सोमा असृग्रमाशवो मधोर्मदस्य धारया । अभि विश्वानि काव्या
सोम रस उत्साहीपणे, मधुरतेच्या आणि आनंदाच्या शक्तीने वाहत आहेत; ते सर्व पवित्र कर्मांना व्यापतात.
अनु प्रत्नास आयवः पदं नवीयो अक्रमुः । रुचे जनन्त सूर्यम्
जुने प्रवाह नवीन मार्गाने गेले; त्यांच्या तेजाने त्यांनी सूर्य निर्माण केला.
आ पवमान नो भरार्यो अदाशुषो गयम् । कृधि प्रजावतीरिषः
हे पवित्र करणाऱ्या, आम्हा उदार, निर्भय लोकांना जीवनाकडे ने; आम्हाला संतती आणि पोषण दे.
अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम् । अभि कोशं मधुश्चुतम्
सोमाचे प्रवाह, आनंदाने वाहत, मधुरतेने भरलेले, पात्र मधुरतेने भरतात.
सोमो अर्षति धर्णसिर्दधान इन्द्रियं रसम् । सुवीरो अभिशस्तिपाः
सोम रस वाहतो, बळ आणि सार टिकवतो; तो पराक्रमी, अपशब्दांपासून रक्षण करणारा आहे.
इन्द्राय सोम पवसे देवेभ्यः सधमाद्यः । इन्दो वाजं सिषाससि
सोम्या, तू इंद्रासाठी, देवांसाठी, सहभोजनासाठी शुद्ध होतोस; हे इंदु, तू विजय मिळवू इच्छितोस.
अस्य पीत्वा मदानामिन्द्रो वृत्राण्यप्रति । जघान जघनच्च नु
त्याच्या आनंदाचा आस्वाद घेऊन, इंद्राने, जिंकता न येणारा, शत्रूंना पराभूत केले, आणि पुन्हा पुन्हा हरवले.
प्र सोमासो अधन्विषुः पवमानास इन्दवः । श्रीणाना अप्सु मृञ्जत
सोम रस प्रवाहांवरून वाहू लागले, पवित्र करणारे इंद्राचे प्रवाह; ते पाण्यात तेजस्वी असणाऱ्यांना शुद्ध करतात.
अभि गावो अधन्विषुरापो न प्रवता यतीः । पुनाना इन्द्रमाशत
गायी प्रवाहांवरून वाहू लागल्या, जणू नद्या वाहतात तशा; शुद्ध झालेले इंद्राकडे गेले.
प्र पवमान धन्वसि सोमेन्द्राय पातवे । नृभिर्यतो वि नीयसे
हे पवित्र करणाऱ्या, तू प्रवाहावरून वाहतोस, सोम्या, इंद्रासाठी पिण्यासाठी; लोक तुला पुढे नेतात.
त्वं सोम नृमादनः पवस्व चर्षणीसहे । सस्निर्यो अनुमाद्यः
सोम्या, लोकांना आनंद देणारा, तू जमातींच्या आधारासाठी वाह; तू टिकणारा, स्तुत्य आहेस.
इन्दो यदद्रिभिः सुतः पवित्रं परिधावसि । अरमिन्द्रस्य धाम्ने
हे इंदु, जेव्हा दगडांनी पिळला जातोस, तेव्हा तू गाळातून धावतोस; तू इंद्राच्या निवासासाठी योग्य आहेस.
पवस्व वृत्रहन्तमोक्थेभिरनुमाद्यः । शुचिः पावको अद्भुतः
वाह, वृत्रहंता, स्तुतींनी, स्तुत्य आहेस; शुद्ध, तेजस्वी, अद्भुत आहेस.
शुचिः पावक उच्यते सोमः सुतस्य मध्वः । देवावीरघशंसहा
शुद्ध, तेजस्वी, असे सोम रस पिळलेल्या मधाला म्हणतात; तो देवतुल्य, पराक्रमी, वाईट बोलणाऱ्यांचा नाश करणारा आहे.
पवस्व दक्षसाधनो देवेभ्यः पीतये हरे । मरुद्भ्यो वायवे मदः
हे अरुणरंगी, देवांच्या पिण्यासाठी तू प्रवाहित हो, कुशलता साधणारा. तुझा मद मारुत आणि वायूसाठी आहे.
पवमान धिया हितोऽभि योनिं कनिक्रदत् । धर्मणा वायुमा विश
पवमान, तू बुद्धीने प्रेरित होऊन, गर्जना करत आपल्या स्थानात प्रवेश कर. आपल्या नियमाने वायूमध्ये जा.
सं देवैः शोभते वृषा कविर्योनावधि प्रियः । वृत्रहा देववीतमः
तो बलवान कवी देवांसोबत तेजस्वी दिसतो, आपल्या स्थानात प्रिय आहे; तो वृत्राचा संहार करणारा, देवांना सर्वात प्रिय आहे.
विश्वा रूपाण्याविशन्पुनानो याति हर्यतः । यत्रामृतास आसते
शुद्ध झालेला तो सर्व रूपांमध्ये प्रवेश करतो, आनंदाने तिथे जातो जिथे अमर लोक बसले आहेत.
अरुषो जनयन्गिरः सोमः पवत आयुषक् । इन्द्रं गच्छन्कविक्रतुः
अरुणरंगी सोम, गीते निर्माण करणारा, दीर्घायुष्यासाठी प्रवाहित होतो, बुद्धिमान इंद्राकडे जातो.
आ पवस्व मदिन्तम पवित्रं धारया कवे । अर्कस्य योनिमासदम्
हे कवी, सर्वात आनंददायक, तू गाळणीतून प्रवाहित हो. तू स्तोत्राच्या गर्भात स्थान घेतले आहेस.
तममृक्षन्त वाजिनमुपस्थे अदितेरधि । विप्रासो अण्व्या धिया
प्रेरित ज्ञानी लोक सूक्ष्म विचारांनी त्या बलवान घोड्याला अदितीच्या कुशीत शुद्ध करतात.
तं गावो अभ्यनूषत सहस्रधारमक्षितम् । इन्दुं धर्तारमा दिवः
गायी त्या हजार प्रवाहांनी वाहणाऱ्या, कधीही न संपणाऱ्या, आकाशाला आधार देणाऱ्या त्या इंद्राला जवळ येतात.
तं वेधां मेधयाह्यन्पवमानमधि द्यवि । धर्णसिं भूरिधायसम्
तो बुद्धिमान, शुद्ध झालेला, आकाशात बुद्धीने स्तुतिस्वरूप आहे; तो पुष्कळ दान देणारा आधार आहे.
तमह्यन्भुरिजोर्धिया संवसानं विवस्वतः । पतिं वाचो अदाभ्यम्
त्याला, नित्य नवीन होणाऱ्या, तेजस्वी सोबतीला, वाणीच्या अधिपतीला, कोणीही हरवू शकत नाही, त्याची लोक बुद्धीने स्तुती करतात.
तं सानावधि जामयो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । हर्यतं भूरिचक्षसम्
पर्वतावर त्या अरुणरंगीला, रमणीय आणि दूरदृष्टी असणाऱ्याला, स्त्रिया दगडांनी दाबतात.
तं त्वा हिन्वन्ति वेधसः पवमान गिरावृधम् । इन्दविन्द्राय मत्सरम्
हे पवमान, ज्ञानी लोक तुला, गाण्याने वाढणाऱ्या, इंद्रासाठी आनंददायक असणाऱ्या त्या इंद्राला दाबतात.
एष कविरभिष्टुतः पवित्रे अधि तोशते । पुनानो घ्नन्नप स्रिधः
हा कवी, अत्यंत स्तुत्य, गाळणीत आनंद घेतो; शुद्ध होऊन, सर्व अडथळे दूर करतो.
एष इन्द्राय वायवे स्वर्जित्परि षिच्यते । पवित्रे दक्षसाधनः
हा कुशलता साधणारा, इंद्र आणि वायूसाठी, प्रकाश देणारा, गाळणीत ओतला जातो.
एष नृभिर्वि नीयते दिवो मूर्धा वृषा सुतः । सोमो वनेषु विश्ववित्
हा, पुरुषांनी पुढे नेला जाणारा, वृषभ, दाबलेला सोम, सर्व जाणणारा, वनात आकाशाचा शिरोमणी आहे.
एष गव्युरचिक्रदत्पवमानो हिरण्ययुः । इन्दुः सत्राजिदस्तृतः
हा, गायी मिळविण्याची इच्छा असणारा, पवमान, सोन्यासारखा तेजस्वी, इंद्र, सभेत विजयी आणि वेगवान आहे.