सुत एति पवित्र आ त्विषिं दधान ओजसा । विचक्षाणो विरोचयन्
दाबलेला सोम गाळणीतून येतो, तेज आणि बळ घेऊन, हुशारीने उजळतो.
अयं स यो दिवस्परि रघुयामा पवित्र आ । सिन्धोरूर्मा व्यक्षरत्
हा तोच आहे जो जलद गतीने गाळणीतून आकाशाभोवती वाहतो, नदीच्या लाटा ओततो.
आविवासन्परावतो अथो अर्वावतः सुतः । इन्द्राय सिच्यते मधु
दूर आणि जवळून हाक देत, दाबलेला सोम इंद्रासाठी मधासारखा ओतला जातो.
समीचीना अनूषत हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । योनावृतस्य सीदत
सर्वजण एकत्र येऊन दगडांनी पिवळसर सोम दाबतात; झाकलेल्या गर्भात बसा.
पुनानो अक्रमीदभि विश्वा मृधो विचर्षणिः । शुम्भन्ति विप्रं धीतिभिः
शुद्ध करणारा, पुढे पुढे जात सर्व विरोधांवर मात करतो, तो ज्ञानी आहे; प्रेरित लोक आपल्या विचारांनी त्या ऋषीला शोभा आणतात.
आ योनिमरुणो रुहद्गमदिन्द्रं वृषा सुतः । ध्रुवे सदसि सीदति
लालसर रंगाचा, पिळून काढलेला सोम, गर्भात चढतो; बलवान सोम इंद्राजवळ येतो आणि स्थिर आसनात बसतो.
नू नो रयिं महामिन्दोऽस्मभ्यं सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणम्
आता, हे बलवान इंदु, सोम, सर्व बाजूंनी आम्हाला भरपूर संपत्ती दे; आमच्यासाठी हजारो मिळवून वाह.
विश्वा सोम पवमान द्युम्नानीन्दवा भर । विदाः सहस्रिणीरिषः
हे सोम, हे शुद्ध करणारा, आपल्या प्रवाहांनी सर्व कीर्ती आम्हाला दे; आम्हाला हजारोची संपत्ती मिळू दे.
स नः पुनान आ भर रयिं स्तोत्रे सुवीर्यम् । जरितुर्वर्धया गिरः
हे शुद्ध करणारा, आम्हाला स्तुतीसाठी संपत्ती, शौर्य मिळवून दे; गायकाच्या गाणी वाढव.
पुनान इन्दवा भर सोम द्विबर्हसं रयिम् । वृषन्निन्दो न उक्थ्यम्
हे सोम, दुहेरी शक्तीने संपत्ती आम्हाला दे, हे बलवान इंदु, जो स्तुतीस पात्र आहे.
प्र ये गावो न भूर्णयस्त्वेषा अयासो अक्रमुः । घ्नन्तः कृष्णामप त्वचम्
गायींप्रमाणे हंबर देणारे, वेगवान आणि उत्साही, पुढे गेले, त्यांनी काळी त्वचा दूर केली.
सुवितस्य मनामहेऽति सेतुं दुराव्यम् । साह्वांसो दस्युमव्रतम्
आम्ही त्या कल्याणाची इच्छा करतो, जी ओलांडता येत नाही, बलवान लोक दुष्ट शत्रूंना जिंकतात.
शृण्वे वृष्टेरिव स्वनः पवमानस्य शुष्मिणः । चरन्ति विद्युतो दिवि
शुद्ध करणाऱ्याचा प्रबळ आवाज पावसासारखा ऐकू येतो; आकाशात विजा चमकतात.
आ पवस्व महीमिषं गोमदिन्दो हिरण्यवत् । अश्वावद्वाजवत्सुतः
हे इंदु, मोठ्या संपत्तीने, गायींनी, सोन्याने, घोड्यांनी, बक्षिसांनी आमच्यासाठी वाह, हे पिळून काढलेले.
स पवस्व विचर्षण आ मही रोदसी पृण । उषाः सूर्यो न रश्मिभिः
म्हणून, हे ज्ञानी, वाह आणि मोठ्या जगांना भरून टाक; उषा आणि सूर्याच्या किरणांसारखा.
परि णः शर्मयन्त्या धारया सोम विश्वतः । सरा रसेव विष्टपम्
सर्व बाजूंनी आम्हाला आश्रय देणाऱ्या प्रवाहाने वेढ, हे सोम; रसाने पृथ्वीला नदीसारखी झाक.
जनयन्रोचना दिवो जनयन्नप्सु सूर्यम् । वसानो गा अपो हरिः
आकाशातील प्रकाश निर्माण करणारा, पाण्यात सूर्य निर्माण करणारा, पिवळसर रंगाचा, पाण्यात लपेटलेला, पुढे सरकतो.
एष प्रत्नेन मन्मना देवो देवेभ्यस्परि । धारया पवते सुतः
हा देव, प्राचीन विचारांनी, देवांसाठी शुद्ध होतो; पिळून काढलेला प्रवाहाने वाहतो.
वावृधानाय तूर्वये पवन्ते वाजसातये । सोमाः सहस्रपाजसः
वाढीसाठी, विजयासाठी, हजारो शक्ती असलेले सोम शुद्ध होतात.
दुहानः प्रत्नमित्पयः पवित्रे परि षिच्यते । क्रन्दन्देवाँ अजीजनत्
प्राचीन आणि योग्य दूध काढत, तो गाळणीत ओतला जातो; ओरडत, देवांनी त्याला निर्माण केले.
अभि विश्वानि वार्याभि देवाँ ऋतावृधः । सोमः पुनानो अर्षति
सत्याने वाढलेला शुद्ध करणारा सोम, सर्व हवे असलेल्यांवर, देवांवर वाहतो.
गोमन्नः सोम वीरवदश्वावद्वाजवत्सुतः । पवस्व बृहतीरिषः
हे सोम, गायी असलेले, वीर असलेले, घोडे असलेले, बक्षिसे असलेले अन्न आम्हाला दे; मोठ्या संपत्तीने वाह.
यो अत्य इव मृज्यते गोभिर्मदाय हर्यतः । तं गीर्भिर्वासयामसि
जो धावणाऱ्यासारखा, गायींनी स्वच्छ केला जातो आणि आनंदासाठी सज्ज होतो, त्या सोमाला आम्ही आमच्या गाण्यांनी पुढे आणतो.
तं नो विश्वा अवस्युवो गिरः शुम्भन्ति पूर्वथा । इन्दुमिन्द्राय पीतये
आपली सर्व स्तुतीपूर्वक गाणी, नेहमीप्रमाणे, त्या सोमरसाच्या थेंबाला इंद्रासाठी पिण्यासाठी सुशोभित करतात.
पुनानो याति हर्यतः सोमो गीर्भिः परिष्कृतः । विप्रस्य मेध्यातिथेः
स्वतःला शुद्ध करत, आनंदाने, गाण्यांनी शुद्ध झालेला सोमो पुढे जातो, जणू तो ज्ञानी ऋषीचा मान्यवर पाहुणा आहे.
पवमान विदा रयिमस्मभ्यं सोम सुश्रियम् । इन्दो सहस्रवर्चसम्
हे पवमान सोम्या, आम्हाला सुंदर, तेजस्वी आणि हजारो पटीने उजळ संपत्ती दे.
इन्दुरत्यो न वाजसृत्कनिक्रन्ति पवित्र आ । यदक्षारति देवयुः
तो थेंब, वेगवान घोड्यासारखा बक्षीस मिळवण्यासाठी, गाळणीतून जातो, जेव्हा देवप्रिय प्रवाहित होतो.
पवस्व वाजसातये विप्रस्य गृणतो वृधे । सोम रास्व सुवीर्यम्
शक्ती मिळवण्यासाठी, स्तुती करणाऱ्याच्या वाढीसाठी, सोम्या, तू प्रवाहित हो आणि आम्हाला शौर्य दे.
प्र ण इन्दो महे तन ऊर्मिं न बिभ्रदर्षसि । अभि देवाँ अयास्यः
हे इंदो, आमच्यासाठी स्वतःला विस्तार, मोठा हो, लाटेसारखा चमक, आणि देवांकडे जा, हे बलवान.
मती जुष्टो धिया हितः सोमो हिन्वे परावति । विप्रस्य धारया कविः
विचारांनी प्रिय, बुद्धीने स्थिर, सोमो दूरपर्यंत वाहतो, ज्ञानी ऋषीच्या प्रवाहाने.