विशो यदह्वे नृभिः सनीळा अग्निर्देवत्वा विश्वान्यश्याः
जेव्हा तो लोकांना एकत्र बोलावतो, अग्नी आपल्या देवत्वाने सर्वांना सामावून घेतो.
नकिष्ट एता व्रता मिनन्ति नृभ्यो यदेभ्यः श्रुष्टिं चकर्थ
कोणीही या नियमांचे उल्लंघन करत नाही; जेव्हा तू या लोकांसाठी ऐकण्याची सोय केलीस.
तत्तु ते दंसो यदहन्समानैर्नृभिर्यद्युक्तो विवे रपांसि
हेच तुझं सामर्थ्य आहे, जेव्हा माणसांसोबत तू जुंपला जातोस आणि सर्व अडथळे दूर करतोस.
उषो न जारो विभावोस्रः संज्ञातरूपश्चिकेतदस्मै
उषेप्रमाणे प्रियकर तेजस्वी आणि उजळ, तू आपली ओळखता येणारी रूपं त्याला दाखवतोस.
त्मना वहन्तो दुरो व्यृण्वन्नवन्त विश्वे स्वर्दृशीके
स्वतःच्या शक्तीने वाहत, तू दूरचं दूर करतोस आणि सर्व तेजस्वी लोक जवळ येतात.
वनेम पूर्वीरर्यो मनीषा अग्निः सुशोको विश्वान्यश्याः
आम्ही प्राचीन ज्ञानाने तुझ्या तेजस्वी ज्वाळेला मिळवू दे, हे अग्नि, जी सर्व इच्छा पूर्ण करणारी आहे.
आ दैव्यानि व्रता चिकित्वाना मानुषस्य जनस्य जन्म
तो ज्ञानी देवांचे नियम आणि माणसांच्या जन्माचे रहस्य जाणतो.
गर्भो यो अपां गर्भो वनानां गर्भश्च स्थातां गर्भश्चरथाम्
तो पाण्यांचा गर्भ आहे, तो वनांचा गर्भ आहे, तो स्थिर आणि हालचाल करणाऱ्यांचा गर्भ आहे.
अद्रौ चिदस्मा अन्तर्दुरोणे विशां न विश्वो अमृतः स्वाधीः
दगडातसुद्धा, लपलेल्या जागेत, तो अमरासारखा स्वतःवर जगणारा लोकांमध्ये आहे.
स हि क्षपावाँ अग्नी रयीणां दाशद्यो अस्मा अरं सूक्तैः
कारण अग्नि हा रात्री धनाचा रक्षक आहे, तो पूजेला योग्य आहे, आणि स्तुतीने आपल्याला लाभ देणारा आहे.
एता चिकित्वो भूमा नि पाहि देवानां जन्म मर्ताँश्च विद्वान्
हे ज्ञानी, हे सर्व जाणून, तू विशाल पृथ्वीचे रक्षण कर; देवांचा आणि माणसांचा जन्म जाणणारा.
वर्धान्यं पूर्वीः क्षपो विरूपा स्थातुश्च रथमृतप्रवीतम्
तो अनेक रात्री वाढवतो, विविध रूपे घेतो, आणि सत्याने चालणाऱ्याचा रथ पुढे नेतो.
अराधि होता स्वर्निषत्तः कृण्वन्विश्वान्यपांसि सत्या
तो यज्ञकर्ता म्हणून प्रकाशात बसलेला आहे, आणि सर्व सत्य कर्मे पूर्ण करतो.
गोषु प्रशस्तिं वनेषु धिषे भरन्त विश्वे बलिं स्वर्णः
गायींमध्ये, वनेमध्ये, मी स्तुती अर्पण करतो; सर्वजण तेजस्वीला आपली भेट आणतात.
वि त्वा नरः पुरुत्रा सपर्यन्पितुर्न जिव्रेर्वि वेदो भरन्त
सर्वत्र पुरुष तुझी पूजा करतात, जशी मुले वडिलांची करतात, आणि ज्ञानाने अर्पण आणतात.
साधुर्न गृध्नुरस्तेव शूरो यातेव भीमस्त्वेषः समत्सु
तो खंबीर आहे, लोभी नाही, वीरासारखा आहे; युद्धात भयंकर आणि पराक्रमी आहे.
उप प्र जिन्वन्नुशतीरुशन्तं पतिं न नित्यं जनयः सनीळाः । स्वसारः श्यावीमरुषीमजुष्रञ्चित्रमुच्छन्तीमुषसं न गावः
उत्सुक भगिनी, जशा उषेच्या वेळी गायी तेजस्वीकडे जातात, त्या आपल्या नेहमीच्या स्वामीकडे गुप्तपणे जन्म देतात.
वीळु चिद्दृळ्हा पितरो न उक्थैरद्रिं रुजन्नङ्गिरसो रवेण । चक्रुर्दिवो बृहतो गातुमस्मे अहः स्वर्विविदुः केतुमुस्राः
मजबूत पित्यांसारखे, अंगिरसांनी आपल्या स्तोत्रांनी दगड फोडला; त्यांनी आपल्यासाठी विशाल आकाशाचा मार्ग केला, उषा दिवसभराचं चिन्ह ओळखतात.
दधन्नृतं धनयन्नस्य धीतिमादिदर्यो दिधिष्वो विभृत्राः । अतृष्यन्तीरपसो यन्त्यच्छा देवाञ्जन्म प्रयसा वर्धयन्तीः
त्या सत्य टिकवतात, त्याच्या बुद्धीला समृद्ध करतात; प्राचीन इच्छुक दानशूर आहेत; पाणी कधीही न थकता पुढे जाते आणि देवांचा जन्म वाढवते.
मथीद्यदीं विभृतो मातरिश्वा गृहेगृहे श्येतो जेन्यो भूत् । आदीं राज्ञे न सहीयसे सचा सन्ना दूत्यं भृगवाणो विवाय
मातरिश्वान या वाहणाऱ्याने त्यांना घोटले, तेव्हा प्रत्येक घरात पांढरा, श्रेष्ठ जन्म झाला; मग राजासारखा बलवान तो जोडला गेला आणि भृगूंनी दूताचं काम स्वीकारलं.
महे यत्पित्र ईं रसं दिवे करव त्सरत्पृशन्यश्चिकित्वान् । सृजदस्ता धृषता दिद्युमस्मै स्वायां देवो दुहितरि त्विषिं धात्
जेव्हा महान पित्याच्या साठी तुम्ही रस आकाशात नेला, तेव्हा वेगवान आणि बुद्धिमान पृथन्याने त्याच्यासाठी तेज पसरवले; देवाने आपल्या स्वतःच्या कन्येत तेज ठेवले.
स्व आ यस्तुभ्यं दम आ विभाति नमो वा दाशादुशतो अनु द्यून् । वर्धो अग्ने वयो अस्य द्विबर्हा यासद्राया सरथं यं जुनासि
जो तुझ्या घरी उजळतो, तो भक्त असो वा नसो, आमचे वंदन स्वीकारो, अग्ने, ज्या माणसाचा तू धनाचा रथ चालवतोस, त्याची शक्ती वाढव.
अग्निं विश्वा अभि पृक्षः सचन्ते समुद्रं न स्रवतः सप्त यह्वीः । न जामिभिर्वि चिकिते वयो नो विदा देवेषु प्रमतिं चिकित्वान्
सर्व जाती अग्नीला शोधतात, जसे सात मोठ्या नद्या समुद्राकडे वाहतात; आपली ताकद आप्तांमध्ये कमी होत नाही—तो ज्ञानी देवांमध्ये समजूत शोधतो.
आ यदिषे नृपतिं तेज आनट् छुचि रेतो निषिक्तं द्यौरभीके । अग्निः शर्धमनवद्यं युवानं स्वाध्यं जनयत्सूदयच्च
जेव्हा अग्ने, तू नरपतीची इच्छा केलीस, तेव्हा स्वच्छ बीज आकाशाच्या कुशीत टाकलेस; तू निर्दोष, तरुण, स्वयंसिद्ध सैन्य निर्माण केलेस आणि वाढवलेस.
मनो न योऽध्वनः सद्य एत्येकः सत्रा सूरो वस्व ईशे । राजाना मित्रावरुणा सुपाणी गोषु प्रियममृतं रक्षमाणा
जो मनासारखा, एकटा, मार्गावर लगेच जातो, तोच धनाचा स्वामी होतो; मित्र आणि वरुण हे सुंदर हात असलेले राजे, गायींमध्ये प्रिय अमराचे रक्षण करतात.
मा नो अग्ने सख्या पित्र्याणि प्र मर्षिष्ठा अभि विदुष्कविः सन् । नभो न रूपं जरिमा मिनाति पुरा तस्या अभिशस्तेरधीहि
अग्ने, आमच्या पित्यांचे स्नेह तुटू देऊ नकोस; जाणणारा असूनही आम्हाला दुर्लक्ष करू नकोस; जसे आकाशाचे रूप वृद्धत्वाने कमी होत नाही, तसे त्या जुन्या शापापासून आम्हाला वाचव.
नि काव्या वेधसः शश्वतस्कर्हस्ते दधानो नर्या पुरूणि । अग्निर्भुवद्रयिपती रयीणां सत्रा चक्राणो अमृतानि विश्वा
सदैव बुद्धिमानाच्या कार्यांनी अनेक उत्तम गोष्टी हातात घेतल्या आहेत; अग्नी सर्व धनांचा स्वामी झाला, एकत्रितपणे सर्व अमर वस्तू निर्माण करणारा.
अस्मे वत्सं परि षन्तं न विन्दन्निच्छन्तो विश्वे अमृता अमूराः । श्रमयुवः पदव्यो धियंधास्तस्थुः पदे परमे चार्वग्नेः
अमर आणि वृद्धत्वरहित जण, शोधूनही, आपल्याभोवती फिरणारे वासरू सापडले नाही; दमलेले, मार्ग शोधणारे, ते अग्नीच्या सर्वोच्च पायरीवर उभे राहिले, ज्ञान घेऊन.
तिस्रो यदग्ने शरदस्त्वामिच्छुचिं घृतेन शुचयः सपर्यान् । नामानि चिद्दधिरे यज्ञियान्यसूदयन्त तन्वः सुजाताः
तीन शरद ऋतू, अग्ने, शुद्ध लोकांनी तूपाने तुझी पूजा करत तुला शोधले; त्यांनी यज्ञासाठी योग्य नावे घेतली आणि त्यांची सुंदर रूपे जागृत झाली.
आ रोदसी बृहती वेविदानाः प्र रुद्रिया जभ्रिरे यज्ञियासः । विदन्मर्तो नेमधिता चिकित्वानग्निं पदे परमे तस्थिवांसम्
विशाल आणि जाणणारे रुद्रांचे लोक, यज्ञ उचलून आकाश आणि पृथ्वीवर पसरले; प्रयत्नाने ज्ञानी मर्त्याने अग्नीला सर्वोच्च पायरीवर उभा असताना शोधले.