परि यो रोदसी उभे सद्यो वाजेभिरर्षति । मदेषु सर्वधा असि
जो पृथ्वी आणि आकाश या दोन्हीमध्ये वेगाने बक्षिसांसह फिरतो; तू सर्व आनंदांमध्ये आहेस.
स शुष्मी कलशेष्वा पुनानो अचिक्रदत् । मदेषु सर्वधा असि
तो सामर्थ्यशाली, कलशांमध्ये शुद्ध झालेला, मोठ्याने गर्जना करतो; तू सर्व आनंदांमध्ये आहेस.
यत्सोम चित्रमुक्थ्यं दिव्यं पार्थिवं वसु । तन्नः पुनान आ भर
हे सोम्या, जे काही सुंदर स्तोत्र, दैवी किंवा पृथ्वीवरील धन आहे, ते शुद्ध करून आम्हाला दे.
युवं हि स्थः स्वर्पती इन्द्रश्च सोम गोपती । ईशाना पिप्यतं धियः
तुम्ही दोघेच प्रकाशाचे स्वामी आहात, इंद्र आणि सोम, गोधनाचे रक्षक; मालक म्हणून आमच्या बुद्धीला पोषण द्या.
वृषा पुनान आयुषु स्तनयन्नधि बर्हिषि । हरिः सन्योनिमासदत्
तो वृषभ, शुद्ध होऊन, जीवनात गर्जना करतो, कुशावर बसतो; पिंगट रंगाचा आपल्या स्थानाजवळ येतो.
अवावशन्त धीतयो वृषभस्याधि रेतसि । सूनोर्वत्सस्य मातरः
वृषभाच्या बीजामध्ये, वत्साच्या आई असलेल्या विचारांनी हालचाल केली.
कुविद्वृषण्यन्तीभ्यः पुनानो गर्भमादधत् । याः शुक्रं दुहते पयः
कदाचित शुद्ध झालेल्याने, वृषणांमध्ये गर्भ ठेवला, ज्या तेजस्वी दूध देतात.
उप शिक्षापतस्थुषो भियसमा धेहि शत्रुषु । पवमान विदा रयिम्
शिकलेले आणि स्थिर असलेले, शत्रूंमध्ये भीती निर्माण करा; हे शुद्ध झालेल्या, आम्हाला संपत्ती दे.
नि शत्रोः सोम वृष्ण्यं नि शुष्मं नि वयस्तिर । दूरे वा सतो अन्ति वा
सोमदेवा, शत्रूचं बळ, ताकद आणि आयुष्य तू दूर कर, तो जवळ असो वा दूर.
प्र कविर्देववीतयेऽव्यो वारेभिरर्षति । साह्वान्विश्वा अभि स्पृधः
प्रेरित ऋषी देवांच्या कृपेसाठी अडथळ्यांशिवाय आपल्या धारांनी वाहतो, सर्व स्पर्धकांना सामोरा जातो.
स हि ष्मा जरितृभ्य आ वाजं गोमन्तमिन्वति । पवमानः सहस्रिणम्
कारण पवित्र सोमदेव गायकांना गायींनी भरलेलं, हजारो पटीने वाढणारं धन देतो.
परि विश्वानि चेतसा मृशसे पवसे मती । स नः सोम श्रवो विदः
पवित्र होताना, तू आपल्या बुध्दीने सर्व गोष्टी तपासतोस; सोमदेवा, आम्हाला कीर्ती दे.
अभ्यर्ष बृहद्यशो मघवद्भ्यो ध्रुवं रयिम् । इषं स्तोतृभ्य आ भर
महान यशाने वाह, दानशूरांना स्थिर संपत्ती दे आणि गायकांना पोषण दे.
त्वं राजेव सुव्रतो गिरः सोमा विवेशिथ । पुनानो वह्ने अद्भुत
सुव्रत सोमदेवा, तू राजासारखा गाण्यांमध्ये प्रवेश करतोस; पवित्र करणारा, अद्भुत अग्नी आहेस.
स वह्निरप्सु दुष्टरो मृज्यमानो गभस्त्योः । सोमश्चमूषु सीदति
तो अग्नी, पाण्यात जिंकता न येणारा, हातांमध्ये शुद्ध होताना, सोमदेव पात्रात स्थिर होतो.
क्रीळुर्मखो न मंहयुः पवित्रं सोम गच्छसि । दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्
महोत्सवात आनंद घेणाऱ्यासारखा, सोमदेवा, तू गाळणीत पोहोचतोस आणि स्तोत्राला वीरशक्ती देतोस.
एते धावन्तीन्दवः सोमा इन्द्राय घृष्वयः । मत्सरासः स्वर्विदः
हे वेगवान सोमरस, इंद्रासाठी उत्सुक, तेजाने भरलेले, प्रकाश जाणणारे, पुढे धावतात.
प्रवृण्वन्तो अभियुजः सुष्वये वरिवोविदः । स्वयं स्तोत्रे वयस्कृतः
स्वतःची निवड करून, शत्रूंवर मात करून, विश्रांतीचा मार्ग जाणून, ते स्वतः स्तोत्रासाठी बळ निर्माण करतात.
वृथा क्रीळन्त इन्दवः सधस्थमभ्येकमित् । सिन्धोरूर्मा व्यक्षरन्
त्या थेंबांनी व्यर्थ खेळ केला, एकत्र येऊन आसनावर बसले; त्यांनी नदीतून लाटा सोडल्या.
एते विश्वानि वार्या पवमानास आशत । हिता न सप्तयो रथे
हे पवित्र करणारे सर्व इच्छित वस्तू शोधतात, जणू रथावर जुंपलेले घोडे.
आस्मिन्पिशङ्गमिन्दवो दधाता वेनमादिशे । यो अस्मभ्यमरावा
या तेजस्वी सोमावर, थेंब गायकासाठी चिन्ह ठेवतात, जो आमचा मदतीला येणारा आहे.
ऋभुर्न रथ्यं नवं दधाता केतमादिशे । शुक्राः पवध्वमर्णसा
ऋभूंसारखे नवीन रथ ठेवतात, ते गायकासाठी चिन्ह लावतात; उजळ, पवित्र, कलंकरहित आहेत.
एत उ त्ये अवीवशन्काष्ठां वाजिनो अक्रत । सतः प्रासाविषुर्मतिम्
हेच खरेच जागे झाले, त्यांनी ध्येय गाठले, बलवानांनी अस्तित्व असणाऱ्यासाठी बुद्धी निर्माण केली.
एते सोमास आशवो रथा इव प्र वाजिनः । सर्गाः सृष्टा अहेषत
हे उत्साही सोमरस, रथांसारखे, बक्षिसाकडे धाव घेतात; सोडलेले प्रवाह वेगाने पुढे जातात.
एते वाता इवोरवः पर्जन्यस्येव वृष्टयः । अग्नेरिव भ्रमा वृथा
हे वाऱ्यासारखे गडगडतात, पर्जन्याच्या पावसासारखे, अग्नीच्या वावटळीप्रमाणे मुक्तपणे फिरतात.
एते पूता विपश्चितः सोमासो दध्याशिरः । विपा व्यानशुर्धियः
हे शुद्ध, बुद्धिमान सोम, दध्याच्या डोक्याने युक्त, आपली विचारधारा दूरदूर पसरवतात.
एते मृष्टा अमर्त्याः ससृवांसो न शश्रमुः । इयक्षन्तः पथो रजः
हे निर्मळ, अमर झालेले, निर्माण झाल्यावर थकले नाहीत; इच्छेने त्यांनी आकाशातील मार्ग चालून गेले.
एते पृष्ठानि रोदसोर्विप्रयन्तो व्यानशुः । उतेदमुत्तमं रजः
हे एकमेकांपासून दूर जाऊन, दोन जगांचे पाठी पसरले; हेच खरेच सर्वोच्च स्थान आहे.
तन्तुं तन्वानमुत्तममनु प्रवत आशत । उतेदमुत्तमाय्यम्
सर्वोच्च धागा विणत, त्यांनी पुढचा मार्ग शोधला; हेच खरेच सर्वोच्च साध्य आहे.
त्वं सोम पणिभ्य आ वसु गव्यानि धारयः । ततं तन्तुमचिक्रदः
सोम्या, तू व्यापाऱ्यांकडून संपत्ती, गायी मिळवून देतोस; तू धागा ताणलास आणि त्याला नाद दिलास.