एष सूर्येण हासते पवमानो अधि द्यवि । पवित्रे मत्सरो मदः
हा पवमान, सूर्याबरोबर आकाशात चमकतो; गाळणीत आनंदाचा मद आहे.
एष शुष्म्यसिष्यददन्तरिक्षे वृषा हरिः । पुनान इन्दुरिन्द्रमा
हा बलवान, अरुणरंगी, शुद्ध झालेला, मध्य आकाशात दाबला जातो; हा इंद्रासाठी, तुझ्यासाठी आहे.
एष वाजी हितो नृभिर्विश्वविन्मनसस्पतिः । अव्यो वारं वि धावति
हा बलवान, सर्वज्ञ मनांचा स्वामी, माणसांनी प्रवाहित केलेला, घोड्यासारखा अडथळ्यांशिवाय धावतो.
एष पवित्रे अक्षरत्सोमो देवेभ्यः सुतः । विश्वा धामान्याविशन्
हा सोम, देवांसाठी पिळलेला, गाळण्यातून वाहतो आणि सर्व ठिकाणी प्रवेश करतो.
एष देवः शुभायतेऽधि योनावमर्त्यः । वृत्रहा देववीतमः
हा देव, आपल्या गर्भात अमर राहून, तेजाने उजळतो; तो वृत्राचा संहार करणारा आणि देवांचा उत्तम आधार आहे.
एष वृषा कनिक्रदद्दशभिर्जामिभिर्यतः । अभि द्रोणानि धावति
हा शक्तिमान, दहा सोबत्यांसह गर्जना करत, पात्रांकडे वेगाने धावतो.
एष सूर्यमरोचयत्पवमानो विचर्षणिः । विश्वा धामानि विश्ववित्
हा पवमान, सर्वज्ञ, सूर्याला तेजस्वी करतो; सर्व काही जाणणारा, तो सर्व ठिकाणी प्रवेश करतो.
एष शुष्म्यदाभ्यः सोमः पुनानो अर्षति । देवावीरघशंसहा
हा सोम, स्वतःला शुद्ध करत, प्रामाणिकांसाठी मोठ्या शक्तीने वाहतो; वाईट बोलणाऱ्यांचा नाश करणारा, तो देव आणि वीरांनी समृद्ध आहे.
प्रास्य धारा अक्षरन्वृष्णः सुतस्यौजसा । देवाँ अनु प्रभूषतः
या बलाढ्य, पिळलेल्या सोमाच्या धारांनी सामर्थ्याने प्रवाह केला; देवता त्या सामर्थ्यवान सोमामागे जातात.
सप्तिं मृजन्ति वेधसो गृणन्तः कारवो गिरा । ज्योतिर्जज्ञानमुक्थ्यम्
प्रेरित जन त्या पेयाला शुद्ध करतात, गायक स्तोत्रांनी स्तुती करतात; तेजस्वी आणि स्तोत्रांसाठी योग्य असे प्रकाश प्रकटतो.
सुषहा सोम तानि ते पुनानाय प्रभूवसो । वर्धा समुद्रमुक्थ्यम्
सोम, मदतीस सदैव तयार असलेल्या तुझ्या या गोष्टी, शुद्ध होत, स्तोत्रांनी भरलेला सागर वाढवतात.
विश्वा वसूनि संजयन्पवस्व सोम धारया । इनु द्वेषांसि सध्र्यक्
सोम, तुझ्या प्रवाहाने सर्व संपत्ती एकत्र कर; द्वेष एकत्र ठेव.
रक्षा सु नो अररुषः स्वनात्समस्य कस्य चित् । निदो यत्र मुमुच्महे
तांबड्या रंगाच्या, आम्हाला कोणत्याही मोठ्या अपायापासून आणि जिथे आम्ही दोषमुक्त झालो आहोत तिथे निंदा पासून वाचव.
एन्दो पार्थिवं रयिं दिव्यं पवस्व धारया । द्युमन्तं शुष्ममा भर
ओ सोमरस, तुझ्या प्रवाहाने पृथ्वीवरील आणि आकाशातील संपत्ती शुद्ध कर; तेजस्वी बळ आण.
प्र धारा अस्य शुष्मिणो वृथा पवित्रे अक्षरन् । पुनानो वाचमिष्यति
या बलशाली सोमाच्या धारांनी गाळण्यातून मोकळेपणाने प्रवाह केला; तो स्वतःला शुद्ध करत, वाणी शोधतो.
इन्दुर्हियानः सोतृभिर्मृज्यमानः कनिक्रदत् । इयर्ति वग्नुमिन्द्रियम्
सोमाचा थेंब, पिळणाऱ्यांसोबत खाली येत, शुद्ध होत, गर्जना करत, सामर्थ्य जागृत करतो.
आ नः शुष्मं नृषाह्यं वीरवन्तं पुरुस्पृहम् । पवस्व सोम धारया
सोम, तुझ्या प्रवाहाने आम्हाला पुरुषांवर विजय मिळवणारे, वीरांनी भरलेले आणि अत्यंत हव desired असलेले बळ दे.
प्र सोमो अति धारया पवमानो असिष्यदत् । अभि द्रोणान्यासदम्
सोम, शुद्ध होत, आपल्या प्रवाहाने पात्रांवर ओसंडून गेला आणि त्यात स्थिरावला.
अप्सु त्वा मधुमत्तमं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दविन्द्राय पीतये
ते दगडांनी तुला, मधुर, सोन्यासारखा, पाण्यात ओततात, हे सोमरस, इंद्रासाठी पिण्यासाठी.
सुनोता मधुमत्तमं सोममिन्द्राय वज्रिणे । चारुं शर्धाय मत्सरम्
इंद्रासाठी, वज्रधारीसाठी, सर्वात मधुर सोमरस पिळा; तो सुंदर आणि सैन्यासाठी आनंददायक असो.
प्र सोमासः स्वाध्यः पवमानासो अक्रमुः । रयिं कृण्वन्ति चेतनम्
स्वतः शुद्ध होणारे, वाहणारे सोम पुढे गेले आहेत; ते भरपूर आणि जाणीव असलेला धन देतात.
दिवस्पृथिव्या अधि भवेन्दो द्युम्नवर्धनः । भवा वाजानां पतिः
हे सोम, स्वर्ग आणि पृथ्वीच्या वर राहणारा, कीर्ती वाढवणारा, तू संपत्तीचा स्वामी हो.
तुभ्यं वाता अभिप्रियस्तुभ्यमर्षन्ति सिन्धवः । सोम वर्धन्ति ते महः
तुझ्यासाठी वारे उतावीळ आहेत; तुझ्यासाठी नद्या धावतात; सोम, तुझे मोठेपण वाढत आहे.
आ प्यायस्व समेतु ते विश्वतः सोम वृष्ण्यम् । भवा वाजस्य संगथे
सर्व बाजूंनी आपली शक्ती गोळा करून, स्वतःला भरून घे, सोम; संपत्तीच्या एकत्र येण्याचे ठिकाण हो.
तुभ्यं गावो घृतं पयो बभ्रो दुदुह्रे अक्षितम् । वर्षिष्ठे अधि सानवि
तुझ्यासाठी, हे पिंगट रंगाच्या सोम, गायींनी कधीही न संपणारे तूप आणि दूध सर्वात उंच शिखरावर काढले आहे.
स्वायुधस्य ते सतो भुवनस्य पते वयम् । इन्दो सखित्वमुश्मसि
स्वतःच्या बळाने सज्ज असलेल्या, सर्व जगाचा स्वामी असलेल्या सोम, आम्ही तुझे मैत्री शोधतो.
प्र सोमासो मदच्युतः श्रवसे नो मघोनः । सुता विदथे अक्रमुः
आनंदाने ओथंबून गेलेले सोम आमच्या कीर्तीकरता, हे दानशूर, सभेत पुढे गेले आहेत.
आदीं त्रितस्य योषणो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये
मग त्रिताच्या स्त्रिया दगडांनी पिंगट रंगाच्या सोमाला दाबतात, तो इंद्रासाठी प्यायला सोडतात.
आदीं हंसो यथा गणं विश्वस्यावीवशन्मतिम् । अत्यो न गोभिरज्यते
मग, हंस जसा आपल्या थव्याकडे जातो, तसा तो सर्वांचा विचार जागा करतो; घोड्यासारखा, तो गायींबरोबर जुंपला जातो.
उभे सोमावचाकशन्मृगो न तक्तो अर्षसि । सीदन्नृतस्य योनिमा
सोम, तू दोन्ही शब्द बोलतोस; खूण असलेल्या हरिणासारखा तू धावतोस, सत्याच्या गर्भात बसतोस.