ये जागृत, पिळून गाळणीतून येतो, आणि माणसांमध्ये फिरतो.
स नः पवस्व वाजयुश्चक्राणश्चारुमध्वरम् । बर्हिष्माँ आ विवासति
तू आमच्यासाठी शुद्ध हो, बक्षीस आण, सुंदर यज्ञ निर्माण कर, आणि जो भरपूर अर्पण करतो तो आम्हाला बोलावतो.
स नो भगाय वायवे विप्रवीरः सदावृधः । सोमो देवेष्वा यमत्
तो सोमो, ज्ञानी आणि नेहमी वाढणारा, आमच्यासाठी भग आणि वायू या देवांना मित्र म्हणून निवडो.
स नो अद्य वसुत्तये क्रतुविद्गातुवित्तमः । वाजं जेषि श्रवो बृहत्
तो आज, संपत्ती जाणणारा आणि बुद्धी देणारा, आम्हाला धन मिळवून देओ; तू बक्षीस आणि मोठा कीर्ती जिंकतोस.
स पवस्व मदाय कं नृचक्षा देववीतये । इन्दविन्द्राय पीतये
तू आमच्यासाठी आनंदासाठी शुद्ध हो, पुरुषांना दिसावा असा तेजस्वी हो, देवांची कृपा मिळव, आणि इंद्रासाठी पिण्यास तयार हो.
स नो अर्षाभि दूत्यं त्वमिन्द्राय तोशसे । देवान्सखिभ्य आ वरम्
तू आमच्यासाठी वाह, कार्य पूर्ण कर, इंद्राला आनंद दे, देवांमध्ये सर्वश्रेष्ठ मित्र निवड.
उत त्वामरुणं वयं गोभिरञ्ज्मो मदाय कम् । वि नो राये दुरो वृधि
आणि तू, लालसर रंगाचा, आम्ही गायींनी सुशोभित करतो आनंदासाठी; आम्हाला भरपूर, दूरवर पोहोचणारे धन दे.
अत्यू पवित्रमक्रमीद्वाजी धुरं न यामनि । इन्दुर्देवेषु पत्यते
बक्षीस मिळवणारा गाळणीतून गेला, जणू धावणारा जूआ लावलेला घोडा, इंदु देवांमध्ये स्वामी आहे.
समी सखायो अस्वरन्वने क्रीळन्तमत्यविम् । इन्दुं नावा अनूषत
सर्व मित्रांनी एकत्र वाद्य वाजवले, लाकडात खेळताना, त्यांनी पात्राने सोमरसाचा थेंब शोधला.
तया पवस्व धारया यया पीतो विचक्षसे । इन्दो स्तोत्रे सुवीर्यम्
त्या प्रवाहाने, ज्याने तू प्यायल्यानंतर विवेकशील होतोस, हे इंदो, स्तुती आणि शौर्यासाठी शुद्ध हो.
असृग्रन्देववीतयेऽत्यासः कृत्व्या इव । क्षरन्तः पर्वतावृधः
देवांच्या अर्पणासाठी हे प्रवाह जणू काही कुशल कर्मांसारखे, पर्वतांमध्ये वाढलेले, खाली वाहत आहेत.
परिष्कृतास इन्दवो योषेव पित्र्यावती । वायुं सोमा असृक्षत
शुद्ध झालेल्या सोमरसाच्या धारा, जणू वंशपरंपरेप्रमाणे, वायूकडे वाहत गेल्या.
एते सोमास इन्दवः प्रयस्वन्तश्चमू सुताः । इन्द्रं वर्धन्ति कर्मभिः
हे सोमरसाचे प्रवाह, सामर्थ्याने परिपूर्ण, आपल्या कृतींनी इंद्राचे वाढवतात.
आ धावता सुहस्त्यः शुक्रा गृभ्णीत मन्थिना । गोभिः श्रीणीत मत्सरम्
चांगल्या हातांनी सज्ज असलेले तेजस्वी जनांनो, पुढे या; गाळणीने स्वच्छ रस पकडा; गायींनी तो रस दाबा.
स पवस्व धनꣳजय प्रयन्ता राधसो महः । अस्मभ्यꣳ सोम गातुवित्
सोमदेवा, संपत्ती मिळवून देणारा, मोठं दान देणारा, सतत वाहत रहा; आम्हाला योग्य मार्ग दाखवणारा हो.
एतम् मृजन्ति मर्ज्यम् पवमानꣳ दश क्षिपः । इन्द्राय मत्सरम् मदम्
दहा स्त्रवकांनी हा शुद्ध करणारा सोम, इंद्रासाठी आनंद देणारा, उत्साह वाढवणारा आहे, त्याला स्वच्छ करतात.
अया सोमः सुकृत्यया महश्चिदभ्यवर्धत । मन्दान उद्वृषायते
हा सोम, योग्य कृत्यांमुळे, मोठा झाला आहे; आनंददायक असा तो उसळून वाहतो.
कृतानीदस्य कर्त्वा चेतन्ते दस्युतर्हणा । ऋणा च धृष्णुश्चयते
त्याची कृत्ये पूर्ण झाली आहेत; तो शत्रूंचा नाश करण्याचा विचार करतो; धाडसी असा तो आपली देणी फेडण्यास उत्सुक आहे.
आत्सोम इन्द्रियो रसो वज्रः सहस्रसा भुवत् । उक्थं यदस्य जायते
सोमापासून सामर्थ्यशाली रस, वज्र, हजारो पटीने निर्माण होतो; त्याच्यासाठी स्तोत्र जन्माला येते.
स्वयं कविर्विधर्तरि विप्राय रत्नमिच्छति । यदी मर्मृज्यते धियः
ज्ञानी स्वतःच वाटप करताना, प्रेरितासाठी धन शोधतो, जेव्हा विचार शुद्ध होतात.