स हि ष्मा जरितृभ्य आ वाजं गोमन्तमिन्वति । पवमानः सहस्रिणम्
कारण पवित्र सोमदेव गायकांना गायींनी भरलेलं, हजारो पटीने वाढणारं धन देतो.
परि विश्वानि चेतसा मृशसे पवसे मती । स नः सोम श्रवो विदः
पवित्र होताना, तू आपल्या बुध्दीने सर्व गोष्टी तपासतोस; सोमदेवा, आम्हाला कीर्ती दे.
अभ्यर्ष बृहद्यशो मघवद्भ्यो ध्रुवं रयिम् । इषं स्तोतृभ्य आ भर
महान यशाने वाह, दानशूरांना स्थिर संपत्ती दे आणि गायकांना पोषण दे.
त्वं राजेव सुव्रतो गिरः सोमा विवेशिथ । पुनानो वह्ने अद्भुत
सुव्रत सोमदेवा, तू राजासारखा गाण्यांमध्ये प्रवेश करतोस; पवित्र करणारा, अद्भुत अग्नी आहेस.
स वह्निरप्सु दुष्टरो मृज्यमानो गभस्त्योः । सोमश्चमूषु सीदति
तो अग्नी, पाण्यात जिंकता न येणारा, हातांमध्ये शुद्ध होताना, सोमदेव पात्रात स्थिर होतो.
क्रीळुर्मखो न मंहयुः पवित्रं सोम गच्छसि । दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्
महोत्सवात आनंद घेणाऱ्यासारखा, सोमदेवा, तू गाळणीत पोहोचतोस आणि स्तोत्राला वीरशक्ती देतोस.
एते धावन्तीन्दवः सोमा इन्द्राय घृष्वयः । मत्सरासः स्वर्विदः
हे वेगवान सोमरस, इंद्रासाठी उत्सुक, तेजाने भरलेले, प्रकाश जाणणारे, पुढे धावतात.
प्रवृण्वन्तो अभियुजः सुष्वये वरिवोविदः । स्वयं स्तोत्रे वयस्कृतः
स्वतःची निवड करून, शत्रूंवर मात करून, विश्रांतीचा मार्ग जाणून, ते स्वतः स्तोत्रासाठी बळ निर्माण करतात.
वृथा क्रीळन्त इन्दवः सधस्थमभ्येकमित् । सिन्धोरूर्मा व्यक्षरन्
त्या थेंबांनी व्यर्थ खेळ केला, एकत्र येऊन आसनावर बसले; त्यांनी नदीतून लाटा सोडल्या.
एते विश्वानि वार्या पवमानास आशत । हिता न सप्तयो रथे
हे पवित्र करणारे सर्व इच्छित वस्तू शोधतात, जणू रथावर जुंपलेले घोडे.
आस्मिन्पिशङ्गमिन्दवो दधाता वेनमादिशे । यो अस्मभ्यमरावा
या तेजस्वी सोमावर, थेंब गायकासाठी चिन्ह ठेवतात, जो आमचा मदतीला येणारा आहे.
ऋभुर्न रथ्यं नवं दधाता केतमादिशे । शुक्राः पवध्वमर्णसा
ऋभूंसारखे नवीन रथ ठेवतात, ते गायकासाठी चिन्ह लावतात; उजळ, पवित्र, कलंकरहित आहेत.
एत उ त्ये अवीवशन्काष्ठां वाजिनो अक्रत । सतः प्रासाविषुर्मतिम्
हेच खरेच जागे झाले, त्यांनी ध्येय गाठले, बलवानांनी अस्तित्व असणाऱ्यासाठी बुद्धी निर्माण केली.
एते सोमास आशवो रथा इव प्र वाजिनः । सर्गाः सृष्टा अहेषत
हे उत्साही सोमरस, रथांसारखे, बक्षिसाकडे धाव घेतात; सोडलेले प्रवाह वेगाने पुढे जातात.
एते वाता इवोरवः पर्जन्यस्येव वृष्टयः । अग्नेरिव भ्रमा वृथा
हे वाऱ्यासारखे गडगडतात, पर्जन्याच्या पावसासारखे, अग्नीच्या वावटळीप्रमाणे मुक्तपणे फिरतात.
एते पूता विपश्चितः सोमासो दध्याशिरः । विपा व्यानशुर्धियः
हे शुद्ध, बुद्धिमान सोम, दध्याच्या डोक्याने युक्त, आपली विचारधारा दूरदूर पसरवतात.
एते मृष्टा अमर्त्याः ससृवांसो न शश्रमुः । इयक्षन्तः पथो रजः
हे निर्मळ, अमर झालेले, निर्माण झाल्यावर थकले नाहीत; इच्छेने त्यांनी आकाशातील मार्ग चालून गेले.
एते पृष्ठानि रोदसोर्विप्रयन्तो व्यानशुः । उतेदमुत्तमं रजः
हे एकमेकांपासून दूर जाऊन, दोन जगांचे पाठी पसरले; हेच खरेच सर्वोच्च स्थान आहे.
तन्तुं तन्वानमुत्तममनु प्रवत आशत । उतेदमुत्तमाय्यम्
सर्वोच्च धागा विणत, त्यांनी पुढचा मार्ग शोधला; हेच खरेच सर्वोच्च साध्य आहे.
त्वं सोम पणिभ्य आ वसु गव्यानि धारयः । ततं तन्तुमचिक्रदः
सोम्या, तू व्यापाऱ्यांकडून संपत्ती, गायी मिळवून देतोस; तू धागा ताणलास आणि त्याला नाद दिलास.
सोमा असृग्रमाशवो मधोर्मदस्य धारया । अभि विश्वानि काव्या
सोम रस उत्साहीपणे, मधुरतेच्या आणि आनंदाच्या शक्तीने वाहत आहेत; ते सर्व पवित्र कर्मांना व्यापतात.
अनु प्रत्नास आयवः पदं नवीयो अक्रमुः । रुचे जनन्त सूर्यम्
जुने प्रवाह नवीन मार्गाने गेले; त्यांच्या तेजाने त्यांनी सूर्य निर्माण केला.
आ पवमान नो भरार्यो अदाशुषो गयम् । कृधि प्रजावतीरिषः
हे पवित्र करणाऱ्या, आम्हा उदार, निर्भय लोकांना जीवनाकडे ने; आम्हाला संतती आणि पोषण दे.
अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम् । अभि कोशं मधुश्चुतम्
सोमाचे प्रवाह, आनंदाने वाहत, मधुरतेने भरलेले, पात्र मधुरतेने भरतात.
सोमो अर्षति धर्णसिर्दधान इन्द्रियं रसम् । सुवीरो अभिशस्तिपाः
सोम रस वाहतो, बळ आणि सार टिकवतो; तो पराक्रमी, अपशब्दांपासून रक्षण करणारा आहे.
इन्द्राय सोम पवसे देवेभ्यः सधमाद्यः । इन्दो वाजं सिषाससि
सोम्या, तू इंद्रासाठी, देवांसाठी, सहभोजनासाठी शुद्ध होतोस; हे इंदु, तू विजय मिळवू इच्छितोस.
अस्य पीत्वा मदानामिन्द्रो वृत्राण्यप्रति । जघान जघनच्च नु
त्याच्या आनंदाचा आस्वाद घेऊन, इंद्राने, जिंकता न येणारा, शत्रूंना पराभूत केले, आणि पुन्हा पुन्हा हरवले.
प्र सोमासो अधन्विषुः पवमानास इन्दवः । श्रीणाना अप्सु मृञ्जत
सोम रस प्रवाहांवरून वाहू लागले, पवित्र करणारे इंद्राचे प्रवाह; ते पाण्यात तेजस्वी असणाऱ्यांना शुद्ध करतात.
अभि गावो अधन्विषुरापो न प्रवता यतीः । पुनाना इन्द्रमाशत
गायी प्रवाहांवरून वाहू लागल्या, जणू नद्या वाहतात तशा; शुद्ध झालेले इंद्राकडे गेले.
प्र पवमान धन्वसि सोमेन्द्राय पातवे । नृभिर्यतो वि नीयसे
हे पवित्र करणाऱ्या, तू प्रवाहावरून वाहतोस, सोम्या, इंद्रासाठी पिण्यासाठी; लोक तुला पुढे नेतात.