त्वं सोम नृमादनः पवस्व चर्षणीसहे । सस्निर्यो अनुमाद्यः
सोम्या, लोकांना आनंद देणारा, तू जमातींच्या आधारासाठी वाह; तू टिकणारा, स्तुत्य आहेस.
इन्दो यदद्रिभिः सुतः पवित्रं परिधावसि । अरमिन्द्रस्य धाम्ने
हे इंदु, जेव्हा दगडांनी पिळला जातोस, तेव्हा तू गाळातून धावतोस; तू इंद्राच्या निवासासाठी योग्य आहेस.
पवस्व वृत्रहन्तमोक्थेभिरनुमाद्यः । शुचिः पावको अद्भुतः
वाह, वृत्रहंता, स्तुतींनी, स्तुत्य आहेस; शुद्ध, तेजस्वी, अद्भुत आहेस.
शुचिः पावक उच्यते सोमः सुतस्य मध्वः । देवावीरघशंसहा
शुद्ध, तेजस्वी, असे सोम रस पिळलेल्या मधाला म्हणतात; तो देवतुल्य, पराक्रमी, वाईट बोलणाऱ्यांचा नाश करणारा आहे.
पवस्व दक्षसाधनो देवेभ्यः पीतये हरे । मरुद्भ्यो वायवे मदः
हे अरुणरंगी, देवांच्या पिण्यासाठी तू प्रवाहित हो, कुशलता साधणारा. तुझा मद मारुत आणि वायूसाठी आहे.
पवमान धिया हितोऽभि योनिं कनिक्रदत् । धर्मणा वायुमा विश
पवमान, तू बुद्धीने प्रेरित होऊन, गर्जना करत आपल्या स्थानात प्रवेश कर. आपल्या नियमाने वायूमध्ये जा.
सं देवैः शोभते वृषा कविर्योनावधि प्रियः । वृत्रहा देववीतमः
तो बलवान कवी देवांसोबत तेजस्वी दिसतो, आपल्या स्थानात प्रिय आहे; तो वृत्राचा संहार करणारा, देवांना सर्वात प्रिय आहे.
विश्वा रूपाण्याविशन्पुनानो याति हर्यतः । यत्रामृतास आसते
शुद्ध झालेला तो सर्व रूपांमध्ये प्रवेश करतो, आनंदाने तिथे जातो जिथे अमर लोक बसले आहेत.
अरुषो जनयन्गिरः सोमः पवत आयुषक् । इन्द्रं गच्छन्कविक्रतुः
अरुणरंगी सोम, गीते निर्माण करणारा, दीर्घायुष्यासाठी प्रवाहित होतो, बुद्धिमान इंद्राकडे जातो.
आ पवस्व मदिन्तम पवित्रं धारया कवे । अर्कस्य योनिमासदम्
हे कवी, सर्वात आनंददायक, तू गाळणीतून प्रवाहित हो. तू स्तोत्राच्या गर्भात स्थान घेतले आहेस.
तममृक्षन्त वाजिनमुपस्थे अदितेरधि । विप्रासो अण्व्या धिया
प्रेरित ज्ञानी लोक सूक्ष्म विचारांनी त्या बलवान घोड्याला अदितीच्या कुशीत शुद्ध करतात.
तं गावो अभ्यनूषत सहस्रधारमक्षितम् । इन्दुं धर्तारमा दिवः
गायी त्या हजार प्रवाहांनी वाहणाऱ्या, कधीही न संपणाऱ्या, आकाशाला आधार देणाऱ्या त्या इंद्राला जवळ येतात.
तं वेधां मेधयाह्यन्पवमानमधि द्यवि । धर्णसिं भूरिधायसम्
तो बुद्धिमान, शुद्ध झालेला, आकाशात बुद्धीने स्तुतिस्वरूप आहे; तो पुष्कळ दान देणारा आधार आहे.
तमह्यन्भुरिजोर्धिया संवसानं विवस्वतः । पतिं वाचो अदाभ्यम्
त्याला, नित्य नवीन होणाऱ्या, तेजस्वी सोबतीला, वाणीच्या अधिपतीला, कोणीही हरवू शकत नाही, त्याची लोक बुद्धीने स्तुती करतात.
तं सानावधि जामयो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । हर्यतं भूरिचक्षसम्
पर्वतावर त्या अरुणरंगीला, रमणीय आणि दूरदृष्टी असणाऱ्याला, स्त्रिया दगडांनी दाबतात.
तं त्वा हिन्वन्ति वेधसः पवमान गिरावृधम् । इन्दविन्द्राय मत्सरम्
हे पवमान, ज्ञानी लोक तुला, गाण्याने वाढणाऱ्या, इंद्रासाठी आनंददायक असणाऱ्या त्या इंद्राला दाबतात.
एष कविरभिष्टुतः पवित्रे अधि तोशते । पुनानो घ्नन्नप स्रिधः
हा कवी, अत्यंत स्तुत्य, गाळणीत आनंद घेतो; शुद्ध होऊन, सर्व अडथळे दूर करतो.
एष इन्द्राय वायवे स्वर्जित्परि षिच्यते । पवित्रे दक्षसाधनः
हा कुशलता साधणारा, इंद्र आणि वायूसाठी, प्रकाश देणारा, गाळणीत ओतला जातो.
एष नृभिर्वि नीयते दिवो मूर्धा वृषा सुतः । सोमो वनेषु विश्ववित्
हा, पुरुषांनी पुढे नेला जाणारा, वृषभ, दाबलेला सोम, सर्व जाणणारा, वनात आकाशाचा शिरोमणी आहे.
एष गव्युरचिक्रदत्पवमानो हिरण्ययुः । इन्दुः सत्राजिदस्तृतः
हा, गायी मिळविण्याची इच्छा असणारा, पवमान, सोन्यासारखा तेजस्वी, इंद्र, सभेत विजयी आणि वेगवान आहे.
एष सूर्येण हासते पवमानो अधि द्यवि । पवित्रे मत्सरो मदः
हा पवमान, सूर्याबरोबर आकाशात चमकतो; गाळणीत आनंदाचा मद आहे.
एष शुष्म्यसिष्यददन्तरिक्षे वृषा हरिः । पुनान इन्दुरिन्द्रमा
हा बलवान, अरुणरंगी, शुद्ध झालेला, मध्य आकाशात दाबला जातो; हा इंद्रासाठी, तुझ्यासाठी आहे.
एष वाजी हितो नृभिर्विश्वविन्मनसस्पतिः । अव्यो वारं वि धावति
हा बलवान, सर्वज्ञ मनांचा स्वामी, माणसांनी प्रवाहित केलेला, घोड्यासारखा अडथळ्यांशिवाय धावतो.
एष पवित्रे अक्षरत्सोमो देवेभ्यः सुतः । विश्वा धामान्याविशन्
हा सोम, देवांसाठी पिळलेला, गाळण्यातून वाहतो आणि सर्व ठिकाणी प्रवेश करतो.
एष देवः शुभायतेऽधि योनावमर्त्यः । वृत्रहा देववीतमः
हा देव, आपल्या गर्भात अमर राहून, तेजाने उजळतो; तो वृत्राचा संहार करणारा आणि देवांचा उत्तम आधार आहे.
एष वृषा कनिक्रदद्दशभिर्जामिभिर्यतः । अभि द्रोणानि धावति
हा शक्तिमान, दहा सोबत्यांसह गर्जना करत, पात्रांकडे वेगाने धावतो.
एष सूर्यमरोचयत्पवमानो विचर्षणिः । विश्वा धामानि विश्ववित्
हा पवमान, सर्वज्ञ, सूर्याला तेजस्वी करतो; सर्व काही जाणणारा, तो सर्व ठिकाणी प्रवेश करतो.
एष शुष्म्यदाभ्यः सोमः पुनानो अर्षति । देवावीरघशंसहा
हा सोम, स्वतःला शुद्ध करत, प्रामाणिकांसाठी मोठ्या शक्तीने वाहतो; वाईट बोलणाऱ्यांचा नाश करणारा, तो देव आणि वीरांनी समृद्ध आहे.
प्रास्य धारा अक्षरन्वृष्णः सुतस्यौजसा । देवाँ अनु प्रभूषतः
या बलाढ्य, पिळलेल्या सोमाच्या धारांनी सामर्थ्याने प्रवाह केला; देवता त्या सामर्थ्यवान सोमामागे जातात.
सप्तिं मृजन्ति वेधसो गृणन्तः कारवो गिरा । ज्योतिर्जज्ञानमुक्थ्यम्
प्रेरित जन त्या पेयाला शुद्ध करतात, गायक स्तोत्रांनी स्तुती करतात; तेजस्वी आणि स्तोत्रांसाठी योग्य असे प्रकाश प्रकटतो.