स वृत्रहा वृषा सुतो वरिवोविददाभ्यः । सोमो वाजमिवासरत्
तो वीर्यवान, द्रुत सोम, वृत्राचा संहार करणारा, भक्तांना मोकळी जागा देतो, बळासाठी घोड्यासारखा धावतो.
स देवः कविनेषितोऽभि द्रोणानि धावति । इन्दुरिन्द्राय मंहना
तो देव, ऋषीच्या प्रेरणेने, पात्रांकडे धावतो, तो इंद्रासाठी मोठेपणाने ओघळतो.
एष उ स्य वृषा रथोऽव्यो वारेभिरर्षति । गच्छन्वाजं सहस्रिणम्
हा वीर्यवान रथ, न थकता, संरक्षणांसह वाहतो, हजारो बक्षिसाकडे जातो.
एतं त्रितस्य योषणो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये
त्रिताची कन्या, पिवळसर सोम, दगडांनी दाबते, तो इंद्रासाठी पिण्याजोगा रस आहे.
एतं त्यं हरितो दश मर्मृज्यन्ते अपस्युवः । याभिर्मदाय शुम्भते
दहा तेजस्वी बोटांनी हा पिवळसर सोम स्वच्छ केला जातो, ज्याने त्याला आनंदासाठी सजवतात.
एष स्य मानुषीष्वा श्येनो न विक्षु सीदति । गच्छञ्जारो न योषितम्
हा सोम, माणसांत, गरड्याप्रमाणे सभेत बसतो, प्रियेला भेटायला जाणाऱ्या प्रियकरासारखा पुढे जातो.
एष स्य मद्यो रसोऽव चष्टे दिवः शिशुः । य इन्दुर्वारमाविशत्
हा आनंददायक रस, आकाशातील बालक, स्वतः प्रकटतो, तो ओघळ आश्रयात प्रवेश करतो.
एष स्य पीतये सुतो हरिरर्षति धर्णसिः । क्रन्दन्योनिमभि प्रियम्
हा दाबलेला, पिवळसर, सामर्थ्यवान सोम पिण्यासाठी गर्जना करत प्रिय स्थळी धावतो.
आशुरर्ष बृहन्मते परि प्रियेण धाम्ना । यत्र देवा इति ब्रवन्
हे प्रेरित, महान बुद्धीचे, प्रिय तेजाने पुढे जा, जिथे देव म्हणतात, 'तो आला आहे.'
परिष्कृण्वन्ननिष्कृतं जनाय यातयन्निषः । वृष्टिं दिवः परि स्रव
अशुद्धतेला शुद्ध करत, लोकांना मार्गदर्शन करत, अंधार दूर लोटत, स्वर्गाचा पाऊस ओत.
सुत एति पवित्र आ त्विषिं दधान ओजसा । विचक्षाणो विरोचयन्
दाबलेला सोम गाळणीतून येतो, तेज आणि बळ घेऊन, हुशारीने उजळतो.
अयं स यो दिवस्परि रघुयामा पवित्र आ । सिन्धोरूर्मा व्यक्षरत्
हा तोच आहे जो जलद गतीने गाळणीतून आकाशाभोवती वाहतो, नदीच्या लाटा ओततो.
आविवासन्परावतो अथो अर्वावतः सुतः । इन्द्राय सिच्यते मधु
दूर आणि जवळून हाक देत, दाबलेला सोम इंद्रासाठी मधासारखा ओतला जातो.
समीचीना अनूषत हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । योनावृतस्य सीदत
सर्वजण एकत्र येऊन दगडांनी पिवळसर सोम दाबतात; झाकलेल्या गर्भात बसा.
पुनानो अक्रमीदभि विश्वा मृधो विचर्षणिः । शुम्भन्ति विप्रं धीतिभिः
शुद्ध करणारा, पुढे पुढे जात सर्व विरोधांवर मात करतो, तो ज्ञानी आहे; प्रेरित लोक आपल्या विचारांनी त्या ऋषीला शोभा आणतात.
आ योनिमरुणो रुहद्गमदिन्द्रं वृषा सुतः । ध्रुवे सदसि सीदति
लालसर रंगाचा, पिळून काढलेला सोम, गर्भात चढतो; बलवान सोम इंद्राजवळ येतो आणि स्थिर आसनात बसतो.
नू नो रयिं महामिन्दोऽस्मभ्यं सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणम्
आता, हे बलवान इंदु, सोम, सर्व बाजूंनी आम्हाला भरपूर संपत्ती दे; आमच्यासाठी हजारो मिळवून वाह.
विश्वा सोम पवमान द्युम्नानीन्दवा भर । विदाः सहस्रिणीरिषः
हे सोम, हे शुद्ध करणारा, आपल्या प्रवाहांनी सर्व कीर्ती आम्हाला दे; आम्हाला हजारोची संपत्ती मिळू दे.
स नः पुनान आ भर रयिं स्तोत्रे सुवीर्यम् । जरितुर्वर्धया गिरः
हे शुद्ध करणारा, आम्हाला स्तुतीसाठी संपत्ती, शौर्य मिळवून दे; गायकाच्या गाणी वाढव.
पुनान इन्दवा भर सोम द्विबर्हसं रयिम् । वृषन्निन्दो न उक्थ्यम्
हे सोम, दुहेरी शक्तीने संपत्ती आम्हाला दे, हे बलवान इंदु, जो स्तुतीस पात्र आहे.
प्र ये गावो न भूर्णयस्त्वेषा अयासो अक्रमुः । घ्नन्तः कृष्णामप त्वचम्
गायींप्रमाणे हंबर देणारे, वेगवान आणि उत्साही, पुढे गेले, त्यांनी काळी त्वचा दूर केली.
सुवितस्य मनामहेऽति सेतुं दुराव्यम् । साह्वांसो दस्युमव्रतम्
आम्ही त्या कल्याणाची इच्छा करतो, जी ओलांडता येत नाही, बलवान लोक दुष्ट शत्रूंना जिंकतात.
शृण्वे वृष्टेरिव स्वनः पवमानस्य शुष्मिणः । चरन्ति विद्युतो दिवि
शुद्ध करणाऱ्याचा प्रबळ आवाज पावसासारखा ऐकू येतो; आकाशात विजा चमकतात.
आ पवस्व महीमिषं गोमदिन्दो हिरण्यवत् । अश्वावद्वाजवत्सुतः
हे इंदु, मोठ्या संपत्तीने, गायींनी, सोन्याने, घोड्यांनी, बक्षिसांनी आमच्यासाठी वाह, हे पिळून काढलेले.
स पवस्व विचर्षण आ मही रोदसी पृण । उषाः सूर्यो न रश्मिभिः
म्हणून, हे ज्ञानी, वाह आणि मोठ्या जगांना भरून टाक; उषा आणि सूर्याच्या किरणांसारखा.
परि णः शर्मयन्त्या धारया सोम विश्वतः । सरा रसेव विष्टपम्
सर्व बाजूंनी आम्हाला आश्रय देणाऱ्या प्रवाहाने वेढ, हे सोम; रसाने पृथ्वीला नदीसारखी झाक.
जनयन्रोचना दिवो जनयन्नप्सु सूर्यम् । वसानो गा अपो हरिः
आकाशातील प्रकाश निर्माण करणारा, पाण्यात सूर्य निर्माण करणारा, पिवळसर रंगाचा, पाण्यात लपेटलेला, पुढे सरकतो.
एष प्रत्नेन मन्मना देवो देवेभ्यस्परि । धारया पवते सुतः
हा देव, प्राचीन विचारांनी, देवांसाठी शुद्ध होतो; पिळून काढलेला प्रवाहाने वाहतो.
वावृधानाय तूर्वये पवन्ते वाजसातये । सोमाः सहस्रपाजसः
वाढीसाठी, विजयासाठी, हजारो शक्ती असलेले सोम शुद्ध होतात.
दुहानः प्रत्नमित्पयः पवित्रे परि षिच्यते । क्रन्दन्देवाँ अजीजनत्
प्राचीन आणि योग्य दूध काढत, तो गाळणीत ओतला जातो; ओरडत, देवांनी त्याला निर्माण केले.