प्र सोमासः स्वाध्यः पवमानासो अक्रमुः । रयिं कृण्वन्ति चेतनम्
स्वतः शुद्ध होणारे, वाहणारे सोम पुढे गेले आहेत; ते भरपूर आणि जाणीव असलेला धन देतात.
दिवस्पृथिव्या अधि भवेन्दो द्युम्नवर्धनः । भवा वाजानां पतिः
हे सोम, स्वर्ग आणि पृथ्वीच्या वर राहणारा, कीर्ती वाढवणारा, तू संपत्तीचा स्वामी हो.
तुभ्यं वाता अभिप्रियस्तुभ्यमर्षन्ति सिन्धवः । सोम वर्धन्ति ते महः
तुझ्यासाठी वारे उतावीळ आहेत; तुझ्यासाठी नद्या धावतात; सोम, तुझे मोठेपण वाढत आहे.
आ प्यायस्व समेतु ते विश्वतः सोम वृष्ण्यम् । भवा वाजस्य संगथे
सर्व बाजूंनी आपली शक्ती गोळा करून, स्वतःला भरून घे, सोम; संपत्तीच्या एकत्र येण्याचे ठिकाण हो.
तुभ्यं गावो घृतं पयो बभ्रो दुदुह्रे अक्षितम् । वर्षिष्ठे अधि सानवि
तुझ्यासाठी, हे पिंगट रंगाच्या सोम, गायींनी कधीही न संपणारे तूप आणि दूध सर्वात उंच शिखरावर काढले आहे.
स्वायुधस्य ते सतो भुवनस्य पते वयम् । इन्दो सखित्वमुश्मसि
स्वतःच्या बळाने सज्ज असलेल्या, सर्व जगाचा स्वामी असलेल्या सोम, आम्ही तुझे मैत्री शोधतो.
प्र सोमासो मदच्युतः श्रवसे नो मघोनः । सुता विदथे अक्रमुः
आनंदाने ओथंबून गेलेले सोम आमच्या कीर्तीकरता, हे दानशूर, सभेत पुढे गेले आहेत.
आदीं त्रितस्य योषणो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये
मग त्रिताच्या स्त्रिया दगडांनी पिंगट रंगाच्या सोमाला दाबतात, तो इंद्रासाठी प्यायला सोडतात.
आदीं हंसो यथा गणं विश्वस्यावीवशन्मतिम् । अत्यो न गोभिरज्यते
मग, हंस जसा आपल्या थव्याकडे जातो, तसा तो सर्वांचा विचार जागा करतो; घोड्यासारखा, तो गायींबरोबर जुंपला जातो.
उभे सोमावचाकशन्मृगो न तक्तो अर्षसि । सीदन्नृतस्य योनिमा
सोम, तू दोन्ही शब्द बोलतोस; खूण असलेल्या हरिणासारखा तू धावतोस, सत्याच्या गर्भात बसतोस.
अभि गावो अनूषत योषा जारमिव प्रियम् । अगन्नाजिं यथा हितम्
गायी तुझ्यासाठी हंबरल्या, जशी स्त्री आपल्या प्रियकरासाठी; त्या जशा ठरलेल्या जागी पोहोचतात तशा त्या शर्यतीला आल्या.
अस्मे धेहि द्युमद्यशो मघवद्भ्यश्च मह्यं च । सनिं मेधामुत श्रवः
आम्हाला तेजस्वी कीर्ती दे, सोम, दानशूरांसाठी आणि माझ्यासाठी; टिकणारे ज्ञान आणि यशही दे.
प्र सोमासो विपश्चितोऽपां न यन्त्यूर्मयः । वनानि महिषा इव
ज्ञानी सोम पाण्याच्या लाटा जशा वाहतात तसे पुढे जातात, जसे महिष वनातून जातात.
अभि द्रोणानि बभ्रवः शुक्रा ऋतस्य धारया । वाजं गोमन्तमक्षरन्
पिंगट रंगाचे, सत्याच्या प्रवाहाने उजळलेले सोम पात्रांतून ओसंडून वाहतात, गायींसह न थांबणारे धन आणतात.
सुता इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः । सोमा अर्षन्ति विष्णवे
इंद्र, वायू, वरुण आणि मरुतांसाठी दाबलेले सोम विष्णूसाठीही वाहतात.
तिस्रो वाच उदीरते गावो मिमन्ति धेनवः । हरिरेति कनिक्रदत्
तीन आवाज उठतात; गायी हंबरतात, दुधाळ गायी बोलतात; पिंगट रंगाचा सोम गर्जत येतो.
अभि ब्रह्मीरनूषत यह्वीरृतस्य मातरः । मर्मृज्यन्ते दिवः शिशुम्
ब्राह्मणांचे स्तोत्र घुमले, सत्याच्या बलाढ्य मातांनी; त्या आकाशातील बालकाला शुद्ध करतात.
रायः समुद्राँश्चतुरोऽस्मभ्यं सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणः
हे सोम, सर्व बाजूंनी आमच्यासाठी हजारोंनी भरलेल्या चार संपत्तीच्या समुद्रांना वाहू दे.
प्र सुवानो धारया तनेन्दुर्हिन्वानो अर्षति । रुजद्दृळ्हा व्योजसा
दाबलेला सोम, गाळणीने चालना मिळून, पुढे वाहतो आहे; आपल्या सामर्थ्याने तो मजबूत अडथळे फोडून टाकतो.
सुत इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः । सोमो अर्षति विष्णवे
इंद्र, वायू, वरुण, मरुत आणि विष्णू यांच्यासाठी दाबलेला सोम वाहतो आहे.
वृषाणं वृषभिर्यतं सुन्वन्ति सोममद्रिभिः । दुहन्ति शक्मना पयः
बैलांसह जुंपलेले बैल, दगडांनी सोम दाबतात; त्यांच्या सामर्थ्याने ते दूध काढतात.
भुवत्त्रितस्य मर्ज्यो भुवदिन्द्राय मत्सरः । सं रूपैरज्यते हरिः
तो त्रिताचा आनंद होतो, इंद्रासाठी उत्साह निर्माण करतो; पिवळसर सोम विविध रूपांनी सुशोभित होतो.
अभीमृतस्य विष्टपं दुहते पृश्निमातरः । चारु प्रियतमं हविः
पृष्णीच्या मातांनी अमरत्वाच्या शिखरावरून सुंदर, प्रिय यज्ञद्रव्य काढले.
समेनमह्रुता इमा गिरो अर्षन्ति सस्रुतः । धेनूर्वाश्रो अवीवशत्
एकाच मनाने, या अखंड गाणी त्याच्याकडे वाहतात; गायी उत्सुकतेने हंबरल्या.
आ नः पवस्व धारया पवमान रयिं पृथुम् । यया ज्योतिर्विदासि नः
शुद्ध करणारा सोम, तू गाळणीने आमच्याकडे ये, भरपूर संपत्ती घेऊन, ज्यामुळे तू आम्हाला प्रकाश दाखवतोस.
इन्दो समुद्रमीङ्खय पवस्व विश्वमेजय । रायो धर्ता न ओजसा
इंदु, समुद्राकडे वाढत जा, वाह, सर्वांना हलव; आपल्या सामर्थ्याने आमच्यासाठी संपत्तीचा आधार हो.
त्वया वीरेण वीरवोऽभि ष्याम पृतन्यतः । क्षरा णो अभि वार्यम्
हे वीर सोम, तुझ्यासह आम्ही, वीर, युद्धात शत्रूंना जिंकू; आमच्याकडे हवी ती संपत्ती वाहू दे.
प्र वाजमिन्दुरिष्यति सिषासन्वाजसा ऋषिः । व्रता विदान आयुधा
सोम, बलाची इच्छा धरून, विजय मिळवायला निघतो; ऋषी, नियम जाणणारा, शस्त्रे ओळखतो.
तं गीर्भिर्वाचमीङ्खयं पुनानं वासयामसि । सोमं जनस्य गोपतिम्
गाण्यांनी आम्ही शुद्ध झालेला, वाढणारा सोम, लोकांचा रक्षक, पुढे पाठवतो.
विश्वो यस्य व्रते जनो दाधार धर्मणस्पतेः । पुनानस्य प्रभूवसोः
सर्व लोक धर्माच्या अधिपतीच्या नियमावर, शुद्ध, सामर्थ्यशाली याच्यावर विश्वास ठेवतात.