तममृक्षन्त वाजिनमुपस्थे अदितेरधि । विप्रासो अण्व्या धिया
प्रेरित ज्ञानी लोक सूक्ष्म विचारांनी त्या बलवान घोड्याला अदितीच्या कुशीत शुद्ध करतात.
तं गावो अभ्यनूषत सहस्रधारमक्षितम् । इन्दुं धर्तारमा दिवः
गायी त्या हजार प्रवाहांनी वाहणाऱ्या, कधीही न संपणाऱ्या, आकाशाला आधार देणाऱ्या त्या इंद्राला जवळ येतात.
तं वेधां मेधयाह्यन्पवमानमधि द्यवि । धर्णसिं भूरिधायसम्
तो बुद्धिमान, शुद्ध झालेला, आकाशात बुद्धीने स्तुतिस्वरूप आहे; तो पुष्कळ दान देणारा आधार आहे.
तमह्यन्भुरिजोर्धिया संवसानं विवस्वतः । पतिं वाचो अदाभ्यम्
त्याला, नित्य नवीन होणाऱ्या, तेजस्वी सोबतीला, वाणीच्या अधिपतीला, कोणीही हरवू शकत नाही, त्याची लोक बुद्धीने स्तुती करतात.
तं सानावधि जामयो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । हर्यतं भूरिचक्षसम्
पर्वतावर त्या अरुणरंगीला, रमणीय आणि दूरदृष्टी असणाऱ्याला, स्त्रिया दगडांनी दाबतात.
तं त्वा हिन्वन्ति वेधसः पवमान गिरावृधम् । इन्दविन्द्राय मत्सरम्
हे पवमान, ज्ञानी लोक तुला, गाण्याने वाढणाऱ्या, इंद्रासाठी आनंददायक असणाऱ्या त्या इंद्राला दाबतात.
एष कविरभिष्टुतः पवित्रे अधि तोशते । पुनानो घ्नन्नप स्रिधः
हा कवी, अत्यंत स्तुत्य, गाळणीत आनंद घेतो; शुद्ध होऊन, सर्व अडथळे दूर करतो.
एष इन्द्राय वायवे स्वर्जित्परि षिच्यते । पवित्रे दक्षसाधनः
हा कुशलता साधणारा, इंद्र आणि वायूसाठी, प्रकाश देणारा, गाळणीत ओतला जातो.
एष नृभिर्वि नीयते दिवो मूर्धा वृषा सुतः । सोमो वनेषु विश्ववित्
हा, पुरुषांनी पुढे नेला जाणारा, वृषभ, दाबलेला सोम, सर्व जाणणारा, वनात आकाशाचा शिरोमणी आहे.
एष गव्युरचिक्रदत्पवमानो हिरण्ययुः । इन्दुः सत्राजिदस्तृतः
हा, गायी मिळविण्याची इच्छा असणारा, पवमान, सोन्यासारखा तेजस्वी, इंद्र, सभेत विजयी आणि वेगवान आहे.
एष सूर्येण हासते पवमानो अधि द्यवि । पवित्रे मत्सरो मदः
हा पवमान, सूर्याबरोबर आकाशात चमकतो; गाळणीत आनंदाचा मद आहे.
एष शुष्म्यसिष्यददन्तरिक्षे वृषा हरिः । पुनान इन्दुरिन्द्रमा
हा बलवान, अरुणरंगी, शुद्ध झालेला, मध्य आकाशात दाबला जातो; हा इंद्रासाठी, तुझ्यासाठी आहे.
एष वाजी हितो नृभिर्विश्वविन्मनसस्पतिः । अव्यो वारं वि धावति
हा बलवान, सर्वज्ञ मनांचा स्वामी, माणसांनी प्रवाहित केलेला, घोड्यासारखा अडथळ्यांशिवाय धावतो.
एष पवित्रे अक्षरत्सोमो देवेभ्यः सुतः । विश्वा धामान्याविशन्
हा सोम, देवांसाठी पिळलेला, गाळण्यातून वाहतो आणि सर्व ठिकाणी प्रवेश करतो.
एष देवः शुभायतेऽधि योनावमर्त्यः । वृत्रहा देववीतमः
हा देव, आपल्या गर्भात अमर राहून, तेजाने उजळतो; तो वृत्राचा संहार करणारा आणि देवांचा उत्तम आधार आहे.
एष वृषा कनिक्रदद्दशभिर्जामिभिर्यतः । अभि द्रोणानि धावति
हा शक्तिमान, दहा सोबत्यांसह गर्जना करत, पात्रांकडे वेगाने धावतो.
एष सूर्यमरोचयत्पवमानो विचर्षणिः । विश्वा धामानि विश्ववित्
हा पवमान, सर्वज्ञ, सूर्याला तेजस्वी करतो; सर्व काही जाणणारा, तो सर्व ठिकाणी प्रवेश करतो.
एष शुष्म्यदाभ्यः सोमः पुनानो अर्षति । देवावीरघशंसहा
हा सोम, स्वतःला शुद्ध करत, प्रामाणिकांसाठी मोठ्या शक्तीने वाहतो; वाईट बोलणाऱ्यांचा नाश करणारा, तो देव आणि वीरांनी समृद्ध आहे.
प्रास्य धारा अक्षरन्वृष्णः सुतस्यौजसा । देवाँ अनु प्रभूषतः
या बलाढ्य, पिळलेल्या सोमाच्या धारांनी सामर्थ्याने प्रवाह केला; देवता त्या सामर्थ्यवान सोमामागे जातात.
सप्तिं मृजन्ति वेधसो गृणन्तः कारवो गिरा । ज्योतिर्जज्ञानमुक्थ्यम्
प्रेरित जन त्या पेयाला शुद्ध करतात, गायक स्तोत्रांनी स्तुती करतात; तेजस्वी आणि स्तोत्रांसाठी योग्य असे प्रकाश प्रकटतो.
सुषहा सोम तानि ते पुनानाय प्रभूवसो । वर्धा समुद्रमुक्थ्यम्
सोम, मदतीस सदैव तयार असलेल्या तुझ्या या गोष्टी, शुद्ध होत, स्तोत्रांनी भरलेला सागर वाढवतात.
विश्वा वसूनि संजयन्पवस्व सोम धारया । इनु द्वेषांसि सध्र्यक्
सोम, तुझ्या प्रवाहाने सर्व संपत्ती एकत्र कर; द्वेष एकत्र ठेव.
रक्षा सु नो अररुषः स्वनात्समस्य कस्य चित् । निदो यत्र मुमुच्महे
तांबड्या रंगाच्या, आम्हाला कोणत्याही मोठ्या अपायापासून आणि जिथे आम्ही दोषमुक्त झालो आहोत तिथे निंदा पासून वाचव.
एन्दो पार्थिवं रयिं दिव्यं पवस्व धारया । द्युमन्तं शुष्ममा भर
ओ सोमरस, तुझ्या प्रवाहाने पृथ्वीवरील आणि आकाशातील संपत्ती शुद्ध कर; तेजस्वी बळ आण.
प्र धारा अस्य शुष्मिणो वृथा पवित्रे अक्षरन् । पुनानो वाचमिष्यति
या बलशाली सोमाच्या धारांनी गाळण्यातून मोकळेपणाने प्रवाह केला; तो स्वतःला शुद्ध करत, वाणी शोधतो.
इन्दुर्हियानः सोतृभिर्मृज्यमानः कनिक्रदत् । इयर्ति वग्नुमिन्द्रियम्
सोमाचा थेंब, पिळणाऱ्यांसोबत खाली येत, शुद्ध होत, गर्जना करत, सामर्थ्य जागृत करतो.
आ नः शुष्मं नृषाह्यं वीरवन्तं पुरुस्पृहम् । पवस्व सोम धारया
सोम, तुझ्या प्रवाहाने आम्हाला पुरुषांवर विजय मिळवणारे, वीरांनी भरलेले आणि अत्यंत हव desired असलेले बळ दे.
प्र सोमो अति धारया पवमानो असिष्यदत् । अभि द्रोणान्यासदम्
सोम, शुद्ध होत, आपल्या प्रवाहाने पात्रांवर ओसंडून गेला आणि त्यात स्थिरावला.
अप्सु त्वा मधुमत्तमं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दविन्द्राय पीतये
ते दगडांनी तुला, मधुर, सोन्यासारखा, पाण्यात ओततात, हे सोमरस, इंद्रासाठी पिण्यासाठी.
सुनोता मधुमत्तमं सोममिन्द्राय वज्रिणे । चारुं शर्धाय मत्सरम्
इंद्रासाठी, वज्रधारीसाठी, सर्वात मधुर सोमरस पिळा; तो सुंदर आणि सैन्यासाठी आनंददायक असो.